امروز : جمعه ۲۸ مهر ۱۳۹۶ - 2017 October 20
۱۳:۱۸
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 35036
تاریخ انتشار: ۲۱ مرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۱۶:۰۳
تعداد بازدید: 41
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، روزنامه «لس‌آنجلس‌تایمز» در مطلبی به وضعیت نفوذ آمریکا در سطح جهان عرب پرداخت و نوشت: «بهار ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، روزنامه «لس‌آنجلس‌تایمز» در مطلبی به وضعیت نفوذ آمریکا در سطح جهان عرب پرداخت و نوشت: «بهار عربی» شاید در ایجاد دموکراسی در خاورمیانه موفق نبوده، اما، مدرک قدرتمندی از یک پدیده متفاوت ارائه کرده است و آن «وهم و خیال نفوذ آمریکا بر دولت‌هایی است که ما زمانی آنها را متحد خود فرض می‌کردیم».

این روزنامه آمریکایی با اشاره به مورد مصر نوشت: پیش از سال 2011، دولت‌های بوش و اوباما کوشیدند حسنی مبارک مستبد را به سمت دموکراسی سوق دهند، اما او این توصیه را نادیده گرفت. سال گذشته، دولت اوباما از محمد مرسی، رئیس جمهور منتخب مصر خواست تا اخوان‌ المسلمین را فراگیرتر سازد؛ مرسی این توصیه را نادیده گرفت. اکنون نیروهای مسلح مصر قدرت را به دست گرفته‌اند و آمریکا به ژنرال عبدالفتاح السیسی التماس می‌کند تا از در پیش گرفتن اقدامات بیش از اندازه سخت و شدید خودداری کند. آیا او موافقت خواهد کرد؟ بعید است.

لس‌آنجلس‌تایمز با طرح این سئوال که «چه اتفاقی برای نفوذ آمریکا به عنوان ابرقدرت رخ داده است؟»، در ادامه افزود: اگر قرار باشد آمریکا نفوذی بر نهادی در جهان عرب داشته باشد، آن، دولت مصر خواهد بود که سالانه 1.6 میلیارد دلار کمک آمریکا را دریافت می‌کند. اما دو عامل، از نفوذی که آمریکا زمانی با اختصاص کمک خارجی به دست آورده بود، کاسته است؛ پول‌ کمتر و رقابت بیشتر. اول اینکه با 1.6 میلیارد نمی‌توان آنچه پیشتر می‌شد را خریداری کرد. کمک آمریکا به مصر برای بیشتر کارهایی که السیسی می‌خواهد انجام دهد، کاهش یافته است. با توجه به تورم، امسال، 1.6 میلیارد دلار تنها یک سوم میزانی است که آمریکا در سال 1986 به عنوان کمک نظامی به مصر پرداخت کرد.

در ادامه این مطلب آمده: سهم ارتش از این کمک سالانه، 1.3 میلیارد دلار است که بیشتر آن برای خرید تانک‌ها و هواپیماهای ساخت کارخانه‌های آمریکایی صرف می‌شود و سهم غیرنظامی نیز 250 میلیون دلار است که در بودجه اقتصاد متزلزل مصر، قطره به شمار می‌آید. السیسی و سایر مصری‌ها نیز این موضوع را به خوبی می‌دانند اما به نظر می‌رسد سیاستمداران آمریکایی اغلب به این موضوع توجهی ندارند.   

لس‌آنجلس‌تایمز ادامه داد: سایر کشورها نیز برای پر کردن این خلأ پیش قدم شده‌اند. ماه گذشته، عربستان سعودی، امارات عربی متحده و کویت اعلام کردند که قصد دارند 12 میلیارد دلار کمک اقتصادی به مصر ارائه کنند تا به ارتش یاری رسانند، اقتصاد را باثبات سازد. البته این کشورهای خیج فارس دستور کار دیگری نیز دارند. آنها نگرانند اخوان المسلمین مایل به احیای دموکراسی نباشد و شدت عمل السیسی موجب خرسندی این حزب شود. اگر کمک خارجی باعث ایجاد نفوذ شود، کمک 12 میلیاردی شیوخ عرب، کمک 1.6 میلیارد دلاری ما را مغلوب می‌سازد.

این روزنامه آمریکایی با اشاره به اینکه نفوذ خارجی در کشورهایی که برای ایجاد دموکراسی تقلا می‌کنند، شمشیر دولبه است، نوشت: دولت اوباما توانسته دو طرف مناقشه سیاسی در مصر را منحرف سازد، از این روست که اخوان المسلمین گمان می‌کند آمریکا برای تضعیف آن توطئه کرده و ارتش و حامیان سکولار آن نیز می‌گویند آمریکا به السیسی بیش از حد سخت می‌گیرد. همه طرف‌ها، از جمله السیسی، خود را ملی‌گرا جلوه می‌دهند اما اینکه به نظر برسد این ژنرال تسلیم خواسته‌های آمریکاست به او کمک نمی‌کند تا محبوبیت خود را حفظ کند.

به نوشته لس‌آنجلس‌ تایمز، رفتارهای السیسی منعکس کننده پارادوکس دیگری است. استفاده از کمک‌های خارجی نیز مانند استفاده از نفوذ دشوار است. شاید تهدید به قطع کمک نظامی توجه رهبران مصری را جلب کند، اما، در واقع، کاهش همکاری نظامی می‌تواند به منافع آمریکا به اندازه منافع مصر آسیب برساند؛ منافعی نظیر حفظ صلح با اسرائیل و تداوم تلاش‌های ضد تروریسم در سراسر جهان عرب. به همین دلیل بود که کاخ سفید به سرعت از کودتا نامیدن اقدام السیسی و توقف کمک نظامی آمریکا خودداری کرد و در عوض، این وظیفه را بر عهده جان کری،‌ وزیر امور خارجه خود قرار داد تا اقدام ارتش را این گونه توصیف کند: «نظامیان دموکراسی را احیا کردند.»

لس‌آنجلس ‌تایمز اضافه کرد: برای مصری‌ها، این پیام (جان کری) آشنا بود، هر چند کاملا واضح و روشن نبود. سیاستمداران آمریکایی به مدت دو دهه تهدید کردند که اگر شرایط تغییر نکند، از کمک کردن خودداری می‌کنند اما هرگز این کار را نکردند. این بار نیز بعید به نظر می‌رسد که اوضاع متفاوت باشد.

این روزنامه نوشت: البته این به معنای آن نیست که آمریکا هیچ نفوذی بر حوادث جهان عرب ندارد، بلکه این به معنای آن است که ما کمتر از آنچه تصور می‌کنیم، بر اوضاع مسلط هستیم.

تامارا کافمن ویتس، عضو مرکز سابان که برنامه‌های کمک به دموکراسی را در وزارت خارجه آمریکا بر عهده داشته، در این باره گفت: ما نفوذ داریم اما نفوذ ما آن جایی که فکر می‌کنیم، نیست. آنچه این کشورها می‌خواهند این است که به رسمیت شناخته شوند. آنها می‌خواهند با سایر جهان ارتباط برقرار کنند. آنها بخشش و تایید ما را می‌خواهند و این، موثرترین نفوذ ماست. 
انتهای پیام/ر
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها