امروز : شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 10
۰۶:۲۴
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 35391
تاریخ انتشار: ۲۲ مرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۱۲:۰۴
تعداد بازدید: 60
به گزارش خبرنگار موسیقی فارس، مرتضی شیرکوهی آهنگساز و نوازنده پیانو به زودی دومین آلبوم موسیقی خود را با نام «آرتیمان» به همت انتشارات «راوی آذر ...

به گزارش خبرنگار موسیقی فارس، مرتضی شیرکوهی آهنگساز و نوازنده پیانو به زودی دومین آلبوم موسیقی خود را با نام «آرتیمان» به همت انتشارات «راوی آذر کیمیا» روانه بازار  خواهد کرد. پیش از این آلبوم اول وی با نام «آکادمیک» روانه بازار شده بود. وی درباره اثر تازه‌اش با ما به گفتگو نشست.
 
• آرتیمان احساس من به دو شاهکار معماری بود

شیرکوهی درباره نخستین بارقه‌های اثرش می‌گوید: « آلبوم «آرتیمان» مشتمل بر هفده قطعه برای پیانو است که من آن را در سال 1389 ساختم. از میان این قطعات 15 قطعه آن پس از سفر من به اصفهان شکل گرفت. در سفرم به مسجد شیخ لطف‌الله، و کلیسای بیت‌اللهم خلوت اثرگذار این فضا سبب شد تا تصمیم بگیرم احساسی را که حضور در این دو فضا در ذهنم ایجاد کرده بود؛ در قالب قطعات موسیقی تجسم بخشم. وقتی به کاشی های لاجوردی مسجد شیخ لطف‌الله خیره می‌شوم؛ احساس می‌کنم عظمت دنیا در این مسجد مجسم شده است. وقتی از میانه به گنبد خیره می‌شوم احساس می‌کنم بلند‌ترین نقطه جهان در نقطه اوج این گنبد قرار گرفته است. همین احساس سبب شد تا 15 قطعه برای پیانو خلق کنم. البته خلق این قطعات، یک سال بعد از سفر من به اصفهان اتفاق افتاد. به باور من این آلبوم یک آرزوست آرزوی تجسم موسیقایی احساس من در مسجد شیخ لطف الله. اما مسلماً هنوز با تمام احساس من به این بناها فاصله دارد و البته این دو شاهکار به حدی عظیم هستند که نمی‌توان آن‌ها را در چند قطعه موسیقایی گنجاند. من تنها احساس خود را از قرار گرفتن در بدنه این دو شاهکار عظیم معماری به موسیقی بدل کردم. اما در واقع چون موسیقی تعریف مکتوبی ندارد و نزدیک‌ترین هنر به انتزاع است؛ ممکن است در ذهن هر کس تصویری متفاوت بسازد. به اعتقاد من موسیقی هیچ چیز را دقیقاً بیان نمی‌کند و به این سبب ناب‌ترین هنر است که هیچ داستان مشخصی ندارد.»
 
• آلبوم تازه من حاصل تعامل احساس و اندیشه است

این آهنگساز درباره رویکردش به خلق قطعات این آلبوم عنوان می‌کند: « آن‌چه در نوشتن این قطعات برای من حایز اهمیت بود؛ نگرش تکنیکی به معنای آکادمیک به این آثار نبود. در واقع بیان احساس و حالی بود که در این دو مکان به من دست داده بود. اما در نهایت این موضوع بسیار حایز اهمیت بود که ساختار و فرم قطعات بسیار حساب شده و منطقی باشد. اما تاکید من بر معنایی بود که از این دو مکان درک کرده بودم و بنابراین تکنیک ساخت در رده دوم اهمیت قرار می گرفت. شاید این آثار از نظر سرعت و تکنیک نوشتاری قطعات پیچیده‌ای به نظر نرسند اما از رویکرد اجرایی بسیار دشوار هستند. به بیان دیگر در اجرای آثاری که به شدت ساده نوشته می‌شوند؛ نوازنده با چالش عجیبی روبرو است. بیان این سادگی کار راحتی نیست. به هر روی تلاش کردم به بهترین نحو این آثار را اجرا کنم.»

این هنرمند درباره غلبه احساس بر اثر تازه‌اش می‌گوید: « به هنگام نوشتن نت‌های این قطعات بیشتربه احساس خود وابسته بودم و پس از نوشتن این قطعات در تمامی آن‌ها تغییرات لازم را اعمال و نواقص‌اش را اصلاح کردم. در واقع این اثر نه احساس صرف است و نه عقلانیت محض. می‌توان گفت این اثر تعاملی میان عقل و احساس بود و البته کفه ترازوی احساس در آن سنگین‌تر بود. در واقع به هنگام  خلق اثر تنها به موسیقی فکر می کنم. به عبارت دیگر تلاش می‌کنم تا موسیقی محض بسازم.»
 
• از ضبط آثارم رضایت کامل دارم
این نوازنده پیانو درباره کیفیت ضبط اثرش معتقد است:« آرتیمان با کیفیت مورد انتظارم از پیانو ضبط شد. در حالت عادی اگر قرار بود این قطعات با کیفیت دلخواه من ضبط شود؛ باید در سالن کنسرت یا محیط کلیسا که انعکاس اصوات در آن به وضوح مشهود باشد؛ اجرا می‌شد. اما این اثر در یک استودیو بسیار کوچک ضبط شد و به کمک صدابرداری موفق، با کیفیت مطلوب و دلخواه من ضبط شد.»
 
• دو آلبوم من زاده دو دنیای متفاوت‌اند

شیرکوهی در توضیح تفاوت‌های دو آلبومش می‌گوید: «دو آلبوم من از نظر بیان موسیقایی بسیار از یکدیگر متفاوت اند. شاید این دو آلبوم از دو دنیای متفاوت باشد. شاید حتی شنونده تصور کند که این دو آلبوم توسط دو آهنگساز متفاوت ساخته شده‌اند. این تفاوت شاید حاصل احساس من در خلق هر یک از این دو آلبوم موسیقیی است. بسیاری معتقد بودند، نام آلبوم اول من یعنی «آکادمیک» به راحتی ذهن مخاطب را به سمت موسیقی مکتبی ببرد. اما من «آکادمیک» را نیز با احساس خود نوشتم. تنها تفاوت این دو آلبوم در تفاوت‌های نگرش من به هنگام ساخت هر یک از این دو اثر بود. آلبوم «آرتیمان» در زمانی نزدیک به دو ماه نوشته شد. شاید در زمان نوشتن «آرتیمان» حسی داشتم که در هیچ زمان دیگری آن را تجربه نکرده بودم. حس می‌کنم انرژی عجیبی به سراغم آمده بود که پس از عبور دادنش از دریچه ذهنم آن‌را بر کاغذهای نُت ثبت می‌کردم. پس از نوشتن این آثار بسیاری از نزدیکانم تصور کردند که این آثار بداهه نوازیست در حالی که با دقت نوشته شده و فرم قطعات آن با ظرافت و سختگیری بسیار طرح ریزی شده‌اند. می‌توانم به جرأت عنوان کنم که هیچ نُتی در این آلبوم  وجود نداشت که بدان عشق نورزم!»
 
• «تفسیر لحظه» و «مترو» فرزندان نا تنی آرتیمان

وی درباره قطعه شانزدهم و هفدهم اثرش و علت قرار دادن این دو قطعه در آلبومش می‌گوید: « دو قطعه دیگر این آلبوم، یکی «تفسیر لحظه» و دیگری «مترو» مناسبت موضوعی با پانزده قطعه قبلی ندارند. «تفسیر لحظه» موسیقی فیلمی بود که هرگز ساخته نشد و «مترو» را درست در لحظه‌ای می‌نوشتم که در فضای شلوغ مترو نشسته بودم. جالب آن که این قطعه بسیار مغایر با احساس  آن لحظه من شکل گرفت. شاید بتوان گفت این قطعه شنونده را به یاد لحظه‌ای می‌اندازد که آهنگساز در کوه‌های تبت نشسته و در حال نواختن است. تنها علت همراهی این دو قطعه شباهت در دینامیک یا به بیان دیگر شدت صداست. این قطعات به پانزده قطعه قبلی از نظر حالت بسیار نزدیک‌اند و به همین سبب در آلبوم «آرتیمان» گنجانده شده‌اند.»
برچسب ها:
آخرین اخبار