امروز : جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 9
۱۶:۲۹
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 53506
تاریخ انتشار: ۴ مهر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۵:۰۸
تعداد بازدید: 99
«پویا عارفی»، کارشناس مسائل سیاسی و بین‌المللی در مصاحبه‌ای با خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس در خصوص سخنرانی باراک اوباما در مجمع ...

«پویا عارفی»، کارشناس مسائل سیاسی و بین‌المللی در مصاحبه‌ای با خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس در خصوص سخنرانی باراک اوباما در مجمع عمومی سازمان ملل متحد اظهار داشت: اوباما در سخنرانی خود درباره ایران در مجمع عمومی، آرام و سنجیده سخن گفت. از یک سو سعی کرد نیات تعامل جویانه‌ای را القاء کند و از سوی دیگر از نگرانی‌های راهبردی آمریکا صحبت کرد. در مورد اول صراحتا عنوان کرد که خواهان تغییر نظام سیاسی در ایران نیست و به حق حاکمیت ملی ایران احترام می‌گذارد و هم چنین امکان وجود فعالیت‌های هسته ای صلح آمیز را به رسمیت شناخت. اما از سوی دیگر عنوان کرد پرونده هسته‌ای و امنیت اسراییل اولویت سیاست خارجی این کشور است.

به باور آقای عارفی،  معنی ضمنی این گفته پیوند بین موضوع هسته‌ای و امنیت اسراییل است. حال سؤال این است: در چه صورتی برنامه‌های هسته‌ای خطر امنیتی برای دیگری دارد؟ پاسخ به این سوال نشان می‌دهد که پیش‌فرض اصلی اوباما علی‌رغم همکاری ایران با آژانس، ماهیت غیر صلح‌آمیز یا حداقل غیرشفاف فعالیت‌های هسته‌ای ایران است.

این کارشناس و دانش‌‌آموخته سیاست افزود:  این نکته مهم  می‌بایست مدنظر طرف ایرانی قرار بگیرد و از هرگونه تداخل محتوایی بین پرونده هسته‌ای و سایر موارد اجتناب کنند چرا که ورود سایر بازیگران با منافع متفاوت سبب پیچیده‌تر شدن دست‌یابی به سازوکاری جهت حصول توافقات می‌شود.

البته به نظر می‌رسد تاکید آقای روحانی بر ارجحیت همکاری دو کشور در پرونده هسته‌ای در مصاحبه با سی‌ان‌ان و توصیه وی به اوباما مبنی بر پرهیز از دنباله‌روی منافع گروه‌های فشار جنگ‌طلب حاکی از آگاهی از همین نکته است. به هرحال تلاش‌های تسامح‌جویانه کاملا آشکاری در تحرکات دول غربی نسبت به قبل مشاهده می‌شود که به خوش‌بینی‌ها در صحنه عمل دامن می‌زند.

عارفی احتمال دچار شدن سیاست اوباما به سرنوشت سیاست کلینتون در خصوص ایران را چندان زیاد ندانست و گفت: به نظرم تفاوت اصلی دو دوره تغییر در زمینه‌ها و بسترهای اداراکی و عملیاتی در هر دو کشور است. در دوره‌های گذشته لفظ گفتگو و تعامل برای دست‌اندرکاران سیاست خارجی بی‌هزینه نبود و با فشار های شدید درون سیستمی همراه بود. اما امروز دیدگاه‌ها به واقعیت‌ها نزدیک‌تر و ضرورت حل مشکلات ملموس‌تر شده است. همین موضوع فضای تصمیم‌گیرندگان را برای تعامل مهیاتر می‌کند.

در مورد نقش لابی‌های خارجی در سیاست خارجی آمریکا هم عارفی مدعی شد که نباید بیش از حد مبالغه کرد. آنان گروه‌های همسود(یا فشار)ی هستند که بر سیاست ها اثر می‌گذارند بدون آنکه در جایگاه تصمیم‌گیری  باشند. در ضمن در بسیاری از مواقع آنان منافع متفاوتی را پیگیری می‌کنند. به طور کلی استفاده از ابزارهای رسانه‌ای، بهره‌گیری از نهادهای مدنی بین‌المللی و مذاکرات روشن ، با برنامه و دنباله‌دار می‌تواند از شدت اثر آنان بکاهد. اگر اراده سیاسی برای حل و فصل پرونده هسته‌ای برمبنای احترام متقابل و حقوق بین‌الملل شکل بگیرد، می‌توان به توافقی پایدار جدا از نقش این لابی‌ها رسید.

وی ادامه داد: ایران و آمریکا هم در حال حاضر  و هم در گذشته در زمینه‌های مختلف دارای منافع مشترک(که دستیابی به آنان نیازمند همکاری مشترک است) و منافع موازی (که طرفین دستیابی به آنان را از طریق همکاری یا عدم همکاری  بدون بروز تعارض دنبال می‌کنند) بوده‌اند. اما ترسیم یک چارچوب کلی برای مدیریت اختلافات در کوتاه‌مدت یا حتی میان‌مدت غیرواقعی به نظر می‌رسد و مستلزم بروندادهای مشخص پس از به ثمر رسیدن چند همکاری موردی در مسایل مختلف منطقه‌ای است.  

انتهای پیام/ص
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها