امروز : سه شنبه ۵ بهمن ۱۳۹۵ - 2017 January 24
۰۸:۴۱
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 52828
تاریخ انتشار: ۳ مهر ۱۳۹۲ - ساعت ۰۱:۰۱
تعداد بازدید: 160
به گزارش خبرنگار اجتماعی باشگاه خبری فارس«توانا»، همه ساله با فرا رسیدن ماه مهر و آغاز سال تحصیلی جدید، دانش‌آموزان با ذوق و شوق فراوان با مانتو و ...

به گزارش خبرنگار اجتماعی باشگاه خبری فارس«توانا»، همه ساله با فرا رسیدن ماه مهر و آغاز سال تحصیلی جدید، دانش‌آموزان با ذوق و شوق فراوان با مانتو و کیف و کفش تازه که یادآور بهترین خاطرات است روانه مدارس می‌شوند تا در بهار علم و دانش با همکلاسی‌های خود همراه شوند.

در روزهای ابتدایی سال تحصیلی جدید، با ابراهیم نکو نماینده مردم رباط کریم و بهارستان در مجلس شورای اسلامی که پیش از نمایندگی مجلس به حرفه معلمی مشغول بوده است، گفت‌وگویی داشتیم.

*اولین روز مدرسه برادر بزرگترم دست من را گرفته بود و کشان کشان به مدرسه می‌برد

فارس: از خاطرات اولین روز ورود به مدرسه بگویید؟

نکو:  بنده مقاطع ابتدایی را در دوران قبل از انقلاب ‌گذراندم؛ به خاطر دارم اولین روز ورود به مدرسه برایم کمی سخت بود و در آن اوایل برای رفتن به مدرسه مقاومت می‌کردم و برادر بزرگترم دست من را گرفته بود و کشان کشان به مدرسه می‌برد تا اینکه به مرور زمان با درس و مشق آشنا شدم و علاقه‌ام برای حضور در مدرسه بیشتر شد و خوشبختانه توانستم موفقیت‌های خوبی را کسب کنم و جزو شاگردان ممتاز مدرسه باشم.

فارس: آیا اسامی مدارسی که در آنها به تحصیل مشغول بودید را به یاد دارید؟

نکو: آن زمان در روستای آغچه مشهد از توابع شهرستان ملکان که در آن زمان جزو شهرستان مراغه بود مشغول به تحصیل شدم؛ این روستا یک کلاس درس بیشتر نداشت و دانش‌آموزان آن مختلط بودند؛ کلاس پنجمم مصادف با اوایل انقلاب بود و بنده به همراه دوستانم در داخل شهر در راهپیمایی‌ها شرکت می‌کردیم و بعد از پیروزی انقلاب به دلیل امکانات کم در روستا به شهرستان رباط کریم در بخش نسیم‌شهر که قبلاً به نام اکبرآباد معروف بود، اسباب‌کشی کردیم.

از سال 1359 تاکنون در این شهرستان زندگی می‌کنم که یک سال از مقاطع راهنمایی را در مدرسه رازی و دو سال دیگر را در مدرسه شهید رضایی واقع در اسلامشهر گذراندم و دو سال از مقاطع دوران دبیرستان را در مدرسه شهید مطهری در شهرستان رباط کریم و دو سال دیگر را در مدرسه شهید مطهری واقع در اسلامشهر سپری کردم.

*قبل از شغل معلمی به حرفه مهندسی بسیار علاقه‌مند بودم

فارس: قبلاً دوست داشتید چه کاره شوید؟

نکو: بنده از همان ابتدا به رشته مهندسی بسیار علاقه‌مند بودم و فکر نمی‌کردم که روزی معلم شوم اما با شرکت در کنکور سراسری در رشته آمار سازمان فنی و حرفه‌ای قبول شدم که جزو سهمیه‌های آموزش و پرورش بود، اما با توجه به علاقه بسیار به رشته مهندسی، رشته آمار را رها کردم و با شرکت دوباره در کنکور در رشته مهندسی صنایع قبول شدم و این رشته را ادامه تحصیل دادم اما کم کم علاقه‌ام به محیط و فضای آموزشی حاکم در آموزش و پرورش بیشتر شد و این انگیزه باعث شد تا به عنوان معلم به صورت حق‌التدریس وارد این حرفه شوم.

فارس: چه پایه‌هایی را تدریس می‌کردید؟

نکو: بنده با توجه به رشته تخصصی خود در دانشگاه از همان ابتدا درس ریاضی را تدریس کردم و در اولین سال، این درس را برای دانش‌آموزان پایه اول راهنمایی تدریس کردم و بعد از گذشت یکسال، درس ریاضی را با تمام شاخه‌های آن در مقاطع دبیرستان تدریس کردم، اما معتقدم کسی که وارد این حرفه می‌شود با یکسری مسائلی روبرو می‌شود که به مرور زمان احساس می‌کند زندگی وی خلاصه در مدرسه، دانش‌آموز و مسائل تدریس شده است.

* لذتی که در کار تدریس و حرفه معلمی وجود دارد در هیچ حرفه دیگری وجود ندارد

فارس: آیا در دانشگاه نیز تدریس می‌کنید؟

نکو: بله، در رشته‌های علوم انسانی از جمله منابع انسانی و رفتارهای سازمانی و برخی دیگر از زیر شاخه‌های آن در دانشگاه تدریس کرده‌ام، اما بیشتر سال‌های عمر خود را در حرفه معلمی گذراندم و مدیریت چند دبیرستان و هنرستان را نیز به عهده داشتم، اما معتقدم لذتی که در کار تدریس و حرفه معلمی وجود دارد در هیچ حرفه دیگری وجود ندارد.

فارس: شاگردان قدیمی خود را می‌بینید؟

نکو: بله، اتفاقاً در چند هفته گذشته جلسه مدیران مدارس بود که بنده در خدمت این دوستان بودم، در این جلسه بسیاری از این مدیران مدارس، دانش‌آموزان بنده بودند؛ اکنون نیز در شهرستان بهارستان ناحیه دو، 3 نفر دیگر از دانش‌آموزانم جزو معاونان مدرسه، رئیس بازرسی و حراست آموزش و پرورش هستند و چند نفر دیگر نیز از اعضای شورای شهر و اساتید دانشگاه بوده و به کار تدریس مشغول هستند.

*شاگردانم برای روز معلم با خرید چند جفت جوراب به منزل ما آمدند و بنده به آنها ناهار دادم

فارس: آیا با همکاران فرهنگی خود ارتباط دارید؟

نکو: بله، به طوری که هفته‌ای 2 یا 3 مرتبه با جمعی از این دوستان نشست و جلساتی را در شهرستان‌های رباط کریم و بهارستان برگزار می‌کنیم و تمام آنها همکاران فرهنگی بنده هستند اما در برخی شب‌ها در خانه دوستان و همکاران نشست‌هایی را به صورت دوستانه و صمیمانه و عاری از مسائل کاری و سیاسی برگزار می‌کنیم  و خاطرات گذشته را با حضور برخی از جوانان زنده ‌می‌کنیم.

فارس: بهترین هدیه‌ای که از دانش‌آموز خود دریافت کرده‌اید، چه بوده است؟

نکو: بنده به دلیل اینکه دانش‌آموزانم را از صمیم قلب دوست داشته و ارتباط صمیمانه‌ای با آنها داشتم، یکی از محبوب‌ترین معلمان مدرسه بودم و به جرأت می‌توانم بگویم که بیشترین کادوهای روز معلم را بنده از دانش‌آموزانم دریافت می‌کردم.

اما یکی از بهترین خاطراتی که در ذهن بنده و خانواده خودم نقش بسته است به زمانی برمی‌گردد که سال اول راهنمایی را تدریس می‌کردم  و روز معلم فرا رسیده بود و دانش‌آموزان کادوهای مختلفی را برای بنده آورده بودند به غیر از چند نفر که بعد از کلاس، هنگام زنگ تفریح پیشم آمدند و گفتند ما کادو تهیه کردیم ولی نتوانستیم به مدرسه بیاوریم که بنده نیز به آنها گفتم که شماها با خوب درس خواندتان به من کادو می‌دهید.

هنگام ظهر پس از اتمام کلاس‌های درس که به منزل می‌رفتم باران شدیدی نیز می‌بارید چند دقیقه بعد از رسیدن بنده به منزل، زنگ خانه به صدا درآمد که آن زمان منزل ما یک طبقه بود، پدرم به سمت حیاط رفت و در را باز کرد و پس از چند دقیقه پیش من آمد و گفت: 3، 4 نوجوان آمده‌اند و با تو کار دارند.

زمانی که جلوی درِ حیاط رفتم، دیدم همان دانش‌آموزانی هستند که در مدرسه به بنده گفتند ما برای روز معلم برای شما کادو تهیه کرده‌ایم اما نتوانستیم با خود بیاوریم؛ به دلیل اینکه بدون وسیله نقلیه به منزل ما آمده بودند و بارندگی شدید آنها را خیس کرده بود، دانش‌آموزان را به داخل منزل دعوت کردم و تعدادی حوله به آنها دادیم تا خودشان را خشک کنند؛ جالب اینکه هر کدام یک جفت جوراب به عنوان کادو برای بنده آورده بودند که بنده نیز آنها را برای صرف ناهار در منزل نگه داشتم.

فارس: آیا اکنون نیز تدریس می‌کنید؟

نکو: خیر، اما در تلاش هستم با توجه به سال تحصیلی جدید بتوانم دو ساعتی را برای تدریس در دانشگاه وقت بگذارم.

*مهمترین عامل برای کاندیداتوری مجلس، علاوه بر درخواست مردم، مشکلات محل سکونتمان بود

فارس: چطور از حرفه معلمی به نمایندگی مجلس روی آوردید؟

نکو: مهمترین عاملی که بنده را وادار کرد تا برای نمایندگی مجلس کاندیدا شوم مشکلات محل سکونتمان بود به دلیل اینکه بنده در دوره‌های قبل برای کاندیداهای مجلسی که از شهرستان رباط کریم و بهارستان نزد بنده می‌آمدند و از عملکرد و توانایی‌های آنها مطلع بودم، تبلیغ می‌کردم تا اینکه بنده در دوره اول شورای شهر شرکت کرده و نفر اول انتخاب شدم که آن زمان با شروع دوره ششم مجلس شورای اسلامی بعد از حدود فعالیت چند ماهه در شورای شهر، استعفا داده و برای شرکت در مجلس کاندیدا شدم ولی نفر دوم شدم و نتوانستم به مجلس راه پیدا کنم و دوره هفتم نیز با توجه به مشکلاتی که برای بنده پیش آمد نتوانستم برای کاندیداتوری مجلس شرکت کنم تا اینکه در دوره نهم به عنوان نماینده مردم در شهرستان رباط کریم به مجلس راه پیدا کردم.

*آرام‌ترین و لذت‌بخش‌ترین حرفه به عقیده بنده همان حرفه معلمی و کلاس درس است

فارس: چرا کار تدریس را ادامه ندادید؟

نکو: متأسفانه سیاست بسیار آلوده است و کسی که وارد آن شود علاوه بر آلوده شدن تلاش می‌کند تا در این مسیر شکست‌هایش را نیز جبران کند، بنده به دلیل اینکه تعدادی از مردم نزد من آمده و درخواست می‌کردند که برای نمایندگی مجلس کاندیدا شوم و از طرف دیگر به دلیل کسب موفقیت در شورای شهر، احساس می‌کردم که برای نمایندگی مجلس نیز به راحتی می‌توانم موفق شوم اما زمانی که وارد این عرصه شدم متوجه بار بسیار سنگین این کار شدم به طوری که فرد در این مسیر باید خانواده خود را نیز فراموش کند.

زمانی که یک دوره از نمایندگی مجلس را می‌گذرانی دوباره تمایل داری که این مسیر را ادامه دهی، بنده نیز با تشویق دوستان و انتخاب مردم وارد دوره نهم مجلس شدم اما بعد از ورود متوجه شدم که آن چیزهایی را که در ذهن داشتم، خبری نیست.

اما اگر از بنده بپرسند بهترین حرفه از نظر شما چیست می‌گویم درست است که حرفه نمایندگی مجلس نوعی انجام وظیفه و خدمت به مردم است اما آرام‌ترین و لذت‌بخش‌ترین حرفه به عقیده بنده همان حرفه معلمی و کلاس درس است، لذتی که از غم و غصه دانش‌آموز گرفته تا سختی‌ها و بیماری‌‌ها و حتی شاد بودن دانش‌آموزان را دارد.

*100درصد مدارس شهرستان بهارستان دو نوبته هستند

*خیرین مدرسه‌ساز حضور و فعالیت خوبی دارند

فارس: اکنون که نماینده مجلس هستید تاکنون چه کارهایی برای مدارس حوزه انتخابیه خود کرده‌اید؟

نکو: متأسفانه اکنون شهرستان بهارستان دارای دو ناحیه است که در یکی از این نواحی نزدیک به 100 درصد مدارس آن دو نوبته هستند و بر اساس گزارشاتی که از مسئولان آموزش و پرورش شهرستان دریافت کرده‌ام در ناحیه دو شهرستان بهارستان 56 مدرسه وجود دارد که در 96 نوبت اداره می‌شود به عبارت دیگر نزدیک به 100 درصد مدارس دو نوبته هستند؛ بر این اساس، تلاشمان بر این است که با حمایت از خیرین‌مدرسه‌ساز و حتی خود آموزش و پرورش بتوان مدارس را به صورت استاندارد یک نوبته کرد البته در این زمینه کارهای بسیاری صورت گرفته است اما کافی نیست.

خوشبختانه در شهرستان‌های حوزه انتخابیه بنده خیرین مدرسه‌ساز حضور و فعالیت خوبی دارند و با رایزنی‌هایی صورت گرفته با این دوستان، تلاش می‌کنیم تا مشکلات مدارس این شهرستان‌ها برطرف شود تا بتوانیم محیط شادابی را برای دانش‌آموزان مهیا کنیم.

در هفته‌های گذشته از دانش‌آموزانی که از این شهرستان‌ها رتبه‌های ممتاز کنکور سراسری را کسب کرده بودند و همچنین دانش‌آموزانی که در رشته‌های فرهنگی و قرآنی موفقیت‌هایی را در سطح کشور، استان و شهرستان کسب کرده بودند هدیه‌ای به رسم یادبود به این افراد و مربیان آنها داده شد تا در این زمینه شاهد موفقیت‌های بیشتری از این دانش‌آموزان باشیم.

در ضمن بنده در دیدارهایی که با مدیران مدارس و فرهنگیان داشته‌ام همیشه اعلام کرده‌ام که در حد توان خود از آنها حمایت می‌کنم و از فرهنگیان درخواست کردم که دانش‌آموزان را از نظر سطح کیفی رشد بیشتری دهند.

فارس: اگر به 10 یا 20 سال گذشته برگردید آیا همین شغل معلمی را انتخاب می‌کنید؟

نکو: بله، اگر چنین اتفاقی رخ دهد حاضرم حتی در یک روستای دور افتاده کار تدریس را ادامه دهم و به کارهای دیگر نمی‌پردازم.

*با همان دستمزد اندک معلمی کارهای بسیاری انجام می‌دادم

فارس: حقوق زمانی که شما معلم بودید چقدر بوده است و اکنون که نماینده مجلس شدید چقدر است؟

نکو: حدود 25 سال پیش در اوایل سال‌های کاری خود حدود 2 یا 3 هزار تومان حقوق بیشتر دریافت نمی‌کردم اکنون که نماینده مجلس شده‌ام حدود ۲.۵ میلیون تومان حقوق دریافت می‌کنم اما با همان دستمزد اندک معلمی کارهای بسیاری انجام می‌دادم. 

*لازمه رسیدن به سطح عالی در منطقه و جهان از نظر علمی، تأمین نیازهای مالی و امکانات رفاهی فرهنگیان است

فارس: نظرتان در خصوص حقوق معلمان کنونی چیست؟

نکو: اگر بخواهیم واقع‌بینانه به این مسأله نگاه کنیم امروز تقریباً امکانات فرهنگیان در مقایسه با سال‌های گذشته بهتر شده است، در آن زمان امکانات رفاهی و حتی وسیله‌ای برای رفت‌وآمد معلمان به مدرسه و منزل وجود نداشت اما اکنون با توجه به اینکه کشور ایران کشور ثروتمندی است باید هر روز شاهد یک تحول در حوزه زندگی مردم باشیم به خصوص معلمان که باید روز به روز امکانات رفاهی آنها بهبود پیدا کند و این انتظارات بی‌جایی نیست.

معتقدم که معلم نباید در خصوص امکانات رفاهی و مالی دغدغه‌ای داشته باشد به طوری که بتواند با همین حقوق امورات زندگی خود را بگذراند و نیاز به حرفه دیگری نداشته باشد البته این بدین معنا نیست که تاکنون خدمات ارزنده‌ای برای آنها صورت نگرفته است بلکه این امکانات کافی نیست.

برای رسیدن به سطح عالی در منطقه و اینکه در جهان حرفی برای گفتن داشته باشیم و نظام اسلامی بتواند از ظرفیت‌های علمی و جوانانی که در کشور وجود دارد بهترین استفاده را ببرد، لازمه آن این است که معلمان و فرهنگیان از نظر حقوق و مزایا تأمین شوند و امکانات رفاهی بیشتری داشته باشند تا شاهد کارآیی بیشتر آنها باشیم.

*جایگاه معلم، وضعیت معیشتی فرهنگیان و کمبود امکانات مدارس از مشکلات کنونی آموزش و پرورش است

فارس: مشکلات کنونی آموزش و پرورش چیست و چه راه‌حل‌هایی را پیشنهاد می‌کنید؟

نکو: باید پذیرفت که آموزش و پرورش ایرادات و کاستی‌های بسیاری دارد اما کارهای بسیاری نیز برای ارتقای این وزارتخانه صورت گرفته و برخی نیز در حال انجام است، اما مهمترین کاستی که اکنون در آموزش و پرورش بیشتر احساس می‌شود جایگاه ارزشمند معلم است که به درستی به جامعه معرفی نشده است به عبارت دیگر باید بتوانیم بین خانواده‌ها و آن جایگاه معلم و نقش آن در ساختن جامعه و تربیت فرزندانمان یک ارتباط عمیق و ریشه‌ای برقرار کنیم.

چه بسا اینکه دانش‌آموزان در بسیاری از موارد سخن و حرف معلم را نسبت به والدین خود بیشتر می‌پذیرند، لذا این نقش را باید به درستی به جامعه معرفی کنیم.

دومین ایراد، وضعیت معیشتی معلمان است که باید در این زمینه کارهای اساسی صورت گیرد تا از معلمان آن درخواست‌های مورد نظر آموزشی و تربیتی را بخواهیم.

از دیگر مشکلات آموزش و پرورش، بحث کیفیت مدارس از نظر فیزیکی است به طوری که وضعیت مدارس ما به گونه‌ای است که نتوانسته است یک روحیه شادابی را برای دانش‌آموز ایجاد کند.

معتقدم باید بر اساس محتوای دروسی که برای دانش‌آموزان در نظر گرفته می‌شود امکانات متناسب با آن دروس وجود داشته باشد به عنوان مثال در بحث درس ورزش، هنوز امکانات لازم و کافی در مدارس وجود ندارد، حتی دیگر دروسی که برای آموزش آنها به تکنولوژی‌های روز از جمله کامپیوتر و برنامه‌های نرم‌افزاری و اینترنت نیاز دارد، از نظر امکانات در سطح بسیار پایینی قرار داریم و آموزش و پرورش نتوانسته است این تکنولوژی‌های جدید را در مدارس رواج و گسترش دهد هر چند که گام‌های بسیاری برداشته شده است اما مدارس ما تا رسیدن به استانداردها فاصله بسیاری دارد.

گفت‌وگو از فاطمه شکری

انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار