امروز : دوشنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۶ - 2017 December 18
۰۹:۴۷
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 62181
تاریخ انتشار: ۲۵ بهمن ۱۳۹۲ - ساعت ۱۳:۳۴
تعداد بازدید: 89
علی سیاری-به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، «بازیکنان پرسپولیس باز هم اعتصاب کردند» این تیتر آشنایی بود که در ...

علی سیاری-به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، «بازیکنان پرسپولیس باز هم اعتصاب کردند» این تیتر آشنایی بود که در روزهای گذشته روی جلد اول اکثر روزنامه‌ها مشاهده کردیم. خبری که واکنش های مختلفی در برداشت و مسئولان برای حل این موضوع دست به کار شدند. با افراد مختلف مذاکره کردند تا مشکل ماشین بازیکنان را حل کنند. فکر نکنید بازیکنان بی خودرو ماندند، نه، تنها بازیکنان نمی‌توانستند برای چند روز سوار ماشین‌های آنچنانی شوند و شاید همین موضوع کافی بود تا آنها دست به اعتصاب بزنند و از تمرین سر باز بزنند. نمی‌خواهیم بگوییم که بازیکنان مشکلی ندارند، چرا آنها هم با معضلاتی روبه‌رو هستند و همه ما هم بر آن واقفیم. چند ماهی است که پولی نگرفته‌اند و با مسائلی و مصائب مختلفی دست و پنچه نرم می‌کنند، اما صحبت ما خیلی ساده‌تر از نداشتن ماشین و پول‌های میلیاردی است. افرادی در گوشه‌ای از این شهر هستند که شاید نه به دنبال مسائل مالی بلکه منتظر نگاه‌های افرادی هستند که در گذشته با آنها بوده‌اند.

شاید باورش کمی سخت باشد اما واقعی است! آقای رویانیان، آقای دایی، آقای هدایتی، آقای استیلی، آقایی که خود را پرسپولیسی‌ می‌نامی بهتر است کمی از ورزشگاه درفشی‌فر و آزادی بیرون بیایید! کمی این طرف شهر قدم بزنید. ببینید افرادی که در گذشته‌ای نه چندان دور در کنار شما بودند و با سختی و مسائل مختلف باشگاه کنار آمده بودند هم‌اکنون دچار چه مشکلاتی هستند. افرادی که دوربین به دست تمامی سختی‌های کار را به جان می‌خریدند تا بتوانند تصاویر شما را منعکس کنند. افرادی که در شناساندن شما به جامعه نقش به سزایی داشتند. آیا حالا درست است که آنها را به فراموشی بسپارید؟!
 



یکی از این عکاسان ورزشی کشورمان کامیار سعادت است که کار خود را از سال 67 در باشگاه پرسپولیس آغاز کرد، همواره در کنار این تیم بود و یار غار علی پروین بود. در سال‌هایی که او مشغول به کار بود خبری از سایت‌ها و خبرگزاری‌های مختلف نبود، روزنامه‌ها هم چندان منتشر نمی‌شدند و شاید بتوان گفت چند روزنامه معدود چاپ می‌شدند که آنها هم هر کدام عکاس اختصاصی نداشتند و همین امر باعث می‌شد تا هر روزنامه از افراد و عکاسان مختلف عکس‌های خبری بگیرد. او هم عکس‌های خود را در اختیار دوستان و آشنایانش در روزنامه‌های مختلف می‌گذاشت.

اما ملاقات ما نه در زمین فوتبال نه در سالن و نه در زمینی که بازیکنان تمرین می‌کنند، بود؛ ملاقات ما با عکاس ورزشی قدیمی در بیمارستانی بود که شاید خیلی‌ها دوست ندارند خاطرات چنین روزهایی را در ذهن بسپارند. 45 سال سن دارد، اما سرطان (لنفوم هوچکین) ظاهر او را تغییر داده بود، یک پسر چهارساله به نام دانیال دارد که امیدوار است هرچه زودتر بتواند او را در آغوش بگیرد اما اخیراً دچار مشکل دیگری هم شده که مسئله شیمی‌درمانی‌اش متوقف کرده است تب او اخیراً بالا رفته و به همین دلیل چون پزشکان نمی‌دانند علت این مسئله چیست، شیمی درمانی او را متوقف کرده‌اند.
 



حدود 20 سال دوربین به دست در ورزشگاه‌های مختلف حاضر می‌شد اما هم‌اکنون هیچ سابقه‌ای از او باقی نمانده است. حق بیمه‌ای برای او ثبت نشده و در شرایطی که او شاید بیش از هر زمان دیگری نیازمند باشد دستش خالی است و هیچ خبری هم از مسئولان نیست. گلایه‌اش به حق است از مسئولان پرسپولیس انتظار دارد تا حداقل بر بالین او حاضر شوند، خودش و خانواده‌اش می‌گویند از لحاظ مسائل مالی با مشکل چندانی روبه‌رو نیستند اما از بی‌توجهی مسئولان باشگاه گلایه‌مندند از اینکه 20 سال برای باشگاه زحمت کشید اما پایانش هیچ چیزی نداشت.

با او برای دقایقی همکلام شدیم تا ازشرایطش در دوران کاری و همچنین زمانی که بیمار شده است آگاه شویم. او از زمان آغاز به کار خود در زمان علی پروین در پرسپولیس گفت و از دعواهای بین دایی و استیلی و سایر مشکلات این تیم سخن به میان آورد.

سعادت از حضورش در استیل‌آذین گفت از زمانی که مصطفی آجرلو در این باشگاه حاضر شد، سخن گفت. این عکاس پس از سقوط استیل‌آذین به لیگ دسته اول کار حرفه‌ای را کنار گذاشت و دیگر خبری از او در ورزشگاه‌ها و استادیوم‌ها نبود.




سعادت در لابه‌لای صحبت‌هایش گلایه‌ای به رویانیان داشت و گفت:‌ جالب است رویانیان برای حضور تیم میلان 200هزار دلار هزینه می‌کند،‌ بعد هم علاوه بر اینکه به آنها پول می‌دهد برای کمک به بیماران سرطانی ایتالیا مبلغی را می‌دهد آن وقت بیماران خودمان به فراموشی سپرده می‌شوند!!!

وی در مورد ملاقات مسئولان از او تصریح کرد: پروین به من لطف داشت و در این مدت چندین بار به من سر زده‌ است اما از سایر افراد دیگر خبری نیست. او چه مادی و چه معنوی به من کمک کرده است اما حرف من با دیگران است که چرا خبری از آنها نیست. با آنها زندگی کردیم با حمید استیلی 4 سال زندگی کردم و امین او در کار بودم.

او در مورد هزینه‌های درمانی خودش هم ناگفته‌هایی را بیان کرد؛ گفت که برای یک بار شیمی‌درمانی هزینه‌های متفاوتی از 100 تا 300 هزار تومان می‌توان انجام داد. می‌توان از داروهای ایرانی و یا خارجی استفاده کرد، اما خوب طبیعتاً شرایطش متفاوت است.




در کنار تمام این مسائل خانواده سعادت از تورم موجود در جامعه هم گلایه‌مند بودند. همسر سعادت می‌گوید دارویی که تا مهرماه 75هزار تومان پولش بوده اما هم‌اکنون باید با 195هزار تومان آن را بخریم. خود سعادت هم گلایه‌هایی به رئیس‌جمهور دارد که چرا هزینه‌های دارویی را کاهش نمی‌دهد.

سعادت خاطراتی را هم از دوران فعالیتش دارد. از بازی‌ای که هدایت تیم فوتبال پرسپولیس را برعهده داشت. می‌گفت در یک دیدار علی پروین به سر بازی نیامد و او از طریق تماس با من تیم را هدایت می‌کرد. شانس ما هم آن بازی را با گل علیزاده یک بر صفر بردیم. سعادت به کتک‌خوردن‌های خود نیز اشاره‌ای کرد. او از خاطراتی گفت که در شهرهای مختلف او را مورد ضرب و شتم قرار دادند.
 


 

حالا از تمام مسئولان انتظار می‌رود تا هرچه زودتر به این موضوع رسیدگی کنند. پزشکان اعلام کرده‌اند به علت اینکه شرایط او بیشتر حاد نشود باید با همین وضعیت شیمی‌درمانی را آغاز کرد؛ حالا شاید بتوان با کمی کمک و هزینه امکانات بهتری را برای او فراهم کرد تا هر چه زودتر شرایطش بهبود یابد و به آغوش گرم خانواده بازگردد.

انتهای پیام/خ
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها