امروز : شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 10
۰۹:۱۹
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 28835
تاریخ انتشار: ۵ مرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۱۶:۳۴
تعداد بازدید: 40
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس،‌دهمین جلسه نقد گالری» خانه هنرمندان ایران با نگاهی به آثار نمایشگاه گروهی «مهمانی هنر»  با ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس،‌دهمین جلسه نقد گالری» خانه هنرمندان ایران با نگاهی به آثار نمایشگاه گروهی «مهمانی هنر»  با حضور  منقد مهمان «پرویز براتی» و نیز کارشناسان و هنرمندانی چون بهمن نامورمطلق (معاون پژوهشی  خانه هنرمندان ) ، سعید معیری زاده، علی اتحاد، علی زارع و شماری از علاقه مندان هنر در  گالری ممیز  برگزار شد.

در ابتدای این نشست، پرویز براتی  با بیان اینکه آثار به نمایش در آمده در این نمایشگاه بر محور «سنت، هویت و  گذشته»  است، خاطرنشان کرد: نقاشی‌خط جریانی دیرینه است که  سابقه آن را باید در  اوایل  دوره صفوی و حتی قبل از آن جست و جو کرد. علی رغم نگاه معاصری که به نقاشی‌خط می‌شود، باید گفت که تاریخ این هنر به حداقل 500 سال قبل بازمی گردد. در اوایل عصر صفوی هنرمندانی بودند که از فضاهای در هم تنیده خط استفاده می کردند و در کارشان عنصر زیبایی شناختی دیده می شد. از جمله تکنیک های مورد استفاده در آن دوران چپ و راست کردن خط ها و نگارش آیینه ای خطوط بود. بعد از آن هم در دوران قاجار برخی هنرمندان اشکال حیوانی را با استفاده از خط ارائه کردند.

این منتقد با اشاره به نبود آثار برخی از هنرمندان بزرگ عرصه نقاشی‌خط در نمایشگاه گروهی «مهمانی هنر» ، خاطر نشان کرد: یکی از نقد‌هایی که می‌توان به این نمایشگاه وارد کرد، نبود اثر یا آثار شاخصی از حسین زنده رودی، فرامرز پیل آرام و یا حتی نبود اثری از حسین مافی است. نکته دیگر آن که چیدمان آثار به شکلی نیست که مخاطب را  هدایت کند. اغتشاش در طبقه بندی از دیگر نقدهای وارده به این نمایشگاه است. در کنار هم قرار گرفتن آثار باید به گونه ای عمل می شد  تا  سیر نقاشی‌خط برای مخاطب تداعی شود، شاید بسیاری از دانشجویان و بازدید کنندگانی که برای دیدن نمایشگاه می‌آیند به خاطر نبود چیدمان مناسب دچار سر درگمی شوند.

وی با مطرح کردن پیشنهادی برای برگزاری  بخش های «چیدمان خط» ،«ویدئو خط» و «عکاسی و خط » در کنار  نقاشی خط، اظهار داشت: یادمان نرود در برپایی نمایشگاه هایی از این دست نگاه بین المللی و پیشرو در هنر مهم است. همچنین در هنر امروز  کشف زبان و رسانه مهم است .باید به نگاه های مفهومی توجه شود . چیدمان و انتخاب آثار برای این نمایشگاه ، گویای این امر نیست.

براتی اشاره‌ای هم به تاریخ  معاصر نقاشی‌خط داشت و گفت: در سال 1338 صادق تبریزی،  پنلی سرامیکی را طراحی کرد که سه‌سال بعد در نمایشگاهی مهم در پراگ به نمایش درآمد و از آن به‌عنوان نخستین اثر نقاشی‌خط در ایران یاد می‌شود. به گواه منتقدی چون کریم امامی، جریان نقاشی‌خط سال 1338 توسط این هنرمند آغاز شد و بعدها در آثار دیگر هنرمندان تکامل یافت.با این حال در مورد این تحلیل نگاه های دیگری هم هست  بر این اساس که سنت نقاشی‌خط حاصل ابداع فرد خاصی نیست و از قبل وجود داشته است.

وی ادامه داد: البته در این میان برخی داعیه خط و برخی داعیه نقاشی‌خط را برای برخی از آثار دارند ولی در ‌‌‌نهایت می‌خواهند هویت ملی خود را بیان کنند.

براتی به تکرار برخی از آثار در هنر نقاشی‌خط نیز اشاره کرد و گفت: هنر نقاشی خط یک اوج و قله داشته و در حال حاضر به نظر می‌رسد که این هنر دچار تکرار شده و نسل دوم و سوم هنرمندانی که نقاشی‌خط را دنبال می‌کنند در تلاش برای ارائه آثاری جدید هستند.

در میانه این نشست  سعید  معیری‌زاده که اثری را نیز در این نمایشگاه رائه کرده است در سخنانی خاطر نشان کرد: پس از دوره صفویه هنرهای تجسمی تغییر بسیاری کرد و به نوعی از درون ترکید و نتوانست هویتی را برای خود ترسیم کند. در حال حاضر ما باید توجه کنیم که مخاطب آثار هنری چه کسی است؟ آیا ما به مخاطب خاص توجه داریم یا به مخاطب عام؟ اگر توجه به مخاطب عام است باید دید که این مخاطب چه چیزی را می‌خواهد. گویا آثار به نمایش در آمده چندان توجهی به مخاطب ندارد و هر کسی در حال طی کردن مسیر خود بدون توجه به مخاطب است، حرکتی که به نوعی می‌توان آن را حرکتی دن کیشوت وار دانست. براتی نیز بر این بخش ،سخنان  معیری‌زاده را تاکید کرد و گفت: برخی فقط به داشتن مخاطب اشاره می‌کنند و می‌گویند مخاطب، مخاطب است و خاص و عام ندارد. در حال حاضر مخاطب ما سر در گم است. عامه مردم ما با این آثار  آشنا نیستند و متاسفانه این طیف از علاقه مندان هنر در  نمایشگاه ها با انبوهی از سوالات به حال خود رها می شوند.

بهمن نامور مطلق نیز که از حاضران این نشست بود گفت: باید دید نسل امروز چه ارتباطی را می‌خواهد با این آثار برقرار کند. چرا ما در جستجوی بیان تازه‌ای نیستیم؟ چرا می‌خواهیم از لابه لای متون گذشته حرف بزنیم؟ چرا می‌خواهیم با زبان قاجاری حرف خود را بزنیم؟

او ادامه داد: در این آثار چیزی از امروز خود و زبانی از حال دیده نمی‌شود. به نظرم این زبان‌ها فرسوه شده‌اند. اگر از زبان امروزی و اتفاقات پیرامون خود در آثارمان بهره نبریم، مخاطب هیچ وقت، چیزی را نمی‌فهمد.

 او همچنین خاطر نشان کرد: ما تولید ناب چندانی نداریم و بیشتر آثارمان باز تولید شده است. باید دو لایه زبان رسمی و خودمانی را به هم نزدیک‌تر کنیم. هنرمندان جوان باید جسارت داشته باشند و زبان حال ما را بیان کنند.

براتی نیز تصریح کرد: باید به این امر توجه داشت که زبان ما در سال92 چه زبانی است؟ برخی از آثار به نوعی کپی برداری از آثار هنرمندان اروپا و آمریکاست از دیگر مسائل خطرناکی که وجود دارد ایرانیزه کردن همه چیز است.

دومین نمایشگاه مهمانی هنر تا 7 مرداد درخانه هنرمندان ایران ادامه دارد.
انتهای پیام/
 
 
برچسب ها:
آخرین اخبار