امروز : شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 3
۰۶:۴۴
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 35052
تاریخ انتشار: ۲۱ مرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۱۷:۰۰
تعداد بازدید: 114
1- ماجرا از آنجا آغاز شد که وزیر پیشنهادی نفت در مصاحبه با یکی از خبرگزاری ها درباره ویژگی های وزیر نفت دولت یازدهم گفت: «باید گروهبان‌هایی که الان ...

1- ماجرا از آنجا آغاز شد که وزیر پیشنهادی نفت در مصاحبه با یکی از خبرگزاری ها درباره ویژگی های وزیر نفت دولت یازدهم گفت: «باید گروهبان‌هایی که الان سر کار هستند بروند کار گروهبانی کنند تا ژنرال‌ها کارها را انجام دهند»؛ زنگنه در بخش دیگری از این مصاحبه گفت که از بدنه صنعت نفت کسی باقی نمانده است و الزامی ندارد که وزیر جدید نفت سابقه حضور در این صنعت را داشته باشد.

این مصاحبه در ایامی بود که مهندس زنگنه هنوز به صورت جدی جزو گزینه های منتخب دکتر روحانی محسوب نمی شد و حتی با حضور در یک برنامه تلویزیونی با صراحت از عدم علاقه خود به تصدی وزرات سخن به میان آورده و گفته بود: «اساسا اعتقاد ندارم تیپهایی مانند ما وزیر بشوند. باید افراد جوان تر که خیلی هم هستند قبول مسؤولیت کنند، البته نه جوان به معنای بی‌تجربه.»

چند هفته بعد (23 تیر) مهندس زنگنه در مصاحبه با یک سایت خبری در توضیح اظهارات خود درباره لزوم خروج گروهبانها از صنعت نفت گفت: «آن مصاحبه نامناسب تنظیم شده بود. گفتار من در آن مصاحبه ناظر بر رفتار کلی مدیریتی دولت های نهم و دهم بود و من در آن مصاحبه اصلا در باب مدیریت نفت چیزی نگفته بودم ولی متن طوری تنظیم شده بود که انگار سخنان من متوجه دوستانی است که از نیروهای مسلح در وزارت نفت خدمت می کنند.»

چند هفته بعد و ساعاتی قبل از اینکه دکتر روحانی لیست کابینه خود را رسما به مجلس شورای اسلامی معرفی کند (13 مرداد) دکتر میرکاظمی (رئیس کمیسیون انرژی و وزیر نفت اول دولت دهم) در مصاحبه با خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس به انتقاد از این اظهارات وزیر پیشنهادی دولت یازدهم پرداخت و گفت: «واقعا تأسف می‌خوریم فردی که هنوز صلاحیتش بررسی نشده بیاید اینگونه اظهارنظر کند. آقای زنگنه باید از مدیران نفتی عذرخواهی کند و در عین حال بررسی شود که آیا اصلا خود صلاحیت گروهبانی در وزارت نفت را دارد یا خیر و این کار باید قبل از ورود به مجلس صورت گیرد چرا نگاه تکبر آمیز به مدیران زحمتکش نفتی درست نیست. اینکه عده‌ای به جایی وصل باشند و ژنرال شوند و برای خود امتیاز قائل باشند، اجحاف به مدیران زحمتکش نفتی است بنابراین آقای زنگنه اگر این حرف را زده‌اند باید عذرخواهی کنند و اگر نگفته‌اند باید تکذیب کنند.»

پس از معرفی وزیر پیشنهادی نفت به مجلس ناگهان و با سرعت عجیبی بسیاری از مدیران فعلی و سابق صنعت نفت و رسانه های نفتی به حمایت از ایشان پرداختند. حمایت از مهندس زنگنه به گونه ای در صنعت نفت گسترش پیدا کرد که برخی از منتقدین جدی مهندس زنگنه در دوران وزارت ایشان و بعد از آن نیز به این گروه پیوستند و ظاهرا کسی جرات مخالفت با مهندس زنگنه را به صورت علنی را نداشت.

وسعت حمایت ها از مهندس زنگنه به گونه ای بود که وزاری نفت دولت نهم که البته از مدیران نفتی دوران اصلاحات هم بودند تمام قد به حمایت از مدیر سابق خود می پردازند و او را در جلسات کمیسیون انرژی در مجلس همراهی می کنند و حتی یکی از آنها سعی می کرد تا برای کم کردن انتقادات از وزیر نفت پیشنهادی و افزایش احتمال رای آوری او؛ عملکرد انتقاد برانگیز وزارت نفت دولت اصلاحات در انعقاد قرارداد کرسنت را توجیه کند.

که در اینجا و اینجا می توانید آن را ملاحظه کنید.

ظاهرا همین اجماع بی سابقه سبب شد که انتقادها نسبت به جدی ترین مخالف مهندس زنگنه که اتفاقا رئیس کمیسیون انرژی مجلس هم هست و به همین علت نظراتش ممکن است مانعی در راه رای اعتماد مهندس زنگنه بوجود بیاورد، شدت بگیرد. به عنوان مثال یکی از کارشناسان و مدیران باسابقه مناطق نفت خیز جنوب که در سال 1388 اعتقاد داشت مهندس زنگنه و مدیران او باید پاسخگوی اتلاف ده‌ها میلیارد دلار از منابع کشور برای انعقاد برخی از قراردادهای نفتی باشند و می گفت: «عملکرد آقایان (مدیران نفتی) در دوره‌ اصلاحات به هیچ عنوان قابل دفاع نبوده و مورد تایید بخش‌های فنی و کارشناسی سازمانهای پایین دستی و بالا دستی کشور نمی‌باشد. انحرافات و ایرادات اساسی فقط در مدیریت تولید و بخش وارداتی کشور نبوده بلکه اشکالات اساسی در مدیریت پایین دستی کشور نیز بوده که می‌بایست از کارشناسان این بخش سوال شود.» وی در مصاحبه ای با یکی از سایت های خبری در 15 مرداد ضمن بیان این مطلب که: «اختلاف نظرهای کارشناس جنوب با آقای زنگنه یک سری مسایل کارشناسی بوده اما در شرایط امروز که دشمنان ما با افزایش تحریم ها تلاش دارند تا کشور را تحت فشار قرار دهند در حال حاضر نیاز به همگرایی جدی داریم.»؛ به انتقاد شدید از مدیریت دکتر میرکاظمی بر وزارت نفت پرداخته و می گوید: «به نظر بنده اساساً اظهارنظر و قضاوت افراد راجع به یکدیگر باید از تناسب ، جایگاه و اهلیت مناسب و به طور کلی از یک هم‌طرازی برخوردار باشد. اگر آقای زنگنه در دوره مسئولیتشان در نفت که اختلاف نظرهای کارشناسی نیز ما با ایشان داشته‌ایم، با سابقه 20 سال نظارت که حداقل 16 سال آن در حوزه انرژی و 8 سال آن مشخصاً در وزارت نفت بوده، به زعم آقای میرکاظمی صلاحیت گروهبانی در وزارت نفت را ندارد، چگونه خود ایشان بدون داشتن یک روز سابقه در حوزه انرژی کشور به ویژه در حوزه نفت، خود را شایسته وزیر نفت شدن می‌دانست؟ هرکس قبل از نقد دیگران می‌بایست عملکرد خود را مورد ارزیابی و حسابرسی قرار دهد.

فکر می‌کنم کسانی باید از مجموعه کارکنان و بدنه کارشناسی و مدیران صنایع نفت عذرخواهی کنند که با برکناری افراد مجرب و باسابقه از ستاد وزارت نفت و مدیریت‌های حساسی مانند شرکت ملی نفت ایران ، شرکت صنایع پتروشیمی و غیره ، در مقابل با انتصاب افرادی بدون داشتن کوچک‌ترین تخصص و تجارب کاری ، ضربات سهمگینی بر پیکر این حوزه راهبردی کشور عزیزمان وارد کرده اند.»

یا یکی دیگر از مدیران نفتی که در دوره وزارت میرکاظمی از مدیرعاملی شرکت ملی نفت ایران عزل شده بود و در حال حاضر مدیرعامل شرکت نیکو است؛ در مصاحبه با شانا با انتقاد ضمنی از عملکرد میرکاظمی می گوید:

«این که گفته اند که آقای زنگنه باید از مدیران نفتی عذرخواهی کند، بنده می خواهم بگویم اگر بنا بر عذرخواهی است خیلی ها باید عذرخواهی کنند. »

چند روز بعد هم نامه سرگشاده کارکنان نفت به میرکاظمی در یکی از سایت های خبر  منتشر می شود (18 مرداد) که در آن انتقاداتی نسبت به عملکرد ایشان در وزارت نفت مطرح شده است. همزمان هم گزارشات و مصاحبه های دیگری در نقد عملکرد میرکاظمی در وزارت نفت و حمایت از زنگنه در برخی رسانه های نفتی منتشر می شود.

متاسفانه اظهارات برخی مدیران نفتی و فضای رسانه ای ایجاد شده توسط برخی رسانه ها به گونه ای است که انگار نمایندگان مجلس باید بین میرکاظمی و زنگنه؛ یکی را به عنوان وزیر نفت انتخاب کنند.

در حالی که قرار است مجلس صرفا درباره صلاحیت یا عدم صلاحیت وزیر پیشنهادی نفت تصمیم بگیرد و این موضوع هیچ ارتباطی به دوران مدیریت میرکاظمی بر وزارت نفت که نقدهایی بر آن وارد است و البته جای بررسی آن الان نیست، ندارد.

2- در قضایای مربوط به استیضاح شیخ الاسلامی (وزیر کار معزول دولت دهم) مجلس اصولگرای نهم تصمیم گرفت بعد از حدود یک سال پیگیری به دلیل باقی ماندن فردی متهم به فساد در جایگاه مدیریت یکی از مهمترین مجموعه های این وزارتخانه- سازمان تامین اجتماعی)؛ آن وزیر را در آخرین ماه های دولت استیضاح کرده و سپس عزل کند (جالب اینکه بعد از برگزاری دادگاه؛ این فرد از اتهام به قتل تبرئه شد و فعلا حکم در مرحله تجدید نظر می باشد). حال مجلس نهم با فردی به عنوان وزیر پیشنهادی نفت روبرو است که برخی قراردادهای انعقاد شده در زمان وزارت نفت او؛ به صورت جدی با شائبه فساد و رشوه مواجه است (به گونه ای که برای برخی از آنها در داخل یا خارج از کشور؛ دادگاه هایی برگزار شده و افرادی محکوم شده اند) یا برخی نهادهای نظارتی سالهاست که اعتقاد دارند در برخی از این قراردادها؛ منافع ملی رعایت نشده است. آیا مجلس اصولگرای نهم اجازه خواهد داد که این فرد بدون دادن پاسخ های مناسب و قانع کننده به آنها و مردم در جایگاه مهمترین وزارتخانه اقتصادی کشور قرار بگیرد و یا نمایندگان ترجیح خواهند داد تا خود در موضع اتهام قرار گرفته و مورد سوال و بازخواست مردم قرار گیرند؟ البته موضوع متهم کردن افراد نیست و اصل بر برائت است ولی در هر صورت مردم حق دارند بدانند فردی که برخی نزدیکان و منصوبان او در مورد برخی قراردادهای نفتی و گازی متهم هستند، چه پاسخی برای این سوالاتی که سالهاست در افکار عمومی ایجاد شده است دارد.

3- در پایان خاطرنشان می گردد که بدون شک کمک به دولت کمک به کشور بوده و در راستای منویات مقام معظم رهبری است ولی در عین حال؛ انتخاب و تایید وزرای صالح نیز مورد تاکید رهبری و نیاز کشور می باشد. همچنین نمایندگان مجلس درباره رای اعتماد دادن یا ندادن به وزرای پیشنهادی در محضر خدا و ملت مسئول بوده و به همین دلیل؛ انجام این وظیفه را نباید فدای لابی ها یا حب و بغض های سیاسی یا جناحی کنند.

یادداشت از احسان ربیعی کارشناس مسائل اقتصادی
انتهای پیام/م
برچسب ها:
آخرین اخبار