امروز : چهارشنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۶ - 2017 April 25
۰۰:۰۶
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 29839
تاریخ انتشار: ۸ مرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۱۱:۳۴
تعداد بازدید: 62
حجت‌الاسلام مهدی رستم نژاد عضو هیئت علمی جامعة المصطفی(ص) العالمیه در گفت‌وگو با خبرنگار آئین و اندیشه خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، ...

حجت‌الاسلام مهدی رستم نژاد عضو هیئت علمی جامعة المصطفی(ص) العالمیه در گفت‌وگو با خبرنگار آئین و اندیشه خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، درباره اینکه چگونه می‌توان در شب‌های قدر معرفت خود را به حضرت علی(ع) بالا برد و خداشناسی را در محضر ایشان فرا گرفت، اظهار داشت: امیرالمؤمنین(ع) می‌فرماید «اعبد رباً لم أراه» من عبادت نمی‌کنم آن پروردگاری را که ندیده باشم.

وی درباره این عبارت حضرت گفت: آن دیدنی که امام علی(ع) به آن اشاره دارد مشاهدة‌القلوب و یا مشاهده دل است که در واقع بیان دیگری از یقین است.

عضو هیئت علمی جامعة المصطفی(ص) العالمیه اظهار داشت: حضرت علی(ع) عبارت مشابه دیگری نیز در این خصوص دارد که حضرت می‌فرمایند: «لو کشفت لی الغطاء ما ازددت یقیناً» اگر پرده‌ها کنار زده شود و انسان عالم ملکوت و غیب را ببیند با این حال چیزی بر یقین من افزوده نخواهد شد یعنی من در همان حدی از یقین هستم که گویی باطن این عالم هستی را می‌بینم، این موضوع از درجه یقین امیرالمؤمنین(ع) حکایت دارد.

وی عنوان کرد: لازم می‌دانم در این جا آیه‌ای از قرآن را بر این مسئله اضافه کنم آنجا که قرآن کریم داستان ابراهیم خلیل‌الرحمان را ذکر می‌کند: «وَکَذَلِکَ نُرِی إِبْرَاهِیمَ مَلَکُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلِیَکُونَ مِنَ الْمُوقِنِینَ» ما این‌گونه ملکوت و باطن عالم آسمان‌ها و زمین را به ابراهیم(ع) نشان دادیم تا از اهل یقین شود یعنی این ارائه مقدمه‌ای است برای رسیدن به آن مرتبه یقین، یقینی که مختص حضرت ابراهیم و کمال یقین است؛ همان کمالی که امیرالمؤمنین(ع) اشاره می‌کند به آن رسیده است.

رستم‌نژاد یادآور شد: همان طور که می‌دانیم حضرت ابراهیم(ع) در آیه 260 سوره مبارکه بقره از خداوند متعال تقاضا می‌کند «رَبِّ أَرِنِی کَیْفَ تُحْیِی الْمَوْتَى» که چگونه مردگان را زنده می‌کنی؟ خداوند پاسخ می‌دهد: «أَوَلَمْ تُؤْمِن» آیا ایمان نداری؟! ابراهیم خلیل می‌گوید «قَالَ بَلَى وَلَکِن لِّیَطْمَئِنَّ قَلْبِی» برای اینکه من به اطمینان قلب برسم! این اطمینان قلب همان درجه یقین امیرالمؤمنین(ع) است که بدان اشاره شد.

وی گفت: در واقع امام علی(ع) می‌خواهند بگویند یقینشان به حدی رسیده است که بالاتر از آن فرضی نیست که به آن نرسیده باشد و یا فاقد آن باشد که بعدها واجد آن شود، بنابراین این عبارت‌ها نشان می‌دهد که حضرت‌ علی(ع) در چه مستوایی از یقین رسیده است در حالی که بعضی از پیامبران بزرگ، عباراتی دارند که می‌فرمایند ما همچنان به یقین نیاز داریم و باید به آن برسیم؛ خود قرآن درباره حضرت ابراهیم(ع) می‌فرماید: ما فلان کار را انجام دادیم تا به یقین برسد اما درباره حضرت علی(ع) آمده است که هیچ درجه‌ای نیست که به حضرت به آن نرسیده باشد.

 عضو هیئت علمی جامعة المصطفی(ص) العالمیه تصریح کرد: این فرمایش علی(ع) مبنی بر اینکه من خدایی را که نبینم عبادت نمی‌کنم حد فاصل میان پیامبران و امیرالمؤمنین(ع) است از این رو اگرچه جایگاه و مقام علی بن ابی طالب در خداشناسی به حدی است که کسی نمی‌تواند به مقام ایشان دست یابد اما هر فردی به اندازه ظرفیت خویش می‌تواند به درجه‌ای از آن برسد.

وی عنوان کرد: دعا و قرآن، دو جاده هستند. قرآن کلام وحی است و خدا با انسان در شب قدر صحبت می‌کند، دعا کلام انسان، با خداست که انسان با زبان دعا با خداوند متعال حرف می‌زند؛ دعا همان راه صعود ما به آسمان و توجه ما به خداوند است و این در جای خود، یقین آور است.

رستم‌نژاد با بیان اینکه دعا مسیری است برای رسیدن به تقوا، آرامش، تطمئنینه نفس و مسیری است برای انس و خلوت با خداوند و رسیدن به مراتب تربیتی، خاطرنشان کرد: هرکسی به اندازه سعه وجودی و ظرفیتی که قبل از شب قدر برای خویش مهیا کرده است به آن می‌رسد، شب قدر ارتباط تنگاتنگی با اعمال ما در طی یک سال دارد.

وی ادامه داد: خواسته‌های ما بسیار است و همه «الغوث‌ها»، صدا زدن‌ها و بردن نام خداوند در این فراز از دعای جوشن کبیر «سُبْحَانَکَ یَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ یَا رَبِّ» جمع می‌شود این عبارت در جایی گفته می‌شود که انسان در حال نابود شدن، غرق شدن، سوختن و ... است و با ندای الغوث الغوث می‌خواهد از وضعیت موجود، رها شود و در واقع با خواندن دعاهایی که در شب قدر وارد شده از خداوند می‌خواهیم که ما را در مسیر هدایت قرار دهد.

این پژوهشگر حوزه و دانشگاه گفت: ما به واسطه این فراز از دعای جوشن کبیر می‌خواهیم که از شک، شبهه، ریب، ریا، نفاق و دورویی‌هایی که انسان گرفتار آن است، خلاص شویم. خلاصی از این مباحث باعث می‌شود که انسان به قله یقین برسد و ما در دعاها نجات از وضعیت موجود و رسیدن وضعیت مطلوب را که همان یقین است از خداوند خواستاریم.

وی اظهار داشت: شب‌های قدر، شب امیرالمؤمنین(ع) است که با وجود ایشان گره خورده است؛ در شب قدر، یک قرآنی نازل می‌شود، «إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ» و قرآن ناطقی هم که همان علی(ع) است ساطع می‌شود؛ یکی نزول و دیگری صعود می‌کند شب‌های قدر، شب معراج امیرالمؤمنین (ع) است و دوستان و یاران حضرت باید در این شب‌ها دست توسل بر دامان ایشان بزنند.

ما در شب‌های قدر، دو قرآن را بر سر می‌گیریم یکی قرآن لفظی و دیگری قرآن ناطق که همان امیرالمؤمنین است و جمع این دو، معنادار است؛ شایسته است از این دو پیوند که ماهیتاً یکی هستند بهره ببریم، ما باید به یمن نام و وجود حضرت علی(ع) در شب قدر، خودمان را به علی الأعلی حقیقی برسانیم.
انتهای پیام/ک
برچسب ها:
آخرین اخبار