امروز : یکشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۶ - 2017 March 26
۲۲:۲۶
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 35383
تاریخ انتشار: ۲۲ مرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۱۲:۰۴
تعداد بازدید: 137
خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس ـ سجاد اسلامیان: این روزها برای دومین بار در طول چند سال گذشته سریال «بله آقای وزیر» محصول دهه 80 ...

خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس ـ سجاد اسلامیان: این روزها برای دومین بار در طول چند سال گذشته سریال «بله آقای وزیر» محصول دهه 80 انگلستان به روی آنتن شبکه «تماشا» رفته است.

یک وزارت‌خانه ساختگی به نام «وزارت امور اداری» که مانند همه وزارت‌خانه‌ها در دنیای واقعی باید شخصی به نام وزیر در رأس آن باشد موضوع این سریال است.

این وزیر هم مانند همه وزراء معاون و منشی دارد و در جایگاه یک مسئول با طرح‌ها و ایده‌های بلندپروازانه‌ای وارد کار می‌شود غافل از اینکه نظام اداری و کارمندانی که در این دستگاه جا خوش کرده‌اند همه نوع کاری می‌کنند تا بقای خود را تضمین کنند و در این راه در کسوتی ظاهر‌الصلاح و دلسوزانه به وزیر نزدیک می‌شوند اما آنچه که حاصل می‌شود نتیجه معکوسی بر جای می‌گذارد.

*«بله آقای وزیر» روایت کلنجار وزیر با منشی‌هایش در تنازع بقا

کارمندان ارشد دستگاه و تشکیلات اداری حاضر نیستند به وزیر میدان دهند و از درآمدهای کلانی که به واسطه جایگاهشان به جیب می‌زنند چشم‌پوشی کنند و افکار وزیر و گرایش‌های حزبی او به علاوه بلندپروازی‌هایش با منافع این کارمندان در تضاد قرار می‌گیرد و هر کسی می‌کوشد در این تنازع بقا پیروز میدان باشد.

داستان اصلی سریال کمدی «بله آقای وزیر» و دنباله‌اش که با نام «بله آقای نخست‌وزیر» از سال 1980 تا 1988 در انگلستان بر روی آنتن رفت روایتگر همین تنازعات است.

محل وقوع داستان در سری اول دفتر خصوصی یکی از وزرای کابینه است و در سری دوم شاهد کلنجار رفتن نخست‌وزیر با معاون و منشی‌اش در دفتر نخست‌وزیری هستیم، همان جا که به «شماره 10 داونینگ استریت» معروف است.
 
 



 
سریال کمدی «بله آقای وزیر» می‌خواهد بگوید سیاستمدارانی مانند «جیم ه‍َکر» که در این سریال نقش وزیر وزارت امور اداری را بازی می‌کند با برنامه‌هایی انتخاب می‌شوند اما هدفشان را روی انتخاب مجدد متمرکز می‌کنند لذا برای حفظ ظاهر هم که شده سعی می‌کنند برای جلب نظر مردم یا همان رأی‌دهندگان دست به کارهایی بزنند که انسان قابلی جلوه‌گر شوند و طرح‌های جناب وزیر به مذاق کارمندانی مانند «س‍ِر هامفری ا‌َپل‌بی»، که منابع درآمدی مختلفی دارد و حتی از وزیر نیز درآمد بیشتری کسب می‌کنند، خوش نمی‌آید.

طبیعی است که چنین آدمی از هر گونه تغییری که به کوچک شدن تشکیلات دولت یا رفع پیچ و خم‌های اداری و بوروکراسی منجر شود ممانعت می‌کند و سرجمع این ماجراها این می‌شود که سیاستمداران و کارمندان دائما‌ً با هم اره می‌دهند و تیشه می‌گیرند و هر یک سنگ خود را به سینه می‌زند.

طنز این سریال در درگیری و کشمکش بین وزرای کابینه و کارمندان رخ می‌نماید؛ وزرایی که خود را مسئول می‌دانند ولی کشور را در واقع همان کارمندان بلندپایه اداره می‌کنند و پایان اکثر قسمت‌های سریال «بله آقای وزیر» بدین شکل است که «س‍ِر همفری» جلوی کارهای هکر را گرفته است اما برای هکر به گونه‌ای جا می‌اندازد که گویی یک پیروزی سیاسی به دست آورده است.

در نخستین سری «بله آقای وزیر»، هکر منشی مخصوصی به نام برنارد و‌ُولی نیز دارد که از طرفی مورد وثوق هکر است و از طرفی با سِر همفری همسویی می‌کند و از سال 1984 که هکر به مقام نخست‌وزیری دست می‌یابد سِر همفری نیز به جایگاه منشی کابینه ارتقاء می‌یابد.

در این سری، برنارد و‌ولی به سمت منشی مخصوص هکر گمارده می‌شود و خانم دبورا نورتون در هر دو سری اول و دوم نقش مشاور مخصوص نخست‌وزیر را ایفا می‌کند که زنی تواناست و به تمام رموز و حیله‌های کاری س‍ِر همفری آگاهی دارد که این امر بی‌اعتمادی همیشگی بین این دو را دامن می‌زند.
 



بازیگران اصلی «بله آقای نخست وزیر» روبروی درب شماره 10 داونینگ استریت

 
بنابر این گزارش همچنین در صحنه‌هایی از زندگی خصوصی هکر، کشمکش همسرش با او را به خاطر دردسرهایی که زندگی سیاسی برای خانواده‌‌شان فراهم کرده می‌بینیم.

همسر هکر گاهی به سیاست‌های او سوءظن پیدا می‌کند و حتی دختر خانواده دانشجوی رشته جامعه‌شناسی است و به عضویت یکی از گروه‌های طرفدار محیط زیست درآمده و با پدرش مبارزه می‌کند.

نکته مهم و جالب در این سریال همچنین جملات پیچیده‌ای است که س‍ِر هامفری به زبان می‌راند، نسبت به دولت دیدگاه‌های بدبینانه‌‌ای دارد و انسان خودپسندی است و با دیگران به‌خصوص سرآرنولد رابینسون منشی کابینه‌ در سری اول «بله آقای وزیر» راجع به موضوعات مختلف بحث و جدل می‌کند.

* بازی 14 دقیقه‌ای مارگارت تاچر نخست وزیر وقت انگلیس در سریال «بله آقای نخست‌وزیر»

در همین حال هکر ناشیگری خاص خود را دارد و وقتی که دچار غلیان احساسات سیاسی می‌شود ادای سخنرانی‌های مضحک چرچیلی را در می‌آورد.

در یکی از اپیزودهای «بله آقای وزیر» به نام «فتح باب اسقف»، سیاست و الهیات لیبرالی در کلیسای انگلستان دست‌مایه طنز قرار می‌گیرد؛ هکر معتقد است که کلیسا یک نهاد مسیحی است، اما س‍‍ِر هامفری به او می‌گوید که اکثر اسقف‌ها به خدا اعتقاد ندارند به همین دلیل در انگلستان متخصص علوم الهی تربیت می‌شوند تا معلوم شود که یک ملحد نیز می‌تواند رئیس کلیسا شود.

بنابر این گزارش، متخصصان علوم سیاسی از سریال «بله آقای وزیر» و «بله آقای نخست‌وزیر» به خاطر ارائه تصویری دقیق و ماهرانه از روابط و زد و بندهای حاکم بر دستگاه سیاست تقدیر کرده‌اند.

این سریال جایگاه ویژه‌ای در محافل دولتی داشت و حتی مارگارت تاچر، نخست‌وزیر وقت انگلستان، به قدری به آن علاقه داشت که خود با دو بازیگر اصلی این سریال در یک قطعه چهار دقیقه‌ای بازی کرد و ده دقیقه نیز در سال 1982 به عنوان ویژه‌ برنامه کریسمس به خود اختصاص داد.




 
جالب اینکه در آن قطعه کوتاه وی به قرائت متنی پرداخت که به کیفرخواستی علیه دستگاه اداری تعبیر شد و عده‌ای نیز معتقد بودند هدف آن متن، نظام پارلمانی انگلستان بود.

جیم هکر، که در سری اول وزیر است و در سری دوم نخست‌وزیر می‌شود، آدمی معمولی و دوست‌داشتنی است و البته به طرزی وسواس‌گونه مراقب و نگران شغل بی‌ثباتش است که با یک حرکت اشتباه به تنزل مقام یا شکست انتخاباتی منجر می‌شود. او آدمی است بی‌دروغ و دغل و مهربان اما ساده‌لوح و سست‌اراده و مثل اکثر سیاستمداران به‌راحتی فریب چاپلوسی را می‌خورد.

معاونش سِر هامفری هیچ یک از این دغدغه‌ها را ندارد. او در تعقیب منافع خود سرسختانه عمل می‌کند؛ از دستگاه اداری انگلستان اطلاعات جامعی دارد و بر بازی‌های کلامی زبان انگلیسی کاملا‌ً مسلط است و این امتیازی است که او را تبدیل به یک حریف قدرتمند اهل جدل می‌کند.

برنارد و‌ُولی، منشی مخصوص هکر، انسان شوخ‌طبعی است، هنوز کمی وجدان برایش مانده و البته م‍‍ُجری طرحها و برنامه‌های وزارت امور اداری است.

* شخصیت‌های «بله آقای وزیر» برگرفته از شخصیت‌های سیاست در انگلستان

اما کشمکش‌هایی که غالبا‌ً در روابط این سه نفر می‌بینیم دست‌پخت نویسندگان این سریال یعنی «آنتونی جی» و «جاناتان لین» است؛ «آنتونی جی» در عالم سیاست رفت و آمد داشته و از خطابه‌نویسان بوده است و کتاب «مدیریت و ماکیاولی» را در سال 1973 منتشر ساخته و همچنین. جاناتان لین نویسنده و بازیگر کمدی است که این دو از سال 1970 همکاری خود را آغاز کردند.

نویسندگان این سریال، هکر را در کانون و مرکزیت طیف سیاسی قرار دادند و ستاد حزب او را به عنوان «خانه مرکزی» معرفی کردند با این وجود، جهت‌گیری‌های نخستین قسمت‌های سریال عموما‌ً نئولیبرالی بود.

«آنتونی جی» شخصا‌ً از طرفداران اقتصاد لیبرالی تاچری بود و «جاناتان لین» چندان طرفدار تاچر نبود اما به مرور و با تحت‌الشعاع قرار گرفتن امور سیاسی توسط شخصیت تاچر، مشارکت آن دو به خلق اپیزودهای خاصی منجر شد.

همچنین برخی از کاراکترهای کم‌اهمیت سریال از روی شخصیت‌های واقعی خلق شده بودند؛ مثلا‌ً «س‍ِر والی مک فارلین»، کاراکتر کاریکاتوری‌ «س‍‍ِرمونتی فینستون» بود و یا مشاور ویژه نخست‌وزیر در امور بهره‌وری برداشتی از «د‌ِر‌ِک راینر» بود که فروشگاه‌های زنجیره‌ای «مارکز» و «اسپنسر» انگلیس به او تعلق داشت و وارد دولت تاچر شد و «جان پیلگریم» و «آلکس اندروز»، دو روزنامه‌نگاری بودند که از روی شخصیت «جان پیلگر» و «اندرو آلکساندر» خلق شدند.
 


سریال بله آقای نخست وزیر
 

در سال 2004 شبکه بی‌بی‌سی برنامه‌ای را برای قدردانی از دست‌اندرکاران این سریال ترتیب داد که در گفت‌وگو با این افراد معلوم شد که «آنتونی جی» و «جاناتان لین» اطلاعات لازم برای ساخت این سریال را از طریق مشاوره با «ماریسا ویلیامز» و «برنارد دوناهیو» گرفته بودند که این دو قبلا‌ً در دولت‌های «هارولد ویلسون» و «جیمز کالاهان» دارای سمت‌هایی بودند.

نام وزارتخانه امور اداری را نیز از روی وزارت امور اقتصادی که در 1960 دایر بود و سپس توسط ویلسون منحل شد اقتباس کرده بودند و طرح اصلی داستان درباره وزیری که از دست دستگاه اداری به تنگ آمده را نیز از خاطرات «ریچارد کراسمن» که بعد از سال 1964 منتشر شد، الهام گرفتند.

* داستان‌های «بله آقای وزیر» برگرفته از واقعیت‌های سیاست در انگلستان

مواد خام چند اپیزود نیز از ماجراهای واقعی تهیه شده، مثلا‌ً کاشف به عمل آمده که اپیزود‌ «جنبه اخلاقی» که در آن هکر و کارمندانش درگیر نقشه‌ای می‌شوند تا مخفیانه در یک مأموریت تجاری به کشوری اسلامی الکل صادر کنند، عملا‌ً در پاکستان اتفاق افتاده است.

«مارتین روزنبام» عبارتی را درباره علت محبوبیت سریال «بله آقای وزیر» از قول ل‍ُرد باتلر، منشی سابق کابینه انگلستان نقل می‌کند؛ باتلر می‌گوید: «این سریال یکی از بهترین کتاب‌های درسی سیاسی درباره نظام انگلستان است.»

اما راز واقعی موفقیت سریال «بله آقای وزیر» در خنداندن مردم این بود که طرز کار واقعی بوروکراسی و مقامات نظام دولتی انگلستان را منعکس می‌ساخت.
 



 
دوز و کلکهای پیچیده «سِر هامفری» و «جیم هکر» اکنون در فولکلور سیاسی انگلیسی‌ها بر سر زبان‌ها افتاده  و با اینکه سریال «بله آقای وزیر» گاهی اوقات روی نقاط حساسی از دستگاه و نظام اداری یا قضایای روز دست می‌گذاشت اما باتلر یکی از مشتریان پر و پا قرص آن بود.

از نکات جالب در این بین این بود که حدود ده سال پیش که بحث فروش سلاح به عراق موضوع سیاست انگلستان تبدیل شد و برای بررسی آن کمیته تحقیقی به نام اسکات مأموریت یافت، یک شب قبل از انتشار گزارش تحقیقات این کمیته، باتلر و ویلیام والدگریو [وزیری که بیش از همه در مظان اتهام قرار داشت] پیش‌نویس گزارش را تهیه کرده و آن را برای تایپ ارسال کردند، سپس مقابل تلویزیون نشستند تا این سریال کمدی را تماشا کنند.

جالب این بود که همان شب یکی از اپیزودهایی پخش می‌شد که در آن هکر می‌خواست راجع به صادرات سلاح تحقیق کند و در گفت‌وگویی که بین او و هامفری جریان دارد، هامفری می‌گوید «خیر آقای وزیر؛ استدعا می‌کنم. اساسا‌ً قاعده امور در دولت این است که در چیزی که مجبور نیست هرگز تحقیق نکند و اصولا‌ً تحقیقاتی را شروع نکند مگر آنکه از قبل نتیجه‌اش را بداند» و باتلر و ویلیام والدگریو آن‌قدر خندیده بودند که اشک از چشمانشان جاری شده بود.

* خرسندی و دلخوری‌ها از سریال «بله آقای وزیر»

بنابر این گزارش، «بله آقای وزیر» از مصادیق طنز سیاسی تند و در عین حال مؤدب است و یکی از عالی‌ترین دستاوردهای کمدی‌های انگلیسی قلمداد شده است چراکه به نوشته روزنامه‌های وقت انگلستان پیام این سریال مثل همه کمدی‌های کلاسیک، بسیار ساده است: «نظام سیاسی انگلستان به‌رغم ادعاهایش مبنی بر پیروی از اصول دموکراسی، در کل به دست کارمندان‌ غیرمنتخبی اداره و هدایت می‌شود که باندها و حلقه‌های ماکیاولیستی را گرداگرد رؤسای مافوق‌شان تشکیل داده‌اند و این نظام هنوز به حیات خود ادامه می‌دهد...»

اما این سریال به‌رغم این همه محبوبیت به هر حال باعث دلخوری بعضی‌ها شده بود؛ مثلا‌ً «ل‍ُرد آرمسترانگ» که در دهه 1980 منشی کابینه بود می‌گوید معاونان وزیر در آن زمان معتقد بودند از «س‍‍ِر هامفری» تصویر مخدوشی ارائه می‌شود و این کار برای وجهه دستگاه و نظام اداری کشور صحیح نیست.

در سال 2004، شبکه بی‌بی‌سی طی یک نظرسنجی، بهترین سریال کمدی انگلستان را تعیین کرد که «بله آقای وزیر» در رده ششم ایستاد و مؤسسه فیلم بریتانیا در سال 2000 لیستی از صد برنامه تلویزیونی برتر انگلستان به کمک متخصصان و خبرگان صنعت فیلم تهیه کرد که «بله آقای وزیر» و «بله آقای نخست‌وزیر» مشترکا‌ً در جایگاه نهم قرار گرفتند.

اما و‌جه تسمیه این سریال گویا از نطق «کراسمن» در 22 اکتبر 1964 کمتر از یک هفته پس از انتصابش الهام گرفته شده است که گفته بود « ... آن طور که فهمیده‌ام برای آنکه مغلوب دستگاه اداری نشوم باید تلاش وافری بنمایم؛ اتاق من در وزارتخانه بی‌شباهت به اتاق بیماران روانی خطرناک نیست؛ من هم که طبق تشخیص دیگران بیماری هستم که در این اتاق نگهداری می‌شوم و باید با من رفتاری محتاطانه داشته باشند. پرستاران و مراقبان تعلیم‌دیده زن و مرد بین من و زندگی واقعی حائل شده‌اند. هرگاه حالم خوب است به من اجازه می‌دهند با یک آدم معمولی ملاقات کنم اما از طرفی مراقب‌ا‌ند تا من و او درست رفتار کنیم؛ آنها به‌خوبی از پس من برمی‌آیند. البته، رفتار آنها کاملا‌ً شبیه پرستاران نیست؛ بالاخره ادارات ما مراقب خیلی چیزها هستند ـ بله آقای وزیر! خیر آقای وزیر! هر طور میل شماست آقای وزیر!...»
 
 


سریال بله آقای نخست وزیر
 

* بازسازی بومی «بله آقای وزیر» در پرتغال، هند، هلند، مراکش و اسرائیل

بنابر این گزارش این سریال بارها در کشورهای مختلف به شیوه بومی بازسازی شده است؛ در پرتغال و در سال 1996 و در شبکه استار هند، در هلند با عنوان «ببخشید آقای وزیر» و در مراکش و حتی در سال 2009 در رژیم صهیونیستی با عنوان «پولشیک» این سریال بومی‌سازی شده است.

حتی از این سریال نسخه‌های بازی رایانه‌ای ساخته شده که نخستین بازی آن توسط شرکت «موزائیک» در سال 1987 برای «میکرو بی‌بی‌سی»ساخته شد و نسخه‌هایی از آن برای استفاده در «کاماندور64»، «آمستراد سی‌پی‌سی»، «اسپکتروم زد ایکس» و رایانه‌های «آی بی ام» طراحی شد.

* بازسازی متفاوت «بله آقای وزیر» در سال جاری

همچنین در سال 2010 بود که بار دیگر جی و لین همکاری خود را با اجرای یک نسخه نمایشی از این سریال در جشنواره تئاتر چیچستر لندن آغاز کردند و سپس آن را از 17 سپتامبر 2010 تا 15 ژانویه 2011 در سالن تئاتر «گیلگاد» در غرب لندن به روی صحنه بردند.

پس از آن این نمایش تا اوایل سال 2012 در توری در سراسر انگلستان به نمایش درآمد و نهایتا با تغییراتی جدی در سالن مشهور تئاتر «ترافالگار» به روی صحنه رفت و نسخه رادیویی این سریال نیز از 16 قسمت آن در سال 1983 به روی آنتن رادیو بی‌بی‌سی‌4 رفت.

بنابر این گزارش این سریال سال جاری (2013) و از ژانویه با بازیگران جدید و با تفاوت‌هایی در مشخصه شخصیت‌های آن به روی آنتن رفته است.
انتهای پیام/س
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها