امروز : دوشنبه ۷ فروردین ۱۳۹۶ - 2017 March 26
۰۲:۴۸
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 42566
تاریخ انتشار: ۱۲ شهریور ۱۳۹۲ - ساعت ۱۶:۰۲
تعداد بازدید: 62
این عبارات از بنیانگذار یکی از مشهورترین جوایزی که در سطح ملل مورد توجه است، هر فرد معقولی را با این پرسش مواجه می کند که چگونه است که فردی همچون ...

این عبارات از بنیانگذار یکی از مشهورترین جوایزی که در سطح ملل مورد توجه است، هر فرد معقولی را با این پرسش مواجه می کند که چگونه است که فردی همچون باراک اوباما رییس جمهوری آمریکا در سال 2009 از سوی کمیته نوبل، یک سال پس از رسیدن وی به ریاست جمهوری آمریکا، برنده جایزه نوبل صلح می شود در حالی که اوباما همچنان درگیر جنگ در عراق و افغانستان بود و درعملیات نظامی برضد لیبی نیز شرکت داشت و پیش از آنکه این وعده‌‌ها را تحقق بخشد برنده جایزه صلح نوبل شد که البته در آن زمان هم تصمیم کمیته نوبل برای اعطای این جایزه به اوباما با واکنشهای گسترده‌ای همراه بود.

حسین دهشیار در یادداشتی که در پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه، 8 آبان ماه 1388به چاپ رساند،‌ می نویسد: "از نظر آنان {پنج عضو نروژی کمیته اهدای کننده جایزه صلح} ، مادر‌ترزا که در سال 1973 به این جایزه پس از دهه‌ها فعالیت در بین فقیران و محرومان هندی دست یافت، به همان‌اندازه شایسته دریافت این جایزه بوده است که باراک اوباما رهبر یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان در سال 2009."

در واقع رییس جمهور سیاه‌پوست آمریکا با شعار "تغییر" در اقدامات و دیدگاه‌ها در هدایت آمریکا و سردادن شعار ضد جنگ وارد کاخ سفید شد. وی در زمانی که به عنوان سناتوردر کنگره آمریکا فعالیت می کرد همزمان با دمیده شدن برشیپورحمله آمریکا به عراق با آن مخالفت کرده بود و پایان دادن به جنگهای فرسایشی در افغانستان و عراق و بسته شدن زندان گوانتانامو را از جمله مهمترین شعارهای تبلیغات انتخاباتی خود قرار داد و به دلیل همین شعارها (پیش از آن که عملا تحقق پذیرد) از کمیته نوبل جایزه صلح گرفت. تغییر رویکرد در قبال جمهوری اسلامی ایران نیز از جمله شعارهای اوباما بود که بیش از آنکه این رویکرد مثبت باشد شاهد شدیدترین فشارها و تحریم‌ها از سوی دولت مردی هستیم که گفتگو و مصالحه را در راس اولویتهای خود قرار داده بود.

اکنون برنده جایزه صلح نوبل پیام آور جنگ علیه سوریه شده و بر طبل جنگی می کوبد که هیچ شباهتی به جنگهای افغانستان و عراق ندارد وخود اوباما با درک این واقعیت که هرگونه حمله احتمالی به سوریه پیامدهای غیر قابل پیش‌بینی دارد، تصمیم‌گیری در این رابطه را به کنگره آمریکا واگذار کرده است.

در واقع جان کری وزیر امور خارجه و چاگ هیگل وزیر دفاع آمریکا دست به رایزنی‌های گسترده‌ای از امروز سه شنبه در پشت درهای بسته با سناتورها جهت متقاعد کردن آنها زده‌اند اما از هم اکنون مشخص است که اکثر سناتورهای آمریکایی به جزعده‌ای از تندروها با این جنگ بشدت مخالفند و تیم امنیت ملی اوباما برای متقاعد کردن آنها طی هفته جاری با مشکلات بسیاری روبرو است.

اسناد و مدارک غیر مستدل

در این میان کارشناسان نیز مدارک ارائه شده از سوی دولت اوباما مبنی بر حمله شیمیایی دولت سوریه در حوالی دمشق را آنقدر ضعیف و شکننده می دانند که به باور آنها بعید است که سناتورهای کهنه‌کار کنگره به این حمله چراغ سبز نشان دهند و به جز تندروهای کنگره که برای هر جنگی رای مثبت می دهند و در راس آنها جان مک کین قرار دارد که سالها بر شیپور جنگ علیه سوریه می دهد، مابقی سناتورها نسبت به پیامدهای چنین جنگ غیر قابل پیش‌بینی‌ بیم و تردید دارند.

در واقع مدارک و شواهدی که دولت اوباما طی این مدت درباره ضرورتهای حمله به سوریه ارائه داده نمی تواند باعث ایجاد حمایتهایی در داخل یا خارج آمریکا در قبال حمله به سوریه شود.

مواردی که جان کری وزیر امور خارجه آمریکا جمعه گذشته درباره حمله شیمیایی در حومه دمشق ارائه داد شامل ادعاهایی است که ازسوی سازمان ملل با حرف و حدیثهایی همراه بوده و در برخی جزییات با گزارشهایی که از سوی سازمانهای اطلاعاتی انگلیس و فرانسه همخوانی ندارد و فاقد شفافیت لازم برای کارشناسان بین المللی تسلیحات شیمیایی به منظور پذیرش این اطلاعات به عنوان ارزشمند هستند.

در عین حال در پی ادعاهای نادرست درباره وجود تسلیحات کشتار جمعی در عراق که به حمله تحت حمایت آمریکا به عراق منجر شد، پذیرش چنین شواهد و مدارکی برای مداخله نظامی در منطقه‌ای از جهان بشدت دشوار است و محافل و کشورها و نهادهای مختلف خواستار مدارک مستقل و علمی در حمایت از ادعاهای آمریکا مبنی بر به کارگیری گاز سارین در عملیات 21 اوت شده اند که این مدارک تا به حال ارائه نشده اند.

مدارک و شواهد و ادعاهای آمریکا درباره سوریه دارای کاستی‌هایی است که به برخی از آنها در ذیل اشاره می شود:

1-دولت اوباما ارزش گزارش تیم بازرسی سازمان ملل از محل حادثه را زیر سوال برده و گفته است که بازرسان سازمان ملل با تاخیربه محل حادثه وارد شده اند و این تاخیر باعث شده که یافته‌های معتبر از بین بروند. "فرهان حق" سخنگوی سازمان ملل در رد اظهارات دولت آمریکا، انجام چنین تحقیقاتی در زمانی کوتاه از سوی سازمان ملل را "نادر" خوانده و افزوده است که "گذر چند روز باعث تاثیرگذاری بر فرصتهای جمع آوری نمونه‌های با ارزش نمی شود." به گفته حق، نمونه های سارین را ماه‌ها پس از استفاده می توان در نمونه‌های زیست پزشکی تشخیص داد.

2- آمریکا ادعا کرده که در حمله 21 اوت از گاز سارین استفاده شده و جان کری وزیر امور خارجه این کشور در نطق تلویزیونی خود به نتایج مثبت آزمایشی اشاره داشته که از نمونه‌گیری از موها و خون افرادی که تحت تاثیر قرار گرفته‌اند به دست آمده‌اند اما وی به روشهای جمعی آوری نمونه‌ها اشاره‌ای نکرده است. کارشناسان می گویند که شواهد با گذر زمان از بین می روند اما این موضوع نادرست است که تحقیقاتی که 5 روز پس از حمله صورت گرفته از اعتبار برخوردار نیست. آنگونه که روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز تصریح کرده،  دو گروه حقوق بشر در سال 1992 دو گروه متخصص را به شمال عراق اعزام کرده و شواهد گاز سارین و همچنین گاز خردل را چهار سال بعد از  حمله شیمیایی کشف کردند.

3-  اظهارات آمریکا در گزارشی که از سوی سازمان اطلاعاتی انگلیس تهیه شده و دولت این کشور در هفته گذشته به اطلاع عموم رساند نیز نقض شده است. بر اساس این گزارش که در اختیار پارلمان انگلیس قرارگرفته پیش از اینکه به حضور انگلیس در جنگ احتمالی نه بگوید، آمده است: هیچ محدوده زمانی فوری در قبال اینکه نمونه‌های زیست محیطی و فیزیولوژیک بی استفاده تلقی شوند، وجود ندارد.

4-دیگر موضوع مورد مناقشه، آمار اعلام شده درباره تلفات حمله 21 اوت است. نه جان کری و نسخه گزارش غیر طبقه‌بندی از سوی سازمان اطلاعاتی آمریکا که وی به آن تکیه می کند، توضیح نمی دهد که آمریکا چگونه به رقم هزار و 429 تن کشته شامل 426 کودک رسیده است. صرفأ به "ارزیابی اولیه دولت" در این باره اشاره شده است.

آنتونی کوردسمان یکی از مقامات ارشد پیشین دفاعی آمریکا که اکنون با مرکز مطالعات بین المللی و راهبردی مستقر در واشنگتن همکاری می کند، طی یادداشتی که روز یکشنبه به چاپ رسانده به تناقضات درباره آمار تلفات اشاره داشته و از جان کری به دلیل اشاره کردن به رقم نادرست 1429 درباره تلفات حمله بشدت انتقاد و تصریح کرده که رقم ارائه شده از سوی وی با ارزیابی منابع اطلاعاتی انگلیسی مبنی بر اینکه در این حمله "حدود 350 "نفر کشته اند و یا با منابع مخالفان سوری به ویژه "سازمان نظارت بر حقوق بشر سوریه" که مرگ 502 نفر را تایید کرده شامل حدود 100 کودک و "ده‌ها" جنگجوی شورشی، همخوانی نداشته و از جان کری خواستار ارائه اسامی افراد کشته شده در آمار اعلامی از سوی آمریکا شده است.

5- گزارش غیر طبقه بندی شده از سوی سازمان اطلاعات فرانسه که در روز دوشنبه منتشر شده صرفا کشته شدن 281 نفر را در حمله مذکور تایید کرده است.

6-دیگر ادعای عجیب دولت آمریکا این بوده که سازمان اطلاعاتی آمریکا " اطلاعات و شواهدی از افراد و علائم فنی " به دست آورده که نشان می داد دولت سوریه در حال تدارک حمله‌ای سه روز قبل از وقوع حادثه بوده است. ارزیابی دولت آمریکا به این موضوع اشاره می کند که نیروهای دولتی سوریه در ناحیه ای حضور داشته اند که برای "آماده سازی سلاح‌های شیمیایی از جمله سارین" شناخته شده است و نیروهای رژیم سوریه با زدن گازهای ماسک به صورت برای حمله 21 اوت آماده بوده اند. این ادعا دو پرسش را مطرح می کند: چرا آمریکا درباره حمله احتمالی به شورشیان هشدار نداده و باعث نجات یافتن جان صدها نفر نشده است؟ و چرا دولت آمریکا درباره این فعالیتهای شک برانگیز دولت سوریه سکوت اختیار کرده حال آنکه درباره اقدامات مشابه گذشته در سطح بین الملل جاروجنجالهای بسیاری به پا کرده بود؟

وجود این ضعفها و خلاها درباره حمله شیمیایی روسیه را بر آن داشت که مدارک ارائه شده از سوی  روسیه را رد کرده و آن را "غیرجامع" بخواند و سرگی لاوروف وزیر امور خارجه این کشور روز دوشنبه در سخنرایش اعلام کرده که " به روسیه نقاشی‌هایی نشان داده شد اما چیز مستدل وجود نداشت، ‌نه ارتباطات جغرافیایی نه جزییات .. ونه مدرکی که نشان دهد آزمایش از سوی افراد حرفه‌ای صورت گرفته است."

همه این موارد نشان می دهد که دولت آمریکا درباره ضرورتهای دست زدن به حمله‌ای هرچند محدود علیه سوریه از مدارک مستدل برخوردار نیست و جامعه بین الملل حتی متحدان نزدیک این کشور نیز نسبت به صحت و اعتبار این مدارک دچار تردید شده‌اند. در عین حال در داخل آمریکا و حتی کنگره این کشور نیز مخالفتها برای ورود آمریکا به جنگی دیگر بشدت فزونی یافته است. باید دید برنده جایزه صلح نوبل چه زمانی از حماقت دست برخواهد داشت و آمریکا را درگیر باتلاقی دیگر نخواهد کرد.
منابع:
مک کلاچی-روزنامه نیویورک تایمز- راشا تودی.
 
انتهای پیام/ص
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها