امروز : پنجشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 7
۰۱:۲۴
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 25193
تاریخ انتشار: ۲۴ تیر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۳:۳۴
تعداد بازدید: 155
به گزارش خبرنگار دفتر منطقه‌ای خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، «ستاره شب دیجور»، کامل‌ترین کتابی است که تا کنون پیرامون زندگی، مبارزات ...

به گزارش خبرنگار دفتر منطقه‌ای خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، «ستاره شب دیجور»، کامل‌ترین کتابی است که تا کنون پیرامون زندگی، مبارزات و اندیشه‌های شهید بلخی منتشر شده است.

این کتاب در سال 1383 خورشیدی به کوشش «سید اسحاق شجاعی» نویسنده و پژوهشگر افغان و توسط انتشارات «سوره مهر» وابسته به حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی در تهران منتشر شده است.

ستاره شب دیجور در چند فصل جداگانه و مستقل از هم  منتشر شده و هر فصل از کتاب ویژگی‌های خاص خود را دارد.

«با خورشید از پگاه تا بیگاه»، عنوان بخش نخست این کتاب است که در این بخش، سید اسحاق شجاعی «بلخاب» را که زادگاه سید اسماعیل بلخی است معرفی کرده است.

«زندگی علامه بلخی» بخش دیگری از این کتاب را شکل می‌دهد، در این بخش گردآورنده با دختران سید اسماعیل بلخی، خدیجه و صدیقه بلخی، گفت‌وگو کرده است که در این مصاحبه، در مورد زندگی و مبارزات و نحوه شهادت شهید بلخی مطالبی جالب توجهی بیان شده است.

«در حدیث دیگران» عنوان بخش دوم کتاب است که برخی از شخصیت‌های برجسته به بیان خاطراتی از شهید سید اسماعیل بلخی پرداخته‌اند.

در بخش مقاله‌ها، برخی از شخصیت‌های برجسته افغانستان طی مقالاتی به بیان نظرات خود در مورد ویژگی‌های دینی، فکری، فرهنگی، ادبی و مبارزاتی شهید بلخی اشاره کرده‌اند.

از مهم‌ترین مقالات این بخش می‌توان به نوشته‌های «میر محمد حسین زیاضی»، «محمد سرور مولایی»، «آیت‌الله عیسی محقق خراسانی»، «علی رضوی»، «یونس طغیان»، «محمد امین احمدی»، «سید ابوطالب مظفری» و «محمدکاظم کاظمی» اشاره نمود.

در بخش دیگری از کتاب با عنوان «میراث جاودانی» گزیده‌ای از سخنرانی‌ها، خاطرات و گزیده اشعار علامه بلخی به همراه معرفی 2 نسخه دست‌نویس از وی آمده است.

در فصل دیگری از کتاب گزیده‌ای از سروده‌های شاعران افغانستان برای شهید سید اسماعیل بلخی منتشر شده است که در این بخش می‌توان به اشعار «محمدتقی اکبری»، «غلام‌حسن بومان»، «سید حکیم بینش»، «عبدالسمیع حامد»، «حسن حسین زاده»، «محمدشریف سعیدی»، «سیدمحمدضیا قاسمی»، «سیدمحمدرضا محمدی»، «شوکت علی محمدی»، «سیدابراهیم مرتضوی»، «سید ابوطالب مظفری»، «سیدحسین موحد بلخی»، »سیدمیرحسین مهدوی»، «علی یعقوبی» و «محمد نواب یوسف» اشاره کرد.

در بخش دیگری از کتاب، گنگره‌ها و سمینارهایی که تا کنون برای سید اسماعیل بلخی برگزار شده است معرفی کرده و در ادامه همین بخش ویژه‌نامه‌ها و کتاب‌هایی که تا کنون پیرامون وی منتشر شده است معرفی شده‌اند و همچنین به معرفی مطبوعاتی پرداخته شده است که پیرامون شهید بلخی مطالبی داشته‌اند.

این کتاب که در 572 صفحه منتشر شده است 3 پیوست نیز دارد که در پیوست نخست، سال‌شمار و شجره‌‌نامه شهید بلخی آمده است و در ادامه همین پیوست به زندگی «علی بلخی» فرزند شهید بلخی که توسط دولت مارکسیتسی به شهدات رسیده اشاره شده است.

در پیوست دوم فهرست نام‌های اشخاص و نام اماکنی که در این کتاب از آنها نام برده شده است آمده و در پیوست آخر کتاب تعدادی تصویر از  شهید سید اسماعیل بلخی به چشم می‌خورد.  
از تولد تا شهادت

شهید بلخی در سال 1299 خورشیدی در منطقه سرپل بلخاب در ولایت «جوزجان» افغانستان متولد شد.

وی در کودکی به همراه پدر خود به مشهد آمد و در حوزه علمیه این شهر مشغول تحصیل شد و از محضر اساتیدی چون «آیت‌الله میرزار محمد کفایی»، «شیخ محمد تقی ادیب نیشابوری»، «آیت‌الله سید صدرالدین صدر»، «آیت‌الله شیخ علی اکبر نهاوندی»، «علامه آقا بزرگ» و «آیت‌الله حاج شیخ هاشم قزوینی» بهره‌مند می‌شود.

در آستانه قیام مسجد «گوهر شاد»، بلخی مبارزات سیاسی خود را علیه «رضا شاه» علنی می‌کند و با تحریک مردم «فریمان» و روستاهای اطراف مشهد مردم را به قیام در مقابل برنامه‌های کشف حجاب اجباری دعوت می‌کند.

با آغاز قیام مردم خراسان در مسجد گوهر شاد، سید اسماعیل بلخی با حضور در آن مسجد و سخنرانی در آن اجتماع مردم را به مبارزه دعوت می‌کند که در نتیجه مأموران حکومت رضاخان آن روز به دنبال دستگیری او بر می‌آیند ولی بلخی به همرا پدر خود در منزل یکی از دوستان خود مخفی می‌شود و سپس با فرار از ایران به افغانستان می‌رود.

بلخی پس از یکسال اقامت در هرات در سال 1316 خورشیدی از طریق «بندر کراچی» و «بوشهر» به عراق می‌رود و ضمن دیدار با علما و حوزه علمیه نجف و سخنرانی در آن حوزه علمای نجف را از اوضاع افغانستان مطلع می‌کند.

در سال 1322 خورشیدی بلخی حزب سیاسی «ارشاد اسلامی» را تأسیس می‌کند و به فعالیت سیاسی روی می‌آورد.

در سال 1329 خورشیدی قصد سرنگونی نظام شاهی را از طریق مبارزه مسلحانه دارد که با دستگیری بلخی و یارانش نافرجام می‌ماند و بلخی به مدت 15 سال به زندان محکوم می‌شود.

آن گونه که در «دانشنامه ادب فارسی افغانستان» نوشته شده است: «پس از آزادی، بر خلاف دوران جوانی و پیش از زندان که بر براندازی و اقدامات مسلحانه تأکید می‌ورزید، درباره حکومت، راهی مسالمت‌آمیز و آشتی‌جویانه و حتی تا اندازه‌ای هوادارانه  پیش گرفت و برای رسیدن به اهداف سیاسی و دینی خود به فعالیت‌های فرهنگی و آگاهی دهنده به مردم تأکید ورزید.»

بلخی پس از آزادی از زندان در سال 1346  سفری به عراق، سوریه و ایران داشت و با علمای حوزه علمیه «نجف»، «دمشق»، «قم» و مشهد  دیدار کرد و در جمع طلاب افغانی در این کشورها سخنرانی کرد.

بلخی پس از سفر و دیدار با علمای نجف، قم و مشهد و سوریه راهی افغانستان شد و با استقبال بی‌نظیر مردم مواجه شد.

این استقبال مردمی از بلخی حکومت را به وحشت انداخت و آن گونه که در برخی از نوشته‌ها آمده است بلخی در 24 سرطان(تیر) 1347 در بیمارستان بر اثر مسمومیت کشته شد و جنازه او در دامنه «کوه افشار» به خاک سپرده شد.

انتهای پیام/و
برچسب ها:
آخرین اخبار