امروز : یکشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 10
۰۲:۳۲
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 63721
تاریخ انتشار: ۶ اسفند ۱۳۹۲ - ساعت ۰۶:۰۲
تعداد بازدید: 41
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، از یکشنبه گذشته هفته فیلم ایرانی با حضور 5 فیلم عجیب و غریب از سینمای مستند و داستانی ایران ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، از یکشنبه گذشته هفته فیلم ایرانی با حضور 5 فیلم عجیب و غریب از سینمای مستند و داستانی ایران در امان پایتخت اردن آغاز به کار کرده است.

بنابر این گزارش، در میانه نبود رایزنی فرهنگی ایران در این کشور و عدم آشنایی نسبی مردم اردن با فرهنگ ایران و انقلاب این هفته فیلم توسط «هیئت پادشاهی فیلم اردن» در مرکز نمایشی «رینبو» در منطقه «جبل عمان» در مرکز شهر امان برگزار شده است.

به نوشته پایگاه خبری العربیه در این هفته فیلم که با حضور یک آگاه و توزیع‌کننده فیلم‌های ایرانی به نام «فریبا سومانسکا» همراه بوده است، فیلم‌های «مری زن می‌خواد»، «از تهران تا بهشت»، «من نگهدار جمالی وسترن می‌سازم» و «پارک مارک» و «گربه و ماهی» به نمایش درمی‌آید.

بنابر این گزارش فیلم «مری زن می‌خواد» مستندی به کارگردانی «بکتاش آبتین» است که یک کمدی مضحک است و به نوشته پایگاه العربیه «تصویری نادر از جامعه ایرانی به تصویر کشیده است».

این فیلم که در جشنواره‌های رتردام هلند و گوتنبرگ آلمان به نمایش درآمده اما داستان مردی به نام مرتضی است که تلاش می‌کند تا ازدواج کند اما ناکام می‌ماند.

در برخی از نقدهایی که در سال 90 و پس از ساخت این مستند نوشته شده آمده است: اکثر صحنه های چیده شده در فیلم سوژه را در موقعیت سخت و دشوار برون ریختن خود و عیان کردن وجوهی از خود می‌کند (که نه به اختیار خود سوژه و در موقعیت دیالوگ فیلمساز ـ سوژه شکل گرفته، که کاملا چیدمان فیلمساز و مونولوگ او آن را رقم زده) که موجب خنده و مضحکۀ مخاطب و از دست رفتن قصد و ایدۀ اصلی فیلمساز می‌شود؛ سکانس‌های آزار دهنده خواستگاری، سکانس آرایشگاه  و مهم‌تر از همه سکانس‌های تماشا کردن شبکه‌های پورنو که به صورت پراکنده در فیلم حضور دارند نمونه مشخصی از نوع رفتار فیلمساز با سوژه است.

فیلم دیگر بکتاش آبتین که قرار است در این هفته فیلم به نمایش درآید مستند «پارک مارک» است که شبگردی یک مرد معتاد در تهران و آسیب‌های اجتماعی در شب‌های تهران را به تصویر کشیده است.

این مستند 50 دقیقه‌ای نیز به نوشته العربیه در جشنواره‌هایی چون بوستون، سالونیک یونان، بمبئی، جشنواره «زمانی برای دیوانگی»، جشنواره فیلم‌های حقوق بشری «واتچ داکس» و جشنواره «نمایش هزاره» ایتالیا حضور داشته است.

فیلم مستند دیگری که در این هفته فیلم به نمایش درمی‌آید و آن هم در جشنواره‌های متعددی چون پوسان و رتردام و جشنواره فیلم‌های ایرانی پراگ به نمایش درآمده «من نگهدار جمالی وسترن می‌سازم» ساخته کامران حیدری است.

این فیلم روایتی است از عشق و علاقه دیوانه‌وار کسی که تمام زندگی‌اش را وقف ساختن وسترن‌هایی کرده که لوکیشن آن‌ها بیابان‌های اطراف شیراز و هفت‌تیرکش‌های آن آدم‌های معمولی کوچه و بازارند.

اما دو فیلم بلند داستانی این هفته فیلم «از تهران تا بهشت» است که توسط ابولفضل صفاری ساخته شده و پیش از این در جشنواره رتردام و آسیاپاسیفیک به نمایش درآمده است.

فیلمی که دو روایت از آن ارائه شده است؛ در متن‌هایی که در ایران از این فیلم منتشر شده آمده است که « زندگی غزال، زن جوانی که با همسرش دچار چالش شده است، رو به فروپاشی است؛ مرد زن را ترک می کند و زن در جستجویی به دنبال شوهر، مسیری نمادگون را طی می‌کند و در این سیر و سلوک به حقیقت ماجرا پی می‌برد...»

اما در بخشی از متنی که در جشنواره رتردام برای معرفی آن مورد استفاده قرار گرفته، آمده است: ... زن بر روی یخچال با یک پیام مرموز روبرو می‌شود که شوهر او خانه را به سمت مکانی به نام بهشت ترک کرده است؛ ظاهرا شوهر او اسناد اتهام‌آور در مورد سلاح‌های بیولوژیکی را سرقت کرده است و زن پس از جان سالم به در بردن از تجاوز و سوء استفاده می‌داند که باید برای پیدا کردن فرهاد(شوهرش) با بیشترین سرعت ممکن حرکت کند درحالی که عده‌ای ناشناس در حال شکار او هستند.

بنابر این گزارش، فیلم آخری که قرار است در امان در این هفته فیلم به نمایش درآید فیلم «گربه و ماهی» ساخته شهرام مکری است که داستان سفر تعدادی از دانشجویان به منطقه‌ای است که منجر به حوادث عجیب و غریبی می‌شود.

به گزارش فارس، سالانه ده‌ها نمونه از این هفته‌های فیلم و جشنواره‌های فیلم ایرانی بدون آگاهی رسانه‌ها و با فیلم‌های تولید شده در ایران برپا می‌شود که کمترین واکنشی نسبت به آنها از سوی مسئولان دستگاه‌های دیپلماسی فرهنگی و وابستگان فرهنگی سفارتخانه‌های ایران در دنیا به گوش می‌رسد.

این در حالی است که اقداماتی که به صورت رسمی از سوی دستگاه دیپلماسی فرهنگی کشور صورت می‌گیرد علیرغم اندک بودن آنها فایده اندکی دارد و کمتر فیلم‌های مفید به حال مخاطب کشور مقصد و به حال انقلاب اسلامی در میان آنها دیده می‌شود.

انتهای پیام/س
برچسب ها:
آخرین اخبار