امروز : سه شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 6
۰۷:۴۱
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 60137
تاریخ انتشار: ۱۹ مهر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۲:۰۷
تعداد بازدید: 64
به‌ گزارش خبرنگار خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس در دوشنبه، یک نکته روشن است که کشورهای شوروی سابق از جمله آسیای مرکزی در رابطه با ...

به‌ گزارش خبرنگار خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس در دوشنبه، یک نکته روشن است که کشورهای شوروی سابق از جمله آسیای مرکزی در رابطه با مسائل مذهبی و به‌خصوص فعالیت جریان‌های افراطی مواضع تدوین‌ شده و ثابت ندارند و به‌ دلیل عدم وجود مواضع ثابت این کشورها، گاهی تصمیمات و بیانیه‌های ضد و نقیضی از سوی مقامات آنها اتخاذ می‌شود.

به‌ عنوان مثال، در ماه ژانویه سال 2009 دادگاه عالی تاجیکستان به‌ منظور حفظ نظام قانونی، تأمین امنیت و جلوگیری از اختلاف مذهبی جریان سلفیت را ممنوع اعلام کرد.

در آن موقع نهادهای امنیتی این کشور تعداد سلفی‌های تاجیک را حدود 200 نفر معرفی کرده بودند درحالی که خود سلفی‌ها از رقمی بالای 20 هزار نفر صحبت می‌کردند.

در سایر کشورهای منطقه و بخصوص قرقیزستان، قزاقستان و ازبکستان نیز وضعیت مشابهی به‌ نظر می‌رسید.

همانند تاجیکستان در این کشورها نیز به‌ دلیل فعال شدن سلفی‌ها در اواخر دهه 90 و اوایل سال‌های 2000 چه در سطح دولت‌ها و چه در سطح جوامع و به‌ویژه روحانیت سنتی نگرانی‌ها افزایش یافت، اما اقداماتی که از سوی نهادهای امنیتی و انتظامی این کشورها صورت گرفت نتوانست به‌نتیجه مطلوب دست پیدا کند.

زیرا تحت فشار قرار دادن پیروان سلفیت و بازداشت و زندانی کردن آن‌ها تا جای در چشم مردم سلفی‌ها را قربان رژیم‌های سکولار و خودکامه آسیای مرکزی جلوه داد.

حمایت‌های سازمان‌های به‌اصطلاح حقوق بشری غربی و حتی دولت آمریکا از سلفی‌ها به‌نوعی تأیید بر «مظلومیت» آنان بود به‌این دلیل تعدادی از خانواده‌های پیروان سلفیت در کشورهای اروپایی رسما پناهندگی یافتند.

دولت‌های آسیای مرکزی به‌دلیل نگاه شوروی‌معابانه‌شان به‌ دین و به‌ خصوص اسلام در برابر جریان‌های افراطی مذهبی فقط از مقابله زورمدارانه بهره‌برداری کرده و از استفاده ظرفیت‌های موجود روحانیت سنتی و روشنفکران اسلامی خود منصرف شدند.

آنان فکر می‌کردند که چنانچه به‌ روحانیت سنتی و روشنفکران دینی فرصت مقابله با سلفی‌ها با استفاده از ابزارهای تبلیغاتی (نظیر رسانه‌های سراسری دولتی اعم از شبکه‌های تلویزیونی، رادیویی و روزنامه‌ها) فراهم شود، بدون شک محبوبیت آنان در میان مردم بالا خواهد رفت که این امر را نخبگان حاکم یک نوع تهدید برای خود تلقی می‌کردند.

اما همزمان در برخی از کشورهای منطقه به‌بازی با سلفی‌ها شروع کردند که در نهایت نتایج آن برای دولت‌ها بسیار منفی بود.

به‌ عنوان مثال، در تاجیکستان در اواسط دهه گذشته دست سلفی‌ها را باز گذاشتند و حتی نسبت به‌ فعالیت‌های علنی آنان در میان جامعه اغماض کردند، حتی سلفی‌ها در این کشور مساجد خود را راه انداختند.

کارشناسان معتقدند که دولت تاجیکستان ضمن همکاری غیررسمی با سلفی‌ها به‌دنبال کاهش نفوذ حزب نهضت اسلامی می‌باشد، ولی معلوم بود که مقابله با یک حزب قانونی و همسوی دولت در امر تأمین صلح و وحدت ملی از طریق همکاری با یک جریان افراطی مذهبی و آن هم در عین وابستگی فکری به‌خارج، طرح ناکامی بود.

به‌این دلیل بود که در سال 2009 سلفیت در تاجیکستان ممنوع و تعداد قابل توجهی از پیروان آن راهی زندان شدند.

دیدگاه‌های ضد و نقیض مقامات منطقه

در کشورهای منطقه به‌دلیل عدم شناخت صحیح از اهداف سلفیت، مقامات انتظامی و امنیتی دیدگاه‌های و عملکرد‌های ضد و نقیض از خود نشان داده‌اند.

مثلا هنوز قبل از اعلام ممنوع سلفیت در تاجیکستان نهادهای امنیتی این کشور فعالیت‌ پیروان این جریان را نگران‌کننده و خطرناک تلقی می‌کردند درحالی که دقیقا در ژاویه سال 2008 وزیر سابق کشور تاجیکستان ضمن نشست مطبوعاتی اعلام کرده بود که سلفی‌ها به‌دلیل عدم نقض قوانین و تهدید برای نظام دولتی تاجیکستان هیچ نوع خطری ندارند.

اما در یک سال بعد خود وزارت کشور تاجیکستان مبتکر مبارزه شدید با سلفی‌ها شد که حاکی از عدم شناخت نهادهای انتظامی این کشور از اهداف واقعی جریان‌های افراطی مذهبی بود.

از آن موقع چندین سال گذشته اما ظاهرا هنوز هم نخبگان حاکم تاجیک در مورد حضور و فعالیت جریان‌های مذهبی غیربومی منطقه و مشخصا سلفیت به‌نتیجه قاطعی نرسیده‌اند.

به‌ عنوان مثال در کمتر از 2 ماه پیش «سعیدمراد فتاح‌اف» مشاور رئیس جمهور تاجیکستان اعلام کرد که به‌ دلیل مذهب رسمی یکی از کشورهای مهم اسلامی بودن سلفیت، نمی‌شود با پیروان آن در تاجیکستان به‌طور جدی برخورد کرد.

البته بلافاصله برخی از رسانه‌های محلی این بیانیه مشاور رئیس جمهور تاجیکستان را اشتباه سیاسی عنوان کردند ولی طرح موضوع از سوی این مقام تاجیک به‌نوعی بر وجود دیدگاه‌های غالب در میان نخبگان حاکم این کشور اشاره می‌کرد.

اگر براساس چنین منطقی عمل باید کرد، پس برای فعالیت علنی فرق و جریانات متعدد افراطی مسیحی نیز نباید موانع گذاشت، زیرا طور معلوم حامی آن‌ها نیز آمریکا و دیگر کشورهای قدرتمند غربی می‌باشند. 

ضمنا برخی از مقامات و مسئولین نهادهای مربوطه کشورهای دیگر منطقه نیز بر این باورند که سلفی‌های آسیای مرکزی برخلاف بیشتر پیروان این جریان در کشورهای عربی و حتی قفقاز شمالی که ساقط کردن نظام‌های قانونی را هدف قرار داده‌اند، میان‌رو و متعادل می‌باشند.

این نوع نگاه بسیار سطحی و غیرمنطقی است. زیرا از نظر حفظ فضای امن مذهبی هم سلفی‌های تندرو و هم میانرو فرقی با هم نداشته و بسیار خطرناکند.

این چه نوعی از میان‌روی است که مذاهب اسلامی و مکاتب موجود عقیدتی را مردود دانسته و بر ارزش‌ها و سنت‌های ملی کشورهای منطقه ارزشی قائل نیستند؟
ادامه دارد...
انتهای پیام/.
برچسب ها:
آخرین اخبار