امروز : جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 9
۰۹:۳۱
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 54476
تاریخ انتشار: ۷ مهر ۱۳۹۲ - ساعت ۰۱:۰۵
تعداد بازدید: 124
به گزارش خبرنگار انتظامی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، امنیت یکی از بارزترین وجوه بالندگی یک جامعه و زمینه ساز رشد، توسعه و ثبات آن ...

به گزارش خبرنگار انتظامی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، امنیت یکی از بارزترین وجوه بالندگی یک جامعه و زمینه ساز رشد، توسعه و ثبات آن محسوب می‌شود. شکوفایی اقتصادی یک جامعه، سرمایه‌گذاری، برنامه ریزی برای توسعه، پیشرفت و هرگونه فعالیتی که می‌تواند عاملی موثر برای بهبود اوضاع اقتصادی، اجتماعی و سایر ابعاد جامعه باشد، همه در سایه استقرار امنیت است.

در واقع امنیت از مهمترین اهداف، منابع و ارزش‌های اصولی پایدار جامعه است و مهمتر از امنیت، موضوع «احساس امنیت» است. همانگونه که وجود امنیت امری لازم است، احساس امنیت هم به اندازه وجود آن لازم، حتمی و ضروری است. برای مثال ممکن است در یک جامعه اقدامات تأمینی به شدت توسط نهادها و دستگاههای انتظامی و پلیسی صورت گیرد، اما افراد احساس امنیت نکنند.

امروزه اهمیت وجود امنیت بر هیچ کس پوشیده نیست. انسان بعد از ارضای نیازهای فیزیولوژیکی برای تأمین آسایش و رفاه خویشتن به امنیت نیاز دارد.

اما یکی از مشکلات جوامع بشری احساس فقدان امنیت است. امنیت، مفهومی است که دارای دو بعد ذهنی و عینی است. از بعد عینی، امنیت اجتماعی به معنای ایجاد شرایط و موقعیت ایمن برای افراد جامعه است و از بعد ذهنی، امنیت به معنای احساس امنیت است.

بر این اساس، امنیت ارتباط مستقیمی با ذهنیت و ادراک مردم دارد. اگر مردم جامعه ای احساس کنند که امنیت کمرنگ شده یا کاهش یافته است، ممکن است در مرحله اول آن را فقط به عنوان یک واقعیت ذهنی تلقی کنند، اما در مرحله بعد و به نحو ناخودآگاه به عنوان پدیده‌ای بیرونی تجلی خواهد یافت.

در واقع، نداشتن یا ضعیف دانستن امنیت، در وهله اول، تحت عنوان یک احساس تلقی شده اما در مرحله حادتر به صورت یک واقعیت یا پدیده اجتماعی بروز می کند که در این مرحله به یک معضل و آسیب اجتماعی تبدیل شده و می تواند اقتدار و مشروعیت نظام سیاسی را به عنوان تأمین کننده امنیت تضعیف کرده و با زیر سؤال رفتن این اقتدار و کاهش مشروعیت نظام سیاسی، آن را با بحران نیز مواجه کند.

اهمیت و نقش احساس امنیت در توسعه جامعه

غلامعلی افروز، روانشناس در مورد احساس امنیت می‌گوید: «احساس امنیت روانی، از برجسته‏ترین ویژگی‏های شخصیتی افراد خلاق و تواناست و مؤثرترین شیوه ترغیب محققان کشور به تفکر و تلاش و دستیابی به سرحلقه علوم و فنون برتر، نوآوری و ابداع، ابتکار وخلافیت؛ ایجاد آرامش روانی و تأمین امنیت فردی و خانوادگی، شغلی و حرفه‏ای و اجتماعی و اقتصادی است. همه انسانها به آرامش روان و امنیت خاطر نیاز دارند، و در این میان معلمان، مربیان، محققان و پژوهشگران بیش از همه به این موهبت محتاجند.»

افروز همچنین احساس امنیت را نعمت و موهبت بزرگی می‌داند که باید کارگزاران جامعه اسلامی نسبت به تبلور چشمگیر آن در میان قشرهای مختلف مردم، به ویژه جوانان همت گمارند و از هیچ کوششی برای ایجاد و تقویت احساس امنیت در مردم فروگذار نکنند. چرا که همه پیشرفت‏ها، نوآوریها و خلاقیت‏ها، دستاوردهای علمی و آرامش معنوی در گرو وجود احساس آرامش روانی و امنیت اجتماعی است که به دست می‌آید.

توسعه در بستر امنیت ممکن می‌شود

در همین زمینه آیت‌الله محسنی گرکانی، رئیس دیوان عالی کشور معتقد است که «توسعه اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی که سازنده و مسبب پیشرفت یک کشور است در بستر امنیت پدید می‌آید.»

آیت‌الله گرکانی می‌گوید: «شکی نیست که امنیت یک واژه و پدیده مبارک است امّا مهمتر از عنصر امنیت، احساس امنیت برای مردم است . امنیت در اجتماع بشر از مهمترین و با اولویت‌ترین مسائل فردی و اجتماعی است و هیچ عنصری مهمتر از امنیت برای پیشرفت نیست.»

رئیس دیوان عالی کشور نیز مانند افروز وجود امنیت در یک کشور را یک فرصت طلایی می‌داند که اگر ملت آن کشور از پیر و جوان احساس امنیت کنند، این آسودگی خاطر در فعالیت و خلاقیت برای همه طبقات اعم از شهروندان و دانشگاهیان، اساتید و دانشجویان و نخبگان، کسبه و بازاریان، کشاورزان و صنعتگران فراهم خواهد شد.

وی در مورد احساس امنیت می‌گوید: «ممکن است امنیت در فضای جامعه با گفتارهای رسانه‌ای و تبلیغی وجود داشته باشد ولی اگر فرد احساس امنیت نکند و احساس ناامنی داشته باشد و به دیگران اعتماد نکند به انزوا و بدبینی روی خواهد آورد.»

قرآن کریم نیز امنیت را به دو بخش تقسیم بندی کرده است. اول در امان بودن از گرسنگی و دوم در امنیت بودن از ترس و فشار و ناامنی که دشمن تحمیل می‌کند.

احساس امنیت در جامعه متناسب با امنیت موجود نیست؟

ایران کشوری است که بعد از پشت سر گذاشتن دوران گذار (بعد از انقلاب اسلامی) توانسته است که محیطی امن را برای مردم خود ایجاد کند. آمار پایین رخدادهای امنیتی در سطح کشور خود گویای این امر است و ایران را نسبت به کشورهای منطقه که هر روز در آنها حادثه‌ای امنیتی رخ می‌دهد، در جایگاه بسیار بالایی قرار می‌دهد. امنیت می‌تواند در زمینه‌های بسیاری ظهور کند مانند امنیت جانی، مالی، شغلی، اخلاقی، دفاعی و انتظامی. که مشخصاً آنچه در این گزارش مدنظر قرار دارد امنیت جانی، اخلاقی و انتظامی در کشور است.

به جرئت می‌توان گفت که ایران در میان کشورهای جهان نیز از حیث کنترل جرایم امنیتی از رتبه بسیار بالایی برخوردار است.

اما همان گونه که اشاره شد، امنیت در جامعه و احساس امنیت دو مقوله متفاوت از هم هستند و ارتباط چندان زیادی با هم ندارند. همانگونه که سرهنگ زاهدیان، رئیس پلیس امنیت اخلاقی کشور می گوید، امنیت و احساس امنیت را باید دو مقوله جدا از هم بدانیم. به عقیده وی «احساس امنیت در کشوری مانند انگلیس بالاست در صورتی که آمار جرائم در آن زیاد است و انگلیس کشوری ناامن به شمار می‌رود».

شاید به همین دلیل بود که مصطفی محمد نجار، وزیر کشور وقت، در تاریخ هشتم مرداد سال 90 گفت: «ایران یکی از کشورهای امن جهان است، اما احساس امنیت در جامعه متناسب با امنیت موجود نیست».

با کارهای پلیسی نمی‌توان احساس امنیت را ارتقا داد

سردار اسماعیل احمدی مقدم، فرمانده نیروی انتظامی کشور به عنوان متولی اصلی تأمین امنیت کشور در مورد رابطه امنیت و احساس امنیت می‌گوید: «امنیت یک مقوله تک بعدی و پلیسی نیست، بلکه بنیان‌های فرهنگی، اقتصادی و ... در برقراری امنیت نقش بسزایی دارند. امنیت را نمی‌توان فقط با جزمه و شرطه برقرار کرد. انسان ممکن‌الخطاست بنابر این امنیت مطلق نداریم، چرا که خطا و گناه برای انسان‌ها امکانپذیر است.»

اما آیا برقراری امنیت تنها بر عهده پلیس است و با کارهای پلیسی به دست می‌آید؟ در این زمینه فرمانده ناجا معتقد است: « برقراری امنیت باید از طریق ساز و کارهای اجتماعی باشد. تلاش کنیم امنیت را از طریق مقوله‌های اجتماعی برقرار کنیم نه این که به سرعت آن را امنیتی کنیم. تحقیقات پلیس نشان می‌دهد که حدود 60 تا 70 درصد جرایم در هر استانی متعلق به مرکز استان است و رابطه مستقیمی بین افزایش جرم و سکونتگاه‌های بزرگ وجود دارد، به گونه‌ای که تهران با 13 میلیون جمعیت حدود 40 درصد جرایم ثبت شده را به خود اختصاص داده است.»

جامعه شناسان نیز مانند فرمانده ناجا معتقدند که در جوامع بزرگ که برخلاف جوامع کوچک مردم شناخت چندانی از هم ندارند و افراد نیز ترسی از شناخته شدن ندارند، امکان وقوع جرم افزایش می‌یابد و این برای شهری مانند تهران امری عادی محسوب می‌شود. در این میان مشارکت‌های اجتماعی کاهش یافته و حتی افراد احساس مسئولیت کمتری نسبت به جامعه خود می کنند.

احمدی مقدم در مورد این احساس مسئولیت با مثال زدن حادثه ای که در سال 89 در میدان کاج تهران رخ داد می‌گوید: «در حادثه میدان کاج، تعداد زیادی نظاره‌گر بودند و حتی با گوشی‌های تلفن همراه از صحنه چاقوکشی فردی فیلم می‌گرفتند، اما فردی دخالت نمی‌کرد یا در یک صحنه تصادف هنگامی که فردی تصادف کرده است، همه کارشناس می‌شوند، اما یک نفر نیز کمک نمی‌کند که این نشان می‌دهد باید حس مسئولیت اجتماعی تقویت شود.»

ارتقای احساس امنیت اولویت ناجا

اما ارتقا احساس امنیت در جامعه اکنون به عنوان یکی از اولویت‌های ناجا محسوب می شود تا جایی که سردار سعید منتظر المهدی، معاون اجتماعی ناجا می‌گوید: «بازسازی افکار عمومی و ارتقای احساس امنیت اجتماعی مهمترین مسئولیتی است که در معاونت اجتماعی نیروی انتظامی دنبال می‌شود».

البته منتظرالمهدی مهمترین مولفه در ارتقای احساس امنیت را اعتماد عمومی می‌داند و ادامه می‌دهد: « احساس امنیت اجتماعی ارتباط مستقیمی با امید به زندگی مردم داشته و بر این اساس باید امید آفرینی، نشاط، پویندگی و ارتقای کیفی در همه عرصه ها همواره در دستور کار پلیس قرار گیرد تا بتوان مشارکت مردم را نیز همراه داشت».

اقدامات نیروی انتظامی آهسته آهسته دارد احساس امنیت در جامعه را افزایش می دهد. چنانکه آخرین تحقیقات موسسه تحقیقاتی گالوپ حکایت از این دارد که ایران در میان کشورهای جهان از نظر احساس امنیت مردم در رتبه 31 جهان قرار گرفته است و حتی بهمن سال گذشته نیز فرمانده ناجا از افزایش احساس امنیت از 35 درصد به 59 درصد خبر داد و تأکید کرد که این یک روند افزایشی است.

البته باید تأکید کنیم که این آمار کشوری محسوب می‌شود و ممکن است مخاطبان با توجه به شرایط شهر خاصی مانند تهران که بنابر آمار غیر رسمی روزانه موارد زیادی کیف قاپی به عنف، در آن صورت می‌گیرد، نظر دیگری داشته باشند.

گزارش: امیر عابد
انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار