امروز : پنجشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۶ - 2017 May 25
۲۰:۱۴
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 36129
تاریخ انتشار: ۲۹ مرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۱۱:۰۳
تعداد بازدید: 105
خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس: - فاطمه حامدی‌خواه- موزه هنرهای معاصر تهران یکی از 10 موزه برتر هنر مدرن و معاصر جهان است، آن هم به ...

خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس: - فاطمه حامدی‌خواه- موزه هنرهای معاصر تهران یکی از 10 موزه برتر هنر مدرن و معاصر جهان است، آن هم به واسطه داشتن آثاری منحصر به فرد از بزرگ ترین هنرمندان نقاش و مجسمه ساز اروپایی و آمریکایی که در کنار آثاری از هنرمندان شناخته شده ایران توانسته گنجینه ارزشمندی را در دل خود پدید آورد.

اگر چه معماری بی نظیر این موزه نیز بر اهمیت و اعتبار آن افزوده است اما آن چه این موزه را دارای شهرت و اعتبار جهانی ساخته است، همان آثاری است که در فاصله سال های 1880 تا 1976 میلادی خلق شده و به دنبال مدرن کردن هنر ایران در سال های پیش از انقلاب اسلامی یا خریداری شد و یا آن که از سوی مقامات دیگر کشورها به دربار ایران به ویژه فرح پهلوی هدیه شده است. ساختمان این موزه نیز در زمینی به مساحت 2000 متر مربع در سال 1356 بنا شد و تبدیل به گنجینه ای برای نگهداری شاهکارهای هنری ایران و جهان شد. 

در طول سال‌های مختلف مدیران بسیاری بر صندلی مدیریت این موزه تکیه زده‌اند و احسان آقایی بیست ویکمین مدیر این موزه است.

بخش اول گفت‌وگوی ما  با بیست و یکمین مدیر موزه هنرهای معاصر تهران با عنوان «احسان آقایی: دوران فعالیت آرشیوی در موزه‌های معاصر به سر آمده است»  منتشر شد که به مباحث مختلفی از جمله برنامه‌ریزی‌ برای موزه،‌ خرید آثار خارجی، امانت‌سپاری‌ها، مرمت فضای موزه،‌ تجهیزات و تأسیسات موزه و گنجینه پرداخته شد. در بخش دوم این گفت‌وگو که با عنوان «آقایی: خارجی‌ها از سلامت آثار گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران متعجبند» منتشر شد به مباحث دیگری از جمله واحد مرمت آثار موزه، وضعیت سلامت آثار گنجینه،‌ چگونگی انتخاب مسئول گنجینه و امین اموال موزه و چگونگی نمایش و حفاظت از آثار موزه مطرح شد.

بخش سوم و پایانی گفت وگوی ما را با احسان آقایی بیست‌ویکمین مدیر موزه هنرهای معاصر تهران پیش رو دارید:
 


 

*ساختار سازمانی موزه منطبق با نیازهایش نیست

موزه هنرهای معاصر تهران چگونه می‌تواند از آسیب‌های تغییر مدیران و سلایق گوناگون آن‌ها در هر دوره به دور باشد؟

موزه ها زمانی موفقند که سازمان موفقی داشته باشد. در حال حاضر متأسفانه ساختار سازمانی موزه هنرهای معاصر تهران منطبق با نیازهای آن نیست و به بهانه کوچک کردن دولت، پست‌های سازمانی موزه به هم ریخته است.

موفقیت یک مدیر زمانی است که بعد از رفتنش، دیگر نیروهای آن سازمان طبق برنامه‌ریزی‌های انجام شده، درست و موفق عمل کند و برای رسیدن به این مهم، باید ساختار درستی در موزه وجود داشته باشد.

به اعتقاد من باید نیروهای داخلی را سازماندهی کرد و بتوان از تجربه و دانش نیروهایی که موزه  طی سالیان متمادی روی آن‌ها سرمایه گذاری کرده، استفاده کرد تا بعد از رفتن یک مدیر، همچنان برنامه‌ها به کیفیت سابق خود دنبال شود. مشکل مدیران ما این است که فرایند محور و ساختار نگر نیستند و بیشتر عملکرد نگرند.

یعنی مدیران موزه، باید تنها مجری برنامه‌های از پیش تعیین شده باشند؟

برنامه‌ها باید به صورت چند ساله برنامه‌ریزی و کارشناسی شده باشد و رئیس موزه تنها می‌تواند قرائت خود را از هر برنامه داشته
باشد. 
موزه برای رسیدن به این هدف چه کرده است؟ 

در هیچ دوره ای در موزه کار سازمانی انجام نشده است که با رفتن هر مدیر موزه بتواند به حیات طبیعی خود ادامه دهد. ما در این سالها به سمت این هدف حرکت کردیم. به طور مثال واحد پژوهش موزه در حال گردآوری بانک اطلاعاتی هنرمندان و آثار گنجینه است که برای این فعالیت‌ها از نیروهای درون موزه استفاده کرده‌ایم که امیدوارم این نیروها در طول 10 سال آینده نیروهای زبده هنری باشند.

* وقت آن است که به هنر انقلاب از دید هنری بپردازیم

نمایشگاه «پیشگامان هنر انقلاب» از جمله برنامه‌هایی است که از سوی شما برای برگزاری در موزه پیشنهاد شده است. چه ضرورتی برای نمایش آثار این دسته از هنرمندان در موزه هنرهای معاصر تهران وجود داشت؟

تاکنون در موزه هنرهای معاصر تهران، برای هنرمندان انقلابی هیچ برنامه‌ای برگزار نشده است.

از سه سال پیش تلاش کردم که غیر از نگاه ارزشی به آثار این هنرمندان، آثارشان را با نگاه آرتیستیک هم نگاه کنیم و این برای اولین بار است که قرار است آثار هنرمندان انقلاب در این موزه به نمایش گذاشته شود.
 
این نمایشگاه به چه نوع آثاری از هنرمندان انقلابی اختصاص دارد؟

اگر چه در دوران انقلاب هنرمندان بسیاری در زمینه‌های مختلف هنری فعالیت داشتند اما مهمترین این هنرها نقاشی بود که در این نمایشگاه نیز به آثار دو هنرمند نقاش پرداخته می‌شود.

ما سه نسل هنرمند بعد از شکل‌گیری هنر مدرن داریم. نسل اول محمود جوادی‌پور، جلیل ضیاءپور، جواد حمیدی و احمد اسفندیاری هستند. نسل دوم شاگردان آنها هستند شامل حسین زنده رودی ، پرویز تناولی، پرویز کلانتری و ... اما نسل سوم کسانی هستند که از دهه 50 کارشان را شروع کردند و به انقلاب برخورد کردند از جمله هنرمندانی چون حبیب الله صادقی ،کاظم چلیپا، حسین خسروجردی، ایرج اسکندری و ... که برخی از این هنرمندان نسل سوم، وارد حوزه هنری شدند و جزء اولین هنرمندانی بودند که حوزه هنری را شکل دادند. تعدادشان هم زیاد است و طیف های مختلفی دارند. برخی از آنها اصلا آرتیست نیستند ولی نقاش خوبی هستند.برخی از آنها آرتیست هستند و برخی هم بینابین حرکت کرده‌اند.



 

نمایشگاه پیشگامان هنر انقلاب شامل کدام دسته از این هنرمندان است؟

کسانی که به عنوان پیشگامان هنر انقلاب مد نظر ماست و نمایش آثارشان در شأن موزه هنرهای معاصر تهران است، حدود 8 نفرند که دو نفر را از میان آن‌ها انتخاب خواهیم کرد و همچون نمایشگاه پیشگامان هنر مدرن،‌ کتاب‌های جداگانه آثار هر هنرمند را منتشر خواهیم کرد که شامل مروری بر آثار آن‌ها از دوران انقلاب تا امروز خواهد بود.

امیدوارم این نمایشگاه به مناسبت دهه فجر در موزه برپا شود.

* هنر انقلاب تا ۲۰ سال آینده جزء گران‌ترین آثار آکشن‌های بین‌المللی خواهد بود

چه تعریفی از هنر انقلاب ایران دارید و چه جایگاهی برای آن در موزه هنرهای معاصر تهران قائلید؟

هنر انقلاب وقت آن است که از بعد ایدئولوژیک خود خارج شود و به ابعاد هنری آن پرداخته شود تا خارجی‌های نا آشنا به هنر انقلاب ایران با دیدن نقاشی‌های دیواری آن را به عنوان هنر انقلابی ایران معرفی نکنند و این امکان فراهم شود که هنر انقلاب را در موزه‌ها ببینند.

من مطمئن هستم که در آکشن‌های 20 و  30 سال آینده آثار حوزه هنر انقلاب ایران جزء گرانترین آثار چکش می‌خورد چون یک جریان است که در گذر زمان ایدئولوژی و آرمان آن کمرنگ شده و تنها هنر آن باقی می‌ماند. به طور مثال هنر انقلاب مکزیک در آثار هنرمندانی چون دیه‌گو ریورا و ... امروز به لحاظ ایدئولوژیک بررسی نمی‌شود بلکه آرت و هنر آن است که اهمیت دارد. من معتقد هستم که هنر انقلاب ما این ظرفیت را دارد و می‌تواند در 20 سال آینده آکشن‌های هنری را بیمه کند.

هنر انقلاب ایران اکنون تحت فشار است و وظیفه من که علاقه‌مند به هنر هستم این است که از آن حمایت کنم. همه هنرمندانی که بر هنر انقلاب تأثیرگذاری داشتند حدود 10 هنرمند هستند ولی آیا به این هنرمندان به اندازه تأثیرگذاری آنها بر جریان هنر انقلاب توجه شده است؟ همیشه برچسب هنرمند انقلابی را بر پیشانی خود داشته‌اند.
 
آیا برپایی نمایشگاه آثار هنرمندان حوزه هنری در موزه نیز در راستای توجه به هنرمندان انقلابی بود؟

نمایشگاه آثار هنرمندان حوزه هنری به دلیل آن که گروهی بود و منفعت آن شامل حال هنرمندان بسیاری بود در موزه برگزار شد ضمن این که مؤسسه صبا با نمایش آثار آن‌ها مخالفت کرده بود و من تلاش کردم که در این زمینه به آن‌ها کمک کنم ولی مطمئن باشید که نمایشگاه‌های گروهی کوچک در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار نخواهد شد.

* نمایشگاه‌های انفرادی در موزه برپا نخواهد شد

برگزاری چنین نمایشگاه‌های آیا این توقع را ایجاد نمی‌کند که باز هم شاهد برپایی نمایشگاه‌هایی از این دست در موزه باشیم؟

ما هیچ وقت نمایشگاه انفرادی از هنرمندان برپا نمی‌کنیم، نهایتاً برگزاری نمایشگاه پیشگامان هنری است که حداقل باید شامل آثار دو هنرمند باشد.
 


 

* سازمان موزه‌ای مهمترین نیاز موزه هنرهای معاصر تهران

با توجه به تجربیات شما، مهمترین نیاز موزه هنرهای معاصر تهران در دولت یازدهم چیست؟

مهمترین نیاز موزه،‌ پیدا کردن سازمان موزه ای است که با تغییر مدیران دستخوش تغییرات نشود. به هر حال خطوط قرمز و حدود فرهنگی ما همیشه مشخص بوده است و اگر چه گاهی انعطاف داشته اما در هیچ دوره‌ای تغییر نکرده است و بر اساس این چارچوب، می توان برنامه ریزی بلندمدت کرد.

اگر سازمان موزه‌ای پیدا کنیم، می‌توان برای موزه به صورت 5 ساله برنامه‌ریزی بلند مدت داشت که با تغییر مدیرانش برنامه‌های آن دستخوش تغییر و تحول نشود. ضمن این که زمان خالی در برنامه‌های آن نخواهد ماند که به نمایشگاه‌های غیر مرتبط اختصاص یابد.

* برنامه‌ریزی موزه معمولاً باید به صورت ۴ ساله انجام شود/ برنامه‌ریزی‌های ما ۲ ساله است

در حال حاضر برنامه‌های موزه را برای چه مدت زمانی تعریف می‌کنید؟

ما برنامه هایمان را در حال حاضر به صورت دو ساله و به شکل نوشتاری آماده می‌کنیم و به صورت یک ساله و بر اساس بودجه‌ای که به ما تعلق می‌گیرد تدوین می‌کنیم و برنامه‌ریزی می کنیم. در حالی که به طور معمول برنامه‌های موزه‌ها 4 ساله بسته می‌شود و به صورت دو ساله الزام اجرایی دارند.

من امیدوارم که موزه به شأن موزه‌ای خود بازگردد و سلیقه مدیران موزه در کارکرد موزه تغییری ایجاد نکند.

اما علیرغم همه این برنامه‌ریزی‌های بلند مدت، برخی برنامه‌های تحمیلی را مدیر موزه ملزم است که اجرا کند؟

گاهی من ملزم به اجرای برخی برنامه‌ها هستم مثل جشنواره فجر که در ابعاد ملی و بین‌المللی برگزار می‌شود. اما برای ایام دیگری همچون محرم، می توان برنامه‌ریزی کرد که به طور مثال امسال ما هنر مفهومی را برای ایام محرم امسال برنامه ریزی کرده‌ایم.

به هر حال برخی برنامه‌ها نیاز به چانه زنی دارد و امیدوارم که موزه سازمانی داشته باشد تا مانع ورود برنامه های غیر مرتبط به موزه شود.

در حال حاضر ما نمی توانم برای سه سال آینده برنامه‌ریزی کنیم در حالی که به طور طبیعی ما باید الان برنامه سال 94 را نیز به لحاظ محتوایی مصوب کنیم تا بعد از آن به لحاظ بودجه‌ای به تصویب برسد.

* اعزام  به سیته بر اساس امتیازات/ برای حضور در بی‌ینال ونیز نیاز به کیوریتر داریم

* یکی از مسائل دیگری که همیشه محل نقد و نظر است اعزام هنرمندان برای استفاده از فرصت‌های مطالعاتی در «سیته» فرانسه و همچنین اعزام به بی‌ینال جهانی هنر ونیز است. هنرمندان چگونه برای این دو مقصد انتخاب می‌شوند؟

هر هنرمند برای حضور در سیته فرانسه باید حداقل هایی را به لحاظ امتیازبندی داشته باشد. به طور مثال برپایی نمایشگاه‌های انفرادی، سابقه کار هنری و آشنایی با زبان بین المللی از جمله این امتیازهاست. ضمن این که هنرمندان اعزامی به سیته فرانسه باید در شأن موزه هنرهای معاصر تهران باشند تا بتوانند از گردهمایی‌های هنرمندان دیگر کشورهای جهان برای تبادل اطلاعات خود استفاده کنند. با توجه به این امتیازهاست که هنرمندان به سیته فرانسه اعزام می‌شوند.

درباره بی‌ینال ونیز من معتقدم که نیاز به کیوریتر (نمایشگاه گردان) داریم که بتواند این هماهنگی را ایجاد کند. من امیدوارم که بتوانیم کیوریتر خوبی انتخاب کنیم که بتواند با توجه به شرایط بی ینال ونیز هنرمندان ایرانی را انتخاب کند.

به طور مثال در بی‌ینال بنگلادش، آگاهانه کامبیز صبری و مرحوم صادق تیرافکن را برای اعزام انتخاب کردم چون سلیقه مدیران این بی ینال را می شناختم و می‌دانستم یکی از آنها حائز کسب جایزه خواهد شد.

بنابراین برای بی‌ینال ونیز هم باید کیوریتری داشته باشیم که بتواند با توجه به خطوط فرهنگی خودمان و مدیای مورد علاقه این بی‌ینال، هنرمندان ایرانی را انتخاب کند.

به هر حال در همه دنیا نمایشگاه‌هایشان را به صورت کیوریتری برگزار می‌کنند و نیاز به چنین دانشی هست و مهمتر از آن این که باید سیستم فرهنگی و هنری به آنها اعتماد داشته باشد.

البته در آخرین بی‌ینال ونیز هم که دوره قبل حضور داشتیم آثار مرتضی دره‌باغی با استقبال مواجه شد. آثار او چیدمانی از تصاویر شهدای جنگ تحمیلی در قالب آیینه بود که هر مخاطبی با هر قد و اندازه‌ای می‌توانست تصویر خود را در این آینه‌ها ببیند و چنین تصور کند که او می‌توانست یکی از این شهدا باشد.

در حال حاضر دوره کار کردن با این مدیاست که در بی‌ینال ونیز مورد توجه قرار می‌گیرد.

* آثار دیده نشده گنجینه، شناسنامه‌دار می‌شود

برای نمایش آثار دیده نشده گنجینه برنامه خاصی در آینده دارید؟

بخشی از این آثار دیده نشده را در دور دوم نمایش آثار گنجینه در موزه به نمایش گذاشتیم. برخی از این آثار هم که تاکنون به نمایش درنیامده است،‌هنوز هنرمندانش مشخص نیستند و با شورای پژوهش موزه سعی داریم تا این‌ آثار را شناسنامه‌دار کنیم.

اما در مجموع هدف ما برپایی نمایشگاه‌های موزه‌ای است که تکراری نباشد مثل پاپ آرت و اوپ آرت که در قالب یک مجموعه پژوهشی آثار را به نمایش بگذاریم.

انتهای پیام/
 
برچسب ها:
آخرین اخبار