امروز : سه شنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۶ - 2017 October 17
۱۳:۴۹
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 50326
تاریخ انتشار: ۲۹ شهریور ۱۳۹۲ - ساعت ۱۰:۰۰
تعداد بازدید: 98
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، چهل‌وچهارمین دوره رقابت‌های کشتی آزاد قهرمانی جهان در حالی در بوداپست مجارستان به پایان رسید ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، چهل‌وچهارمین دوره رقابت‌های کشتی آزاد قهرمانی جهان در حالی در بوداپست مجارستان به پایان رسید که تیم کشورمان، با کسب 2 مدال طلا، یک نقره و 2 برنز و 46 امتیاز برای پنجمین بار به مقام قهرمانی جهان رسید. این قهرمانی پس از 48 سال خارج از ایران به دست آمد در حالی‌که آخرین قهرمانی ایران 11 سال پیش در سال 2002 تهران حاصل شده بود.

پس از ایران، روسیه با کسب 44 امتیاز نایب قهرمان شد و تیم‌های گرجستان و اوکراین با 29 و 27 امتیاز سوم و چهارم شدند.

* مبارزه با دستان خالی
شاگردان رسول خادم در شرایطی گام به میدان جهانی گذاشتند که پیش از اعزام با مشکلات عدیده ای دست و پنجه نرم می کردند و از حیث تدارکات یکی از ضعیف ترین دوران را پشت سر گذاشتدند به طوری که در این اواخر فریاد همه درآمده بود و حتی خود خادم که کمتر لب به اعتراض می گشود، اعتراض کرد و از کمبود امکانات و بی توجهی ها گله داشت، اما با وجود تمام این مصائب خادم و شاگردانش با کسب عنوان قهرمانی کاری کردن کارستان.

البته نباید از کنار قدرت تیم ایران و شاگردان با تجربه رسول خادم به سادگی گذشت. از تیم 7 نفره کشتی آزاد در مسابقات جهانی مجارستان، 6 کشتی‌گیر المپیکی حضور داشتند و تنها صادق گودرزی در 74 کیلو که خوش‌رنگ‌ترین مدال ایران در المپیک لندن را از آن خود کرده بود؛ حضور نداشت.

در طرف مقابل روس‌ها هم از ترکیب 7 نفره خود در المپیک لندن هیچ کشتی‌گیری را به جهانی مجارستان نیاورند و مانند گذشته نفرات برتر انتخابی خود را عازم مجارستان کردند تا این بار مقهور قدرت ایران شوند و قهرمانی را بعد از سال ها از دست رفته ببینند.

آذربایجانی‌ها هم 2 طلایی المپیک خود (عسگراف در 60 کیلو و شریف‌اف در 84 کیلو) را در بوداپست همراه نداشتند.

از ترکیب روس ها هم تنها حاجی مراد گاتسالوف با تجربه، با 5 مدال طلای جهان و المپیک (در 96 کیلو) سابقه حضور در مسابقات جهانی را داشت و مدال آوران المپیکی روسیه نظیر اوتار سلطانوف، کودوخوف، چارگوش و ماخوف در این مسابقات به میدان نرفتند.

از ترکیب 7 نفره ایران هم مسعود اسماعیل‌پور در 60، عزت‌الله اکبری در 74 کیلو و کمیل قاسمی در سنگین‌وزن تجربه حضور در مسابقات جهانی را نداشتند هر چند که اسماعیل‌پور و قاسمی در المپیک لندن به میدان رفتند که قاسمی صاحب مدال برنز شد.

* قهرمانی در خارج از خانه بعد از نیم قرن

در هر صورت کسب عنوان قهرمانی بعد از 48 سال آنهم در خارج از خانه نتیجه بسیار مهمی برای کشتی آزاد ایران بعد از موفقبت خیره کننده فرنگی کاران در المپیک لندن بود تا بار دیگر اقتدار کشتی ایران بر جهان سایه افکند.

خادم و شاگردانش بلافاصله بعد از المپیک با برنامه ریزی مناسب کار را شروع کردند و به دور از هر گونه حاشیه تنها به فکر تمرینات طاقت فرسا و کسب افتخار در مسابقات جهانی بودند که با قهرمانی مزد زحماتنشان را گرفتند. هر چند که شاید اگر مهدی تقوی در 66 کیلو و کمیل قاسمی در 120 کیلو نیمی از توانایی هایشان را به نمایش  می گذاشتند شاید این قهرمانی راحت تر از چیزی که بدست آمد نصیب ایران می شد، اما از قدیم گفته اند موفقیتی که با سختی بدست می آید بسیار شیرین تر از رسیدن آسان به آن است.

شاید کمتر کسی بعد از پایان مسابقات 6 وزن در روزهای اول و دوم و فاصله 7 امتیازی ایران و روسیه فکر می کرد که ایران توان کسب عنوان قهرمانی را دارد، اما همه چیز دست به دست هم داد تا عزت الله اکبری ناجی ایران شود و بار دیگر آزادکاران ایران بر قله افتخار کشتی جهان بایستند.

* رحیمی؛ جنگنده تر از همیشه
حسن رحیمی پیش از اعزام هم از طلا سخن می گفت و به دنبال جبران ناکامی المپیک بود. هر چند که حریفان اصلی رحیمی از روسیه و گرجستان (نفرات اول و دوم المپیک) در مجارستان حضور نداشتند، اما وی با کشتی های هجومی و رو به جلو نشان داد که از تجربه حضور در المپیک به خوبی بهره برده است و تنها به مدالی فکر می کرده که آرزویش را داشته است.

به نظر می رسد قانون جدید کشتی بیش از هر چیز به نفع کشتی گیران ایران بوده است که با برتری قاطع مقابل حریفان حتی اجازه پایان زمان مسابقه را هم نمی دادند.

رحیمی که به هیچکدام از حریفانش حتی اجازه فکر کردن نمی داد، آنها را یکی پس از دیگری به تشک دوخت و با اقتدار قهرمان شد. او حالا باید مدال طلای جهان را در صندوقچه افتخاراتش بگذارد و به فکر کسب مدال المپیک باشد مدالی که هنوز حسرت از دست دادنش را در لندن می خورد.

* اسماعیل‌پور با تجربه تر از همیشه

مسعود اسماعیل‌پور دیگر آن جوان خام و بی تجربه قبل از المپیک نیست و حالا به یکی از مدعیان اصلی وزن دوم در جهان تبدیل شده است. وی که در یک قدمی مدال المپیک آن را از دست داد، نمی خواست کارنامه اش خالی از مدال معتبر جهانی باشد. مسعود کشتی های بسیار خوبی در مجارستان گرفت هر چند که در بیشتر کشتی هایش امتیازات زیادی را از دست داد و کار را به لحظه آخر می کشاند، اما نشان داد به پختگی لازم رسیده است و حریفان باید از نام او هراس داشته باشند. اسماعیل‌پور جوان تازه در ابتدای راه قرار دارد و اگر همین روند رو به رشد را ادامه دهد قطعاً یکی از مدال آوران ایران در المپیک بعدی خواهد بود.

* تقوی به خودش باخت

بدون شک ناکام ترین کشتی گیر ایران در مجارستان کسی نبود جز مهدی تقوی؛ تقوی که بعد از ناکامی بزرگ در المپیک لندن و شکست در همان کشتی نخست و حذف از گردونه مسابقات با مشکلات شخصی فراوانی از جمله فوت مادرش دست به گریبان بود، اما رقیبی نداشت به غیر از خودش، رقیبی که در نهایت هم حریفش نشد.

تقوی که با مشکل وزن کم کردن زیاد هم مواجه بود، نتوانست حتی یک دهم از توانایی هایش را روی تشک به نمایش بگذارد و خیلی زود تسلیم شد و کنار رفت.

البته وی با فرجه مناسب کادر فنی برای حضور در انتخابی مجدد مواجه شد و با امتیازی ویژه در انتخابی مخصوص به خودش شرکت کرد؛ جایی که حرف و حدیث های زیادی هم پیرامون آن بوجود آمد، به طوری که اطرافیان میثم نصیری که در انتخابی به تقوی باخت، مدعی بودند که او در زمان مقرر برای وزن کشی حاضر نشده است و با وزنی بسیار بیشتر از 66 کیلو روی تشک آمده است. البته برخی هم می گفتند که تقوی در راه بازگشت به خانه در جاده شمال با اصرار کادرفنی به تهران بازگردانده شده است.

به هر حال شاید اگر ایران قهرمان نمی شد تقوی خودش را نمی بخشید چون سهم بسزایی در این ناکامی داشت. در هر صورت تقوی باید تکلیفش را با خودش روشن کند و ببیند آیا می خواهد در المپیک برزیل ناکامی دو المپیک گذشته را جبران کند یا نه.

* عزت را خدا به خادم داد
بدون شک قبل از اعزام به مسابقات جهانی کمتر کسی فکر می کرد که سرنوشت قهرمانی ایران در دستان پسر 22 ساله ای می افتد که مهم ترین مسابقه زندگی اش قهرمانی آسیا بوده است.

به اذعان کارشناسان کمتر کسی با حضور نامداران جهان در 74 کیلو شانس مدال برای اکبری در مسابقات جهانی قائل بود، اما همان طور که پیش از مسابقات هم به آن پرداخته شد همین ناشناخته بودن بزرگترین مزیت برای اکبری بود تا با چراغ خاموش تا فینال برسد. البته نباید از قرعه خوب اکبری هم بسادگی گذشت، اما این او بود که از این فرصت نهایت بهره را برد و به محبوب ترین چهره رسول خادم تبدیل شد.

اکبری که تا دیدار فینال بسیار فکورانه کشتی گرفت و دستورات استادش را یک به یک اجرا می کرد در دیدار نهایی هم مقابل باروس باتجربه و قلدر، نمایش قابل قبولی داشت و پا پس نگذاشت.

حالا یک مدعی دیگر هم بعد از سال ها برای وزن چهارم پیدا شده است و حالا این صادق گودرزی است که باید دوبنده اش را از این جوان جویباری پس بگیرد.

* لشگری راضی نشد
احسان لشگری حتی با کسب برنز جهان، بعد از برنز المپیک هم راضی نشد چون هدفش بالاتر از این است. او گفت که بالاخره این طلسم را می شکند.

لشگری که قرعه سختی در مسابقت جهانی نصیبش شده بود و هر چند که مصدوم بود، اما با غیرت روی تشک رفت و یکی پس از دیگری حریفان را از پیش رو برداشت، اما شاید بیش از هر چیز مصدومیت در مقابله با حریف کوبایی امانش نداد و تن به شکست داد؛ شکستی که البته برای ایران بسیار شیرین تر از پیروزی بود. چرا که با باخت لشگری، حریف روسش که در مراحل قبل مغلوب لشگری شده بود، حذف شد تا امتیازی در این وزن نصیب روس ها نشود؛ چه بسا با حضور لشگری در فینال، کشتی گیر روس با حضور در مراحل بالاتر و کسب امتیاز قهرمانی را برای ایران غیرممکن می کرد.

در هر صورت لشگری دلاورانه جنگید و به مصدومیت زانوی آسیب دیده اش توجهی نکرد. حالا دیگر لشگری به صاحب اصلی دوبنده وزن پنجم تبدیل شده است و رقبایش کار سختی برای درآوردن این دوبنده از تن او خواهند داشت.

* یزدانی؛ قهرمانی با یک پا

کادر فنی آنقدر نگران مصدومیت یزدانی بود که در کنار این کشتی گیر جعفر دلیری، نفر دوم انتخابی را هم عازم مجارستان کرده بود، اما یزدانی اجازه پوشیدن دوبنده اش را به هیچ کس نداد.

هر چند که یزدانی نسبت به نیمه دیگر گروه از قرعه خوبی برخوردار بود، اما از کنار کشتی های دلاورانه او نباید به سادگی گذشت؛ جایی که او با اقتدار و با زانوبندی ویژه به زانو یکی پس از دیگری حریفان را به زانو درآورد و در نهایت هم دومین مدال طلای جهان را به سینه آویخت.

پلنگ جویبار با این مدال کمی از حسرت المپیک کاست و دلش خنک شد و حالا می تواند به آینده روشن بیاندیشد، آینده ای که یک مدال المپیک به او بدهکار است و از حالا باید برای رسیدن به آن تلاش کند.

* قاسمی بازنده بزرگ
بعد از برنز المپیک حساب ویژه ای روی او باز شد و همه از ظهور پدیده ای جدید در سنگین وزن بعد از سالها خبر می دادند تا جایی که امید تکرار مدال طلای سنگین وزن جهان بعد از 24 سال در دل کشتی دوستان زنده شد، اما به نظر می رسد کمیل قاسمی نتوانست بار روانی ناشی از مدال المپیک را روی شانه هایش تحمل کند و به حریفی باخت که پیش از آن 3 بار او را شکست داده بود؛ حریفی پا به سن گذاشته که پیش بینی می شد مقابل جوانی کمیل حرفی برای گفتن نداشته باشد، اما شد آنچه نباید می شد و قاسمی در یک کشتی پرانتقاد با نتیجه ای ضعیف باخت و وداعی تلخ با مسابقات داشت.

کمیل باید از این شکست درسی بزرگ بگیرد و از آن پُلی برای رسیدن به مدال های خوش رنگ جهان و تکرار مدال المپیک بسازد.

* تبریک به خادم و شاگردانش

باید به رسول خادم و شاگردانش تبریکی ویژه گفت که بدون هیچ چشم داشتی تنها موفقیت و کسب افتخار را سرلوحه کار خود قرار دادند و رسیدن به آنچه شایسته شان بود.
از طرفی رسول خادم با کسب عنوان قهرمانی جهان نشان داد که چقدر جایش در این سال ها در کشتی خالی بوده است و چه تصمیم خوبی گرفت که سیاست را فدای ورزش کرد تا با اهتزاز پرچم کشورش در عرصه ای دیگر دل مردم را شاد کند.

قهرمانی جهان تمام شد و به خاطره ها پیوست و حالا نوبت مسئولان ورزش کشور است تا با تقدیری جانانه خستگی را از تن دلاورمردان کشتی ایران خارج کنند و با تعیین رئیس فدراسیون کشتی سر و سامانی جدی به این فدراسیون بدهند. از طرفی با فراهم کردن امکانات مورد نیاز خادم و همکارانش موجبات افتخارآفرینی کشتی در بازی های آسیایی را فراهم کنند که بازی های آسیایی خیلی نزدیک است و باز هم این کشتی است که در آن میدان سخت باید به داد ورزش برسد.
انتهای پیام/آ
برچسب ها:
آخرین اخبار