امروز : جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 9
۱۲:۰۷
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 34199
تاریخ انتشار: ۱۹ مرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۱۹:۰۰
تعداد بازدید: 31
به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، «نباید اجازه دهیم این شائبه به وجود آید که نمایندگان، معیارها، توانمندی‌ها و تعهد ...

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، «نباید اجازه دهیم این شائبه به وجود آید که نمایندگان، معیارها، توانمندی‌ها و تعهد افراد را کنار گذاشتند و بنا به لابی‌های سیاسی به وزرای پیشنهادی رأی اعتماد می‌دهند»؛ این سخن محمد اسماعیل سعیدی‌نیا نماینده مردم تبریز در مجلس است که هم تلنگری به همکارانش و هشداری به اهالی لابی و هم تأکیدی بر توجه به اصل شایسته‌سالاری در انتخاب اعضای کابینه یازدهم بود.

پس از اقدام بی‌سابقه حسن روحانی هفتمین رئیس جمهور کشورمان در معرفی وزرای پیشنهادی‌اش در روز تحلیف، رایزنی‌ها برای آشنایی مجلسی‌ها با مردان دولت تدبیر و امید و کسب مجوز ورود آنان به پاستور از بهارستان‌نشینان آغاز شد که اقدامی عادی و مرسوم در گذشته بود. در این میان اما ناگهان اخباری بر «حضور گسترده نمایندگان ادوار در راهروهای مجلس به همراه وزرای پیشنهادی» برای «انجام لابی با نمایندگان» و متعاقب آن «معاملات دو سویه» و «اعمال فشارها» مطرح شد که کار را به جایی رساند تا نماینده تبریز در خانه ملت فضای پارلمان را «سنگین» توصیف کند. اگر چه کسی منکر نقش رایزنی و گفتگو در تقویت تعامل قوا و دستیابی به تفاهم و راههای مشترک برای پیشبرد امور کشور و خدمت شایسته به مردم نیست و تلاش برای تبیین و شفاف‌سازی برنامه‌های وزرای پیشنهادی از حقوق مسئولان دولتی است که بر سر کار می‌آید اما لابی و متعاقب آن زد و بند رفتاری مذموم است که هم جایگاه مجلس و هم پایگاه دولت را نزد افکار عمومی مخدوش می‌کند و به سود کشور نیست.

علیرضا سلیمی نماینده مردم محلات در مجلس تاکید دارد که «لابی‌کاری دو نوع است؛ یکی به معنای یارگیری و دیگری به معنای گفت‌وگو است که اگر با هدف یارگیری و کسب منافع باشد، قطعاً غلط بوده و به نفع کشور نیست.»

اما از آن سو اخباری مبنی بر «دعوت پیامکی از برخی نمایندگان برای حضور در نشست‌های محفلی با وزرای پیشنهادی در هتل‌های گران قیمت و خارج از محل فراکسیون‌ها و کمیسیون‌های تخصصی مجلس» و «پیشنهاد واگذاری مسئولیت‌ دستگاهها به افراد مورد نظر برخی نمایندگان در ازای پرداخت رشوه کلان و البته رأی اعتماد به وزرا» مطرح شد که به معنای معامله بر سر حقوق ملت بود.
* لابی چیست؟
اگر چه محمدرضا باهنر نماینده تهران و نایب رئیس مجلس که خود را «استاد لابی» معرفی و لابی را با تفسیر «تلاش برای گسترش حوزه نفوذ افکار، سخنان و ایده‌های خوب»، «امر به معروف و نهی از منکر» تعریف می‌کند اما این کلمه در ادبیات سیاسی جهان مفهوم کلاسیکی دارد که هم به لحاظ ارزش و هم از جنبه روش سنخیتی با هدایت افکار از طریق شناساندن مسیر درست ندارد. واژه انگلیسی لابی‌گری (LOBBYING) یک مشغله و حرفه ویژه است که منظور آن تلاش برای گسترش نفوذ یک دیدگاه و نقطه‌نظر مشخص در دستگاه حقوقی یک کشور یا افکار عمومی است؛ در واقع لابی‌گران در ازای دریافت پول یا پرداخت حق‌السهم به تلاش برای پیشبرد حمایت از دیدگاهی خاص به وسیله نفوذ در ساختارها می‌پردازد. لابی‌گران تلاش می‌کنند با به کارگیری روش‌هایی حقوقی و مدیریت روابط اجتماعی به اهداف خود در اعمال فشار و اثرگذاری بر اوضاع کشور و پیشبرد دیدگاه‌ها و برنامه‌های خود در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی و اقتصادی برسند و از این رو لابی (LOBBY) در دیکشنری انگلیسی به معنای اعمال نفوذ بر سیاست‌مداران به ویژه نمایندگان مجلس است.
* آمریکا؛ زادگاه لابی و بهشت لابی‌گران است

اولین بار کلمه لابی و لابی‌گری در فرهنگ سیاسی ایالات متحده آمریکا به کار گرفته شده که گروه‌های ذی‌نفوذ برخلاف رفتارهای دموکراتیک حزبی که با شیوه‌های مسالمت‌آمیز وارد ساختار قدرت می‌شوند، اهداف و تعمیم منافع خاص خود را با برگزاری جلسات محفلی و مخفیانه و از طریق تأثیرگذاری بر روند تصمیم‌گیری‌ها دنبال می‌کردند. امروزه در آمریکا گروه‌های زیادی برای اعمال نفوذ در ساختار سیاسی حاکمه و حتی تأثیرگذاری بر تصمیمات جهانی مشغول لابی و لابی‌گری هستند و ایالات متحده را می‌توان بهشت لابی‌گران به ویژه لابی‌های صهیونیستی دانست اما این کار به دلیل تأثیراتش در حوزه تصمیم‌سازی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها به یک فرهنگ تبدیل و به کشورهای دیگر صادر شده است. در کشور ما نیز متأسفانه هرازگاهی شاهد لابی جریانات سیاسی و اقتصادی برای اعمال نفوذ و تأثیرگذاری بر فرایند شفاف تصمیم‌گیری بر مبنای مشاوره‌ها و تحزب هستیم که آثار سوء آن بارها دیده شده اما همچنان برخی افراد ذی‌نفوذ ترجیح می‌دهند به جای حرکت در مسیرهای قانونی و مشخص از راهروها و میانبرها برای رسیدن به اهداف خاص خود و گروهشان استفاده کنند.

در عین حال برخلاف تصور عمومی محمدرضا باهنر لابی و رایزنی را راهی برای متقاعد کردن دیگران به همراهی با خود و کاری پسندیده و مجلس را بهترین محل برای لابی می‌داند اما ماجرایی که در مجلس هشتم رخ داد حرکتی در ذم لابی به ویژه در پارلمان اسلامی بود شاید افکار عمومی در طول سالهای فعالیت نهاد پارلمان در ایران موارد زیادی را از ناکامی‌ها و شکست‌های لابی‌کاران در اعمال نفوذ به منظور جلب نظر نمایندگان در جهت تحقق اهدافشان به یاد آورند اما آنچه در آبان سال 87 رخ داد نمونه قریب به ذهن و از به یادماندنی‌ترین مثال‌ها در برخورد با اهل لابی است:

در این سال برخلاف ادعای کسانی که می‌گفتند رئیس دولت نهم به لابی و تفاهم با مجلسی‌ها اعتقاد نداشت و صرفاً به مرّ قانون توجه می‌کرد تعدادی از نمایندگان در نامه‌ای محمود احمدی‌نژاد می‌خواهند تا برای تجهیز مساجد حوزه‌های انتخابی‌شان به آنها کمک مالی شود.

ظاهراً این موضوع با موافقت احمدی‌نژاد همراه نمی‌شود اما محمد عباسی مدیر کل وقت دفتر دولت در مجلس از این فرصت استفاده کرد و دست به ابتکاری زد که هم برای او و هم برای دولت گران تمام شد؛ در آن زمان بحث استیضاح علی کردان وزیر وقت کشور به دلیل ارائه مدرک تحصیلی نامعتبر در جریان رأی اعتمادش در مجلس داغ بود و حامیان دولت سعی داشتند به هر شکل ممکن این طرح را منتفی کنند.

در همین راستا محمد عباسی رسید دریافت چک‌های 5 میلیون تومانی کمک هزینه به مساجد را در روی برگه دیگری برای پس گرفتن امضای استیضاح کردان قرار داد و از نمایندگان استیضاح کننده خواست تا هر دو برگه را به عنوان رسید دریافت چک امضا کنند! نمایندگان بدون اطلاع از موضوع پس از دریافت چک‌ها هر دو رسید را امضا کردند اما عوض حیدرپور نماینده شهر رضا پس از امضای برگه اول متوجه دو برگی بودن رسید شده و موضوع را پیگیری می‌کند پس از روشن شدن اصل قصه دو نماینده حامی دولت ابتدا با دفتر رئیس جمهور تماس می‌گیرند و درباره اقدام صورت گرفته تحقیق می‌کنند و پس از بی‌اطلاعی دفتر احمدی‌نژاد از چک‌های 5 میلیون تومانی علی‌اصغر زارعی بر گونه‌های فرد متخلف سیلی می‌زند به دنبال این ماجرا علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی اعلام کرد که عباسی دیگر حق ورود به خانه ملت را ندارد و محمدرضا رحیمی معاون وقت پارلمانی نیز مدیر کل دفتر دولت را تغییر می‌دهد.
در روزهای اخیر بار دیگر بحث لابی و لابی‌گری در مجلس رونق گرفته و اخبار آن فضای رسانه‌ای ما را اشباع کرده‌اند؛ نمایندگان مجلس در جلسات علنی به صراحت نسبت به رایزنی‌های غیرعادی و برگزاری جلسات بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی در خارج از پارلمان انتقاد کرده و آنها را شیوه نادرست و فاقد رسمیت و وجاهت دانستند.
بی‌تردید آنچه می‌تواند راهگشای آینده باشد انتخاب وزرایی شایسته و کارآمد است که در سایه بررسی تخصصی سوابق و عملکرد و دیدگاه‌ها و برنامه‌های آنها تحقق می‌یابد و لابی‌ها نتیجه‌ای جز منحرف کردن مسیر انتخاب صحیح ندارد و به نظر می‌رسد با توجه به اظهارات صریح رئیس جمهور مبنی بر عدم تأثیرپذیری از فشارها در انتخاب همکارانش حکمت و مصلحت ایجاب می‌کند بررسی صلاحیت و رأی اعتماد به وزرای پیشنهادی نیز در چنین فضایی صورت گیرد.

قطعا انتخاب همکاران آینده دولت تدبیر و امید در سایه لابی‌ها و معاملات پنهان به سود کشور و ملت و در شان مجلس شورای اسلامی نیست و رفتارهای لابی‌گران در یاد و خاطره مردم مانده و نقطه منفی در کارنامه آنها به حساب می‌آید اگرچه وجود چنین افرادی نیز در کارآمدی دولت آینده مثمرثمر نخواهد بود.
انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار