امروز : شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۶ - 2017 October 21
۱۹:۰۵
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 4543
تاریخ انتشار: ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ساعت ۱۱:۵۵
تعداد بازدید: 290
به گزارش خبرنگار سینمایی فارس، پنجمین نشست تخصصی روحانی در قاب سینما، عصر روز چهارشنبه با حضور محمد هادی کریمی، پناه برخدا رضایی، شیدا نیکورو ین و ...

به گزارش خبرنگار سینمایی فارس، پنجمین نشست تخصصی روحانی در قاب سینما، عصر روز چهارشنبه با حضور محمد هادی کریمی، پناه برخدا رضایی، شیدا نیکورو ین و سحر عصر آزاد در سینما فلسطین تهران با موضوع «روحانی-زن- سینما» برگزار شد.
 
* در دهه 60 مانند امروز نمی شد به راحتی روحانیون را نقد کرد

در ابتدای نشست، شیدا نیکورو ین پژوهشگر، محقق و طلبه با اشاره به عنوان برگزاری این جشنواره گفت: خوشبختانه عنوان این جشنواره نشان می دهد که در صدد هستیم بنا به یک سری مصلحت خطوط قرمز را به واسطه هنر از بین ببریم. شاید برگزاری چنین جلساتی در دهه 60 به این راحتی امکان پذیر نبود که بخواهیم حضور افرادی را که در زمینه دین دستی در آتش دارند و یا نقشی در زندگی اجتماعی ما دارند را نقد کنیم.

وی با طرح این سوال که یک روحانی در قاب سینما چگونه می‌تواند به تصویر کشیده شود، توضیح داد: آیا ما می‌توانیم یک زن با نگرش دینداری را و یک یک فرد در لباس روحانیت را بگونه‌ای نمایش دهیم که خارج از بتن جامعه است، اما در مقابل گروهی هم هستند که سعی می‌کنند روحانی را فردی جاری در زندگی مردم بدانند و اگر اینگونه باشد به نظر می آید که فیلمساز قصد دارد نقشی را که خود برای روحانی مناسب می داند به مخاطب نشان دهد.
 
* پای بانوی روحانی فیلمم را روی زمین گذاشتم

محمد هادی کریمی فیلمساز در ادامه نشست و در پاسخ به این سوال که آیا در فیلم بشارت به یک شهروند هزاره سوم، روحانی را به عنوان فردی در متن جامعه به تصویر کشیده است یا خیر گفت: من این فیلمنامه را مبنای فیلمنامه الهه احمدی که یک بانوی طلبه است نوشته ام و نگاه ما به شخصیت اصلی فیلم که در حوزه تدریس می کند این بود که کنتراست های این شخصیت با محیط اطرافش بسیار جالب بود. و کسی را که در حوزه درس دینداری می دهد را به مدرسه ای بردیم که دخترانش خودکشی می کنند، که این کنتراست به نظر من خیلی جالب بود.

وی ادامه داد: در تمام طول نگارش هدف ما این بود که بگوییم این بانوی روحانی شخصیت برجسته دارد و به واسطه شناختی که در علوم دینی دارد می تواند به جامعه کمک کند اما خودش هم دارای یک سری ضعف ها است که در مواجهه با افراد آن ها را می بیند و به همین دلیل پایش را بر روی زمین گذاشتیم.

کریمی تصریح کرد: "مینو" بشارت به یک شهروند یک زن معمولی است که همه کارهایی که یک زن خانه دار انجام می دهد را انجام می دهد و دلیل آن هم این بود که ما نمی خواستیم مانند سایر فیلم های سینمای جهان که وقتی به راهبه ها می پردازند، اطلاعاتی از زندگی این بانوی روحانی نداشته باشیم.

این فیلمساز در ادامه نشست هم چنین با بررسی سیر تاریخی فیلم هایی که شخصیت روحانی در آنها نمایش داده شده است، گفت: در ایران قبل از انقلاب تلاش می شد روحانی چه مرد و چه زن بیشتر نزدیک به قشر متشرع جامعه باشند و نهایتا آنها را در مسجد ببینیم، اما بعد از انقلاب از این حالت خارج شد و یک روحانی را مردم در بتن جامعه می دیدند.
 
 


 

وی توضیح داد: اگر با نگاه جنسیتی هم به این مسئله نگاه کنیم، امروز خانم های طلبه و یا مبلغه همه جا حضور دارند، بنابراین حضور روحانیون در فیلم ها باید باورپذیر باشد و من در زمان ساخت این فیلم نگران بودم که نتوانیم این تصویر واقعی را نشان دهیم. ضمن این که نشان دادن حجاب هم دغدغه دیگر ما در فیلم بود و اینکه چکار کنیم تا در این فیلم ضمن این که حجاب را نشان دهیم، این حجاب به گونه ای باشد که در خانه و بیرون از خانه متفاوت باشد. در واقع نمی خواستیم تصویر 30 ساله پیش از یک زن روحانی را نشان دهیم.

کریمی تاکید کرد: در سینما رد شدن از کلیشه ها سخت است و تماشاگری که می خواهد فیلم را ببیند بیشتر به یکسری از کلیشه ها دلخوش است که اتفاقا از دنیای مسیحیت آماده که نماد کلیشه رایج از یک قدیسه که همیشه باید با رنج و درد همراه باشد. اما تلاش ما این بود که بگوییم، این زن قدیسه نیست و حتی تلاش من این بود که نشان دهم این زن در جایی احساس می کند که باید ایمان خود را تازه کند.
 
* می خواستم هرکس فیلمم را می بیند حالش خوب شود

در بخش دیگری از این نشست، پناه برخدا رضایی کارگردان سینما، با تاکید بر اینکه تمام تلاش خود را کرده تا با ساخت "گهواره ای برای مادر" حال آدم ها را خوب کند، گفت: قطعا نگاه هر فیلمسازی این است که کاراکتر شما در فیلم برای مخاطب قابل باور باشد. اما حرف دیگری برای ما در این فیلم مهم بود، که وقتی کسی فیلم را می بیند اتفاقی برایش بیافتد که با حال خوب حاصل از دیدن فیلمی در رابطه با یک بانوی روحانی از سالن خارج شود.

در ادامه نیکوروین با انتقاد از سیاست گزینشی عمل کردن از دین در برخی از آثار سینمایی گفت: اگر قرار باشد به نوعی دچار یک سکوت و خودسانسوری در جامعه شویم خیلی چیزها را از دست خواهیم داد و این فرهنگ اشتباه است، اگر فکر کنیم یک روحانی در فیلمی مانند مارمولک از همان ابتدا به این شکل بوده و در واقع مجالی برای تحول روحانیون قائل نشویم.
 
 


 

وی افزود: نباید اجازه بدهیم از برخوردهایی که توسط برخی روحانی نماها صورت می گیرد و باعث می شود جوانان ما به زمین خصم سوق پیدا کنند غافل شویم. اما مهم این است که چگونه از زبان هنر در این مورد استفاده می کنیم.
 
* تصور هرچه روحانی ساده تر،بهتر غلط است

این کارشناس مسائل دینی خاطر نشان کرد: در برخی از موارد در فیلم ها تصویر غلطی از روحانی نشان داده می شود و انگار هرچه روحانی ساده تر و فقیر تر باشند، قابل لمس تر هستند، در حالی که شهید بهشتی اولین روحانی بود که در قم رانندگی کرد، ساعت مچی دست کرد و حتی به جای نعلین کفش به پا کرد و نشان دادن این تابو شکنی ها بسیار خوب است.

محمدهادی کریمی نیز در ادامه نشست گفت: اوایل انقلاب یک سری فیلم ها ساخته شدند که روحانیون تنها در آنها حضور نمادین داشته و نشان دهنده خط فکری مبارزین انقلابی نمایش داده شده در آن فیلم بود تا بتوانند پروانه نمایش بگیرند، اما با منقرض شدن نسل فیلم های این چنین، بعد از چند دهه شاهد تصویر دیگری از روحانیون بودیم که روحانیون را در بتن جامعه نشان می داد و شاید دغدغه خود فیلمسازان نیز این بود که ما چگونه فیلمی بسازیم که فیلمی سفارشی به نظر نیاید.

این فیلمساز ادامه داد: البته ساخت این فیلم ها چندان هم آسان نبود و به دلیل آن که فیلم سفارشی به نظر نیاید، فیلمسازان سعی کردند روحانیون را افرادی در جامعه نشان دهند که مسئولیتی در جامعه ندارند و حتی عموما روحانیون بسیار تهیدست بودند و این نشان می دهد که حرکتی آغاز شده بود که حتی می خواست دل روحانیون را با نمایش سختی های آنها بدست آورد.
 
* برخی تابو شکنی ها در ساختن فیلم درباره روحانیون با اشکال همراه بوده است

وی افزود: فیلمی ساخته شده که شخصیت روحانی آن شازده کوچولو می خواند و نشان دهنده این است که ما هنوز این اعتماد به نفس را پیدا نکرده ایم که در فیلم هایمان روحانیون کتاب های عرفانی بدست گرفته و یا به زبان عربی صحبت نکنند. خیلی وقت ها ما سمت شخصیت روحانی آمده ایم، اما متاسفانه یکی چیزها را از او گرفته ایم که اگر نباشد آن شخصیت دیگر روحانی نیست و به جای وی چیزهای دیگری را به آن شخصیت اضافه کرده ایم و این تابو شکنی ها با اشکال همراه بوده است.

کریمی توضیح داد: مسئله ای که من سعی کردم در فیلم خود به آن بپردازم این بود که یک سبک زندگی دین‌دارانه به هیچ وجه مشقتبار و سخت نیست و یک بانوی روحانی می تواند همانند افراد جامعه زندگی کند، اما از همان ابتدا این سوالات شروع شد که اسم این زن روحانی چیست، چه ماشینی سوار می شود و ...

کریمی در بخش پایانی صحبت های خود تصریح کرد: اگر نشان بدهیم که دیندار بودن چیزی جزای فطرت انسانی نیست، موفق بوده ایم و من به عنوان یک فیلمساز دوست ندارم قهرمان داستانم را یک آدم ضعیف نشان دهم و آن کسی که می خواهد فیلمم را ببیند دوست دارم ببیند که این آدم در جامعه پیشرو است. البته تابوها در زمینه روحانی در سینما بسیار هستند و هنوز برای روحانی مرد تابوهای فراوانی داریم. اما این دو فیلم که در ارتباط با روحانی زن ساخته شده اند، تابو شکنی کرده و نشان می دهند که یک روحانی زن تنها یک خانم جلسه ای نیست.

در ادامه این نشست نیکوروین با انتقاد از کریمی برای به کار بردن واژه خانم جلسه ای گفت: اتفاقا من خود یک طلبه هستم که در این جلسات خانگی کاری کارستان می کنند. اما روحانی باید پاسخگوی نیاز امروز جوانان باشد و متاسفم که سینمای ایران نتوانسته به این جلسات رفته و آن را به تصویر کشد. به عنوان مثال روحانی زن بسیاری در قم زندگی می کنند که به راحتی می توان سوژه ساخت فیلم های مستند باشند.

کریمی نیز در پاسخ به این انتقاد گفت: به خاطر همین تابو شکنی ها نمی توان وارد این گونه حریم ها شد و آیا اصلا به فیلمسازان این اجازه را می دهند که دوربین خود را به جلسات خانگی ببرند. هنرمندان توانایی این تابو شکنی را ندارند، چرا که همین الان دارند تاوان این تابوشکنی ها را می دهند و اصولا سینما پدیده ای شده است که به راحتی همه وارد آن می شوند.

براساس این گزارش، در بخش پایانی این نشست، پناه برخدا رضایی گفت: شکستن این تابوها وقتی یک نفر می خواهد فیلمی در مورد شخصیت یک بانوی طلبه بسازد با هزار و یک مشکل مواجه می شود. وقتی من می خواستم فیلم را بسازم برخی دوستان گفتن موضوع حساسی است اما من مخالف بودم چرا که گفتم حرف ما، حرف زیبایی است و می خواستیم شخصیت را کار کنیم که برای مردم تازگی داشته باشد و صرفا این خانم طلبه، جلسه ای نباشد بلکه سطح سواد و انش آن بالاتر باشد و در نهایت در یک موقعیتی بین رفتن به سفر برای تبلیغ و ماندن پیش مادر کدام را انتخاب می کند.
انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها