امروز : یکشنبه ۳ بهمن ۱۳۹۵ - 2017 January 22
۱۸:۱۱
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 4909
تاریخ انتشار: ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ساعت ۱۳:۴۱
تعداد بازدید: 225
به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، کتاب شنیداری «عکاسخانه آدم‌های خوشبخت» شامل 10 داستان کوتاه برگزیده از ...

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، کتاب شنیداری «عکاسخانه آدم‌های خوشبخت» شامل 10 داستان کوتاه برگزیده از نویسندگان ترکیه با گزینش و ترجمه سید مهدی مدیر واقفی با آهنگسازی علیرضا صنیعی طهرانی و تکنوازی سه تار شیلان اردلان به همراه کتاب در مجموعه داستان همسایه از سوی انتشارات افراز روانه بازار نشر شده است.

از ویژگی‌های این کتاب می‌توان به تنوع در گونه‌های داستانی اشاره کرد و از هر صداپیشه در ابتدای داستانی که روایت کرده است متنی را به صورت دل نوشته با دست خط وی آورده شده است.

عنوان این کتاب برگرفته از اولین داستان کتاب است که به قلم ضیا عثمان سابا نگاشته شده است. وی در ابتدا با اشعار درون‌گرا و با احساسش شناخته شد و با سرودن شعرهایی با مضامینی مانند دلتنگی‌های کودکانه، عواطف خانوادگی، خاطرات، دلسوزی‌های غنی و خجالت فقیر، مرگ، شادی‌های جزئی و... توانست نظر مخاطبان را به خود جلب کند. وی با با نوع نگاهش به زندگی شهری و با قضاوت‌هایش نسبت به تغییر آداب و رسوم از خود داستان‌های ماندگاری به جا گذاشت. این داستان را داریوش ارجمند روایت کرده است.

ندیم گورسل در سال 1951 به دنیا آمده است. در سال 1974 برای ادامه تحصیل به دانشگاه سوربن فرانسه رفت و در رشته ادبیات مدرن فرانسه فارغ التحصیل شد. اولین نوشته‌هایش در سال 1969در نشریات ادبی به چاپ رسیده است و از‌‌ همان دوره در دانشگاه سوربن فرانسه به تدریس ادبیات ترکی پرداخته است. «بازگشت» داستان کوتاه پراحساسی است و از آنجا که گورسل سال‌های زیادی را در پاریس گذرانده، می‌توان گفت شخصیتی را به قلم در آورده که شباهت زیادی به خود او دارد. داستان بازگشت را ناصر ممدوح خوانده است.

اورهان کمال از پرمخاطب‌ترین نویسندگان بوده است. در طول زندگی، با انسان‌های زحمت کش همزیستی داشته و در نوشته‌هایش آن‌ها را همانطور که بوده‌اند، انعکاس داده است. شخصیت‌های داستان‌هایش واقعی بوده و دخل و تصرف زیادی در ان‌ها نداشت است. از دیگر خصوصیات بارز آثار او می‌توان به ایجاز و صراحت بیان او اشاره کرد. داستان «دو و نیم» را می‌توان با صدای فرزاد حسنی شنید.

نزیهه مریج از مهم‌ترین داستان نویسان زن ادبیات ترک است که مسائل سیاسی دهه هفتاد ترکیه را در حوزه مشکلات و معضلات زنان و کودکان به تحریر درآورده است. وی ا نثر شاعرانه‌اش زندگی دختران و زنانی را که در جامعه شلوغ زندگی می‌کنند اما درون خود تنها هستند، به بهترین نحو توصیف کرده و آثار او از این نظر نزد منتقدان از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. فاطمه گودرزی «داستان زن سبددار» را در این مجموعه خوانده است.

ممدوح شوکت اسندل نویسنده، شاعر، دیپلمات و سیاستمدار ترک در سال‌های 1926 تا 1930 سفیر ترکیه در تهران بوده است. او با اینکه فقط 9سال از زندکی خود را صرف نویسندگی کرده با زبان ساده و نثر روانش در بیان مسائل انسانی، از نمایندگان مهم ادبیات مدرن ترک به حساب می‌آید و باعث جهش و پیشرفت حوزه داستان کوتاه بوده و راه را برای نویسندگان نسل‌های بعد از خود باز کرده است.

اسندال جز نویسندگانی است که بعد از مرگش ارزش آثار او درک شده و از نویسندگان مرجع و تاثیرگذار است. اکثر آثار او زندگی روزمره جامعه را با زبانی ساده، مختصر و مفید بیان می‌کند. اشخاص و مسائل پیش پا افتاده در زندگی که غالبا بی‌اهمیت‌اند و دیده نمی‌شوند، در داستان‌های او محوریت پیدا می‌کنند و رنگ و بویی تازه به خود می‌گیرند. داستان «مفت خور» را هم داریوش اسدزاده و محمد عباسی روایت کرده‌اند.

سائیت فائیک اولین و مهم‌ترین اسمی است که در حوزه ادبیات داستانی ترکیه به ذهن می‌رسد و راه ترقی را نیز برای دیگر نویسندگان باز کرده است. در تغییر قالب و ساختار ادبیات کلاسیک پیشرو است و در ادبیات مدرن ترک ه عنوان نویسنده‌ای از او یاد می‌شود که ریشه از خود دارد. در داستان‌هایش از یک اتفاق یا یک موضوع ساده فرا‌تر می‌رود و بخش کوچکی از یک زندگی، خصوصیات فردی یا تاثیرات شاعرانه یک موقعیت را مبنا قرار می‌دهد. این انتخاب او، روایتی غنی و بی‌نظیر را در نوشته‌هایش ایجاد می‌کند. او در داستان‌هایش راوی مکان‌های بسته نیست بلکه دنیای بیرون طبیعت و زندگی‌های آزاد را روایت می‌کند، جزئیات دنیای درون ادم‌های عای را بیان می‌کند و همه این زندگی‌ها را زیر نوری بشر دوستانه و به شکلی کم نظیر توصیف می‌کند. از این نویسنده داستان «سر حوض» را سید مهدی مدیر واقفی و داستان «هیشت! هیشت!» را فرهاد آئیش قرائت کرده‌اند.
عمر سیف الدین در داستان نویسی قلمی عاری از زبان غربی دارد و طرف دار زبان ساده مردمی است. در طول عمر کوتاه خود 140 داستان نوشته است. او سعی کرده است که به زبان ساده با ساختار داستان نویسی سنتی مقابله کند. او در آثارش به توصیف انسان‌هایی پرداخته است که در اطرافش زندگی می‌کردند و واقعیت‌های روزمره‌شان را با نگاهی انسانی بیان کرده است. در اکثر داستان‌هایش که غالبا روندی سریع دارند، اتفاق مشخصی را تعریف می‌کند. لیلا بلوکات داستان «اولین جنایت» را در کتاب شنیداری عکاسخانه آدم‌های خوشبخت خوانده است.

اوکتای اکبال با زبان و ادبیات خاص خود با خلق شخصیت‌هایی دلتنگ و با احساس، در داستان‌های خود فضایی ساده اما جذاب ایجاد می‌کند. برای پرداخت چنین شخصیت‌های دلتنگ و با احساس از زندگی خود یا نزدیکانش استفاده می‌کند. رضا بهبودی صداپیشه داستان «کشتن گربه» بوده است.

وسعت اورهان بنر که به ظرافت و حساسیت در داستان‌هایش معروف بوده و تعداد آثارش بسیار کم است. در سال‌هایی که داستان‌هایش چاپ می‌شد، به دلیل نگاه سیاه و تارکش به زندگی مورد انتقاد قرار می‌گرفت. حقایقی را که دست مایه کارش بودند همانطور‌‌ رها نمی‌کرد، بلکه معنای دیگری به آن‌ها می‌بخشد و واقعیت متفاوتی را شکل می‌داد. این از مهم‌ترین خصوصیات آثار او است. وی در تمامی آثارش درک کاملا ویژه‌ای از زبان، انتخاب واژه‌ها، ترکیب و ترتیب ان‌ها و ساختار شکنی ارائه می‌دهد. زیبا بروفه هم در این مجموعه با روایت داستان «حوا» حضور داشته است.
انتهای پیام/و
برچسب ها:
آخرین اخبار