امروز : سه شنبه ۳ اسفند ۱۳۹۵ - 2017 February 20
۰۱:۵۹
نمایشگاه رسانه دیجیتال
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 62164
تاریخ انتشار: ۲۵ بهمن ۱۳۹۲ - ساعت ۱۳:۳۴
تعداد بازدید: 35
به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، سعید حدادیان، مداح اهل بیت و شاعر، در جمع شاعران جوان انقلاب در اولین ...

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، سعید حدادیان، مداح اهل بیت و شاعر، در جمع شاعران جوان انقلاب در اولین اردوی سومین دوره آموزشی شعر جوان انقلاب اسلامی، آفتابگردان ها، به سخنرانی در باب شعر از دیدگاه قرآن و شعرخوانی پرداخت.

وی با بیان این نکته که همه شاعران بزرگ و برجسته این مرز و بوم مثل حافظ و مولوی و سعدی و صائب ارتباط قوی و عمیقی با قرآن مجید داشته اند، گفت: به فرموده ی قرآن اگر خدا بخواهد به کسی خیر کثیر بدهد، حکمت به او عطا می کند. با توجه به این که در شهری هستیم که صائب در آن زیسته و منسوب به آن است، او از مصادیق این حکمت است که اندیشه  بسیاری در شعرهایش دارد. در واقع کسانی در شاعری پیروزند که وحی آویزه ی گوششان شده است.

 





وی سپس با اشاره به آیات سوره شعرا به بیان نظر قرآن درباره شاعران پرداخت: طبق نظر قرآن شاعرانی که در اندیشه و عمل ماحصل و ثمری ندارند نمی توانند نقش راهبری و رهبری در جامعه داشته باشند. پس مطابق قرآن شعرا باید متوجه دو نکته منفی باشند و از آن ها دوری کنند. اولا سرگردانی و مشکل عقیدتی. این که عمده آیات قرآن مجید هم آیات اعتقادی هستند نشان می دهد ما باید مواظب اعتقاداتمان باشیم تا سرگردان نشویم. در ثانی، قرآن به عمل نکردن شاعران به گفته های خود به عنوان یک ایراد اشاره می کند. شعرا باید ابتدائا چراهای درونی خودشان را خودشان پاسخ بدهند و با عقیده  محکم پیش بروند تا هرروزی به سمت یک جریان متمایل نشود.

 





سعید حدادیان با اشاره به ناصرخسرو و دعبل، به عنوان شاعرانی که در ایمان شان ثابت قدمند و در راه حق جانبازی می کنند، افزود: ما هم باید به عنوان شاعران انقلاب از شاعران با شهامت پیشین الگو و درس بگیریم و تنها به دنبال نان شاعری نباشیم. به قول حضرت امام (ره) ببینید شما برای انقلاب چه کردید نه این که انقلاب برای شما چه کرد.

وی سپس با اشاره به آیاتی از قرآن که تاکید بر شعر نبودن قرآن دارند گفت: این تاکید قرآن به شعر نبودنش، در عین این که ضم شعر است و نشان می دهد ساحت قرآن بسیار بالاتر از شعر است، مدحی هم برای شعر هست و نشان می دهد شعر می تواند شبیه کلام خدا باشد.

گفتنی است مجموعه اشعار عاشقانه و آیینی حاج سعید حدادیان با نام «همیشه باران» چندی پیش توسط انتشارات شهرستان ادب منتشر شده است.

 

قربان ولیئی:مولوی چون به سکوت درونی رسیده بود کلام خدا را می شنید

 

قربان ولیئی، شاعر برجسته و استاد دانشگاه، نیز در جمع اعضای نخستین اردوی سومین دوره آموزشی شاعران جوان انقلاب اسلامی، آفتابگردان ها، به سخنرانی درباره ی شعر و شخصیت مولانا، شاعر بزرگ زبان فارسی پرداخت.

ولیئی، مولوی را شخصیتی کم نظیر در ادبیات فارسی خواند که از میانسالی به شاعری پرداخته و علیرغم اشعار بسیار زیاد، «خاموش» تخلص کرده است.

ولیئی برجستگی سخن مولوی را به چهار ساحت درباره ی سخن او مربوط دانست و بیان کرد: دلیل این برجستگی مولوی را باید در چهار ساحت مربوط به مولوی بررسی کرد. نخست آن که مولوی چرا سخن می گوید؟ در وهله دوم این که مولوی از کجا سخن می گوید؟ سپس آن که چه می گوید؟ و در آخر آن که چگونه می گوید؟

این شاعر و استاد دانشگاه، شعر گفتن مولوی را با توجه به اشعار خود او، کاری کاملا غیرارادی و چرایی شعر گفتن او را به پر شدن از سخنان الهی مربوط دانست: خود مولوی در فیه ما فیه می گوید "والله منفورتر از شعر نزد من چیزی نباشد" . پس شاعری مولوی غیرارادی است و به همین خاطر است که مولوی شعر نمی سازد و نمی نویسد، بلکه شعر می گوید و می خواند و دیگران می نویسند. مولوی خودش می گوید هرکس خاموش شده باشد کلام خداوند را می شنود. مولوی هم سخن می گفت، چون کلام خدا را می شنید، در واقع کار مولوی هم استماع سخن خدا بود و هم قول او.

 





ولیئی درباره منبع سخن مولوی نیز افزود: مولوی خودش از خداوند به «سلطان سخن» تعبیر می کند و او را منبع الهام هر حرفی می داند و چون خودش به سکوت درونی رسیده است، قول خداوند را می شنود و سخنانش از سر شهوت و جاه طلبی نیست. ضمن این که مولوی به گفته ی معاصرانش، آنچه از آثار علمی و ادبی پیش از خودش تالیف شده بود را خوانده بود و به آن ها مسلط بود. از طرفی هم، حرف های مولوی حرف های جهانی است و مربوط به دغدغه های بزرگ بشر است. کسی می تواند این حرفهای بزرگ را بزند که به سرچشمه رسیده باشد و مولوی به سرچشمه وصل بود.

ولیئی در پایان به فرم و قالب در آثار مولوی پرداخت و نوآوری سخنان او را برآمده از مکاشفات او دانست: اگر کسی مفهومی را با حواس خود حس کرده باشد که تا پیش از آن کسی آن را حس نکرده باشد، بیان او هم متفاوت از دیگران خواهد بود. پس از آنجا که مکاشفات مولوی بی نظیر بود، شیوه سخن گفتنش هم نو و بی نظیر بود. یعنی نوآوری زبانی فرع بر کشف است و شاعر باید ساحت های جدید را تجربه کند تا در ساحت بیان هم به نوآوری می رسد.

 

در پایان این جلسه آموزشی، اعضای اردوی سوم آفتابگردان ها، سوالات خود را درباره بحث های مطرح شده در کلاس از دکتر ولیئی پرسیدند و به پرسش و پاسخ پرداختند.

اولین اردوی سومین دوره ی آموزشی شعر جوان انقلاب اسلامی، آفتابگردان ها، تا روز جمعه 25 بهمن ماه در اردوگاه کشوری شهید بهشتی شهر اصفهان، با حضور شاعران و استعدادهای جوان و بزرگان و اساتید شعر انقلاب اسلامی، ادامه دارد.

 

انتهای پیام/و
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها