امروز : شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۶ - 2017 October 21
۰۴:۵۳
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 55363
تاریخ انتشار: ۸ مهر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۷:۰۸
تعداد بازدید: 65
«سیف الدین سیحون» کارشناس مسائل اقتصادی-سیاسی افغانستان و استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه کابل در گفتوگو با خبرنگار دفتر منطقهای خبرگزاری پیروان موعود ...

«سیف الدین سیحون» کارشناس مسائل اقتصادی-سیاسی افغانستان و استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه کابل در گفتوگو با خبرنگار دفتر منطقهای خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، با اشاره به عدم شرکت رئیس جمهوری افغانستان در اجلاس سالانه سازمان ملل متحد و ترجیح سفر وی برای سفر به چین اظهار داشت: ظاهرا رسانهها سفر حامد کرزی به نیویورک را نسبت به چین با اهمیت تر میدانند اما به باور من کشور چین یکی از شرکای اقتصادی بزرگ افغانستان است و در عین حال مسائل حل نشده‌ای بین دو کشور در خصوص قراردادهای منابع مس و هیدروکربن‌ها وجود دارد که بایستی در مورد آن مذاکره شود.

این در حالی است که چین یکی از کشورهای تاثیر گذار در عرصه اقتصادی و انتقال کالا به افغانستان است و همچنین کنفرانس اقتصادی آسیا و اروپا نیز از عوامل تاثیر گذار در سفر آقای کرزی به چین بوده است.

وی در مورد برگزاری سومین نشست افغانستان، پاکستان و چین در آینده نزدیک نیز خاطرنشان کرد: چین در افغانستان نگاه صرفا امنیتی ندارد و بیشتر منافع استراتژیک اقتصادی این کشور مهم است، در عین حال اگر این منافع را کوتاه مدت هم در نظر بگیریم، مولفه های همکاری امنیتی را نیز در خود دارد زیرا در بستر مناسب امنیتی فعالیت‌های اقتصادی بخصوص استخراج و انتقال منابع میسر است.

سیحون افزود: مبارزه با هراس افکنی از مسائلی است که چین و افغانستان با آن مواجهند همچنین تجزیه طلبانی که در خاک چین هست و مسلما در نوار مرزی پاکستان و افغانستان نیز این جدایی طلبان حضور دارند بنابراین با وجودی که این کشور کشور نگرانی‌هایی دارد اما نگاه استراتژیک چین معطوف به مسائل اقتصادی است.

کارشناس مسائل اقتصادی و سیاسی افغانستان، ادامه داد: کشور چین فرصت خوبی برای افغانستان است تا از این طریق پاکستان را متقاعد سازد که به عنوان دو شریک استراتژیک با کشور سومی مانند افغانستان در زمینه‌های صلح، مسائل امنیتی و سیاسی توام با همکاری اقتصادی انجام دهند.

وی ادامه داد که اگر چین بتواند پاکستان را وادار به همکاری کند، این کار در درازمدت برای ثبات همکاری‌های منطقه‌ای مخصوصا در عرصه امنیتی نیز راهگشا خواهد بود.

استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه کابل در ارزیابی دیدار حامد کرزی با نمایندگان اعضای پیمان شانگهای در چین اظهار داشت که افغانستان با کشورهای عضو پیمان شانگهای مناسبات دیپلماتیک و عادی دارد که این مناسبات بسیار دوستانه نیست! و در بسیاری اوقات این روابط متقابل محدود، صرفا اقتصادی است اما این کشورها بنا به موقعیت جغرافیایی‌شان در منطقه‌ای قرار دارند که افغانستان هم جزء آن منطقه است.

سیحون ادامه داد: تاکنون روابط افغانستان با این کشورها در زمینه‌های امنیتی و حتی اقتصادی گسترش لازم را نداشته و زمینه های لازم برای گسترش همکاری جستجو نشده است.

این در حالی است که اگر همکاری‌های امنیتی و اقتصادی این کشورها گسترش یابد در نتیجه مسیر توسعه اقتصادی منطقه‌ای هم پیموده خواهد شد و در نتیجه این کشورها از نارسایی‌هایی که اجتماع و اقتصاد آن‌ها را فراگرفته عبور خواهند کرد و مانند اعضای پیمان‌های اتحادیه اروپا، اتحادیه آمریکای شمالی و «آسه آن» می‌توانند موفق شوند تا علاوه بر همکاری‌های امنیتی، همکاری‌های اقتصادی بسیار نزدیک را تجربه کنند.

وی افزود که متاسفانه تاکنون این همکاری‌ها در پیمان شانگهای شکل نگرفته و موردی هم نشده است بجز کشور چین که از موقعیت اقتصادی و جغرافیایی خود بمنظور گسترش بازار تجارتی خود بهره می‌برد.

در عین حال اگر این کشورها با درک دشواری‌ها و مشکلات خودشان به این نتیجه رسیده باشند که همکاری منطقه‌ای تنها راه است پس این یک گام مثبت خواهد بود.

کارشناس افغان در مورد وضعیت پروژه مس «عینک» و استخراج نفت از حوزه «آمودریا» که پیمانکار آن چینی‌ها هستند اظهار داشت: کار این پروژه ها تقریبا متوقف شده است و باوجودی که این پروژه ها آغاز خوش بینانه‌ای داشت اما آرام آرام کشور چین در زمینه تطبیق قراردادها ضعیف عمل کرد به عنوان نمونه اختصاص 200 مگاوات برق به بامیان و یا تمدید خط ترانزیتی مرزهای چین الی تورخم و موارد دیگری که می‌گویند عملی نیست.

از سوی دیگر به باور من نگاه چینی‌ها مبنی بر بهره برداری یکجانبه‌شان در راستای تامین منافع خودشان و استخراج سنگ مس و انتقال آن،  نگاهی است که از ناتوانی افغانستان به نفع خودشان استفاده می‌کنند و به همین سبب از تولید و بازتولید، ایجاد اشتغال در داخل افغانستان خودداری می‌شود و این به منافع افغانستان صدمه وارد می‌کند.

سیحون خاطرنشان کرد: این در حالی است که تاکنون دولت افغانستان قراردادهای به این بزرگی را در دسترس قرار نداده و محتوای آن نیز منتشر نشده است و برای چرایی آن پاسخی در دست نیست اما اگر در قراردادها هر جزئی از آن که اجرا نشود مسئولیتش با همان فرد یا گروهی است که آن را نفی می‌کنند.

به نظر می‌رسد که افغانستان با سرمایه گذاران چینی همکاری کامل دارد اما این چینی‌ها هستند که به بهانه محدودیت برخی منابع از اجرای کامل آن خودداری کرده‌اند.

وی افزود: بایستی بررسی شود که اگر نگاه چینی‌ها بر این باشد که از پروسس مواد خام در افغانستان جلوگیری و تنها سنگ مس به چین انتقال داده شود، طبیعی است که افغانستان منفعتی نمی‌برد و به عنوان فروشنده مواد خام و آن هم با یک ریالی کم و محدود زیان خواهد دید.

فکر می‌کنم بحث افغانستان و چین با توجه به مشکلات بوجود آمده بر سر تجدید قرارداد نخواهد بود و فقط مذاکره  جدی خواهد بود که منافع هر2 کشور تامین و سود متقابل برده شود در عین حال از زیان یکجانبه نیز جلوگیری شود.
انتهای پیام/خ
 
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها