امروز : سه شنبه ۸ فروردین ۱۳۹۶ - 2017 March 28
۰۶:۵۸
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 3617
تاریخ انتشار: ۹ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ساعت ۱۵:۳۶
تعداد بازدید: 116
احمد شاکری نویسنده در گفت‌وگو با خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس به آشنایی خود با «زنده یاد امیرحسین فردی» اشاره ...

احمد شاکری نویسنده در گفت‌وگو با خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس به آشنایی خود با «زنده یاد امیرحسین فردی» اشاره و اظهار داشت: زمینه و دوران آشنایی بنده با امیرحسین فردی با آثار داستانی او آغاز شد؛ آنگونه که در خاطر دارم در جلسه نقد داستان «سیاه چمن» آقای فردی را دیدم.

به گفته این منتقد ادبیات داستانی، ویژگی که آقای فردی داشت و او را در میان سایر افراد ممتاز می‌کرد، لزوما به آثار قلمی او باز نمی‌گردد، چون ابعاد مختلفی برای آقای فردی می‌توان تصور کرد ، همان ابعادی که به آن حیثیت‌ها در حوزه ادبیات داستانی فعالیت داشت، او به عنوان یک نویسنده صاحب آثاری است که در نوع خود ارزشمند است و در حوزه ادبیات انقلاب آثاری از جمله سه ‌گانه، سیاه چمن و کارهای ارزشمند دیگری نوشت، اما او مدیر ادبی و سردبیر هفته‌نامه کیهان بچه‌ها بود و در شوراها و گروه‌های کارشناسی متعددی حضور داشت، همه این توانایی‌ها در آقای فردی بود، اما مهمترین ویژگی که در او وجود داشت و عموم افرادی که با ایشان ارتباط داشتند این جنبه بر آنها تاثیر داشته و افراد را جذب می‌کرد «خصلت پدرانه» او بود.

شاکری در ادامه به خاطراتی اشاره و ابراز داشت: در خاطر دارم عموما حلقه‌هایی که گرد ایشان و با محوریت او شکل می‌گرفت، حلقه‌هایی بود که نویسنده‌ها فارغ از تفاوت سلایق و رویکردهای ادبی در کنار هم حضور پیدا می‌کردند و همین امر موجبات انس، همفکری و کار واحد و جمعی را شکل می‌داد؛ یکی از مهمترین جاهایی که زنده یاد فردی این حلقه را طی سه چهار دهه توانست حفظ کند (البته در دوره‌های مختلف ترکیب این حلقه توفیق و عدم توفیقش متفاوت بود) هفته نامه «کیهان بچه‌ها» بود.

این نویسنده اضافه کرد: در دورانی که من یکی از اعضای سردبیری ماهنامه ادبیات داستانی بودم آقای فردی در «کیهان بچه‌ها» یکی از روزهای هفته را مقرر کرده بود تا دوستان برای بازی فوتبال گرد هم بیایند، این خودش گویای وسعت نظر و آن خصلت پدرانه و ویژگی نابی است که در آقای فردی قرار داشت.

نویسنده مجموعه داستان «سرزمین پدری» بیان کرد: «کیهان بچه‌ها» تنها محفلی برای خلاقیت و کار ادبی نبود، همان بازی فوتبال زمینه بسیار مناسب و بی‌نظیری را برای فعالیت‌های ادبی فراهم کرد و افرادی را در زمین فوتبال می‌دیدیم که بعضا از نویسندگان ساختار شکن و فرم‌گرا، حتی با اندیشه‌ها و رویکردهای بسیار متفاوت از ساحت اندیشه ناب ادبیات متعهد آنجا حضور داشتند.

همه اینها و آن وسعت نظر با صبر و مدارای آقای فردی به این واسطه بود که بتواند این مجموعه را که امید داشت همه جذب ادبیات انقلاب شوند و متوجه ادبیات این ادبیات و ضرورت‌های خلاقیت در این عرصه متوجه این ضرورت شوند اینها را در کنار هم جمع کند.

شاکری تاکید کرد، من فکر می‌کنم مهمترین بخش خاطراتم از آقای فردی از آن جلسات و روزهایی بود که در «کیهان بچه‌ها» حاضر می‌شدم؛ البته ساحت‌های مهم دیگری هم آقای فردی داشت و ویژگی پدرانه او در جلسات نقد بسیار برجسته بود، او همواره گوشی برای شنیدن داشت که این موضوع در حوزه ادبیات بسیار مهم است، در جلسه‌ای که همه بیشتر تلاش می‌کنند سخن بگویند، گوش شنوا، صبور و دل آرام برای شنیدن نیازهای نویسندگان و حرف‌های آنها، آقای فردی را قرارگاه برای اهالی قلم تا حدودی قرار داده بود که این مهم در مدیریت او و انتخابش به عنوان مدیر مرکز آفرینش‌های ادبی به همین دلیل بود. در سخنانی که در روز تشییع زنده یاد فردی بیان شد همه و همه گویای آن بود که بزرگان با چنین نگاهی از آقای فردی خواسته بودند مدیریت این مرکز را بپذیرند تا بتوانند یک محوریتی برای نویسندگان انقلاب فراهم کنند.
انتهای پیام/و
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها