امروز : یکشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۶ - 2017 March 26
۲۰:۲۷
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 51597
تاریخ انتشار: ۳۱ شهریور ۱۳۹۲ - ساعت ۱۶:۰۳
تعداد بازدید: 84
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، پایگاه نشنال پست در مقاله‌ای راجع به یادداشت حسن روحانی رئیس جمهوری ایران در روزنامه واشنگتن ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، پایگاه نشنال پست در مقاله‌ای راجع به یادداشت حسن روحانی رئیس جمهوری ایران در روزنامه واشنگتن پست نوشت: یادداشت روحانی در واشنگتن پست را باید دقیق و کلمه به کلمه مورد مطالعه قرار داد.

پاول پیلار نویسنده این مقاله نوشت: اولا، این یادداشت یک ابزار برای نشان دادن تمایل و جدیت دولت جدید ایران در تعامل با آمریکا و بقیه کشورهای جهان است که در آن ما نمی‌توانیم حتی یک عبارت غیرمنطقی پیدا کنیم.

در وهله دوم، این یادداشت نقطه مقابل آن چیزی است که ما در 8 سال گذشته از سلف روحانی دیدیم. این تضاد شدید را هرگز هیچ کس نمی‌توانست حدس بزند، چرا که این رویکرد از یک دولت برآمده از یک انتخابات مسالمت آمیز اتخاذ شده است نه یک دولت حاصل از کودتا یا انقلاب.

سوم اینکه، یادداشت روحانی درباره آنچه که ایران مشتاق است در رابطه با مسائل مهم انجام دهد مطابق با تجزیه و تحلیل‌های مستدل و منطقی است که برای تسهیل در حل و فصل مسائل دوجانبه مورد نیاز است. در این یادداشت درباره موضوع هسته‌ای گفته شده؛ هرگونه راه حلی باید حق ایران در داشتن انرژی صلح آمیز هسته ای را به رسمیت بشناسد و هم در این زمینه به غرب تضمین‌هایی داده شود.

درباره بحران سوریه روحانی نوشته است که کشورش آماده کمک به برگزاری مذاکرات میان دولت و مخالفان سوریه است. با توجه به نقش مهم ایران در معادلات سوریه، ایفای نقش سازنده در این زمینه اثرات مفید و سازنده‌ای در موضوع هسته‌ای و دیگر مسائل مهم جهانی داشته باشد.

چهارم اینکه، این یادداشت دربردارنده توصیه‌های عاقلانه ای درباره رویکرد سیاست خارجی آمریکا در مقوله‌های مختلف از جمله موضوعاتی که ارتباط مستقیمی هم با ایران نداشت بود.

وی در ادامه می‌نویسد؛ شاید بُرنده‌ترین بخش مقاله روحانی این باشد؛

ما و طرف‌های بین المللی ما باید زمان زیادی – شاید زمانی خیلی زیاد – را صرف بحث در خصوص آن چیزهایی کنیم که نمی خواهیم، نه آن چیزهایی که می‌خواهیم. این تنها به روابط بین‌الملل ایران منحصر نمی‌شود. در فضایی که بخش قابل توجهی از سیاست خارجی متاثر از عملکرد سیاست‌های داخلی است، تمرکز بر آنچه که دیگری نمی‌خواهد، راهی آسان برای خروج از معماهای دشوار پیش روی بسیاری از رهبران جهان به شمار می رود. توضیح اینکه طرف دیگر چه چیزی نیاز دارد، رشادت بیشتری می طلبد.

این بخش به درستی چگونگی بعضی از مسائل سیاست خارجی (از جمله مساله هسته‌ای ایران) را توضیح می‌دهد و آمریکا را خطاب قرار می‌دهد. یکی از بزرگترین نقایص گفتمان آمریکا درباره مساله هسته‌ای این است که اظهارات آنها فراتر از اینکه آنها یک ایران دارای بمب هسته‌ای نمی‌خواهند نمی‌رود. آنها چیزی جز آسیب زدن به ایران نمی‌خواهند و هیچ ایده‌ای درباره آینده به جز خصومت و دشمنی ندارند.

پاول پیلار در پایان مقاله خود می‌نویسد: دولت جدید ایران درهای خود را برای روابط بهتر از جمله رابطه با آمریکا باز کرده است. آمریکا باید خیلی احمق باشد که از آن عبور نکند.
انتهای پیام/ص
 
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها