امروز : چهارشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۵ - 2017 February 22
۰۵:۳۱
نمایشگاه رسانه دیجیتال
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 56236
تاریخ انتشار: ۱۰ مهر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۲:۱۱
تعداد بازدید: 56
به گزارش خبرنگار فعالیت‌های قرآنی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، نگاه حسنه و کمک به هم‌نوع یکی از مهترین سفارش‌های ائمه اطهار(ع) به ...

به گزارش خبرنگار فعالیت‌های قرآنی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، نگاه حسنه و کمک به هم‌نوع یکی از مهترین سفارش‌های ائمه اطهار(ع) به مسلمانان است بر همین اساس هر ساله پس از بازگشایی مدارس، جشن «عاطفه‌ها» برای نشان دادن عشق و علاقه‌ به هم‌نوعان و شادکردن دل کودکانی که برای رفتن به مدرسه نیازمند حمایت هستند، برگزار می‌شود که خوشبختانه پس از پیروزی انقلاب اسلامی مردم کشورمان ثابت کرده‌اند که در راه کمک به سایر افراد همیشه پیش‌قدم هستند.

احسان و نیکوکاری به جهت بر انگیختن احساس خوش و لذت روحانی امری شایسته و ارزشی است که مورد اقبال و استقبال بیشتر مردم است.

در بینش و نگرش قرآنی احسان و نیکوکاری آن چنان از اهمیت و ارزش برخوردار است که از نیکوکاری به کافران نیز به عنوان امری پسندیده یاد شده است و از مؤمنان خواسته شده که نسبت به کافران گذشت داشته و آن‌ها را بخشیده و رفتاری بزرگوارانه و کریمانه داشته باشند؛ زیرا گذشت و بخشش به عنوان مصادیقی از احسان و نیکوکاری موجب می‌‎شود تا انسان به عنوان محسن محبوب درگاه خداوند شود.

خداوند قوم سلمان فارسی را با نیکوکاری یاد کرده است

خداوند در قرآن در اهمیت احسان و نیکوکاری آیات فراوانی را برای درس گرفتن انسان آورده است به طوری که در آیات پایانی سوره مبارکه «محمد(ص)» آمده است که افرادی که در راه خدا انفاق و کمک کنند، خداوند مضاعف آن کمک را به ‌آنها اعطا می‌کند و اگر کسی در این زمینه نیز کوتاهی کند خداوند در قرآن می‌فرماید قومی دیگر که بهتر از شما این نیکوکاری را انجام دهد، آورده می‌شود. پس از آن حضرت محمد(ص) به سلمان فارسی اشاره می‌کند و می‌گوید: «طایفه و قومی که خداوند در نیکوکاری از آنها یاد کرده همین قوم سلمان فارسی هستند»، از این روایات متوجه می‌شویم که در زمان گذشته نیز ایرانیان به صفاتی همچون کمک به یکدیگر و احسان شناخته می‌شدند.

در فرهنگ شکوهمند اسلام، انفاق در راه خدا از مصادیق احسان شمرده شده و روایات و آیات بسیاری در تأکید آن آمده است. قرآن مجید اجر و مزد انفاق در راه خدا را هفتصد برابر بیشتر می‌داند و می‌فرماید: «اگر چیزی را در راه او انفاق کنید، خداوند عوض آن را می‌دهد و جای آن را پر می‌کند و او بهترین روزی دهندگان است».

احسان در راه خدا تجارتی سرشار از سود

همچنین آیه 29 سوره مبارکه «فاطر» در بیانی بلند احسان در راه خدا را تجارتی سرشار از سود شمرده و می‌فرماید: «إِنَّ الَّذِینَ یَتْلُونَ کِتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِیَةً یَرْجُونَ تِجَارَةً لَّن تَبُورَ؛ کسانی که کتاب الهی را تلاوت می کنند و نماز به پا می‌دارند و از آنچه روزی‌شان داده‌ایم، پنهان و آشکار، انفاق می‌کنند تجارتی پرسود و بی زیان را امید دارند که هرگز زوال نمی‌یابد»؛ چنین معامله‌ای با خداوند بدون شک سودی به عظمت رضوان الهی دربردارد.

از حضرت علی علیه السلام هم روایت شده است: «آن کس که با دستی کوتاه ببخشد، از دستی بلند پاداش می گیرد»؛ بنابراین، آنچه در راه خیر انفاق می کنیم هرچند کم باشد خداوند از فضل خود بر آن می‌افزاید و چندین برابر به ما پاداش می‌دهد، پس تا می‌توانیم با کالای نیکوکاری با خدا تجارت کنیم که سودی سنگین به دنبال دارد. حضرت علی علیه السلام در این باره نیز فرمودند: «هر گاه تهی دست شدید، با صدقه دادن، با خدا تجارت کنید» و «روزی را با صدقه دادن فرود آورید».

در احسان به یکدیگر رضایت خدا را در نظر بگیرید

البته باید در انفاق و احسان به دیگران نکاتی را نیز رعایت کرد تا مورد قبول پروردگار قرار گیرد که اولین اصل در باب احسان و نیکوکاری توجه به رضای خداوند است. جلب رضایت خداوند در هر کاری فرع بر چند مساله از جمله ایمان و اعتقاد به خدا، پیامبر(ص) و ائمه(ع) و رعایت احکام و قوانین الهی است.

اگر انسان از لحاظ اعتقادی مشکل داشته باشد یا در حوزه عمل و رعایت احکام و قوانین الهی و دینی مثل نماز، روزه و... کوتاهی کند، راه گناه و معصیت را در پیش گیرد یا از راه‌های نامشروع و غیرقانونی سود و سرمایه جمع آوری کرده و درآمد داشته باشد، احسان و نیکوکاری چنین انسان‌هایی مورد قبول و پذیرش حق تعالی قرار نخواهد گرفت.

خداوند با صراحت در آیات 53 و 54 سوره مبارکه «توبه» اعلام می‌دارد: «قل انفقوا طوعاً اوکرهاً لن یتقبل منکم انکم کنتم قوماً فاسقین، و ما منعهم ان تقبل منهم نفقاتهم الا انهم کفروا بالله و برسوله و لا یاتون الصلاه الا و هم کسالی و لا ینفقون الا و هم کارهون؛ بگو چه با رغبت و چه با بی‌میلی انفاق کنید، هرگز از شما پذیرفته نخواهد شد؛ چرا که شما گروهی فاسق هستید و هیچ چیز مانع پذیرش انفاق‌هایی آنها نشد، جز این که به خدا و پیامبرش کفر ورزیدند و جز با حال کسالت نماز به جا نمی‌آورند و جز با کراهت انفاق نمی‌کنند» اگر انسان توجه به رضای خداوند نداشته و از راه های غیرقانونی وارد شده و اقدام به احسان و انفاق کند، جز زحمت، چیزی دیگری نصیب او نخواهد شد.

از آنچه دوست دارید انفاق کنید

دومین اصلی که در باب احسان و نیکوکاری باید رعایت شود، این است که اشیاء و اموال را که پاکیزه و دوست داشتنی است، انسان در راه خدا انفاق کند. این مطلب را خداوند در آیه 92 سوره مبارکه «آل عمران» به انسان تذکر داده است و می‌فرماید: «لن تنالوا البر حتی تنفقوا مما تحبون و ما تنفقوا من شیء فان الله به علیم؛ هرگز به حقیقت نیکوکاری نمی‌رسید مگر این که از آن‌چه دوست می‌دارید، در راه خدا انفاق کنید و آن چه انفاق می‌کنید، خداوند از آن باخبر است.» امام صادق(ع) در پاسخ سوالی درخصوص آیه 267 سوره مبارکه «بقره»: «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذیهِ إِلاَّ أَنْ تُغْمِضُوا فیهِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ حَمیدٌ؛ ای اهل ایمان، انفاق کنید از بهترین آنچه اندوخته‌اید، و از آنچه برای شما از زمین می‌رویانیم، و بدها را برای انفاق در نظر نگیرید، در صورتی که خود شما جنس بد را نستانید مگر آنکه از بدی آن چشم پوشی کنید؛ و بدانید که خدا بی‌نیاز و ستوده صفات است» فرموده است: «و برای انفاق به سراغ قسمت‌هایی که ناپاک است، نروید؛‌ مردم زمانی که اسلام آوردند درآمدهایی از ربا و اموال حرام دراختیار داشتند و افراد به سراغ این درآمدها در بین دارایی‌های خود می‌رفتند و آن‌ها را صدقه می‌دادند، اما خداوند آنان را از این کار نهی فرمود چرا که صدقه دادن جز از درآمد پاک و حلال درست نیست.» 

با اخلاص و بدون منت به یکدیگر احسان کنید

از دیگر شرایط انفاق «اخلاص» است. یعنی آنچه می بخشیم، باید فقط برای خدا و نیت ما تنها رضایت او باشد. وقتی انفاق می‌کنیم نباید از کسی توقع مدح داشته باشیم؛ چراکه اگر این توقع در کار بیاید، انفاق، دیگر در راه خدا نیست و نباید منتظر پاداش و گشایش و آمرزش بود و چنانچه نیت ما برای خدا خالص باشد، خداوند چنان اجری به ما می‌دهد که در باورمان نگنجد و هر چه اخلاص بیشتر باشد شایستگی برای پاداش هم بیشتر می‌شود، بنابراین در باب احسان و نیکوکاری دوری از منت گذاری و پرهیز از آزار و اذیت باید در نظرگرفته شود چرا که احسان و نیکوکاری اگر با آزار و اذیت و منت گذاری همراه باشد، هیچ سودی به حال انسان نخواهد داشت.

خدای سبحان مومنان را در آیه 264 سوره مبارکه «بقره» مورد خطاب قرار داده و می‌فرماید: «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِکُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‏ کَالَّذی یُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَیْهِ تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَکَهُ صَلْداً لا یَقْدِرُونَ عَلى‏ شَیْ‏ءٍ مِمَّا کَسَبُوا وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرینَ؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! بخشش‌های خود را با منت و آزار، باطل نسازید! همانند کسی که مال خود را برای نشان دادن به مردم انفاق می‌کند و به خدا و روز رستاخیز، ایمان نمی‌آورد. (کار او) همچون قطعه سنگی است که بر آن قشر نازکی از خاک باشد و بذرهایی در آن افشانده شود و رگبار باران به آن برسد (و همه خاکها و بذرها را بشوید) و آن را صاف (و خالی از خاک و بذر) رها کند. آن‌ها از کاری که انجام داده‌اند، چیزی به دست نمی‌آورند و خداوند جمعیت کافران را هدایت نمی‌کند.» 

از آیات قرآنی و بیان مصادیق احسان می‌توان به این مطلب دست یافت که عناصر و مولفه‌هایی چون ایمان، انگیزه، نیت الهی، نیک بودن ذاتی کار، شکل شایسته انجام کار، رساندن خیر و خوبی به دیگری به عنوان عناصر اصلی در تحقق مفهوم احسان مهم و موثر هستند؛ بنابراین در هنگام احسان به دیگران نباید به این اصول بی‌توجه بود چرا که برای رضایت خدا باید از بهترین امکانات و زیبایی‌های گذشت و بتوان آن را برای دیگران نیز زیبا کرد.

یادداشت از: مریم سادات آجودانی

انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها