امروز : پنجشنبه ۵ مرداد ۱۳۹۶ - 2017 July 26
۰۴:۲۰
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 3977
تاریخ انتشار: ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ساعت ۰۱:۱۷
تعداد بازدید: 156
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، مذاکرات کنفرانس بازبینی معاهده عدم گسترش سلاح‌های هسته‌ای در حالی در جریان است که دولت‌های ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، مذاکرات کنفرانس بازبینی معاهده عدم گسترش سلاح‌های هسته‌ای در حالی در جریان است که دولت‌های غیرهسته‌ای عضو جنبش عدم تعهد و جهان اسلام با تقبل بیشترین تعهدات و بار حقوقی ناشی از معاهده مذکور، همچنان از امنیت هسته‌ای ناشی از وعده‌های این معاهده محروم مانده‌اند. بر اساس مواد 1 و 3 این معاهده، دولت‌های غیرهسته‌ای تعهدات سنگین عدم گسترش افقی و بازرسی‌های گسترده پادمانی را پذیرا شده و همه ساله انواع مختلفی از راستی آزمایی‌های آ‍ژانس بین‌المللی انرژی اتمی را در تاسیسات و فعالیت‌های خود میزبانی می‌نمایند. اما در این میان، رژیم صهیونیستی با حمایت‌های فنی و سیاسی غرب به سلاح هسته‌ای دست یافته و عاری از تعهدات و الزامات نظام بین‌المللی عدم گسترش از جمله معاهده ان‌پی‌تی همچنان ضمن حفظ زرادخانه هسته‌ای خود، تنها دارنده سلاح هسته‌ای در خاورمیانه به شمار می‌رود؛ دارنده‌ای که از این طریق امنیت خاورمیانه را در معرض تهدید جدی قرار داده است.

اکنون نزدیک به نیم قرن از شکل گیری ان‌پی‌تی می‌گذرد و نظام عدم گسترش متاثر از برخی عوامل رو به گسترش دامنه اعضا نهاده است، جامعه بین‌المللی به صورت شگفت انگیز و بی سابقه‌ای در برابر تهدیدهای تسلیحات هسته‌ای این رژیم ناکام مانده و به رغم صدور قطعنامه‌های متعدد در آژانس و سازمان ملل متحد، این رژیم همچنان به سیاست طفره رفتن از پذیرش و اجرای موازینی که تقریباً همه ارکان نظام بین‌المللی امروز آن را پذیرا شده اند، ادامه می‌دهد.

کنفرانس مرور ان‌پی‌تی ماهیتاً به منظور بررسی روند اجرای نظام حقوقی و تعهدات ناشی از معاهده مذکور و میزان دستیابی این نظام به اهداف مقرر، برگزار می‌شود. تاکنون این کنفرانس‌ها با پرداختن به محورهایی از توصیه‌ها و تصمیم‌های سیاسی دولت‌های عضو، کفایت کار خود را اعلام داشته و نسبت به تحقق اهداف راستین این معاهده یعنی جهان‌شمول کردن نظام عدم گسترش و به ویژه جهانی کردن خلع سلاح هسته‌ای عملکرد رضایت بخشی نداشته است. ناتوانی این نظام و کنفرانس‌های مرور در ملزم کردن غرب به تضمین عضویت رژیم صهیونیستی در این معاهده نیز از اساسی ترین محورهای کاستی و ناکارآمدی نظام عدم گسترش به شمار می‌رود.

کاستی مذکور نشات گرفته از حمایت‌های آمریکا و دیگر ارکان غرب از این رژیم بوده و این در حالی است که نظام مذکور با تمایل و جهت گیری به سمت دولت‌هایی که سال‌ها بلکه دهه‌ها تعهدات این نظام را پذیرفته و اجرا کرده‌اند، توجه افکار عمومی جهانی را از دارندگان سلاح‌های هسته‌ای خارج از این نظام منحرف نموده است. آژانس و سازمان ملل متحد به جای تمرکز ویژه و استفاده حداکثری از ظرفیت های حقوقی بین‌المللی به منظور ملزم سازی رژیم مذکور به تعهدات عدم گسترش، یک دهه است که روند فشار سیاسی و تحریم را علیه کشورمان بکار بسته است؛ دولتی که نیم قرن تعهدات مذکور را تقبل نموده و با انعقاد موافقتنامه پادمان، مکان‌های مقرر در موافقتنامه و مورد تعهد را به روی بازرسان گشوده و تاکنون هزاران بازرسی آژانس را متقبل شده است.

این نوع رویکرد تبعیض آمیز، محصول ماهیت نظام عدم گسترش و سازوکار نظارتی خارج از معاهده مذکور است که امکان داده رژیم صهیونیستی به عنوان عضو آژانس، نسبت به پایبندی دولت‌های عضو ان‌پی‌تی در حالی نظر دهد که خود هرگز این تعهدات را نپذیرفته و تاسیسات هسته‌ای خود در دیمونا و سایر مکان‌های مخفی هسته‌ای را به روی بازرسان آژانس نگشوده است.

به منظور ملزم سازی رژیم مذکور و برطرف ساختن کاستی‌های عملکرد نظام بین‌المللی به ویژه انجام اقداماتی که قدرت‌های حامی این رژیم را به تعهدپذیری و تمکین نسبت به خواست ملت‌ها وادارد، سازوکارهای مختلفی وجود دارد که تحریم مذاکرات و کنفرانس‌های مرور ان‌پی‌تی و آژانس می‌تواند از موثرترین آنها باشد.

در این زمینه، واکنش اخیر مصر می‌تواند رویکردی بدیع و آغاز جهان سازی این واکنش سازنده و موثر علیه بازیگرانی باشد که با ادعای جهان عاری از سلاح هسته‌ای، این رژیم‌های قانون شکن را تشکیل داده و به سلاح‌های هسته‌ای مجهز کرده‌اند. تحریم مذاکرات، الگویی مناسب برای عدم تعهد و جهان اسلام است تا میزان اعمال فشار بین‌المللی برای عضویت رژیم مذکور در ان‌پی تی حداکثرسازی شود. به نظر می‌رسد لازم بود جنبش عدم تعهد، گروه کشورهای همفکر و اعضای کنفرانس اسلامی حمایت خود را از این رویکرد ابراز می‌داشتند و به صورت دسته جمعی این تحریم را اعمال می‌کردند. مادامی که مذاکرات این کنفرانس به صورت شکلی و فرمالیته و حول محورهایی است که از وعده‌های وعید و محورهایی تصنعی فراتر نرفته و امیدی برای حصول نتایج موثر در زمینه خلع سلاح هسته‌ای نمی‌رود، به نظر نمی‌رسد عدم حضور و تحریم منتج به عدم النفع یا تقبل ضرر و خطر برای جنبش عدم تعهد و مخالفین هسته‌ای ماندن خاورمیانه گردد. از این رو، کاش دولت‌های مذکور با درایت و تدبیر، گزینه تحریم کنفرانس مرور ان.پی.تی. را در دستور کار قرار می‌دادند. در این زمینه، به نظر می‌رسد به جهات مختلف کشورمان می‌بایست نقش پیشرو و روشنگر در این صحنه را بر عهده می‌گرفت؛ تدبیر و اقدامی که با درنظر گرفتن دو هفته‌ای بودن اجلاس ژنو، هنوز هم اتخاذ و انجام آن چندان دیر به نظر نمی‌رسد. مهم این است که این تحریم برای جامعه بین‌المللی پیام مهمی دارد و آن این است که دیگر جامعه دولت‌های غیرهسته‌ای در برابر تبعیض این نظام و باقی ماندن این تهدید هسته‌ای در خاورمیانه کوتاه نخواهند آمد.
نویسنده: دکتر نادر ساعد
انتهای پیام/ص
برچسب ها:
آخرین اخبار