امروز : جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 9
۱۶:۲۹
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 52071
تاریخ انتشار: ۱ مهر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۵:۰۴
تعداد بازدید: 69
به گزارش خبرنگار تئاتر خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، در نشست نمایش «عرق خورشید، اشک ماه» که صبح امروز در شهر کتاب مرکزی برگزار شد، ...

به گزارش خبرنگار تئاتر خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، در نشست نمایش «عرق خورشید، اشک ماه» که صبح امروز در شهر کتاب مرکزی برگزار شد، رضا کیانیان، آتیلا پسیانی، خسرو پسیانی و علیرضا خمسه حضور داشتند.

در این نشست آتیلا پسیانی با اشاره به اینکه این نمایش تا چه حد به دایره 10 نزدیک است، گفت: گروه دایره 10 هنوز به طور کامل شکل نگرفته و مراحل نخستین خود را طی می‌کند، اما نمی‌توان گفت این اثر چقدر به دایره 10 نزدیک است، در واقع باید عنوان کنم که این اثر در درون دایره 10 قرار دارد.

پسیانی در ادامه درباره حضور یک اصل در نمایش «عرق خورشید، اشک ماه» گفت: این نخستین بار که یک اسب روی سن تئاتر حضور دارد و رضا کیانیان برای صحبت مستقیم با این اسب ایفای نقش می‌کند. در واقع استفاده از این اسب برای ایجاد نگاهی قدرتمند در ارتباط با مخاطب به روی صحنه خواهد امد و مظهری از قدرت خواهد بود.

وی درباره سختی‌های استفاده از اسب در این اجرا گفت: به هر صورت استفاده از اسب بر روی صحنه کار آسانی نبود اما باید گفت این اسب و حضور آن برای اجرا نیاز بود.

رضا کیانیان با کمک مربی این اسب برای ارتباط با او تعلیم دیده، اما به سبب عدم امکان حضور این اسب طی تمرین‌ها بر روی سن اصلی با مشکلاتی روبرو هستیم. ما تنها 4 جلسه برای تمرین با اسب روی سن سالن اصلی تئاتر شهر زمان داریم.

رضا کیانیان بازیگر سینما و تئاتر در ادامه این نشست گفت: ماجرای حضور یک اسب بر روی سن برای بسیاری جذابیت دارد، حتی هنگامی که در فضای باز و با همراهی مربی با این اسب تمرین می‌کردیم بسیاری از سوارکاران به دیدن این نمایش ابراز علاقه می‌کردند اما باید به این نکته اشاره کنم که به علت استفاده از اسب در این اجرا لزوم حضور او بر روی صحنه بوده است و برای انجام یک کار تازه اتفاق نیافتاده است. اگر لزومی به حضور این اسب بر روی صحنه نبود به یقین نه من با او کار می‌کردم و نه آتیلا پسیانی برای حضورش در صحنه در نمایشنامه خود جایی می‌گذاشت.

* مرکز هنرهای نمایشی، مرکز هنرهای ضد نمایشی است
 
رضا کیانیان در ادامه نشست و در توضیح اینکه چرا در این چند سال حضورش در صحنه تئاتر کمرنگ شده است گفت: من همیشه دوست دارم بازی کنم اما این سوال را که چرا من کمتر کار می‌کنم باید از مرکز هنرهای نمایشی پرسید. از سوی دیگر من 62 سال دارم و فکر می‌کنم تا امروز برادری خود را ثابت کردم. لذت بخش ترین لحظات زندگی من بر روی صحنه نمایش سپری شده است. حالا که بازیگری در وجود من نهادینه شده و پخته شده است، زمان بازدهی کاری من است و اینجاست که مرکز هنرهای نمایشی به جای آنکه شرایط کاری را برایم فراهم کند، شرایطی را فراهم می‌کند تا من کار نکنم.

به باور من این مرکز نه مرکز هنرهای نمایشی که مرکز هنرهای ضد نمایشی است. باید این سوال را پرسید که مرکز هنرهای نمایشی برای فعالیت اهالی تئاتر چه اقدامی انجام داده است. مگر من چند سال دیگر توان بازی کردن دارم.

کیانیان ادامه داد: من هر نمایشی را برای بازی نمی‌پسندم. من نمایشی بازی نمی‌کنم که در آن جز آکسسوار باشم. من دوست دارم روی صحنه بازی کنم. سمندریان گفت که اگر گالیله را روی صحنه نبرند دستهایم از گور بیرون خواهد ماند، این دست‌ها نشانه بی‌مهری‌هایی است که اجازه نداد گالیله اجرا شود و دست‌های سمندریان برای همیشه از قبر بیرون بماند.

این بازیگر سینما و تئاتر افزود: من دوست دارم شکسپیر را به صورت واقعی روی صحنه اجرا کنم، آمادئوس و مردی برای تمامی فصول را نیز اجرا کنم، تاکید من بر اصل نمایشنامه است و به شیوه بازنویسی آن اشاره دارم. از سوی دیگر من نمایش تلخ را نمی‌پسندم حتی اگر از روی صندلی‌های سالنی که به من گفت که به دیدار نمایش آن دعوت شدم، می‌توانستم بلند شوم و سالن را ترک کنم حتما این کار را انجام می‌دادم اما مشکل اینجاست که بازیگران روی سن چشم به چشمم بدوزند و انتظار دارند کارشان را ارزیابی کنم ولی حاضر نیستم در کاری بازی کنم که تلخ باشد، چرا که معتقدم آن قدر تلخی در زندگی روزمره خود می‌بینیم که در دیدن یک تئاتر تلخ نمی‌تواند خوب باشد.

* از طریق دستمزد تئاتر نمی‌توان زندگی کرد

خمسه در ادامه و در پاسخ به این سوال که علت دوری شما از تئاتر در این سالها چه بوده است، گفت: باید عنوان کنم که همه ما نخست بازیگر تئاتر بودیم و در مرحله بعد می‌توانست ما را بازیگر سینما دانست اما حقیقت این است که سال‌های کنونی سالهای خوبی برای تئاتر نبود.

بازیگران تئاتر قادر نیستند از راه حرفه خود ارتزاق کنند. در واقع همین موضوع سبب می‌شود تا ما به راه دیگری برای کسب روزی روی آوریم و بر حسب یک اتفاق به تئاتر بازگردیم و در این حیطه فعالیت کنیم.
 
* موقعیت تئاتر شهر برای هیچ کس جذاب نیست

خمسه درباره علت حضور خود در عرصه تئاتر و در نمایش «عرق خورشید، اشک ماه» گفت: حضور من در این نمایش به خاطر حضور دوستانم آتیلا پسیانی و رضا کیانیان است حتی اگر این افراد مرا به یک سفر تفریحی هم دعوت می‌کردند دوست داشتم در کنارشان باشم و حالا این فرصت در اجرای یک نمایش نصیب ما شده است اما موضوع این است که موقعیت تئاتر شهر برای کسی جذاب نیست و ما ترجیح می‌دهیم صبر کنیم و منتظر باشیم تا ساختمان‌های جدیدی برای تئاتر ساخته شود.
 
* تمرکز تئاتری از تئاتر شهر گرفته شده است

آتیلا پسیانی در ادامه این نشست ضمن اشاره به اینکه شرایط تئاتر شهر، شرایط نامساعدی است گفت: فضای فرهنگی تئاتر و شهر، دستخوش تحول شده است، صداهای مختلفی که ممزوج با نمایش‌های ما می‌شود و محیطی که می‌توانیم آن را از نظر فرهنگی فقیر بدانیم، پیرامون تئاتر شهر را گرفته است.
 
* پدیده سالن‌های دولتی با مدیر خصوصی/ مدیران دولتی باید بدانند که این تاج‌ها مدت زیادی بر سر آنها نخواهد ماند

پسیانی خاطرنشان کرد: 42 سال است که از افتتاح تئاتر شهر می‌گذرد و ما هر روز شاهد اتفاقات پیرامون تئاتر شهر هستیم، بزرگترین اتفاقی که برای تئاتر شهر افتاده این است که تمرکز تئاتری از آن گرفته شده است در حالی که بود و نبود این سالن بین سال‌های 57 و 58 زیر سوال بود و با تلاش همه حفظ شد، به ثبت میراث فرهنگی رسید و هنرمندان آن را نگه داشتند، سال به سال شرایطش بدتر شد. 30 سال قبل به هنگام اجرا دغدغه من ارتباطم با مخاطب بود اما امروز دغدغه من گیشه هم هست امروز 20 درصد از گیشه از ما گرفته می‌شود در حالی که باید برای کمک به گروه‌های تئاتری درصدی هم به گروه پرداخت شود. ما امروز با پدیده سالن‌های دولتی با مدیران خصوصی مواجه هستیم و در این شرایط اگر کار می‌کنیم تنها و تنها به سبب دغدغه ما برای فعالیت در زمینه تئاتر است.
 
وی افزود: وقتی اعلام می‌شود تئاترهایی که فروش آنها بالا نیست از جدول اجرا حذف می‌کنند یعنی این امکان وجود دارد که زمان اجرا از یک گروه صلب شود.

مدیران دولتی باید بدانند که این تاج‌ها مدت زیادی بر سر آنها نخواهد ماند. وقتی ادعا می‌کنیم تئاتر را به سبد خانواده اضافه می‌کنیم و بعد شرایط بدین نحوه است، پس یا تئاتر را نمی‌شناسیم و یا سبد خانواده را.
 
* قالیباف حالا باید به تئاتر بپردازد

کیانیان پس از سخنان پسیانی موضوع سالن‌های تئاتر را مطرح کرد و گفت: چند سال قبل که برای اولین بار یکی از پردیس‌های سینمایی گشایش یافت و بعد سینما آزادی ساخته شد، یکی از روزنامه‌ها از من پرسید که بزرگترین اتفاق برای سینما در سالی که گذشت چه بود و من در پاسخ گفتم گشایش سینما آزادی و وقتی پرسیده شد، بزرگترین چهره سینمایی چه کسی بود، پاسخ دادم قالیباف. چراکه حضور قالیباف سبب شد تا پردیس‌های سینمایی یکی پس از دیگری ساخته شوند و اکنون مسئله سینما این است که تمام سالن‌های سینمای دولت هستند. سوال این است که چرا بخش خصوصی حق ساخت سینما نداشته باشند. پس اصل 44 قانون اساسی چه می‌شود؟ اگر سینما به بخش خصوصی متعلق باشد، تماشاگران را به سینما جلب خواهد کرد. اما وقتی دولتی است بخش خصوصی پیرو بخش دولتی است و کسی مخاطبان را جلب نمی‌کند چرا که دولت برنامه‌ای در این زمینه ندارد و کسی فکر نمی‌کند که چرا تئاتر این همه مخاطب دارد. امروز که دوباره حکم شهرداری آقای قالیباف امضا شده است، می‌گویم باید فردا این بار به فضاهای تئاتری بپردازد. اکنون با وجود عدم شرایط متعادل عجیب است که تماشاگران تئاتر هر روز بیشتر می‌شوند.

امروز سالن‌های سینما در شرایط رو به رشدی قرار دارد و حالا زمان ساخت سالن تئاتر و اپرا و موسیقی است.

کیانیان افزود: سال‌ها قبل من و چرمشیر تمام شهر را زیر نظر گذاشتیم و مکان‌های متروکه، ساختمان‌های متروکه و فضاهایی را که امکان تبدیل آنها به سالن تئاتر وجود داشت را شناسایی کردیم. به شهرداری و ارشاد این مکان‌ها را پیشنهاد کردیم. این فکر عجیبی نبود. اما هیچ اتفاقی نیافتاد. در حالی که هر کشوری با جریان‌های فرهنگی خود می‌تواند سرش را بالا بگیرد و فرهنگ پرچم افتخار هر کشور است. مگر در کشور ما هنرمند کم است؟ اما مشکل اینجاست که هنر خود را باید با چنگ و دندان حفظ کنند، به جای آنکه از ما بخواهند که آثار موثری خلق کنیم باید از آنها تشکر کنیم که اجازه می‌دهند ما فعالیت کنیم.

کارهای قالیباف برای سینما از ذهن ما پاک نمی‌شود. همانطور که برخی از مسئولان و سنگ اندازی‌های آن را هرگز فراموش نمی کنیم.

در ادامه خمسه با اشاره به مصرعی از مولانا با این عنوان که « آب کم جو، تشنگی آور پدید »گفت: در واقع باید تشنگی به تئاتر وجود داشته باشد. مشکل اینجاست که باید این تشنگی وجود داشته باشد و ندارد. چرا ساخت مسجد هیچوقت متوقف نشده؟ چون نیاز به آن همیشه احساس شده، اگر این نیاز لمس شود که مردم نیاز به سالن تئاتر و کنسرت دارند همه چیز رشد خواهد کرد. باید به این موضوع اشاره کنم که در یک جامعه سالم تمامی جریانات به موازات هم و به تعادل رشد خواهد کرد. مثل اعضای یک بدن که اگر به تعادل و تناسب با یکدیگر رشد نکنند شرایط برای فرد نابه‌سامان می‌شود.
انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها