امروز : دوشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 5
۱۹:۰۷
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 41279
تاریخ انتشار: ۹ شهریور ۱۳۹۲ - ساعت ۱۵:۰۳
تعداد بازدید: 107
به گزارش خبرنگار موسیقی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، موسیقی پاپ علیرغم محبوبیت غیر قابل انکارش در سطح جامعه به ویژه در میان نسل ...

به گزارش خبرنگار موسیقی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، موسیقی پاپ علیرغم محبوبیت غیر قابل انکارش در سطح جامعه به ویژه در میان نسل جوان، فراز و نشیب‌های بسیاری دارد که لازم است مورد تحلیل و بررسی قرار گیرد. یکی از آفت‌های موسیقی پاپ امروز گرفتار شدن این گونه موسیقایی به تکرار موضوع است.یعنی خوانندگان پاپ ترجیح می‌دهند جز یکی دو موضوع مثل عشق ‌های زمینی و ناکامی در روابط اجتماعی و موضوعاتی از این دست که مخاطب هم دارد به‌سراغ موضوعات دیگر نروند و مدام به تولید آثاری با همین تم و موضوع بپردازند.دیگر مشکل این سبک، رویکرد سطحی ترانه‌سرایان برخی آثار پاپ  به مضامین و موضوعاتیست که در آن باز نمود می یابد. اما یکی دیگر از این مشکلات شاید ظهور قارچ گونه برخی از گروه‌های تازه وارد به عرصه پاپ است که هر روز ظهور می‌کنند و فعالیتشان نه تنها تولید هنری تلقی نمی‌شود؛ که سطح سلیقه مخاطبان را نیز تنزل می‌دهد. در حالی که در میان همین گروه‌ها و چهره‌های نو ظهور خوانندگانی نیز هستند که بر مبنای ارزش‌های اجتماعی به خلق آثارشان می‌پردازند و قادرند جامعه مخاطبان خود را تا حدی راضی نگه دارند. در میان خوانندگان موسیقی پاپ اما هنرمندان برجسته‌ای نیز هستند که در میان نسل جوان طرفدارانی بی شمار دارند و از سوی دیگر آثارشان برگرفته از اشعار و ترانه‌های ارزشمندی است .  محمد علیزاده یکی از هنرمندان عرصه موسیقی پاپ است که مخاطبان پر تعدادی علاقمند به شنیدن آثار او هستند. یکی از وجوه بارز آثار علیزاده محتوای کلام اوست که توانسته رضایت مخاطبان را به خود جلب کند. ویژگی دیگر آثار او در صدایش نهفته است. علیزاده پیش از فعالیت در حوزه موسیقی پاپ آواز ایرانی و سلفژ را نیز تجربه کرده و از این رو  آثارش در میان  فعالان دیگر حوزه پاپ قابل توجه است. به سبب تنوع سوابق فعالیت این هنرمند، درباره مشکلات و مسائلی که در حوزه موسیقی پاپ وجود دارد با این خواننده به گفتگو نشسته‌ایم.

موسیقی پاپ امروز به جایی رسیده که هر فردی با صدای قابل پذیرش مطلوب به خود اجازه ورود به حوزه پاپ را می‌دهد. در حالی که موسیقی پاپ و ورود به آن نیازمند علم به مبانی مشخص و مدون است. موسیقی پاپ تنها نیازمند صدا نیست، ورود هر فرد با هر رویکرد دو  نحله فکری به حوزه موسیقی پاپ این حوزه را به عرصه‌‌ای وارد کرده است که نمی‌توان آن را حوزه‌ای حرفه‌ای دانست.چرا ورود و فعالیت در عرصه موسیقی پاپ، تا بدین حد سهل و پذیرش آن از سوی اجتماع، آسان است؟

این نظر را کاملا قبول دارم. چرا که امروز شرایط به گونه‌ای تغییر کرده است که هر کس علاقه‌مند به موسیقی پاپ است، در خانه خود می نشیند و با دستگاه‌های ضبط و تولید افکت‌های صوتی به تولید قطعات موسیقی در حوزه پاپ می‌پردازد. اما به یک موضوع اعتقاد دارم، که درست است که هر کس می‌تواند به راحتی آثار موسیقی تولید کند. اما در واقع آنچه مهم است و می‌توان آن را تعیین کننده دانست، ماندن این افراد در عرصه موسیقی است.ماندگاری در این عرصه مهم است که هر کسی قادر به پایایی در این حوزه نیست.
 
بسیاری از ترانه‌هایی که می‌شنویم ترانه‌های خوشایندی نیستند و مخاطب را به بهبود شرایط ترغیب نمی‌کند. البته موسیقی پاپ این امکان و ویژگی را ندارد و سطح سلیقه مخاطبانش را بهبود نمی‌بخشد اما از سوی دیگر برخی از فعالان موسیقی پاپ سطح سلیقه مخاطب را تنزل داده‌اند. یکی از دلایل این موضوع، انتخاب ترانه‌های سطحی و عامیانه است.  بسیاری از ترانه‌ها عاری از ارزش‌های ادبی هستند. البته موسیقی پاپ مردمی است و به همین سبب باید از جنس جامعه باشد. اما این مردمی بودن گاه ارزش‌های یک اثر هنری را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و آن را دچار تنزل می‌کند. اگر این نظر را درست می دانید چه راهکاری برای آن قائل هستید؟

این موضوع آنقدر ظریف است که ممکن است به انحراف کشیده شود. در واقع گاه استفاده از کلام عامیانه گاه تا جایی پیش می‌رود که کلام از شأن هنر و خواننده دور می‌شود. موسیقی پاپ باید مردمی باشد اما به شرطی که در هر کار یک موضوعی مطرح شود که منطبق با چارچوب‌های اجتماعی باشد. سادگی و مخاطب پسند بودن برخورد سطحی و سخیف با موضوعات نیست. به باور من موسیقی کشور ما تا حدودی به سبب «شعر محور» بودنش آسیب‌پذیر است. موسیقی غربی غالبا ملودی محور است و البته مضمون‌های ناخوشایندی دارد. فکر می‌کنم شعر در موسیقی ایران از نظر مضمون بسیار مطلوب‌تر و انسانی‌تر از شعر در موسیقی غربی است. حتی معتقدم موسیقی‌های پاپ بسیاری وجود دارد که ارزش شنیدن دارد.

بخشی از موسیقی پاپ به برخورد سطحی با موضوعات بسنده می‌کند و این موضوع نگرش مردم جامعه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در واقع وقتی مردم به شنیدن عبارت‌های سطحی و رک عادت می‌کنند؛ بسیاری از ارزش‌ها را نادیده می‌گیرند و لحن کلامشان در روابط اجتماعی تغییر می‌کند. فکر نمی کنید این حوزه از موسیقی نیازمند بازنگری است؟

این نکته بسیار حایز اهمیت است من خود نیز در میان آثارم قطعاتی دارم که برخورد شفاف و روشنی در آن احساس می‌شود. اما به این موضوع واقف هستم که اثر موسیقایی در هر ژانر، تنها در صورتی ارزشمند است که مخاطب را وادار به اندیشیدن پیرامون مسائل بیان شده کند. درگیر شدن و تأمل مخاطب در شعر و این که پشت کلمات چه مفهوم و مضمونی نهفته است بسیار حایز اهمیت است.

فکر نمی کنید ایراد از ترانه‌سرایی است؟

در واقع نمی‌توان این ایراد را بر ترانه ‌سرایان وارد دانست چرا که آنها باب ذائقه مخاطبان خود ترانه‌ها را خلق می‌کنند. گاهی لازم است یک اثر ساده و رک و بی‌پهلو باشد اما نه همیشه.

یک موضوع مهم در تولید موسیقی ایرانی دیده می‌شود و آن این است که با وجود تلاش و زحمت همه اعضای یک گروه تنها خواننده دیده می‌شود و تنها قطعه یا آلبوم موسیقی را با نام او می‌شناسند. این اتفاق تا چه حد برای موسیقی نامطلوب است؟

این موضوع در ایران بسیار دامنه‌دار است به باور من آهنگسازان و نوازندگان ایرانی به حق خود نمی‌رسند. اما امیدوارم این مشکل حل شود. شاید یکی از راهکارهای این معضل این است که خوانندگان توجه را به نوازندگان و آهنگسازان معطوف کنند. دیگر این که هنرمندان آهنگساز و نوازنده بیشتر مطرح شوند. آیا استفاده از موسیقی بی‌کلام، می‌تواند راهکاری در جهت بهبود شرایط و مطرح شدن نام و ارز‌ش‌گذاری به نوازندگان و آهنگساز باشد.

محبوب بودن و بالطبع مردم همراهی کردن چه معنایی دارد؟ آیا می‌توان روند تولید یک کار حرفه‌ای را برای محبوب ماندن و باب طبع مخاطب بودن مختل کرد؟

محبوب بودن مسئله‌ایست که خواننده را غافلگیر می‌کند. گاه بی‌آنکه خود بداند محبوب می‌شود. تنها اثر حرفه‌ای است که قادر است یک خواننده را پررنگ کند. ذهنیت و باور من سبب می‌شود تا نسبت به موسیقی حساس‌تر باشم اما حقیقت این است که مردم به شعر اهمیت بیشتری می‌دهند و طبق علاقه شخصی خود یکی را برای شنیدن انتخاب می‌کنند.
انتهای پیام/ ا
برچسب ها:
آخرین اخبار