امروز : شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 10
۰۷:۳۷
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 5398
تاریخ انتشار: ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ساعت ۲۳:۰۰
تعداد بازدید: 143
خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس- علی الله سلیمی: داستان نویسان شناخته شده کشورمان امسال غایبان اصلی نمایشگاه کتاب تهران محسوب می شوند و ...

خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس- علی الله سلیمی: داستان نویسان شناخته شده کشورمان امسال غایبان اصلی نمایشگاه کتاب تهران محسوب می شوند و آنهایی هم که اثر جدیدی با خود به نمایشگاه آورده‌اند، داستان هایشان اغلب آثار خلاقه‌ای محسوب نمی شود و اکثر این آثار به سفارش مراکز دولتی نوشته و چاپ و منتشر شده است.

برای آن گروه از علاقه‌مندان ادبیات داستانی که در ایام برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران، پیگیر جدیدترین آثار نویسندگان شاخص کشورمان هستند، امسال در نمایشگاه بیست و ششم اتفاق خاصی نیفتاده و اکثر ناشران در این زمینه خبرهای خوشی برای مشتریان خود ندارند.
نویسندگان بزرگ و شناخته شده کشورمان امسال در نمایشگاه کتاب تهران حضور کمرنگی دارند و آنهایی هم که اثر جدیدی با خود به نمایشگاه آورده اند، داستان هایشان اغلب آثار خلاقه ای محسوب نمی شود و اکثر این آثار به سفارش مراکز دولتی نوشته و چاپ و منتشر شده است. بنابر این، بازار داستان های جدید ایرانی در نمایشگاه امسال کم فروغ است و اکثر بازدیدکنندگان از غرفه های مختلف ترجیح می دهد به سراغ آثار ترجمه ای بروند که بسیاری از آنها هم ترجمه های جدید از آثاری است که پیش از این توسط مترجمان دیگری ترجمه و چاپ و منتشر شده است.

این که چه اتفاقی افتاده که وضعیت داستان ایرانی به این جا رسیده است، نیاز به یک تحقیق کارشناسانه دارد تا همه ابعاد این موضوع بررسی و علت کمرنگ شدن حضور نویسندگان کشورمان در عرصه داستان روشن شود. اما با یک بررسی اجمالی و نگاه کلی به وضعیت ادبیات داستانی کشورمان در سال های اخیر می توان به برخی علت های آن اشاره کرد.

یکی از علت های اصلی غیبت نویسندگان شناخته شده کشورمان در عرصه داستان های غیر سفارشی به چالش های موجود در وضعیت اقتصادی جامعه ایرانی در سال های اخیر بر می گردد که طبعاً نویسندگان هم بخشی از این جامعه بزرگ را تشکیل می دهند.
آنها اغلب ترجیح می دهند به سراغ آثار بروند که از قبل، مسئله حق التالیف آن تضمین شده باشد. به بیان دیگر ترجیح می دهند با ناشرانی کار کنند که از یک عقبه مالی تضمین شده برخوردارند. شاید برای همین است که در نمایشگاه امسال اغلب با آثار و نام های شناخته شده ای رو به رو می شویم که زینت بخش غرفه ناشران دولتی شده اند. این مسئله چند اتفاق خوشایندی برای ادبیات داستانی کشورمان محسوب نمی شود، چرا که اغلب ناشران دولتی دغدغه ای برای فروش این آثار ندارند و بیشتر این مراکز انتشاراتی که بخش کوچکی از یک مجموعه بزرگ دولتی هستند، اغلب برای بالا بردن بیلان کاری خود، نویسندگان را به خدمت می گیرند و در این راه هرچه از چهره های شناخته شده ادبیات داستانی کشورمان بهره ببرند، کلاس کارشان بالاتر می رود.
عرضه تولیدات این مراکز هم اغلب به صورت کلی است و معمولاً مدیران مراکز یاد شده فرصت تک  فروشی کتاب های تولیدی خود را ندارند. گاه کتاب های داستانی تولید شده در این پروسه یکجا به یک ارگان یا نهاد دیگر واگذار می شود تا در همایش های گوناگون و در قالب هدیه فرهنگی بین شرکت کنندگان و در مواردی هم بین کارمندان و کارکنان آن ارگان یا نهاد توزیع شود.

اولین نتیجه این شکل از تولید و توزیع کتاب آن است که این آثار به دست مخاطبان اصلی و واقعی آن نمی رسد و ممکن است کسانی که این کتاب ها را در قالب هدیه فرهنگی دریافت می کنند، در گوشه ای از کتابخانه شخصی خود قرار دهند و چون کتاب های مورد علاقه آنها محسوب نمی شوند، هرگز به سراغ آنها نروند و این مسئله غم انگیزترین سرنوشت یک کتاب داستانی است.
این مسئله که اکنون به بهانه حضور کم رنگ نویسندگان شناخته شده در بخش داستان های جدید و غیر سفارشی در نمایشگاه کتاب بیست و ششم مطرح می شود، درد این ایام ده روزه برگزاری نمایشگاه کتاب تهران نیست، درد داستان ایرانی در سال های اخیر است که در ایام نمایشگاه کتاب تهران بیشتر به چشم می آید و در بقیه ایام سال همچنان ادامه دارد.
انتهای پیام/و
برچسب ها:
آخرین اخبار