امروز : یکشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۵ - 2017 February 19
۱۶:۵۷
نمایشگاه رسانه دیجیتال
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 47848
تاریخ انتشار: ۲۳ شهریور ۱۳۹۲ - ساعت ۱۶:۰۰
تعداد بازدید: 57
به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی فارس، جایی در همین نزدیکی درست در اطراف میدان امام خمینی (ره) که محلی شلوغ و پر رفت و آمد است، موزه‌ای قرار دارد که به ...

به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی فارس، جایی در همین نزدیکی درست در اطراف میدان امام خمینی (ره) که محلی شلوغ و پر رفت و آمد است، موزه‌ای قرار دارد که به زندان بیشتر شبیه است تا موزه.

موزه آثار زنده‌یاد علی‌اکبر صنعتی را می‌گویم که سالهاست  حال و روز خوشی ندارد. این موزه در گوشه‌ای از میدان امام خمینی (ره) قرار گرفته و روزگاری نه چندان دور محل آمد و شد بازدیدکنندگانی بود که با سرک کشیدن به داخل این ساختمان به دنیای درونی آدم‌ها و مجسمه‌های این موزه وارد می‌شدند و زمانی را به سیر و سیاحت در دنیایی که علی اکبر صنعتی ساخته بود، سپری می‌کردند.

اما اکنون بیش از 2 سال است که این موزه کسی را به درون خود راه نمی‌دهد و همه مجسمه‌های علی اکبر صنتعتی نیز در این موزه زندانی شده‌اند و ممنوع‌الملاقات.
 


 

علی اکبر صنعتی زمانی که در سال 1385 از دنیا رفت شاید هیچ گاه تصور نمی‌کرد که آثارش نیز بعد از مرگش، دچار مرگ تدریجی و فراموشی زودهنگام می‌شوند. او شاید آن روزها خرسند و شادمان بود از این که آثارش صاحب دو موزه است یکی در تهران و دیگری در کرمان. شاید خوشحال بود از این که آثارش سرو سامان گرفته‌اند و جایی هست که قدر آن‌ها را بداند و نگاهبان خوبی برای آن‌ها باشد اما خانواده او امروز خوشحال نیستند چرا که شاهد از بین رفتن تدریجی همه آثاری هستند که روزگاری پدرشان با عشق و علاقه خلق کرده بود و امروز در میانه تغییر و تحولات مدیریتی و آمدن و رفتن‌های مدیران و در لابه لای جلسات متعدد تصمیم‌گیری‌ها، هیچ کس نگران آثار این هنرمند نیست و به آسانی به فراموشی سپرده شده‌اند.
 


 

علی‌اکبر صنعتی  طی چند دهه فعالیت هنری بیش از 2 هزار تابلوی رنگ و روغن، آبرنگ، موزاییک از سنگ و حدود 400 مجسمه گچی و فلزی خلق کرد که بخشی از این آثار در دو موزه به نام وی در کرمان و تهران و بخشی دیگر در مجموعه‌های خصوصی و موزه‌های داخل و خارج از کشور نگهداری می‌شود.

مهری صنعتی دختر زنده‌یاد علی‌اکبر صنعتی در گفت‌وگو با خبرنگار هنرهای تجسمی فارس با اشاره به وضعیت نامناسب نگهداری این آثار در موزه صنعتی تهران گفت: پدرم این تابلوها و مجسمه‌ها را با زحمت و تلاش ساخت و امروز دیدن وضعیت اسفبار آن‌ها برایم ناراحت کننده است. این آثار متعلق به هنرمند نیست بلکه متعلق به ملت ایران است و جزء میراث فرهنگی ما به شمار می‌آید.

او ادامه داد: پدرم هنرمند وطن‌پرستی بود که به یتیمی بزرگ شد و با دست خالی این نقاشی‌ها و مجسمه‌ها را ساخت و حالا که او نیست مسئولان در حقش کم‌لطفی می‌کنند و از آثارش به خوبی نگهداری نمی‌کنند.

او درباره پیگیری وضعیت نگهداری آثار پدرش در این موزه از سوی مسئولان توضیح داد: بارها نامه نگاری کردیم و سراغ مسئولان هلال احمر رفتیم که به وضعیت این موزه و آثار پدرم رسیدگی کنند اما پاسخ درستی نگرفتیم و اعلام کردند که این آثار متعلق به هلال احمر است در حالی که ارزش معنوی این آثار متعلق به همه ملت ایران است و باید از آن‌ها به درستی نگهداری کنند. ضمن آن که اگر قرار بود در شرایط نامناسب این آثار قرار بگیرد،‌ پدرم آثارش را به شما واگذار نمی‌کرد.

وی افزود: مسئولان هلا‌ل احمر هر بار که از آن‌ها تقاضای رسیدگی و بازگشایی موزه را می‌کردیم اعلام می‌کردند که قصد دارند موزه را مرمت کنند ولی از 2 سال پیش تاکنون هیچ خبری نشده است و موزه همچنان تعطیل است.

دختر زنده‌یاد صنعتی درباره موضوع انتقال آثار پدرش به موزه کرمان گفت:‌ به ما هم گفته‌اند که بخشی از آثار را به موزه کرمان منتقل کرده‌اند و بار دیگری هم گفتند که آثار را در زیرزمین هلال احمر قرار داده‌‌اند ولی از صحت آن و سرنوشت آثار بی‌اطلاعم.

صنعتی درباره آخرین باری که از موزه آثار پدرش در تهران بازدید کرده است گفت:‌ آخرین بار بیش از 2 سال پیش و قبل از تعطیلی موزه بود که بازدید داشتم و دیدم که خاک زیادی روی تابلوها و مجسمه‌ها نشسته بود و از دیدن این صحنه بسیار متأثر شدم.

او با اشاره به آثاری که از زنده‌یاد علی اکبر صنعتی در مجموعه‌های شخصی فرزندان این هنرمند نگهداری می‌شود گفت:‌ آثاری از پدرمان در اختیار داریم که مایل به واگذاری آن‌ها به موزه‌ها هستیم تا در شرایط مساعد و مناسبی نگهداری شود و امکان بازدید برای علاقه‌مندان داشته باشد.
 


 

او به نامه‌نگاری‌‌هایش به وزیر فرهنگ و ارشاد سابق «محمد حسینی» هم اشاره‌ای کرد و گفت:‌ در دوران مسئولیت محمد حسینی وزیر ارشاد سابق نامه‌ای را درباره سرنوشت آثار پدرم نوشتم و از آن‌ها خواستار حمایت برای حفاظت از این آثار شدم که متأسفانه پاسخی به نامه من داده نشد. به میراث فرهنگی هم بارها در این خصوص نامه‌نگاری کردم که آن هم ثمری نداشت.

مهری صنعتی با اشاره به ارزشمندی این آثار گفت:‌ علی‌اکبر صنعتی دیگر در قید حیات نیست که بتواند نظیر این آثار را دوباره بسازد. او آثارش را برای ما به یادگار گذاشته و رفته است و این وظیفه ماست که به عنوان بخشی از میراث فرهنگی و معنوی خود از آن‌ها محافظت کنیم.

فرزند زنده‌یاد علی‌اکبر صنعتی وضعیت آثار پدرش را در موزه کرمان خوب توصیف کرد و گفت: امیدوارم همان طور که گفتند آثار پدرم را از تهران به موزه کرمان منتقل کرده باشند، در این صورت خیال ما نیز راحت‌تر است که به شکل بهتری از آثار محافظت می‌شود.

به گزارش فارس، موزه صنعتی علاوه بر آثار علی اکبر صنعتی که نیازمند مرمت و حفاظت است، ساختمان آن نیز آسیب دیده و متروکه شده و نیازمند بازسازی فوری است که اگر به موقع به آن رسیدگی نشود در معرض تخریب و نابودی قرار خواهد گرفت و ساختمان قبرستان آثار هنری سیدعلی‌اکبر صنعتی خواهد شد.

به نظر می‌رسد که اگر چه این ساختمان و آثار هنری داخل آن متعلق به هلال احمر است اما رسیدگی به وضعیت این موزه چندان دغدغه سازمان هلال احمر ایران نیست و این آثار نیز از سر حادثه این جا به پناه آمده‌اند که امید است مسئولان این سازمان تا دیر نشده سراغی از این موزه و آثار هنری ارزشمند درون آن بگیرند  و قفل این زندان را به روی مخاطبان علاقه‌مند بگشایند.

از سوی دیگر اگر سازمان هلال احمر امکان رسیدگی به این موزه و آثار هنری آن را ندارد، می‌تواند از دیگر سازمان‌ها از جمله سازمان زیباسازی شهرداری تهران در رسیدگی به وضعیت این موزه استمداد بخواهد و تا دیر نشده است،  تدبیری برای بهبود وضعیت این موزه و آثار آن بیاندیشد.

علی‌اکبر صنعتی در سال 1295 در کرمان به‌دنیا آمد. پدرش در پایان جنگ جهانی اول به دلیل ابتلا به بیماری طاعون درگذشت و مادرش که توانایی تامین مخارج زندگی او را نداشت علی‌اکبر را به پرورشگاه صنعتی کرمان سپرد.

موسس این پرورشگاه حاج علی اکبر صنعتی‌زاده برای اینکه بچه‌های پرورشگاه بتوانند تحصیل کنند، نام خانوادگی خود را به روی آنها گذاشت و نام سیدعلی اکبر صنعتی نیز به همین دلیل نام قانونی علی اکبر شد.

با دیدن یکی از آثار کمال‌الملک در یک کتاب بود که علاقه‌مند یادگیری این هنر شد و با طراحی از روی چهره مؤسس پرورشگاه صنعتی بود که توانست موفق به گرفتن هزینه تحصیل در مدرسه کمال‌الملک تهران شود.

وی دوره‌های تخصصی، مجسمه‌سازی و نقاشی را در مدرسهٔ صنایع مستظرفه و مدرسهٔ صنایع قدیم زیر نظر استادانی چون طاهرزاده، بهزاد (مینیاتوریست)، ابوالحسن صدیقی (مجسمه ساز) و علی محمد حیدریان گذراند. 

صنعتی در سال 1379 ، منتخب فرهنگستان هنر در بزرگداشت نام آوران بود و در سن 90 سالگی در سال 1385 از دنیا رفت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شد.
انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار