امروز : دوشنبه ۴ بهمن ۱۳۹۵ - 2017 January 23
۲۳:۵۷
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 58385
تاریخ انتشار: ۱۵ مهر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۱:۱۰
تعداد بازدید: 46
خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس- گروه کتاب و ادبیات: سال 1958 لوراین هانسبری نمایشنامه‌ای می‌نویسد به نام «کشمشی در آفتاب»؛ ...

خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس- گروه کتاب و ادبیات: سال 1958 لوراین هانسبری نمایشنامه‌ای می‌نویسد به نام «کشمشی در آفتاب»؛ نمایشنامه‌ای که خیلی زود او را به عنوان یکی از نویسندگان مهم نسل خودش مطرح می‌کند. نمایشنامه‌ای درباره خانواده‌ای سیاهپوست که با پول بیمه پدر از دست رفته‌شان قرار است خانه‌ای در شماره 406 خیابان کلایبورن بخرند. محله‌ای کاملا سفیدپوست نشین در شهر شیکاگو. نمایشنامه در زمان خودش با استقبال فراوانی مواجه می‌شود و تا امروز هم جزو یکی از نمایشنامه‌های مهم اجتماعی آمریکا به شمار می‌رود.

هانسبری نمایشنامه‌ای در مورد تضادها و تفاوت‌هایی بین زندگی سیاه‌ها و سفیدهای امریکایی نوشت. متنی مهم در تاریخ نمایشنامه نویسی کشور امریکا که بسیار مورد توجه قرار گرفت و آن را در کنار آثار آرتور میلر، تنسی ویلیامز، یوجین اونیل و ... قرار می‌دهند.

تقریبا 50 سال بعد بروس نوریس سفیدپوست نوشتن نمایشنامه‌ای را شروع می‌کند به نام «کلایبورن پارک»؛ نمایشنامه‌ای درباره وضعیت سفیدپوستانی که در آن دوران زندگی می‌کردند. وی برای ایجاد مقایسه داستان را تا سال 2009 جلو می‌آورد و نشان می‌دهد چه اتفاقی برای محله‌ای که روزی تماما سفیدپوست نشین بوده افتاده و وضعیت چگونه است.

داستان در همان خانه شماره 406 خیابان کلایبورن پارک می‌گذرد. وقتی که صاحبان خانه قرار است آن را بفروشند، اهالی محل متوجه می‌شوند که خریداران خانه یک خانواده سیاه پوست هستند. یعنی همان خانواده‌ای که لورین هانسبری در نمایشش تصویر می‌کند. متن بورس نوریس تا جایی پیش می‌رود که حتی یک شخصیت مشترک بین دو نمایش انتخاب می‌کند به نام کارل لیندنر. او سفیدپوستی است که در هر دو نمایش سعی می ‌کند از فروش خانه جلوگیری کند.

برگ برنده نمایش پرده دوم آن است. سال 2009 محله ای که روزی فقط مخصوص سفیدپوستان در آن زندگی می‌کنند و خانواده سفیدپوستی پیدا شده که خیال دارد همان خانه را بخرد.

در این بخش نه تنها ظاهر آدم‌ها به روز شده، بلکه شیوه گفت‌وگو نویسی هم به متن‌های امروزی نزدیک می‌شود. یعنی اگر گفت‌وگو نویسی در پرده اول شباهتی با همان متون سال‌های 50 و 60 دارد، در پرده دوم، شباهتش به متون امروزی بیشتر شده است.

کلایبورن پارک یکی از نمایشنامه‌های برتر فصل تئاتری 2010-2011 نام گرفته است. تاکنون برنده جایزه پولیترز نمایشنامه نویسی سال2011، برنده جایزه لارنس الیویر بهترین نمایشنامه جدید سال 2011، برنده جایزه تونی بهترین نمایشنامه سال 2012 و نامزد جوایز حلقه منتقدان لندن و اونینگ استاندارد سال 2010 شده است. نمایشنامه «کلایبورن پارک» در اکتبر سال 2010 در رویال کورت بریتانیا و وست‌اند لندن اجرا شده است. این نمایشنامه در نیویورک هم اجراهایی داشته است.

یکی از ویژگی‌های این کتاب اینست که مترجم بازی‌های کلامی که در زیان انگلیسی معنا دارد را توضیح داده و اصطلاحات و تکیه کلام‌ها که در زبان‌های محلی استفاده می‌شود، را بیان می‌کند. از سویی درباره مکان‌ها و موقعیت‌هایی که در کتاب از آنها یاد شده است، را معرفی می‌کند.

بروس نوریس نمایشنامه نویس امریکایی و یکی از اعضای کمپانی تئاتر استفان وولف در شیکاگو است. وی بعد از اتمام تحصیلات در زمینه تئاتر در سال 1982 پا به عرصه حرفه‌ای تئاتر گذاشت و در مقام بازیگر به روی صحنه‌های تئاتر برادوی رفت. او در حال حاضر ساکن نیویورک است.

نمایشنامه «کلایبورن پارک» نوشته بروس نوریس با ترجمه آراز بارسقیان، با شمارگان هزار و 100 نسخه، 160 صفحه و بهای 6 هزار و 600 تومان از سوی نشر افراز منتشر شد.
«بوفالوی آمریکایی» نوشته دیوید ممت، «مگنولیا» نوشته پل توماس اندرسون، «چرخه کنتاکی» نوشته رابرت شنکن، «درخشش ابدی ذهن بی آلایش» اثر «چارلی کافمن»،  «خلق داستان کوتاه» نوشته دیمن نایت، «زبردست/ زیردست» نوشته سوزان – لوری پارکس، «آگوست در اسیج‌کانتی» نوشته تریسی لتس و «پیش از طلوع و پیش از غروب» نوشته ایتان هاوک و ریچارد لینکلیتر، نام برخی ترجمه‌های منتشر شده آراز بارسقیان‌ هستند.

انتهای پیام/و
برچسب ها:
آخرین اخبار