امروز : چهارشنبه ۹ فروردین ۱۳۹۶ - 2017 March 29
۱۴:۱۵
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 40494
تاریخ انتشار: ۷ شهریور ۱۳۹۲ - ساعت ۱۸:۰۰
تعداد بازدید: 50
به گزارش خبرنگار سینمایی فارس، نشست تخصصی سینمای دینی شامگاه روز چهارشنبه با حضور  مهدی عظیمی‌میرآبادی،شفیع آقامحمدیان، جمال شورجه، نسرین مقانلو، ...

به گزارش خبرنگار سینمایی فارس، نشست تخصصی سینمای دینی شامگاه روز چهارشنبه با حضور  مهدی عظیمی‌میرآبادی،شفیع آقامحمدیان، جمال شورجه، نسرین مقانلو، انسیه شاه‌حسینی، حبیب کاوش، پناه‌برخدا رضایی، حسین خورشیدی، اکبر حر و سعید الهی در هتل تماشای سرعین اردبیل برگزار شد.

براساس این گزارش،محمدتقی فهیم منتقد سینما و مجری این نشست در ابتدا با اشاره به خصوصیات سینمای دینی اظهار داشت:به‌نظرم سینمای دینی در نظام‌های دینی بسیار سخت‌تر از کار در سینمای دینی در نظام‌های سکولار است چراکه معمولا سینماگران می‌خواهند برخلاف آب شنا کنند. در کشورهای سکولار، فیلم‌های دینی را می‌توان خلاف آب حساب کرد اما در اینجا خیر. معتقدم اشکال اصلی در این حوزه، در مبانی نظریه پردازی سینمای دینی است که 30 سال است درگیر آن هستیم اما همچنان در این بحث به توافقی جمعی نرسیده و دارای نظریه‌های پخته و یکدستی هم نیستیم.

وی با اشاره به برخی نمونه های موفق سینمای دینی تاکید کرد: از سریال یوسف پیامبر تا مختارنامه، روز واقعه تا دهلیز را سینمای دینی می‌دانند اما همچنان کسی نمی‌تواند تعریف متقنی درباره این حوزه ارائه داد که به‌نظر به مبانی نظریه پردازی آن باز می‌گردد .

فهیم با انتقاد از عدم برگزاری مستمر جشنواره دینی ادامه داد: معتقدم یکی از اشکالات در این حوزه، نبود جشنواره موضوعی مستقل در این حوزه بود چرا که ایجاد یک میدان رقابتی موضوعی باعث می‌شود که استعدادهای جدید شناخته شده و همچنین در این زمینه جریان‌سازی شود 

وی در خاتمه گفت: اگر با این نیت فیلم بسازیم که فلان جشنواره به فیلم دینی جایزه می‌دهد و فلان نهاد برایش پول می‌دهد، اصلا فیلم دینی نساخته ایم. برای خمیر دندان می‌شود فیلم سفارشی ساخت اما در معنویات نیت سرشت اثر است. ما آموزه‌های دینی را در فیلم‌هایی می‌بینیم که فیلمساز با انگیزه‌ درونی‌اش موضوعی را به تصویر کشیده است در حالی که کار سفارشی و انجام وسوسه مالی برای ساخت فیلم دینی می‌تواند مخرب هم باشد.

به گزارش خبرنگار فارس، در ادامه این نشست پناه‌برخدا رضایی فیلمساز و داور جشنواره میلاد سرخ نیز در خصوص تعریف سینمای دینی گفت: ما در کشوری زندگی می‌کنیم که پتانسیل و خاستگاه‌های مذهبی و دینی است. معتقدم وجود چنین جشنواره‌ای به‌شدت نیاز است. وقتی جشنواره‌ای تخصصی شود فیلمسازان تخصصی هم به‌ان اثر می‌دهند. جشنواره میلاد سرخ به شدت مورد نیاز جامعه سینمایی ماست و امیدوارم که روند فعالیت آن مستدام باشد.

وی ادامه داد: هر فیلمی که بتواند تلنگری به انسان وارد کند در دایره سینمای دینی قرار می گیرد و آنقدر فیلم‌های ما پتانسیل دارند که می‌تواند در پرانتز بزرگ فیلم‌های دینی قرار بگیرند. فارغ از این جنبه‌ها که سالیان سال به ‌آن نگاه شده است، می‌توان نوع دیگر هم به این حوزه نگاه کرد.

رضایی در پاسخ به این سوال که نگاه مذهبی یک فیلمساز در ساخت فیلم دینی چقدر مهم است؟ تاکید کرد: الزاما کسی که می‌خواهد فیلم دینی بسازد نباید خودش مومن به آن دین باشد و یک فرد مسلمان می تواند فیلم خوبی در ارتباط با مسیحیت بسازد و بالعکس، اما در هرصورت دانستن زبان سینما و نگاه شخصی فرد به حوزه دین ملزوم هم هستند. فیلمسازی می‌تواند مسلمان باشد اما فیلم خوبی درباره مسیحیت بسازد.

وی ادامه داد: باید دقت کنیم که بشر یک نگاه فطری به خالق خودش دارد و فیلمسازان قدرتمندی هم داریم که پتانسیل ساخت فیلم‌هایی را دارند که هم فرامرزی باشد و هم شعاری نباشد؛ فیلمی که بتواند در خارج از کشور در اکران، جشنواره و مراکز سینمایی و علمی نمایش داده شود و بتواند کارکرد تبلیغی هم داشته باشد. اما فارغ از مسائل محتوایی، تلاش ما باید این باشد که آثارمان در حوزه سینمای دینی چنان ساختار و تکنیک قوی‌ای داشته باشد که حتی مخاطب حرفه‌ای و آشنای سینما هم آن را بپذیرد. اگر می‌خواهیم سکانس نماز در فیلم‌مان داشته باشیم باید به‌نوعی باشد که به‌آن سکانس افتخار کنیم.

براساس این گزارش، در بخش بعدی این نشست،طهماسب صلح‌جو منتقد پیشکسوت سینما نیز در خصوص تعریف سینمای دینی اظهار داشت:وقتی اصرار می‌کنیم که برای سینما با عنوان دینی یک جریان تعریف کنیم، به‌نوعی تلاش کرده‌ایم بحث را مثل خانه سینما چند تیکه اش کنیم. تا آنجایی که من می‌دانم هنر همان راهی را پی‌پای انسان قرار می‌دهد که دین قرار می‌دهد. نگاه هنر و دین برای کشف هستی است و تنها در قطعی بودن اصول این کشف با یکدیگر متفاوت هستند.

وی با انتقاد از نگاه یکسویه نسبت به سینما گفت: سینما را نباید فقط فیلم‌های داستانی دید. سینما دسته‌های خیلی گسترده‌ای دارد اما متاسفانه ما بیشتر در حوزه فیلم داستانی گیر کرده‌ایم.

صلح جو در ادامه تصریح کرد: ما زمانی می‌توانیم به‌درستی سینمای دینی را تحلیل کنیم که حواس‌مان به نگاه‌مان باشد. اینکه از معیارهای دینی و اخلاقی عده‌ای می‌توانند با اهداف سوء سیاسی استفاده کنند بحث دیگری است. نمونه‌هایش هم در دنیای امروز وجود دارد و عده‌ای به اسم دین بخشی از مسلمانان را به‌جان هم انداخته‌اند. این مشکل در سینما هم وجود دارد. فیلم «الرساله» ساخته می‌شود و عده‌ای آن را دینی می‌پندارند و عده‌ای دیگر عکس ان فکر می کنند. تماشاگر سینما وقتی در فیلمی شخصیتی را می‌بیند که با شر مبارزه می‌کند، همدلی و همراهی می‌کند. سینما می‌تواند انسان را به‌نوعی تربیت روانی کند.

به گزارش خبرنگار فارس، جمال شورجه نیز با اشاره به اینکه عرصه این نوع جشنواره‌ها، عرصه پیدا کردن استعدادهای جوان است گفت: فیلمسازانی که مثل ما سنی را رد کرده‌اند کمتر دیگر می‌توان در نگاه آن‌ها تغییر ایجاد کرد که کارشان رنگ و بوی دینی بگیرد. البته افرادی از قبل این خمیرمایه را داشته‌اند متفاوت هستند اما جشنواره میلاد سرخ عرصه پیدا کردن استعدادهای جوان است. اگر بخواهیم برای سینمای خودمان راه نجاتی را تصور کنیم، همین استعدادهای جوانی که باید کشف شوند هستند.

سازنده فیلم«33 روز» با تاکید بر تفاوت بین سینمای دینی سکولار با سینمای دینی اظهار داشت: باید بین سینمای سکولار دینی‌ و سکولار با سینمای دینی تفاوت قائل شویم. فیلم‌هایی داریم در نهادهای دینی که نگاهی مسئولیت گریز دارند که با رنگ و لعاب دینی عرضه می‌شوند اما در جهت سینمای سکولار دینی هستند. اگر ما فیلمی بسازیم که اتفاقا رنگ و بوی دینی داشته باشد و حتی به مخاطب هم معرفت بدهد اما مخاطب را در شرایط فعلی به نوعی انزوا و گوشه‌گیری برساند، مخرب آموزه‌های دینی است.

شورجه در ادامه تصریح کرد: سینمای ما با موضوعات دینی هرچقدر بتواند مردم را به تحرک در این شرایط بین‌المللی وا دارد، موفق‌تر است. سینما باید وسط میدان باشد نه در انزوا بحث کند. هرچقدر سینمای دینی را به سمت سینمای ظلم‌ستیز و طرح موضوعات زیرساختی که در دین اسلام به‌خوبی تبیین شده است، می‌تواند موفق‌تر باشد.

بر اساس این گزارش،شفیع آقامحمدیان مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و دبیر جشنواره میلاد سرخ نیز در ادامه این نشست اظهار داشت:گلایه‌ای از فیلمسازان و مسئولین و سیاست‌گذاران دارم. شرایط ما به سمتی پیش رفته که در اباهه گری، به‌فساد کشیدن جامعه، نقد سیاست‌ها و... جسارت به خرج می‌دهیم اما در ساخت یک فیلم دینی خوب اجازه جسارت نمی‌دهیم. انقدر نماز را دولا و راست شدن نشان دادیم که همه خسته شدند.

وی افزود: به‌این نتیجه رسیدم حتی کسانی که در حوزه دین حرفی برای گفتن دارند، در هنر در سطح حرکت کرده‌اند.جوان‌ها باید جسارت شناخت تصاویر سینمای دینی و همچنین تسلط به آنچه می‌خواهند بگویند داشته باشند تا بتوانند فیلمی بسازند که جسارت لازم را داشته باشد. متاسفم بگویم که در دو دوره جشنواره میلاد سرخ وقتی فیلم‌ها را می‌دیدیم، فقط موضوعات سطحی مانند نذری پخش کردن و... نمایش داده می‌شود درحالی که می‌شود

آقامحمدیان با درخواست از مدیران آینده برای تداوم برگزاری جشنواره میلاد سرخ گفت: از مسئولیم خواهش می‌کنم که نگویند این جشنواره در شهری کوچک در گوشه کشور برگزار می‌شود و تاثیری نمی‌گذارد، الان فستیوال کن هم در یک شهر کوچک برگزار می‌شود که حتی فرودگاه ندارد. مهم جسارت در طرح موضوعات است که باید مسئولین به فیلمسازان در این زمینه کمک کنند.

براساس این گزارش در بخش پایانی این نشست نیز انسیه شاه‌حسینی با اشاره به اینکه باید نگاه کلیشه ای را از خودمان دور کنیم اظهار داشت: من در این جلسه حال خیلی خوب دینی داشتم. اگر نگاه و تعریف‌مان را از یکسری مسائل عوض می‌توانیم خیلی از اتفاقات را از منظر دین ببینیم. اگر ما نکات کلیشه‌ای را از ذهن‌مان بیرون بریزیم بسیاری از آثار می‌تواند سینمای دینی باشد و حتی یک گبر هم می‌تواند فیلم دینی بسازد.

به گزارش خبرنگار فارس، این نشست با حاشیه هایی هم همراه بود که جدل کلامی حبیب کاوش و حمد تقی فهیم و اعتراض کاوش نسبت به مطرح نشدن بحث های کلیدی سینمای دینی از جمله آن بود.
انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها