امروز : پنجشنبه ۲۹ تیر ۱۳۹۶ - 2017 July 20
۱۷:۳۸
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 4883
تاریخ انتشار: ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ساعت ۱۳:۴۱
تعداد بازدید: 250
به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی فارس، مکرمه قنبری نقاش خودآموخته روستای دریکنده بابل، وقتی در سال 84 از دنیا رفت، شاید هیچ گاه تصور نمی‌کرد که روزی ...

به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی فارس، مکرمه قنبری نقاش خودآموخته روستای دریکنده بابل، وقتی در سال 84 از دنیا رفت، شاید هیچ گاه تصور نمی‌کرد که روزی خانه‌اش تبدیل به موزه‌ای شود و مردم علاقه‌مند بسیاری به دیدن نقاشی‌های او روی دیوارهای خانه‌اش بیایند.
 


 
 مکرمه قنبری در سال 1307 در روستای دریکنده استان مازندران دیده به جهان گشود. وی تا 67 سالگی تصمیمی برای نقاشی کردن نداشت ولی پس از دست دادن گاوش، چنان غمگین شد که برای غلبه بر احساساتش به نقاشی پناه برد. او که حتی قادر به خواندن و نوشتن نبود، بدون هیچ گونه آموزش رسمی دست به خلق تصاویری فوق العاده زد بر روی سنگ،در و دیوار خانه‌اش،کدو حلوایی و هر چیزی که امکان نقاشی کردن را داشت.‌ بعدها پسرش که علاقه او را به نقاشی کردن دید، برایش کاغذ،‌رنگ و قلم مو خرید و به این ترتیب مکرمه  نقاشی کردن را تا پیش از مرگ ادامه داد.

چندی طول نکشید که آثار مکرمه قنبری نه تنها از گالری‌های حرفه‌ای تهران از جمله سیحون سردرآورد بلکه شکل جهانی نیز به خود گرفت به طوری که پس از 10 سال از نخستین نمایشگاه آثار او در گالری سیحون،‌نمایشگاه آثارش به آمریکا رسید و در لس انجلس بر پا شد.

مکرمه؛ در فستیوال فیلم رشد، جایزه مخصوص هیئت داوران را به همراه جایزه ویژه فستیوال ادبی-هنری روستا دریافت کرد و در سال 2001 نیز به عنوان بانوی نقاش سال کشور سوئد انتخاب شد.

حالا خانه این نقاش خودآموخته مازندرانی بعد از درگذشت او تبدیل به خانه -موزه شده است و هر ساله در سالروز تولد او جشنواره‌ای با عنوان هنرمندان خودآموخته در این روستا برگزار می‌شود.

در و دیوار خانه- موزه مکرمه مملو از نقاشی‌هایی است که هر کدام راوی داستان تلخ و شیرین او از قرآن و زندگی شخصی خود اوست. خانه‌ای که به گفته پسر مکرمه به لحاظ ویژگی‌هایی که دارد، در دنیا بی نظیر است.

اما اکنون بعد از گذشت هشت سال از درگذشت این بانوی نقاش خودآموخته،‌ پسرش از احتمال خرابی این خانه -موزه خبر می‌دهد.

علی بلبلی فرزند زنده‌یاد مکرمه قنبری به خبرنگار هنرهای تجسمی فارس می‌گوید: رطوبت بالای هوا تأثیر نامطلوبی روی این آثار گذاشته است و همچنین ضعیف بودن اسکلت ساختمان نیز باعث شد تا زلزله خفیف سال گذشته، ترک‌هایی را روی دیوارهای این خانه موزه ایجاد کند.

او حالا نگران خانه - موزه مکرمه قنبری است و می‌گوید: بخشی از نقاشی‌های مادر روی دیوارهای بیرون خانه-موزه است که رطوبت هوا حدود 70 درصد آن را از بین برده است و اگر چه برای از بین بردن رطوبت اقدام کرده‌ایم و با نصب هواکش و کانال مخصوص از آسیب دیدگی بیشتر این نقاشی‌ها جلوگیری کرده‌ایم ولی این اقدامات کافی نبوده است.

او می گوید: حالا دیوارها ترک برداشته و در حال عمیق شدن است که البته سنگینی سقف این خانه موزه نیز به روند این آسیب‌دیدگی کمک کرده است.

بلبلی درباره اقداماتی که برای ایمن سازی این خانه -موزه انجام شده توضیح می‌دهد: اقداماتی انجام شده است به طور مثال پشت بام را ایزوگام کرده‌ایم و ستون‌هایی را کنار دیوار قرار داده‌ایم که تا حدودی به بهتر شدن شرایط کمک کرد ولی حالا ترک‌های دیوار در حال عمیق‌تر شدن است ،چون سقف خانه استاندارد نیست و هر لحظه ممکن است با وزش باد شدید، طوفان یا زلزله‌ای خفیف از بین رفتن برود.

او اضافه می‌کند: حتی اگر طوفان و زلزله خفیفی هم نباشد، گذشت زمان و شرایط جوی، باعث فرسودگی هر چه بیشتر این خانه -موزه و فرو ریختن آن خواهد شد.

بلبلی درباره اقداماتی که مسئولان در این زمینه انجام داده‌اند توضیح می‌دهد: سال گذشته معاونت استانداری مازندران، جلسه‌ای را در خانه- موزه داشت که با حضور بیش از بیست مدیر و معاون استان از جمله فرماندار،‌شهردار و ...برگزار شد و ضمن بازدید از خانه - موزه وعده همکاری و حمایت دادند که البته با کمک آقای هاشمی بودجه‌ای هم اختصاص یافت و توانستیم جاده منتهی به روستا را برق کشی و سنگ ریزی کنیم، در همان جلسه بود که قرار شد میراث فرهنگی هم کمک‌هایی را داشته باشد که تنها سرویس بهداشتی این روستا با حمایت و همکاری میراث فرهنگی ساخته شد ولی حالا مدتهاست که این خانه -موزه به حال خود رها شده است و هزینه بازسازی و ایمن‌سازی این خانه -موزه نیز آن قدر سنگین است که از عهده خانواده ما برنمی‌آید.

وی ادامه می‌دهد: همکاری میراث فرهنگی در این زمینه اصلاً خوب نبود و حتی مبلغ 5 میلیون تومان بودجه‌ای که از سوی مسئولان میراث برای این خانه- موزه تصویب شده بود، هنوز نتوانستیم دریافت کنیم.

بلبلی با تأکید دوباره بر اهمیت این خانه -موزه می‌گوید: اگر همین طور پیش برود و کاری انجام نشود،‌تا 5 سال دیگر هیچ اثری از خانه -موزه مکرمه قنبری ونقاشی‌های منحصر به فرد او در این خانه نخواهد بود.

بلبلی تأکید می‌کند که این خانه -موزه در دنیا بی‌نظیر است و به لحاظ فرهنگی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است اما نمی‌دانم چرا کسی به فکر این موضوع نیست.

فرزند مکرمه قنبری درباره این که چه نهادی مسئول بهسازی این خانه- موزه است می گوید: نمی دانم چه نهادی می‌تواند کمک بیشتری کند ولی فکر می‌کنم وزارت ارشاد و میراث فرهنگی بیشترین کمک را بتوانند در این زمینه داشته باشند تا این خانه -موزه را از خطر تخریب نجات دهند.

او در خاتمه تصریح می‌کند:‌ اگر روی این خانه - موزه سرمایه‌گذاری صورت گیرد، می‌تواند جذب توریست داشته باشد و به لحاظ اقتصادی سودآور باشد چرا که این خانه -موزه در دنیا بی‌نظیر است.

انتهای پیام/
 
برچسب ها:
آخرین اخبار