امروز : پنجشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 8
۱۵:۵۰
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 47846
تاریخ انتشار: ۲۳ شهریور ۱۳۹۲ - ساعت ۱۵:۰۳
تعداد بازدید: 56
به گزارش خبرنگار موسیقی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، آلبوم موسیقایی« دینگومارو» به آهنگسازی و خوانندگی محسن شریفیان در ژانر موسیقی ...

به گزارش خبرنگار موسیقی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، آلبوم موسیقایی« دینگومارو» به آهنگسازی و خوانندگی محسن شریفیان در ژانر موسیقی فیوژن منتشر شد. این آلبوم  با هدف پیوند میان موسیقی ایرانی و موسیقی بین المللی تهیه و تولید شده است. این خواننده موسیقی مقامی  پیش از این «موج»، «سیراف» و «پارو پیرار» را نیز در بازار موسیقی منتشر کرده است. آلبوم «دینگومارو» در  راستای  تلفیق موسیقی جنوب ایران و موسیقی نقاط مختلف دنیا از جمله موسیقی  اسپانیایی، هندی، آفریقایی، استرالیایی، جاماییکایی و موسیقی های الکترونیک اثر متفاوت تری را به جامعه موسیقی معرفی کند. به سبب اهمیت موسیقی مناطق نواحی و همچنین تلفیق موسیقی نواحی و مناطق ایران با موسیقی نواحی دیگر کشورها، در آلبوم «دینگومارو» محسن شریفیان سرپرست گروه لیان بوشهر به گفت‌وگو نشستیم.

مایلم به خود تعریف درست و جامعی از فیوژن ارائه دهید تا تمامی مخاطبان با نفس کار شما آشنا شوند.

فیوژن در یک تعریف خلاصه ، به تلفیق موسیقیایی از فرم ها و سبکهای متفاوت از ملل و اقوام مختلف گفته می شود. از قبیل تلفیق ساز، لهجه، هارمونی  و غیره.

برخی از منتقدان بر این باورند که به کار بردن فیوژن اصالت یک موسیقی منطقه‌ای را از بین می‌برد با توجه به آنکه شما در آلبوم اخیر خود فیوژن را در اتباط با موسیقی بوشهر اجرا کرده‌اید تا چه حد این ادعا را صادق می‌دانید؟

البته بارها و بارها این عبارت را شنیده‌ام که ما با شیوه فیوژن به موسیقی بومی لطمه وارد می‌کنیم اما در واقع باید به این نکته اشاره کنم که موسیقی بومی در این نوع تلفیق دستمایه کار ما است و من تمام تلفیق‌ها را بر پایه موسیقی بومی انجام داده‌ام. در واقع این یک تلفیق میان موسیقی بوشهر و موسیقی سایر ملل است.

آیا انتخاب فیوژن برای موسیقی بوشهر و ارائه آن به مخاطبان بر مبنای یک تحقیق اتفاق افتاده یا بیشتر تجربه‌ای برای تعامل و آشتی و تعامل موسیقی بوشهر با مخاطبان بوده است؟

موسیقی فیوژن و به نوعی موسیقی ورد میوزیک که ما سعی کرده ایم به آن نزدیک بشویم نیاز روز جامعه موسیقی است و  موسیقی بوشهری به واقع قابلیت تعامل با گونه‌های دیگر از موسیقی در سراسر جهان را دارد. البته پیشتر این تعامل  را در کار با گروه دارکوب تجربه کردم اما من راه تازه‌ای را برای تعامل میان هنر بوشهر و گونه‌های دیگر موسیقایی تجربه می کنم. اما منکر این نیستم که تجربه یک راه تازه نیازمند پژوهش و علم کافی به هنری است که بر مبنای آن دست به خلاقیت می‌زنیم. من سعی کردم در این آلبوم با زبان خود با بخشی از موسیقی دنیا ارتباط برقرار کنم و از طریق موسیقی بوشهر دست به گفتمان فرهنگی با سایر ملل بزنم و این موضوع با توجه به فرهنگ موسیقایی بوشهر که تاکنون تلفیق را بارها تجربه کرده کاملاً بدیهی است.

فکر می‌کنید استفاده از فیوژن در زنده نگه داشتن موسیقی مناطق و نواحی ایران مؤثر است و آیا ایجاد یک تعامل موسیقایی و شاید نوعی بدعت در موسیقی نواحی قادر است تا این گونه موسیقایی را برای نسل معاصر که به تازگی گرایش داشته و از سنت‌ها تا حدی گریزانند جذاب کند؟

 به طور کامل فکر می‌کنم استفاده از سبک‌هایی از این دست به ویژه فیوژن مخاطبان را تشویق می‌کند که اصل موسیقی بوشهر را نیز بشنوند و یا حداقل گوش‌شان با این گونه موسیقایی آشنا شود. شاید می‌توان به آنها یادآوری کرد که یک منطقه با نام بوشهر دارای سابقه موسیقایی بسیار ریشه‌دار است. این اتفاق در آلبوم «لیوا» که چندی پیش از گروه دارکوب منتشر شد به وضوح قابل مشاهد است این نام و استفاده از این لهجه سبب شد تا مردم به این گونه موسیقایی و این لهجه و حتی این نام کنجکاو شوند.

به هر صورت به باور من فیوژن می‌تواند در ارائه موسیقی بوشهر مؤثر باشد به هر وقتی تمرکز روی یک گونه موسیقایی توجه مخاطب تا حدی به این گونه موسیقایی جذب می‌شود و این موضوع درباره ما که امکان تبلیغ را کمتر داریم بسیار مؤثر واقع می‌شود پس این روش یک تبلیغ برای موسیقی محلی است.

اما درباره زنده ماندن این گونه موسیقی باید گفت لازم است درباره تعامل این گونه موسیقایی با بطن زندگی مردم تجدیدنظر کنیم چرا که اینگونه موسیقایی در ارتباط با مردم یک منطقه شکل گرفته و درباره موسیقی باید به این نکته اشاره کنم که امروز مسئولان تعامل میان موسیقی محلی و مراسمی که بیشتر این گونه در رابطه با آن شکل گرفته بود را قطع کردند. باید از آنها پرسید به چه سبب مردم بوشهر از استفاده موسیقی بوشهری در مراسم عروسی خود منع می‌شوند. اما باید به این نکته اشاره کنم شاید یکی از دلایل رشد موسیقی بوشهر که در میان گروه‌های مختلف موسیقی بومی این شهر مشهود است همین تحریم و محدودیت‌ها است. سابقه تاریخی ملت ما نشان داده که در محدودیت‌ها و ممانعت‌ها، انگیزه‌های قدرتمندی می‌‌یابیم و تلاش بیشتری از خود نشان می‌دهیم.

استفاده شما از فیوژن و تلفیق موسیقی بوشهر با موسیقی مناطق دیگر جهان و نقاطی که شاید تلفیق موسیقی آنها با موسیقی بوشهر به سختی در ذهن می‌گنجد، چیست؟

در واقع هدف من تنها پرداختن به موسیقی بومی نیست تجربه تلفیق این گونه‌‌های موسیقایی با موسیقی بوشهر دور از ذهن نیست چرا که مردم بوشهر به سبب موقعیت استراتژیک این منطقه از زمان‌های دور با مناطق دیگری چون هندوستان، زنگبار و حتی اعراب ارتباط داشته و هنر بوشهر در تعامل این ملل بارها دچار استحاله شده است.

فیوژن همیشه با مقاومت همراه بوده و پذیرش آن از سوی مخاطبان و حاملان هنر به سختی اتفاق افتاده است. علت اصلی این موضوع چیست؟

فیوژن همچون هر گونه تازه هنری ممکن است نخست با مقاومت از سوی مخاطبان روبه‌رو شود و در واقع بهتر است بگویم ترکیب همیشه از سوی منتقدان مورد بحث قرار گرفته است. اما به نظر من باید این مسیر را آزاد گذاشت و امروز حاملان موسیقی بومی مناطق مختلف ایران خود مسیر موسیقی بومی را مشخص می‌کنند. در واقع موسیقی راه خود را طی می‌کند و در این راه با آزمون و خطا می‌توان به نتیجه رسید.

به دینگومارو باز می‌گردیم؛‌ ویژگی های منحصر به فرد این اثر و تفاوت‌اش با آثار دیگر توضیح دهید.

در این آلبوم خیام خوانی بوشهری، موسیقی دریانوردان خلیج فارس، موسیقی عشایر بوشهر، موسیقی زار بوشهر و موسیقی غمگین توام با نی انبان با تلفیق با موسیقی های نقاط مختلف دنیا به مخاطب ارائه شده است. آلبوم هم‌نام با نخستین قطعه آن یعنی «دینگومارو» است. دینگومارو نوعی بیماری روانی است که دریانوردان جنوب را مبتلا می‌کند و راه درمان آن مجلس قربانی و ساز و آواز و اوراد خوانی است که هیچ معنا و مفهوم خاصی ندارد و تحت تاثیر فرهنگ آفریقایی شکل گرفته‌است.

آیا پیش از این قطعات آلبوم «دینگومارو» را اجرا کرده اید یا این نخستین ارتباط قطعات اثر جدید شما با مخاطبان است؟

برخی از قطعات این آلبوم را در تالار وحدت در اجرای پیشین خود به روی صحنه بردم اما برخی از قطعات آن تاکنون به گوش مخاطبان نرسیده است. به هر روی تأکید من بر موسیقی تلفیقی نیست.  

در این آلبوم که با همکاری بهنام شهرکی ساخته شده، ‌محسن شریفیان سازهای فلوت، نی انبان، نی جفتی، همایون نصیری، بابک شهرکی کمانچه، مجید ناظم‌پور عود، حمید اکبری دمام، تمپو و کاخن، درشن آنند طبلا و آواز هندی، دارا دارایی گیتار بیس، پیام رونق دیجی‌ریدو، مسعود همایونی گیتار الکترونیک، احسان فرامرزی‌پور گیتار فلامنکو، سارا نادری رباب و دو تار، حسین سنگسر دایره و دم دم، محمود بردک نیا دمام و شیکر، مرتضی پالیزدان ضرب و دایره، بهنام شهرکی درامز پرگرامینگ و کیبورد، محمد کبیری همخوان، آساره آستارکی و احمد قاید در همخوانی و آواز «لیان فلامنکو» به نوازندگی پرداخته اند.

انتهای پیام/ا
برچسب ها:
آخرین اخبار