امروز : سه شنبه ۳ مرداد ۱۳۹۶ - 2017 July 25
۱۴:۱۶
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 58325
تاریخ انتشار: ۱۵ مهر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۰:۰۹
تعداد بازدید: 22
به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، نشست عصر تجربه با حضور زهرا زواریان نویسنده در بنیاد ادبیات داستانی ...

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، نشست عصر تجربه با حضور زهرا زواریان نویسنده در بنیاد ادبیات داستانی ایرانیان برگزار شد. زواریان در این نشست به انتقال تجربیات خود پرداخت و گفت: نوشتن رمان فرآیند سخت و پیچیده‌ای است. شاید به همین دلیل باشد که ما رمان خوب در ایران کم داریم.

وی تصریح کرد: گاهی یک ایده کوچک باعث خلق اثر می‌شود، مثلا برای نگارش «دیانا که بود»، ‌روزی که دلتنگ بودم پاراگرافی نوشتم که بعدها همان نوشته‌ها برای بخش اول رمانم استفاده شد. یک تصویر کوچکی که بعد مبدل به رمان شد، بر این اساس تصمیم دارم برای هر کاری که می‌کنم به صورت جداگانه مواردی را در هر دفترچه یادداشت می‌کنم و هر چه در ذهنم می‌آید در آن می‌نویسم. 

* در سال‌های اخیر وسواس بیشتری برای طرح به خرج می‌دهم

زواریان با تاکید بر اینکه هر چه جدی‌تر به موضوع فکر کنم در ذهنم پررنگ‌تر می‌شود، بیان داشت: به این نتیجه رسیدم که مشکلم بیشتر در طرح است، در سال‌های اخیر وسواس بیشتری برای طرح به خرج می‌دهم.

این نویسنده در ادامه با اشاره به اینکه یکی از موارد موفقیت آثار خارجی انجام کارهای گروهی است، گفت: اما متاسفانه ما فردی کاری را انجام می‌دهیم و برای یک کار پیش از آغاز نشست مشورت نکرده و به تنهایی می‌نویسیم.

این نویسنده جوان در ادامه با تاکید بر اینکه گاهی در میانه نوشتن خودم شخصیت موجود در اثر می‌شوم، افزود: برای همین است که کارم سخت پیش می‌رود، باید در حضور و خلوت بنویسم.

* نوشتن سالی یک رمان برایم سخت است

زواریان در پاسخ به این سوال که چه عادتی هنگام نوشتن دارید،‌ ابرار داشت:‌ اغلب موسیقی گوش می‌دهم، ولی موقع نوشتن با لپ‌تاپم خیلی اخت می‌شوم. چند سالی است که یارانه شخصی‌ام برای من یک شی جامد نیست و بخشی از وجودم عمل می‌کند و حس عجیبی به آن دارم.

این نویسنده در ادامه همین موضوع با اشاره به اینکه همه این موارد به من کمک می‌کند ولی وقتی شروع به تایپ می‌کنم گاهی موضوع از دستم خارج می‌شود، گفت: رهایی گاهی باعث می‌شود دست‌هایم از کلمات عقب بماند، اما کم کم سعی کردم اینها را هماهنگ کنم، ولی خیلی زیاد نمی‌توانم بنویسم. نهایت سه یا چهار صفحه می‌نویسم. به حدی که به لحاظ وجودی تخلیه می‌شوم. از این رو از نوشتن فاصله گرفته و ادامه نمی‌دهم. اما اگر در وجودم سرریزی شده باشد مجدد صفحاتی رامی‌نویسم. اما برای من سالی یک رمان نوشتن هم سخت است.

به گفته وی، از سختی‌های کار رمان این است که همه موارد باید با هم جمع شوند، مثلا برخی‌ها نثر‌نویس هستند، اما داستان یک مجموعه است که باید اتفاق بیفتد، ولی من همیشه به حال کارگردانان غبطه می‌خورم چون کارشان گروهی است. یک مجموعه در نهایت یک فیلم را می‌سازد اما برای ما رمان نویس‌ها این اتفاق نمی‌افتد. دوست دارم برای تالیف یک رمان 4 یا 5 نفر گرد هم آییم تا در نهایت اثری خلق شود اما متاسفانه ما این مهم را انجام نمی‌دهیم.

* زبان نخستین عاملی که با مخاطب ارتباط برقرار می‌کند/ من شخصیت محور هستم

زواریان با اشاره به اینکه زبان خیلی مهم شمرده می‌شود و اولین عاملی است که با مخاطب ارتباط برقرار می‌کند، افزود: زبان از مراحل سخت نوشتن یک رمان است. اما در نهایت نثر یک اثر شخصی است ولی ما افراد خوش فکری داریم که قلم خوبی ندارند.

وی درباره درک حوادث در داستان تاکید کرد: ما به این موضوع ماجرا می‌گوییم اتفاقی که قرار است بیفتد و جواب بعد چه شد را بدهد. البته شخصیت ماجرا با هم پیش می‌روند اگر برای شخصیت ماجرا رخ ندهد و یا بالعکس روایتی نمی‌شود، اما برخی داستان‌ها شخصیت محور و برخی ماجرامحورند و من شخصا شخصیت محور هستم.

وی درباره مشکل زن بودن و اینکه برخی در سفرکردن راحت بوده ولی من محدودیت‌های ناخودآگاهی برای خودم قائلم گفت: شاید نگاه عمیق به زندگی بیشتر لازم باشد اما سعی می‌کنم حرکتم به عمق باشد تا سطح. در رمان دنیا که بود استاد نقاشی داستانی را روایت می‌کند که از اول شب تا صبح اتفاق می‌افتد این استاد نقاشی عاشقی است که اتفاقات درونی در او می‌افتد که نشانگر حرکت در عمق است نه سطح؛ بیشتر باید نگاهم به افراد عمیق‌تر باشد تا پروسه کنش و واکنش را در شرایط مختلف بهتر درک کنم.

* از تقلید خوشم نمی‌آید و از کار تکراری پرهیز می‌کنم

این نویسنده درباره اینکه آیا تحت تاثیر نویسنده خاص هستید، افزود: باید بگویم تحت تاثیر نویسنده‌ای نیستم، سعی‌ام این بوده که موقع نوشتن خودم باشم و یکی از سختی‌های کارم این است که دوست دارم فرم را پیدا کنم که هنوز به آن نرسیده‌ام. از تقلید خوشم نمی‌آید و از کار تکراری پرهیز می‌کنم.

وی در خاتمه سخنان خود با اشاره به اینکه یکی از مشکلات نوشتن این است که چقدر شخصیت را آزاد باید بگذارید،‌ افزود: گاهی شخصیت به حدی رها می‌شود که برخی در طی محدودیت در محیط برمی‌آیند برخی‌ها هم به حدی برای ریزه‌کاری دستان برنامه‌ریزی می‌کند که شخصیت مجال تکان خوردن ندارند.

زهرا زواریان با اشاره به اینکه برخی رمان‌ها شلخته و بدون ساختار هستند و نویسندگان نیز که هرچه به ذهن‌شان نوشته‌اند، اظهار داشت: اگر تجربه شخصی خودم باشد حدی را برای شخصیت تعریف می‌کنم و در آن آزادش می‌گذارم، بیشتر از آن را صلاح نمی‌دانم چون فکر می‌کنم کارم خراب می‌شود از این‌رو یک نقشه راه ترسیم می‌کنم و اجازه عمل می‌دهم. در رمان‌های اخیرم طرح کلی را مشخص می‌کنم اما در آن طرح آزادی برای خودم، شخصیت و فضاسازی قائل می‌شوم.
 

* گفتن اینکه نویسنده خوب نداریم بی انصافی است/ جلال‌ آل‌احمد توانست زمانه خود را درک کند

وی افزود: نویسنده محصول جامعه خود است، اما اینکه نویسنده خوب نداریم بی‌انصافی است، چرا که آنقدر هم وضع‌مان بد نیست و من شخصاً به آنها افتخار می‌کنم. 

نویسنده «زهیر» در پاسخ به اینکه نویسندگان باید کار را از رمان یا داستان کوتاه آغاز کنند، افزود: به نظرم باید از کارهای کوتاه آغاز شود باید دست قوی و مهارت حاصل شود به نظرم باید نویسندگان از کارهای کوتاه آغاز کنند.

وی در پاسخ یکی از حاضران که برخی‌ها آثارشان شبیه به نویسندگان برجسته است که این خوب نیست، افزود: برخی نویسندگان شبیه به هم هستند اما عده‌ای کاملاً خودشان هستند. یکی از علت‌های موفقیت این است که انسان سبک و سیاق خود را پیدا کند و بتواند زمانه خود را درک کند. این کار دشوار است اما جلال‌ آل‌احمد توانست زمانه خود را درک کند. براین اساس آثارش ماندگار شد اگر اینگونه باشیم فرم، مخاطب و حتی خودمان را می‌شناسیم.

* اگر فردی زودتر در معرض نقد قرار بگیرد، ممکن است جسارت خود را از دست بدهد

نویسنده «مستانه» ادامه داد: برای رمان اخیر نوجوانم که در حال نوشتن هستم به این دلیل که اهل فیس‌بوک نبودم ولی برای درک شخصیت و فضا ناچار به ورود به این شبکه اجتماعی شدم که این ماجرا کمک خوبی به من کرد تا به فضای ذهنی رومینا نزدیک شوم.

وی درباره کارگاه‌‌های داستان‌نویسی هم توضیح داد: باید عنوان کنیم که خیلی زود درگیر تکنیک و فرم شده‌ایم از این‌رو به نوقلمان توصیه می‌کنم خیلی زود کارشان را ارائه ندهند. فرد باید افکار و احساسش را پیدا کند زیرا بخش مهمی از نوشتن به تجربه برمی‌گردد و انسان به مرور زمان پخته می‌شود اما اگر فردی زودتر در معرض نقد قرار بگیرد، ممکن است جسارت خود را از دست بدهد. 

زواریان در پایان تصریح کرد: متأسفانه هنرهای داستان‌نویسی را درگیر فرم و تکنیک می‌کنیم، ولی در ادبیات دنیا داستان‌های نوشته می‌شود که آنچه ما به هنرجویان خود به لحاظ تکنیکی دیکته می‌کنیم آنها ندارند، سخت‌ترین کار نویسنده این است که به یک موضوع از زاویه‌های مختلف نگاه کند تا تأثیرگذار باشد. من همیشه خلاء بزرگ داستان را در زندگی حس کرده‌ام. شاید اگر نسل من استاد جدی‌تری داشت وضعیت داستان‌نویسی بهتر بود.

زواریان نویسنده و پژوهشگر ادبی در سال 1341 در تهران به دنیا آمد. از سال 1359 در آموزش و پرورش مشغول به کار شد و از سال 1367 به داستان نویسی روی آورد. وی پس از شهید آوینی سردبیری ماهنامه ادبیات داستانی را به عهده گرفت. دو سال دبیر صفحه داستان مجله سوره به سردبیری شهید آوینی و سپس مؤسس مجله ادبیات داستانی و دبیر تحریریه آن بوده است.

بعد از شهادت آقای آوینی سردبیری آن مجله نیز از جمله فعالیت‌های اوست. از آثار این نویسنده می‌توان به «روایت جنگ در ادبیات حماسى زنان»، داستان «زهیر»(نگاهی به سرخی آتش)، رمان «دیانا که بود»، رمان «زنی در جزیره گمنام»، «نجوای حریر»، «مستانه»، «رایحه نجابت»، «شخصیت زن در ده سال داستان نویسی»، «شبستان دل» (سفرنامه حج)، «نزدیک‌تر بیا احمد» (داستان معراج)، «خاتون عشق» (داستان حضرت نرجس خاتون، علیهاالسلام)، «‌قامت‌ بلند سپیدار»، «در راه که می‌آمدی سحر را ندیدی؟» و داستان «بهشت را زینت کنید»، «چهار بانوی تاریخ ساز» اشاره کرد.
انتهای پیام/و
برچسب ها:
آخرین اخبار