امروز : یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 4
۱۲:۳۱
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 2856
تاریخ انتشار: ۴ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ساعت ۱۵:۳۷
تعداد بازدید: 172
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، «علی اصغر سلطانیه» نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در دومین ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، «علی اصغر سلطانیه» نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در دومین کمیته مقدماتی کنفرانس بازنگری سال 2015 معاهده عدم اشاعه هسته‌ای نزد سازمان ملل و دیگر سازمان‌های بین‌المللی در وین روز گذشته گفت: در ابتدا و از طرف هیات جمهوری اسلامی ایران مایلم همچون دیگر هیات‌ها، انتخاب جنابعالی جهت ریاست بر دومین کمیته مقدماتی به منظور زمینه سازی برای کنفرانس بازنگری سال 2015 معاهده عدم اشاعه هسته‌ای را تبریک بگویم. به شما از بابت حمایت هیاتم از تلاشهایتان، و نیز مساعدت ما جهت موفقیت این اجلاس و رساندن اجلاس به یک نتیجه موفقیت آمیز از طریق کارمان، به شما اطمینان می‌دهم.

ما اینجا گرد هم آمده‌ایم تا وضعیت اجرای برنامه اقدام کنفرانس بازنگری سال 2010 معاهده عدم اشاعه هسته‌ای و سایر تعهداتی که کشورهای عضو الزام دارند تا به منظور نیل به جهانی عاری از سلاح‌های هسته‌ای انجام دهند و به ویژه تعهد صریح کشورهای دارنده سلاح‌های هسته‌ای نسبت به امحاء کامل زرادخانه‌های هسته‌ایشان را مرور کنیم. در بین اقداماتی که کنفرانس بازنگری سال 2010 تصمیم اجماعی نسبت به آنها اتخاذ نمود، فراخوانی برای پیشرفت حقیقی در زمینه خلع سلاح هسته‌ای و نیز برگزاری کنفرانس سال 2012 خاورمیانه مهترین تعهدات محسوب می‌شوند. معهذا وضعیت این دو هدف، یاس آور می‌باشد. جمهوری اسلامی ایران مستمرا نگرانیش در مورد رویکردهای تبعیض آمیز و مبتنی بر استانداردهای دوگانه توسط معدودی از کشورهای عضو غیر مسئول در اجرای مفاد معاهده عدم اشاعه هسته‌ای را منعکس کرده است. علی رغم توافقات سال 2010، روند خلع سلاح هسته‌ای نگران کننده و نا امید کننده است. اجازه بدهید برخی واقعیات در این خصوص را بررسی کنیم.

- تداوم وجود ده‌هـا هزار کـلاهک هسته‌ای در انبـارهای کشـورهای دارنده سـلاح‌های هسته‌ای، که اغلبشان از وضعیت آماده باشد بالا برخوردارند و مدرنیزه کرده روزانه آنها، جدی ترین تهدید علیه بشریت هستند. ما، کشورهای غیر هسته‌ای، از زندگی تحت تیغ استفاده یا تهدید به استفاده از سلاح‌های هسته‌ای، احساس امنیت نمی‌کنیم. حفظ ذخائر سلاح‌های هسته‌ای و تکیه استراتژیک به آنها، کشورهای دارنده سلاح هسته‌ای را به عزمی که برای حرکت در جهت حذف ریسک استفاده از آنها یا اشاعه افقی و عمودی آنها، لازم است هدایت نمی‌کند. با توجه به مطالب فوق، چگونه جامعه بین‌المللی می‌تواند توجیهات مربوط به در اختیار داشتن سلاح‌های هسته‌ای توسط گروه کوچکی از کشورها را پذیرا باشد. مهمترین نتیجه کنفرانس سال 2010 تایید مجدد تعهد صریحی بود که کشورهای هسته‌ای در کنفرانس بازنگری سال 2000 برای امحاء کامل زرداخانه های هسته‌ای شان پذیرفتند. معهذا تایید مجدد تعهدات در زمینه خلع سلاح هسته‌ای برای تحقق جهان عاری از سلاح‌های هسته‌ای کافی نمی‌باشد. متاسفانه سیاست‌های اعلامی برخی از کشورهای هسته‌ای با گام‌های عملی و قابل سنجش، فاصله دارد.

- کشورهای غیر هسته‌ای عضو معاهده عدم اشاعه هسته‌ای همچنان عمیقا نگران دکترین‌های دفاعی استراتژیک کشورهای هسته‌ای هستند که منطق استفاده از سلاح‌های هسته‌ای را بیان می‌دارند. بازنگری وضعیت هسته‌ای (Nuclear Posture Review) و مفهوم استراتژیک (Strategic Concept) که به ترتیب از سوی آمریکا و ناتو ارائه شده، به توسعه توجیه استفاده یا تهدید به استفاده از سلاح‌های هسته‌ای در مغایرت با الزامات کشورهای هسته‌ای ذیل معاهده عدم اشاعه هسته‌ای و موارد نگران کننده نقض هنجارهای حقوق بین‌الملل، منجر گشته است.

- بایستی طرحی که به منظور استقرار سامانه جهانی دفاع موشکی در جریان است و شدیدا آرمان خلع سلاح هسته‌ای را تهدید می‌کند به موارد نگران کننده فوق افزود. چنین طرحی، امنیت کشور بانی طرح و کشورهای میزبان را افزایش نخواهد داد. این امر صرفا سایر کشورهای هسته‌ای که هدف اصلی چنین سامانه‌هایی هستند را بر می‌انگیزد تا نیروهای هسته‌ای خود را گسترده‌تر کرده و بیشتر بر آنها تکیه کنند و به این ترتیب زنجیره جدید مسابقه تسلیحاتی را باعث خواهد شد. سامانه دفاع موشکی نقض آشکار اقدام شماره یک برنامه اقدام در مورد خلع سلاح هسته‌ای است که در کنفرانس سال 2010 بر آن توافق شد. شگفت آور آنکه، بنا به اقدام شماره یک برنامه اقدام، همه کشورهای عضو خود را متعهد نموده‌اند سیاست‌هایی را دنبال کنند که کاملا منطبق با آرمان نیل به جهان عاری از سلاح هسته‌ای باشد. متاسفانه هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که کشورهای هسته‌ای در آن مسیر حرکت می‌کنند.

- بعلاوه، در تخلف وقیحانه از تعهد بین‌المللی خود، آمریکا در روز 5 دسامبر 2012 بیست و هفتمین آزمایش هسته‌ای غیر انفجاری خود، در بردارنده یک مدل مقیاسی چاشنی کلاهک هسته‌ای، را انجام داد که اولین آزمایش هسته‌ای غیر انفجاری در نوع خود از زمان امضاء معاهده منع جامع آزمایشات هسته‌ای بود. چنین آزمایش هسته‌ای، که در حمایت از پیشبرد طراحی‌های سلاح‌های هسته‌ای قرار دارد و بدتر آنکه در یک ناحیه زیر زمینی یک سایت آزمایش هسته‌ای انجام گرفته که سایر کشورهای هسته‌ای نیز از آن الگو گرفته و پیروی خواهند کرد یک دستورالعمل و تجویزی برای بی ثبات سازی جهان است. چنین آزمایشات غیر انفجاری و شبیه سازی‌های رایانه‌ای برای طراحی سلاح‌های جدید، که نمونه‌ای از عدم پای بندی آمریکا به تعهدات بین‌المللی خود ذیل معاهده عدم اشاعه هسته‌ای است، می‌تواند به از سر گیری مسابقه تسلیحات هسته‌ای و احیاء ریسک فاجعه جهانی منجر شوند.

- طبق منابع آشکار، هزینه‌های سلاح‌های هسته‌ای از سال 2010 تا کنون به شدت افزایش یافته و به طور محتاطانه تخمین زده می‌شود که در طول یک دهه آینده، هزینه سلاح‌های هسته‌ای و سامانه‌های حمایتی مستقیم آنها، حداقل به یک تریلیون دلار خواهد رسید. عمده این هزینه به ارتقاء و جایگزینی کارخانه‌های قدیمی تولید سلاح‌های هسته‌ای، موشک‌ها، زیر دریایی‌ها و بمب افکن‌ها اختصاص دارد. آمریکا به تنهایی میلیاردها دلار بی حساب را برای گرداندن ناوگان هسته‌ایش در طول مدت عمر پنجاه ساله برنامه ریزی شده آنها (2080-2030) هزینه خـواهد کـرد. این رقم شامل هزینه سّری هواخواهان هسته‌ای برای مواردی همچون تاسیسات باز فرآوری پلوتونیم و غنی سازی اورانیوم، یا موشک‌ها، هواپیماها و زیر دریایی‌هایی نمی‌باشد که هواخواهان هسته‌ای با یک هدف سّری کار برد دو گانه حمل یک کلاهک هسته‌ای، در حال تحصیل آنها هستند.   

- علاوه بر موارد فوق، مشارکت هسته‌ای در میان کشورهای دارای سلاح هسته‌ای یا با کشورهایی که دارای سلاح هسته‌ای نیستند، چه تحت ائتلاف‌های نظامی و چه تحت هر چارچوب دیگر، منشا دیگری برای نگرانی و اشاعه در همه جنبه‌های آن می‌باشد. سلاح‌های هسته‌ای استقرار یافته در اروپا، بویژه در آن گروه از کشورهای عضو معاهده که دارای سلاح هسته‌ای نیستند، منبع نگرانی‌های جدی امنیتی بوده و معادل نقض آشکار تعهدات مندرج در معاهده عدم اشاعه هسته‌ای می‌باشد. ایران از مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درخواست نموده است که به همه کشورهای عضو آژانس گزارش دهد که آیا این کشورها آژانس را از میزان، محل و ویژگی‌های مواد هسته‌ای با درجه نظامی و پلوتونیوم و اورانیوم با غنای بالا که در قلمروشان وجود دارد، آگاه ساخته‌اند یا خیر. اگر پاسخ مثبت باشد، در این صورت آمریکا ماده 1 معاهده و کشورهای اروپایی ذیربط نیز ماده 2 معاهده را نقض کرده‌اند. اما چنانچه کشورهای اروپایی غیر دارنده سلاح هسته‌ای آژانس را از وجود این منابع هسته‌ای در قلمروشان مطلع نکرده‌اند، در این صورت این کشورها به تعهدات پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، از جمله موافقتنامه جامع پادمان و پروتکل الحاقی پایبند نبوده‌اند. نیازی به گفتن نیست که توزیع سلاح‌های هسته‌ای در اروپا خطر امنیت هسته‌ای را به دلیل افزایش خطر بالقوه دستیابی تروریست‌ها به این سلاح‌ها، بیشتر کرده است. موافقتنامه اخیر میان فرانسه و بریتانیا نیز یک نمونه آشکار دیگر از بی اعتنایی به خلع سلاح هسته‌ای می‌باشد. پروژه زیردریایی هسته‌ای بریتانیا موسوم به ترایدنت (Trident) و تصمیم این کشور به ارتقای آن با تخمین هزینه‌ای بالغ بر یکصد میلیارد پوند، نقض آشکار ماده 4 معاهده عدم اشاعه و تعهدات به عمل آمده در جریان کنفرانس بازنگری این معاهده در سال 2010 می‌باشد. آلمان نیز تعدادی زیر دریایی دولفین را به رژیم اسرائیل که عضو معاهده عدم اشاعه نمی‌باشد، فروخته است. از آنجا که این زیردریایی‌ها قابلیت مجهز شدن به موشک‌های هسته‌ای کروز را دارند، این اقدام یک مورد آشکار از اشاعه و عدم پایبندی بشمار می‌رود. نباید از این امر غافل بود که چنین اقداماتی برخلاف قطعنامه معاهده عدم اشاعه در سال 1995 در زمینه ایجاد منطقه عاری از سلاح هسته‌ای در خاورمیانه بوده و تمام تلاش‌ها در این خصوص را با خطر جدی مواجه می‌سازد.

جامعه بین‌المللی نمی‌تواند به انتظار نشیند تا وحشت ناشی از سلاح‌های هسته‌ای اتفاق افتد و باید آخرین مهلت و زمان برای نابودی کامل زرادخانه‌های هسته‌ای تعیین گردد. چنین اقدامی کنفرانس خلع سلاح را قادر می‌سازد تا مذاکرات مربوط به کنوانسیون خلع سلاح هسته‌ای را آغاز نماید و آن را به عنوان مهمترین اولویت کاری خود، هر چه زودتر به نتیجه رساند. کشورهای عضو جنبش عدم تعهدی که از اعضای  معاهده عدم اشاعه نیز می‌باشند در کنفرانس بازنگری معاهده در سال 2010 پیشنهاد کردند که سال 2025 به عنوان سال هدف برای نابودی کامل سلاح‌های هسته‌ای تعیین شود. بدین ترتیب پیشرفت منظم و موثری به سوی اجرای تعهدات خلع سلاح هسته‌ای به موجب ماده 4 معاهده عدم اشاعه بوجود آمده و شکاف میان صداقت و ریاکاری در بین برخی کشورهای دارای سلاح هسته‌ای را پر خواهد کرد.

با یادآوری این موضوع که به موجب اقدام 5 از "برنامه اقدام خلع سلاح هسته‌ای" مصوب کنفرانس بازنگری معاهده عدم اشاعه هسته‌ای در سال 2010، کشورهای دارای سلاح هسته‌ای متعهد شدند تا پیشرفت واقعی در مورد گام‌های منتهی به خلع سلاح هسته‌ای را افزایش دهند، ایران به عنوان کشوری که دارای سلاح هسته‌ای نمی‌باشد از این امر نگرانی جدی دارد که پس از گذشت سه سال از برنامه اقدام مذکور، هنوز هیچ گزارش ماهوی و اساسی از سوی کشورهای دارای سلاح هسته‌ای در این زمینه ارائه نگردیده است. صبر جامعه جهانی محدود است. کشورهای دارای سلاح هسته‌ای باید گزارش پیشرفت جامع و واقعی در این خصوص را به کمیته مقدماتی سال 2014 ارائه نمایند، تا بدین ترتیب بررسی گام‌های بعدی برای اجرای کامل ماده 4 معاهده به منظور تحقق نابودی کامل سلاح‌های هسته‌ای تسهیل گردد. در غیر این صورت کنفرانس بازنگری معاهده عدم اشاعه هسته‌ای در سال 2015 تبدیل به یک مکان چالش برانگیز تصمیم گیری در خصوص آینده معاهده خواهد شد. هرگونه سازوکار واقعی گزارش دهی، باید، در میان موارد دیگر، بطور منظم اصول و تدابیر مربوط به شفافیت، برگشت ناپذیری، قابلیت راستی آزمایی، ممنوعیت استفاده، چارچوب زمانی، کاهش بودجه سلاح‌های هسته‌ای، اقدامات کیفی و کمی خلع سلاح، و دکترین‌های هسته‌ای را منعکس نماید. چنین گزارش‌هایی ریاکاری برخی کشورهـای هسته‌ای را که در ظاهر از "جهان عاری از سلاح هسته‌ای" حمایت می‌کنند، افشا می‌نماید.

این امری غیر قابل قبول، نامشروع، ناعادلانه و برخلاف مفاد معاهده عدم اشاعه هسته‌ای است که تعداد زیادی از کشورهای عضو از سوی اعضای توسعه یافته معاهده، تحت رژیم‌های کنترلی محدود کننده و تبعیض آمیزی قرار گرفته‌اند. ماده 4 معاهده عدم اشاعه هسته‌ای بطور کاملا شفاف تصریح می‌دارد که "هیچ چیز نباید به گونه‌ای تفسیر شود که حق انکار ناپذیر همه اعضای معاهده برای توسعه و استفاده از انرژی هسته‌ای برای اهداف صلح آمیز را مطابق مواد 1 و 2 معاهده عدم اشاعه هسته‌ای تحت تاثیر قرار دهد." بر همین اساس کشور من در کنار سایر کشورهای غیر دارنده سلاح هسته‌ای عضو معاهده، خواستار احترام واقعی برای اجرای حقوق خویش به منظور استفاده از انرژی هسته‌ای برای مقاصد صلح آمیز می‌باشد. تحمیل محدودیت‌ها به عنوان پوششی برای اجرای اهداف سیاست خارجی کشورهایی خاص، نقض آشکار تعهدات مندرج در ماده 4 و چالشی برای تمامیت و اعتبار معاهده می‌باشد. مطابق اقدام 51 از برنامه اقدام مصوب کنفرانس بازنگری معاهده عدم اشاعه هسته‌ای در سال 2010، محدودیت‌های بی مورد در مسیر انتقال مواد، تجهیزات و فنآوری‌های هسته‌ای برای استفاده صلح آمیز از انرژی هسته‌ای باید سریعا مرتفع گردد. متاسفانه هیچ گام عملی در این راه برداشته نشده است. جمهوری اسلامی ایران به سهم خویش، مصمم است تمام حیطه‌های قانونی فن آوری هسته‌ای، از جمله چرخه سوخت و غنی سازی را منحصرا برای اهداف صلح آمیز دنبال کند؛ فعالیتی قانونی که تاکنون تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی انجام شده و از این پس نیز همچنان تحت نظارت آژانس انجام خواهد گردید. در این ارتباط، اسناد نهایی کنفرانس‌های بازنگری معاهده عدم اشاعه هسته‌ای در سال‌های 2000 و 2010 نیز تکرار می‌کند که گزینه‌ها و تصمیمات هر کشور در زمینه استفاده صلح آمیز از انرژی هسته‌ای، بایستی بدون آنکه سیاست‌ها یا موافقتنامه‌ها و ترتیبات همکاری بین‌المللی آن کشور برای استفاده صلح آمیز انرژی هسته‌ای و چرخه سوخت شامل غنی سازی را به خطر اندازد، مورد احترام قرار گیرد.
لازم است مراتب قدردانی ملت و دولت جمهوری اسلامی ایران را بخاطر حمایت مستمر جنبش عدم تعهد در طول 10 سال گذشته که بر اساس اصول جنبش صورت گرفته است، در اینجا یادآوری کنم.

در این زمینه باید توجه همگان را به این واقعیت جلب نمایم که در طول 10 سال گذشته در پی سخت ترین بازرسی‌های بی سابقه در طول تاریخ آژانس بین‌المللی انـــرژی اتمی بیش از 7000 روز/ نفر بازرسی عادی و بیش از 100 مورد بازرسی سرزده با دو ساعت اطلاع قبلی، مدیر کل سابق و فعلی اعلام کرده‌اند که هیچ مدرکی دال بر انحراف مواد هسته‌ای بسوی اهداف نظامی نیافته‌اند و آژانس قادر است فعالیت‌های راستی آزمایی خود را بدون مانع ادامه دهند؛ بنابراین همه فعالیت‌ها و مواد هسته‌ای از جمله غنی سازی کماکان صلح آمیز می‌باشد. باعث تاسف و حتی شرمندگی است که اتحادیه اروپا و آمریکا در بیانیه‌های خود ایران و آن‌هایی که عضو معاهده نیستند و دارای سلاح هسته‌ای می‌باشند بطور مساوی در کنار هم قرار می‌دهند. اینگونه رویکردها عواقب جدی برای جهان شمولی معاهده منع اشاعه هسته‌ای و سایر معاهدات از قبیل معاهده منع جامع آزمایش‌های هسته‌ای در بر خواهد داشت زیرا موجب از میان رفتن انگیزه پیوستن به آنها می‌شود. ایران بهای سنگینی را برای عضویت و تعهد کامل خود به NPT می‌دهد در حالی که دیگران بیرون از معاهده هستند و از بازرسی‌ها و تحریم‌ها معـاف می‌باشند ولی همکـاری هسته‌ای کامل کشورهای غربی بویژه آمریکا و کانادا را دریافت می کنند.

جمهوری اسلامی ایران از سال 1974 که برای نخستین بار منطقه عاری از سلاح‌های هسته‌ای در خاورمیانه را به سازمان ملل متحد پیشنهاد نمود از هیچ تلاشی برای تشکیل آن دریغ نکرده است. در این راستا ما در عین حال که تایید مجدد «قطعنامه تا دستیابی به اهداف و مقاصد آن» را از سوی کنفرانس بازنگری 2010 NPT مورد تاکید قرار می‌دهیم مجدداً تاکید می‌نماییم که اجرای فوری، کامل و بدون شرط قطعنامه 1995 خاورمیانه به عنوان یک عنصر ضروری که معاهده در سال 1995 بر اساس آن بطور نامحدود تمدید شد برای اعتبار NPT دارای اهمیت حیاتی است.

با توجه به سابقه رژیم صهیونیستی اسرائیل در تجاوز و اشغال، تشکیل یک منطقه عاری از سلاح‌های هسته‌ای در خاورمیانه برای خاتمه به بزرگترین تهدید سلاح‌های هسته‌ای رژیم مزبور علیه ثبات و امنیت کشورهای عضو NPT در منطقه و جهان بسیار اهمیت دارد. تهدید در اختیار داشتن سلاح‌های هسته‌ای از سوی رژیم اسرائیل و امتناع آن از پیوستن به NPT و قرار دادن تاسیسات خود تحت پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تعدادی از کشورهای منطقه را برانگیخته است تا به اسناد بین‌المللی مربوط به سلاح‌های کشتار جمعی از همه مهمتر معاهده منع تسلیحات شیمیایی (CWC) و معاهده منع سلاح‌های بیولوژیک (BWC) نپیوندند. با توجه به اجرای اقدامات مرتبط با قطعنامه 1995 خاورمیانه در ضمن ادامه اقدامات کنفرانس بازنگری 2010 NPT، جمهوری اسلامی ایران آمادگی خود را از قبل برای مشارکت فعال در کنفرانس خاورمیانه در سال 2012 اعلام کرد و تاکید نمود که در کنفرانس مزبور یک برنامه اقدام مورد توافق و یک جدول زمانی برای جهان شمولی NPT در خاورمیانه تنها اولویت بالا می‌باشد. معهذا همه اعضای معاهده عدم اشاعه هسته‌ای، بار دیگر شاهد بودند که مخالفت آمریکا، در حمایت از رژیم صهیونیستی، از برگزاری کنفرانس سال 2012 بعد از چند دهه، جلوگیری نمود. تصمیم یکجانبه آمریکا برای تعویق کنفرانس، نادیده انگاشتن تصمیم اجماعی کنفرانس بازنگری سال 2010 و برنامه ریزی و مشورت‌های تسهیل کننده است و تضعیف کننده عزم و همکاری ایران و کشورهای عرب عضو معاهده می‌باشد و آخرین نکته امـا نه کـم اهمیت ترین، یک عـقب نشینی و شکست جدی برای معاهده عدم اشاعه هسته‌ای است. این نشانه آشکاری است از اینکه ایالات متحده هیچ توجهی به فراخوان‌های مکرر جامعه بین‌المللی برای قرار گرفتن فعالیت‌های مخفیانه سلاح‌های هسته‌ای رژیم صهیونیستی تحت رژیم عدم اشاعه ندارد. آمریکا، با حمایت از رژیم اسرائیل به هر قیمت، در حال منزوی کردن خود می‌باشد.

جمهوری اسلامی ایران به عنوان قربانی سلاح‌های کشتار جمعی در طول دهه‌های اخیر، اعتقاد راسخ دارد که جامعه بین‌المللی بایستی یک راه سریع برای امحاء کامل تهدید عمومی انفجار عمدی یا تصادفی هسته‌ای بیابد. ماهیت سلاح‌های هسته‌ای و پیامدهای فوری فاجعه بارشان بر بشریت، بایستی ما را ملزم سازد برای حفظ حیات بشریت به طور جمعی کار کنیم و کنفرانس بازنگری سال 2015 معاهده عدم اشاعه هسته‌ای می‌تواند جنبشی را ایجاد کند که به فرآیندی برای غیر قانونی و غیر مشروع بودن همه سلاحهای هسته‌ای و امحاء فوری همه این سلاح‌ها منجر گردد.

ایران مستمرا و قاطعانه سلاح‌های هسته‌ای را رد کرده است. چنین سلاح‌هایی در دکترین دفاعی ایران جایی ندارند. فعالیت‌های هسته‌ای صرفا صلح آمیز ایران، مطابق حقوق و الزامات مندرج در معاهده عدم اشاعه هسته‌ای، دنبال می‌گردد. به عنوان نشانه‌ای از واقعیت فوق، آیت ا... خامنه‌ای، رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران، فتوای خود در رابطه با منع سلاح‌های هسته‌ای را تکرار نمودند. معظم له در سخنرانی خود در نشست سران عدم تعهد در تهران در سال 2012 اعلام فرمودند: "جمهوری اسلامی ایران استفاده از سلاح‌های هسته‌ای را به عنوان یک گناه بزرگ و نابخشودنی تلقی می‌کند." این حکم مذهبی، در میان سایر موارد، در پیامدهای انسانی استفاده از سلاح‌های هسته‌ای ریشه دارد و مبتنی بر ارزش‌های والای اعتقاد ما در حفظ ایمنی، امنیت و شئونات انسان‌هاست. سیاست هسته‌ای و دیدگاه جهانی جمهوری اسلامی ایران در این عبارت خلاصه شده است: "انرژی هسته‌ای برای همه، سلاح‌های هسته‌ای برای هیچ‌کس."   

در جمع بندی، به نیابت از دولتم، اینجانب اعلام می‌دارم که جمهوری اسلامی ایران هرگز از حقوق لاینفک خود برای استفاده صلح آمیز از انرژی هسته‌ای از جمله حق غیر قابل انکار برای غنی سازی، چشم پوشی نخواهد کرد و در عین حال به همکاریش با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مطابق تعهدات معاهده عدم اشاعه هسته‌ای یعنی موافقتنامه پادمان جامع (INFCIRC/214) ادامه خواهد داد.

سیاست‌های خصمانه کشورهای غربی از جمله سیاست دوگانه هویج و چماق یا سیاست‌های گفت‌وگو و تحریم، محکوم به شکست هستند. تحریم، ترور کردن دانشمندان هسته‌ای که پدیده زشت این قرن است، و تهدید به حمله توسط رژیم صهیونیستی با حمایت متحدین غربیش، عزم ملت بزرگ ایران را برای ادامه راهش تقویت کرده و خواهد کرد.

نهایتا، به کشورهای غربی توصیه می‌شود از تقابل به همکاری روی آورند. پنجره فرصت ورود به مذاکرات، برای یک همکاری بلند مدت استراتژیک با ایران، به عنوان مطمئن ترین، قوی ترین و با ثبات ترین شریک در منطقه، هنوز باز است.
انتهای پیام/ص
برچسب ها:
آخرین اخبار