امروز : چهارشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۵ - 2017 February 22
۰۹:۵۹
نمایشگاه رسانه دیجیتال
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 4778
تاریخ انتشار: ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ساعت ۰۴:۵۱
تعداد بازدید: 107
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، افزایش خشم و نارضایتی افکار عمومی اروپا نسبت به طرح های ریاضتی واکنشهایی را از سوی نهادهای ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، افزایش خشم و نارضایتی افکار عمومی اروپا نسبت به طرح های ریاضتی واکنشهایی را از سوی نهادهای رسمی مالی و اعتباری در جهان و غرب برانگیخته است. در یکی از این واکنشها رئیس صندوق بین‌المللی پول تاکید کرده است که جایگزینی برای طرح های ریاضتی وجود ندارد و کشورهای اروپایی باید در بودجه عمومی خود بازبینی کنند. در عین حال "لاگارد" اذعان کرده است که شرایط اقتصادی دشوار است و کشورهای اروپایی باید به مواردی مانند سرمایه گذاری در بخش اشتغال و رشد اقتصادی نیز توجه کنند.

سخنانی از جنس تناقض

اظهارات اخیر رئیس صندوق بین‌المللی پول در خصوص بحران مالی اروپا نمونه ای بارز از یک رویکرد پارادوکسیکال و متناقض است. لاگارد از یک سو تصریح کرده است که چاره ای جز ادامه طرح های ریاضتی وجود ندارد و از سوی دیگر از دولتهای بحران زده اروپایی خواسته است تا مواردی مانند سرمایه گذاری در بخش اشتغال و رشد اقتصادی را نیز در بودجه عمومی خود مدنظر قرار دهند! این در حالیست که بر خلاف تصور لاگارد اساسا "ریاضت اقتصادی" و "رشد اقتصادی" با یکدیگر جمع پذیر نیست. به عبارت بهتر مقامات اروپایی نمی توانند به صورت همزمان به اعمال طرح های ریاضتی و برنامه ریزی برای رشد اقتصادی کشورهایشان ادامه دهند. بیان این اظهارات نشان می دهد که لاگارد نیز به عنوان رئیس صندوق بین‌المللی پول در قبال بحران اقتصادی اروپا سردرگم مانده است. صندوق بین‌المللی پول سو سعی دارد در کنار بانک مرکزی اروپا در خصوص مقابله با بحرانهای اقتصادی کشورهای عضو منطقه یورو ایفای نقش کند اما این ایفای نقش تا کنون ثمره مثبتی برای اروپا نداشته است. در جریان مذاکرات بر سر اعطای کمکهای مالی به کشور بحران زده قبرس شاهد حضور فعالانه لاگارد و اعضای صندوق بین‌المللی پول در کنار نهادهای اقتصادی اروپا بودیم. با این وجود ارائه کمکهای مالی اروپا به نیکوزیا منجر به تشدید بحران اقتصادی در کشور قبرس شد. به عبارت بهتر، صندوق بین‌المللی پول نه تنها در قبال بحران قبرس نتوانست نقش یک منجی را ایفا کند،بلکه بالعکس بحران موجود در این کشور کوچک عضو منطقه یورو را تشدید کرد.

در چنین شرایطی دیگر نمی توان از صندوق بین‌المللی پول به عنوان یک نهاد حمایتی مالی  قوی سخن به میان آورد. حداقل این مسئله را شهروندان قبرسی به صورت کامل حس کرده اند.قبرسی ها امیدوار بودند که صندوق بین‌المللی پول بتواند سیاستها و رفتارهای غیرمعقولانه سران منطقه یورو در قبال کشورشان را مهار یا حداقل تعدیل کند اما صندوق بین‌المللی پول در نهایت نتوانست اقدامی به سود منافع شهروندان قبرسی صورت دهد.

جدالی که ادامه دارد

واقعیت امر این است که جدال بین طرفداران "تکیه بر رشد اقتصادی"و"تکیه بر سیاستهای ریاضتی" جدالی بی پایان و بی فایده در قلب اروپا محسوب می شود. هم اکنون حزب سوسیالیست فرانسه و حزب دموکرات مسیحی آلمان با یکدیگر بر سر این دو مقوله اختلاف دارند. بارها در نشستهایی مانند گروه 8 و گروه 20 که مرکل و اولاند هر دو حضور داشته اند شاهد درگیری این دو بر سر حمایت از طرح های ریاضتی و سرمایه گذاری اقتصادی بوده ایم. جالب توجه اینکه افرادی مانند باراک اوباما رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا یا لاگارد رئیس صندوق بین‌المللی پول در چنین شرایطی سعی دارند هر دوی این فاکتورها( ریاضت اقتصادی و رشد اقتصادی ) را در سخنان و اظهارات خود در قبال بحران اقتصادی اروپا لحاظ کنند تا متهم به طرفداری مطلق از مرکل یا اولاند نشوند اما این رویکرد نمی تواند در درازمدت ادامه پیدا کند.

از سوی دیگر، اصرار آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان بر ادامه طرح های ریاضتی تنها یک معنا و مفهوم دارد و آن لزوم کنار گذاشتن طرح های مبتنی بر رشد اقتصادی در اروپاست. تا زمانی که کشورها موظف به تعدیل هزینه های خود از طریق کاهش هزینه های عمومی خود هستند دیگر نمی توان از رشد و سرمایه گذاری اقتصادی در اروپا سخنی به میان آورد. واقعیت امر این است که اتحادیه اروپا و منطقه یورو در شرایط اضطرار قرار دارد و در این شرایط خاص دیگر نمی توان از برنامه ریزی برای آینده رو به رشد کشورهای اروپایی سخنی به میان آورد.

در هر صورت جدال طرفداران اعمال سیاستهای ریاضتی و سرمایه گذاری اقتصادی در اروپا همچنان ادامه خواه داشت. التبه شکست احتمالی مرکل در انتخابات سراسری ماه سپتامبر و حضور سوسیال دموکراتها در آلمان می تواند تا حدودی به این روند پایان دهد و زمینه را برای تکیه بر طرح های مبتنی بر رشد اقتصادی در اروپا فراهم آورد. اما حضور دوباره مرکل در قدرت به معنای تداوم جدال طرفداران ریاضت اقتصادی و رشد اقتصادی خواهد بود. فعلا نشانه‌ای مبنی بر پایان این جدال وجود ندارد.

ناامیدی شهروندان اروپایی از صندوق بین‌المللی پول

اظهارات اخیر لاگارد مبنی بر عدم وجود طرحی جایگزین برای ریاضت اقتصادی منجر به ناامیدی شهروندان اروپایی از صندوق بین‌المللی پول شده است. اتحادیه اروپا سالهاست با بحران اقتصادی دست و پنجه نرم می کند. در این میان اعمال طرح های ریاضتی در کشورهایی مانند اسپانیا و یونان و ایتالیا نتوانسته است تاثیری در بهبود اوضاع داشته باشد. در چنین شرایطی شهروندان اروپایی از نهادهای اقتصادی بین‌المللی می خواهند تا راهکار دیگری غیر از طرح های ریاضتی را برای خروج از بحران پیشنهاد دهند. با این وجود اظهارات لاگارد نشان می دهد که صندوق بین‌المللی پول نیز نتوانسته است راهکاری برای پایان بخشیدن به بحران اقتصادی اروپا (غیر از اعمال طرح های ریاضتی) پیدا کند.

اصرار مقامات غربی بر ادامه طرح های ریاضتی در حالی صورت می گیرد که چشم اندازی برای کشورهای بحران زده اروپایی مبنی بر خروج از بحران، حتی به صورت موقت و مقطعی، وجود ندارد. هم اکنون کشورهایی مانند یونان و قبرس عملا تا یک دهه دیگر با بحران اقتصادی درگیر خواهند بود و اعمال نهایت صرفه جویی اقتصادی در بودجه عمومی این کشورها نیز نمی تواند آنها را از بحران نجات دهد. کشورهایی مانند ایتالیا و اسپانیا و پرتغال نیز وضعیت مشابهی را دارند.

طی سالهای اخیر مقامات ارشد سیاسی و اقتصادی منطقه یورو بارها ادعا کرده اند که افراد لایقی برای هدایت و مدیریت تحولات اقتصادی و سیاسی مجموعه تحت نظارت خود هستند اما شهروندان اروپایی هم اکنون سران منطقه یورو از جمله مرکل و اولاند را نماد استیصال  اقتصادی و سیاسی در کشورهایشان می دانند. در هر حال اظهارات افرادی مانند لاگارد نمی تواند موجب اقناع افکار عمومی اروپا و پذیرش اصلاحات ریاضتی از سوی آنها شود. بدیهی است که این اظهارنظرها تنها موجبات خشم و نارضایتی شهروندان اروپایی از صندوق بین‌المللی پول و سایر نهادهای اقتصادی و اعتباری بین‌المللی را فراهم خواهد کرد.
انتهای پیام/ص
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها