امروز : جمعه ۳۱ شهریور ۱۳۹۶ - 2017 September 22
۲۱:۳۷
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 46689
تاریخ انتشار: ۲۰ شهریور ۱۳۹۲ - ساعت ۱۶:۰۱
تعداد بازدید: 48
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس به نقل از روابط عمومی مجلس شورای اسلامی، این مرکز در اظهارنظر خود درباره «طرح تبدیل صندوق به ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس به نقل از روابط عمومی مجلس شورای اسلامی، این مرکز در اظهارنظر خود درباره «طرح تبدیل صندوق به سازمان تأمین اجتماعی» اعلام کرد: به‌ موجب قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354، «سازمان تأمین اجتماعی» تشکیل شد تا مسئولیت اجرای این قانون را بر عهده گیرد.

در سال 1355 این سازمان به «صندوق تأمین اجتماعی» تبدیل و به وزارت بهداری و بهزیستی وابسته شد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در سال 1358 سازمان تأمین اجتماعی تشکیل و صندوق تأمین اجتماعی در آن ادغام شد.

به ‌موجب مصوبه، ارکان این سازمان شامل:

1. شورای عالی تأمین اجتماعی با ساختار سه‌جانبه دولت، کارفرمایان و بیمه‌شدگان
2. هیئت‌مدیره و مدیرعامل

3. هیئت نظارت بود که شرایط و ترتیب انتخاب هر کدام در اساسنامه مصوب هیئت وزیران تعیین می‌شد.

در سال 1383 به‌ موجب ماده (12) تصویب قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی، عناوین تشکیلاتی تمام سازمان‌های بیمه‌ای به «صندوق» تغییر نام یافت و همچنین به‌ موجب ماده (17) این قانون، شرایط عضویت و نحوه انتخاب اعضای هیئت امنا، شورا، مجمع و همچنین هیئت‌مدیره، مدیرعامل و هیئت نظارت برای تمام صندوق‌های بیمه‌ای و نهادهای حمایتی تعیین شد تا با رعایت این شرایط، اساسنامه آنها به تصویب هیئت وزیران برسد.

با تصویب ماده (113) قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب 1386) مبنی ‌بر تجمیع تمام صندوق‌های بازنشستگی اعم از کشوری و تأمین اجتماعی در سازمان تأمین اجتماعی، ابهاماتی درباره ماهیت حقوقی و جایگاه «سازمان تأمین اجتماعی» به‌ وجود آمد تا آنکه با تصویب اصلاحیه این ماده قانونی در اسفندماه 1388، ضمن تصریح به وابستگی سازمان تأمین اجتماعی به وزارت رفاه و تأمین اجتماعی، تغییراتی در ترکیب هیئت امنا و نحوه انتخاب اعضای آن و عزل و نصب مدیرعامل صندوق‌ها به ‌وجود آمد.

با تصویب قانون برنامه پنجم توسعه و استفاده از عبارت «سازمان تأمین اجتماعی و صندوق‌های تابعه» (بند «ب» ماده (26) و همچنین نام بردن از صندوق تأمین اجتماعی در چند جای قانون (بند «و» ماده (28)، ماده (31)، تبصره‌های «2» و «4» بند «ب» ماده (38)) می‌توان نتیجه گرفت که تشکیلات مجری قانون تأمین اجتماعی همان «صندوق تأمین اجتماعی» است و «سازمان تأمین اجتماعی» موضوع ماده (113) قانون مدیریت خدمات کشوری یک سازمان جدید محسوب می‌شود.

با وجود این، دولت طی تصویب‌نامه تاریخ 11/5/1391 صندوق تأمین اجتماعی را به سازمان تأمین اجتماعی تغییر نام داد که از طرف ریاست مجلس شورای اسلامی ایراداتی بر آن وارد شد، اما در همان حال، در چند مورد از قوانین برای این صندوق، عنوان «سازمان تأمین اجتماعی» به‌ کار رفته و در مواد قانونی دیگری نیز عنوان «صندوق تأمین اجتماعی» به آن اطلاق شده است، بنابراین، به‌ منظور تعیین تکلیف قانونی و رفع ابهام در این زمینه، طرح قانونی مورد بحث ا زسوی نمایندگان ارائه شده است.

* ارزیابی کارشناسی طرح

با توجه به وجود ابهام در عنوان صندوق یا سازمان تأمین اجتماعی در قوانین مختلف، رفع این ابهام قانونی یک ضرورت است، با وجود این، طرح مورد اشاره دارای نقاط ضعفی است که به‌منظور افزایش قابلیت اجرای آن پیشنهاد می‌شود مورد توجه قرار گیرد:

عنوان طرح بیانگر «تبدیل صندوق به سازمان» است که فراتر از تغییر نام است و می‌تواند ناظر به ماهیت حقوقی آن نیز باشد، در حالی که در ماده (12) قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی، صرفاً «تغییر نام سازمان به صندوق» مطرح شده که ماهیت آن را تحت تأثیر قرار نمی‌دهدف بنابراین، بهتر است در عنوان طرح به‌ جای «تبدیل» از عبارت «تغییر نام» استفاده شود.

1. در ماده واحده طرح، ماهیت حقوقی و تشکیلاتی سازمان (عمومی غیردولتی، دارای استقلال اداری و مالی) مورد تأکید قرار گرفته است، در حالی که این موارد قبلاً در قوانین مربوط تصریح شده و مفاد آن قوانین از دقت بیشتری برخوردار است، در نتیجه، این موارد نیاز به قانون‌گذاری مجدد ندارد.

2. شناور بودن تعداد اعضای هیئت ‌مدیره (پنج یا هفت نفر) مناسب شأن قانونگذاری نیست و بهتر است تعداد قطعی اعضا همان پنج نفر باشد تا ضمن تسهیل در فرآیند تصمیم‌گیری‌ها زمینه مداخلات سیاسی در انتخاب اعضا به حداقل برسد.

3. در بند «الف»، تعیین شرط «حداقل پنج سال سابقه مدیریت» برای اعضای هیئت ‌مدیره مبهم و کلی است، چراکه سابقه مدیریت می‌تواند از سطوح سرپرستی تا مدیریت عالی را در هر نوع سازمان، شرکت یا بنگاه شامل شود، چنین شرطی تعیین مصداق‌ها را بسیار دشوار می‌کند و عملاً بود و نبود آن خاصیتی نخواهد داشت، در نتیجه، بهتر است «حداقل پنج سال سابقه مدیریت در سازمان تأمین اجتماعی» یا حوزه‌های کاری مرتبط با آن مد نظر قرار گیرد.

4. از آنجا که با تغییر نام این صندوق به سازمان، عنوان تشکیلاتی آن با سازمان تأمین اجتماعی موضوع ماده (113) قانون مدیریت خدمات کشوری و اصلاحیه بعدی آن یکسان می‌شود، لازم است تکلیف قانونی سازمان مذکور ـ که تاکنون تشکیل نشده ـ مشخص (ترجیحاً لغو) شود.

5. از آنجایی که ماهیت صندوق و سازمان «تأمین و اجتماعی» در قانون برنامه پنجم به هر دو صورت استفاده شده است تغییر به وضعیت حقوقی آن شبهه مغایرت با قانون برنامه پنجم را دارد و نیاز به دو سوم رأی نمایندگان دارد.

* نتیجه‌گیری و پیشنهاد

با توجه به مشکلات و ابهامات موجود، قانون‌گذاری در این زمینه ضروری به‌ نظر می‌رسد، اما لازم است که اشکالات و ایرادهای آن ـ به شرحی که بیان شد ـ برطرف شود تا قابلیت اجرای آن افزایش یابد.

با وجود این، از آنجا که به ‌طور همزمان «لایحه وظایف و اختیارات وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی» در مجلس شورای اسلامی در دست بررسی است و در ماده (2) این لایحه نیز همین موضوعات با اندکی تفاوت مطرح شده، با توجه به اولویت لایحه بر طرح از جهات مختلف، پیشنهاد می‌شود این طرح مسکوت بماند و اهداف این طرح در قالب لایحه یاد شده پیگیری شود.
انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها