امروز : جمعه ۶ مرداد ۱۳۹۶ - 2017 July 27
۰۱:۳۵
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 49205
تاریخ انتشار: ۲۶ شهریور ۱۳۹۲ - ساعت ۱۱:۰۳
تعداد بازدید: 49
خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس-  مینا عبدی،  کامبیز روشن روان یکی از هنرمندان برجسته در حوزه موسیقی و یکی از پیشکسوتان این حوزه است. ...

خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس-  مینا عبدی،  کامبیز روشن روان یکی از هنرمندان برجسته در حوزه موسیقی و یکی از پیشکسوتان این حوزه است. او دانش‌آموخته هنرستان عالی موسیقی ملی، فارغ التحصیل دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، دارای مدرک کارشناسی ارشد آهنگسازی از دانشگاه جنوب کالیفرنیا و دارای مدرک دکترا در این رشته از دانشگاه دانشگاه آمریکایی هاوایی است. وی هم‌چنین دارای مدرک درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. با توجه به تغییر دولت و لزوم بازنگری در مسائل و مشکلات هنرمندان حوزه موسیقی با وی به گفت‌وگو نشستیم.

* عدم وجود استاندارد در آموزش موسیقی

کامبیز روشن روان درباره مشکلاتی که در حوزه آموزش موسیقی وجود دارد معتقد است: اگر مشکلات و مسائل حوزه موسیقی را بشکافیم شاید اصلی‌ترین و اولین مشکل که اهالی موسیقی با آن دست و پنجه نرم می‌کنند؛ مسائل مربوط به تعلیم موسیقی است. در زمینه آموزش نابسامانی‌های بسیاری وجود دارد. از لحظه‌ای که هنرآموز وارد هنرستان موسیقی می‌شود، با آن درگیر است و تا روزی که از دانشگاه فارغ‌النتحصیل می‌شود این مشکلات همراه اوست.

این آهنگساز می گوید: یکی از مهمترین مسائل در حیطه موسیقی کمبود و نامناسب بودن فضاهای آموزشی در حوزه موسیقی است، وسایل کمک آموزشی و عدم تعادل در برنامه‌های درسی مسائل دیگری هستند که هنرجود با آنها در بدو ورود به هنرستان مواجه می‌شود.

او درباره مشکلات ادامه تحصیل درانش آموختگان هنرستان می گوید: یکی از مشکلات دیگری که تا چندی پیش دامن‌گیر دانش‌آموختگان هنرستان موسیقی بود؛ عدم امکان ورود آنها به دانشگاه پس از فراغت از تحصیل در هنرستان بود. این گروه از هنرجویان امکان ورود به دانشگاه هنر را نداشته‌اند چرا که امکان طی کردن دوره پیش‌دانشگاهی برای آنها وجود نداشت. در نتیجه عملاً افرادی وارد دانشگاه می‌شدند که پیش‌تر در حوزه موسیقی در هنرستان تحصیل نکرده بودند و سابقه تحصیلی هنرستانی‌ها را نداشتند در نتیجه خروجی‌های حوزه موسیقی در دانشگاه از کیفیت دانش کافی برخوردار نبودند در نتیجه فارغ‌التحصیلان ارشد از هنرستانی‌ها که دیپلم داشتند توانایی کمتری ‌داشتند. البته در چند سال گذشته اضافه شدن دوره کاردانی و کارشناس ناپیوسته این امکان را برای هنرجویان هنرستان موسیقی تا حدودی فراهم آورده است و این مشکل تا حدی حل شده و باید گفت جای خرسندی است که این امکان فراهم شده. اما مشکلات حیطه آموزش به این موضوع ختم نمی‌شود.

کامبیز روشن ادامه می‌دهد: بخش دوم مشکلات آموزشی هنرجویان به آموزشگاه‌های آزاد بر می گردد. متأسفانه آموزشگاه‌ها امروز از کیفیت لازم و مدرسین شایسته‌ای برخوردار نیستند، قاعدتاً آموزشگاه‌ها باید بر طبق آئین نامه مشخص و یا درجه‌ای ویژه فعالیت کنند؛ همچنین از حضور اساتید برجسته‌ای استفاده کنند که از دانش‌آموختگان موسیقی باشند و با آزمون توانایی و صلاحیت آنها برای تدریس تائید شده باشد. در حالی که چنین نیست.

* فقر در حوزه پژوهش نیازمند توجه مسئولان

این استاد موسیقی درباره مشکلات پژوهشی در حوزه موسیقی به این موضوع اشاره می‌کند که در زمینه پژوهش دچار فقر جدی هستیم و ادامه می دهد: در دانشگاه‌ها دانشجویان و بعضاً اساتید در شاخه‌های مختلف موسیقی دست به پژوهش می‌زنند که عملاً این پژوهش‌ها به نتیجه مشخصی از نظر انتشار و امکان استفاده سایر علاقه‌مندان به حوزه موسیقی نمی‌رسد.

وی درباره عدم دسترسی علاقمندان جدی موسیقی به پژوهش‌ها عنوان می‌کند: حتی در بسیاری از مواقع پژوهشهای حوزه موسیقی حتی از انتشار محروم می‌شوند و گاه با تیراژ بسیار پایین در قالب مجموعه مقالات منتشر می‌شوند که آنهم به دست تمامی متقاضیانش نمی‌رسد بنابراین می‌توان گفت پژوهش در کشور ما در حوزه موسیقی تقریباً بی سرانجام است و در نتیجه منبع علمی کافی در زمینه موسیقی وجود ندارد.

* مشکلات تولید آثار موسیقی

روشن‌روان درباره بازار موسیقی و مشکلات کیفی آثار منتشر شده می‌گوید: تولید آثار موسیقی نیز دچار مشکلات جدی است، در واقع بخش اعظم آثار موسیقی توسط افرادی تولید می‌شود که توانایی چندانی در این حوزه ندارند و حتی بسیاری از پیشکسوتان و افرادی که دانش بسیاری در حوزه موسیقی دارند امکان انتشار اثر نمی‌یابند.

این آهنگساز تأکید می کند: شاید مشکل عمده در این راستا عدم هماهنگی و برنامه‌ریزی در تولید آثار برجسته، هدفمند و ماندگار است. آثاری که قادر باشند در سطح جهانی برای کشورمان نماد هویت باشند، بسیاری از آثار ما به سبب کمبود کیفی در سطح جهانی معرفی نمی‌شوند و آثاری که حتی از نظر کیفی در سطح قابل قبولی هستند به سبب عدم امکان انتشارشان به شیوه صحیح به درستی و به طور کامل به دست مخاطبان جدی موسیقی نمی‌رسد.

* اجراهای صحنه‌ای و مشکلات وابسته به آن‌ها

روشن‌روان درباره مشکلات اجرای صحنه‌ای می‌گوید: یکی دیگر از مشکلاتی که نمی‌توان از آن چشم‌پوشی کرد مشکلات اجرای صحنه‌ای است. تنها گروه‌های جدی در حوزه موسیقی جهانی ارکستر سنفونیک و ارکستر ملی بوده‌اند که هر دوی این ارکسترها در دوره قبلی از هم پاشیده شد، نوازندگانش بیکار شدند در حالیکه متخصص‌ترین افراد در حوزه نوازندگی بودند. برای تربیت این افراد هزینه‌های دولتی پرداخت شده و آنها از امکان آموزش در دانشگاه بهره‌مند شدند. اما از دانش و استعداد آن‌ها استفاده نمی شود و از توان آن‌ها برای کار در ارکستر به کار گرفته نمی‌شود در حالیکه ارکستر به اعتبار فرهنگی یک ملت کمک می‌کند و نشانه‌ای از اهمیت فرهنگ در یک دولت است.

وی درباره تعطیلی ارکسترها و مشکلات و عواقب این موضوع عنوان می کند: به باور من عدم استفاده از چنین استعدادهایی ضرر بزرگی را متوجه کشورمان می‌کند. تعطیلی ارکسترها دو نتیجه احتمالی را در بر دارد که در هر دو حال به جامعه موسیقی آسیب وارد می‌شود. نخست آنکه هنر آموختگان برجسته حوزه موسیقی به سبب عدم امکان فعالیت منظم و ساختارمند در ارکستر ملی یا ارکستر سنفونیک از کشور مهاجرت می‌کنند. موضوعی که آنرا به عنوان معضل فرار مغز‌ها می‌شناسیم. احتمال دیگر که حتی از فرار مغزها نیز بدتر است جذب این افراد در شغل‌هایی است که نه در شأن آنهاست و نه امکان شکوفایی استعدادهای کم نظیرشان را فراهم می‌کند. بسیاری از آنها به شغل‌های بی ارتباط رو می‌آورند که این هم معضل بزرگی است و رفته رفته سرمایه هنری آن‌ها را نابود می کند.

* فقر سالن‌های اجرا و تمرین موسیقی

کامبیز روشن‌روان درباره مشکلات تمرین و اجراهای صحنه‌ای در حوزه موسیقی می‌گوید: گروه‌های موسیقی در اجراهای صحنه‌ای با مشکلات متعددی مواجه‌اند که واضح‌ترین این مشکلات، عدم وجود سالن‌های اجرای استاندارد در این حوزه است که خود جای بحث و بازنگری بسیاری دارد. مشکل دوم عدم امکان فراهم آوردن مکانی برای تمرین است. در مورد مشکلات تمرین باید گفت؛ بسیاری از گروه‌ها مجبورند در مکان‌هایی که استاندارد نیستند از جمله منازلشان تمرین کنند و یا برای تمرین از سالن‌های بنیاد رودکی استفاده کنند که مجبورند برای آن هم اجاره پرداخت کنند. این در حالیست نباید تنها یک سالن تمرین وجود داشته باشد که برای استفاده از آن هم باید هزینه پرداخت شود.

این هنرمند در پایان اظهار می دارد: تمامی مشکلات دست به دست هم می‌دهند تا اهالی موسیقی قادر نباشند فعالیت معقول و منطقی را در حوزه حرفه‌ای خود انجام دهند. به عبارت دیگر عدم وجود شرایط استاندارد برای تمرین و اجرا و حتی انتشار آلبوم‌های موسیقی سبب می‌شود تا بسیاری از نوازندگان، آهنگ‌سازان و موزیسین‌های حرفه‌ای قادر به ادامه کار در ایران نباشند. بسیاری از آنها حرفه خود را ترک می‌کنند یا مجبور به مهاجرت از ایران می‌شوند و این خود ضایعه‌ای بزرگ است. بنابراین مدیریت موسیقی کشور باید فکری زیربنایی برای موسیقی کند. به باور من تا این مشکلات حل نشود هیچ موضوع دیگری قابل حل نیست.

انتهای پیام/ا
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها