امروز : یکشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۵ - 2017 February 26
۱۴:۲۴
نمایشگاه رسانه دیجیتال
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 42597
تاریخ انتشار: ۱۲ شهریور ۱۳۹۲ - ساعت ۱۷:۰۲
تعداد بازدید: 38
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس به نقل از مجله فارین افرز، «دیوید کای» استاد برجسته حقوق دانشگاه کالیفرنیای آمریکا در مقاله‌ای ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس به نقل از مجله فارین افرز، «دیوید کای» استاد برجسته حقوق دانشگاه کالیفرنیای آمریکا در مقاله‌ای راجع به مهمل قانونی استفاده از زور در مورد سوریه نوشت: با تکیه بر همه شواهد، آمریکا به زودی در جنگ سوریه درگیر خواهد شد. اتهام استفاده از سلاح‌های شیمیایی توسط دولت سوریه خط قرمزی بود که اوباما یک سال پیش مدعی شده بود تغییر دهنده قاعده بازی است و گفته بود که با حمله شیمیایی قاعده بازی برای واشنگتن، پاریس و لندن عوض خواهد شد.

وی نوشت: با این وجود یک مساله نادیده گرفته شده است؛ حقوق بین‌المللی حاکم بر نظام بین الملل که دولتها هنگام استفاده از نیروی نظامی به آن متکی می‌شوند.

براساس این گزارش، پوشش اخبار حاکی از آن است که مقامات دولت تلاش می‌کنند نمایندگان کنگره را به انجام طرح مداخله نظامی در سوریه ترغیب کنند. و نمایندگان کنگره سعی می‌کنند که در این زمینه مفید باشند به ویژه اینکه اجماع سیاسی نشان دهنده یک شاخص قوی برای مسئولیت حکومت سوریه در استفاده از سلاح شیمیایی است.

کای در ادامه می‌نویسد؛ اما نمایندگان هم باید شفاف باشند؛ این وظیفه نمایندگان است که به موکلان خود از جمله مقامات ارشد دولت آمریکا مشورت‌هایی ارائه کنند که بر مبنای قوانین حقوقی است نه اخلاقیات. وظیفه نمایندگان این نیست که بگویند آیا حمله به سوریه درست است یا نه بلکه باید آنچه که در قانون است را بگویند، موقعیت آمریکا در شرایط مشابه در گذشته را توضیح دهند و عواقب قانونی نقض قوانین حقوق اساسی را پیش بینی کنند و متذکر شوند.

پس کدام قانون؟ «قانون نامه سیاه» درباره استفاده از زور کاملا ساده است؛ تحت منشور سازمان ملل که ساخته و پرداخته خود آمریکا و متحدانش بعد از جنگ جهانی دوم است، کشورها به طور عمومی مجاز به استفاده از زور علیه کشورهای دیگر نیستند مگر اینکه  «برای دفاع از خود»(Self-defense) یا براساس قطعنامه و مجوز شورای امنیت سازمان ملل باشد. در طول تاریخ منشور پسا جنگ(بعد از جنگ دوم) ادعای «دفاع از خود» در بیشتر منازعات مورد اتکا و استفاده قرار گرفته است. دولت‌ها به ویژه آمریکا تلاش کردند که با استفاده از مفهوم قانون دفاع از خود موقعیت‌های خود را گسترش دهند و یا توجیه کنند.




این حقوقدان آمریکایی نوشت: اما مفهوم دفاع از خود در موضوع سوریه نقض مفهوم دفاع از خود و هتک مفهوم آن است. آنچه که دولت را نگران می‌کند، به گفته خود آنها، وقاحت اخلاقی حمله شیمیایی به شهروندان خود است. افتضاح تر از آن برای دولت آمریکا این است که هیچ حمله یا تهدید به حمله‌ای علیه ایالات متحده و متحدانش نبوده که بتوان بر اساس آن مفهوم دفاع از خود را به عنوان موضوع حقوق بین الملل تفسیر کرد.

وی ادامه داد؛ با توجه به اینکه قطعنامه شورای امنیت نامحتمل به نظر می‌رسد، آمریکا بدون استدلال قوی برای استفاده از زور باقی مانده است. بعضی از دولتها، سازمانهای غیر دولتی و محققان تلاش می‌کنند که استثنائاتی برای مجوز شورای امنیت قائل شوند که معمولا تحت موضوع «مداخله بشردوستانه» یا «مسئولیت برای حمایت»(R2P) تعریف می‌شود. اما هیچ یک از این دو پشتیبانی قانونی ندارند. آمریکا خود مداخله بشردوستانه را برای توجیه قانونی در جنگ کوزوو در سال 1999 رد کرده است با اینکه انگلیس از آن حمایت کرد و هنوز هم حمایت می‌کند. آمریکا در سال 2005 مفهوم «مسئولیت برای حمایت» را پروبال داد اما در اینجا هم برای هر مداخله نظامی مجوز شورای امنیت ضرورت دارد.

براین اساس، باراک اوباما از پروتکل ژنو 1925 برای ممنوعیت استفاده از سلاح شیمیایی در سوریه استفاده می‌کند اما خود این معاهده نیز هیچ مهملی برای استفاده از نیروی زور ندارد.

بنابراین به جز اقدام تحت مجوز شورای امنیت، آمریکا و متحدانش در استفاده از نیروی نظامی علیه سوریه دچار نقض قوانین می‌شوند. و اگر صادقانه بخواهیم بگوییم این حمله کاملا غیرقانونی و مغایر با قوانین حقوق بین الملل است.

وی در پایان نوشت: هیچ هنجار و حقوق بین‌المللی از حمله احتمالی آمریکا به سوریه حمایت نمی‌کند حتی در مواجه با کشتار جمعی با سلاح‌های ممنوعه.
انتهای پیام/ص
برچسب ها:
آخرین اخبار