امروز : یکشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 10
۰۲:۱۸
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 64488
تاریخ انتشار: ۹ اسفند ۱۳۹۲ - ساعت ۰۶:۰۱
تعداد بازدید: 96
به گزارش خبرنگار دفتر منطقه‌ای فارس در دوشنبه، «سرگی کوژمیاکین» نویسنده و تحلیل‌گر مسائل منطقه‌ای در مقاله‌ای در پایگاه خبری «کانیوز» آورده است که ...

به گزارش خبرنگار دفتر منطقه‌ای فارس در دوشنبه، «سرگی کوژمیاکین» نویسنده و تحلیل‌گر مسائل منطقه‌ای در مقاله‌ای در پایگاه خبری «کانیوز» آورده است که ترکمنستان تصمیم دارد به موفقیت‌های اقتصادی دست یافته و در همین خصوص طرح‌هایی را به مورد اجرا گذاشته است.

در حال حاضر گاز تنها صادرات این جمهوری است و این کشور مصمم شده تا در اقتصاد خود تنوع ایجاد کند. آیا در این اقدام استراتژیک، موانع نیروهای خارجی مزاحم نخواهند بود؟

امروزه اساس اقتصاد ترکمنستان بر پایه استخراج گاز است. ذخایر ثابت گاز در عشق‌آباد 25 تریلیون متر مکعب و صادرات خارجی حدود 18 تریلیون متر مکعب برآورد شده که این میزان به تأیید شرکت معتبر نفتی انگلیس رسیده است.

لازم به ذکر است که میدان گازی «گالکینیش» باعث شد که ترکمنستان در ردیف سومین کشور جهان در زمینه ذخایر گازی قرار گیرد. این میدان یکی از عظیم‌ترین میادین گازی در دنیا است و استخراج گاز از این میدان آغاز شده و در حال حاضر 20 پروژه حفر گاز در حال کار هستند و تا آخر سال جاری استخراج مواد خام آغاز خواهد شد. پروژه استخراج را کمپانی‌های چینی، امارات عربی و کره جنوبی انجام می‌دهند، ضمن اینکه آمریکا و اتحادیه اروپا نیز تمایل خود را برای مشارکت در این پروژه نشان داده‌اند.

این عجیب نیست که ترکمنستان برای جذب بازیگران سیاسی تلاش می‌کند و با وجود صادرات گاز این کشور هنوز در 20 سال گذشته زندگی می‌کند اگر در سال‌های 1980 ترکمنستان سالانه 80 میلیارد متر مکعب گاز را انتقال داده باشد در حال حاضر هم 70 میلیارد متر مکعب گاز دارد بنابراین مهمترین هدف استراتژیک دولت، جستجوی خریدار گاز این کشور است و اینک عشق‌آباد قلب منافع ژئوپلیتیک قدرت‌های بزرگ می‌باشد.

با فروپاشی شوروی، گاز این جمهوری به دیگر کشورهای اتحاد شوروی، روسیه، اوکراین، جمهوری‌های آسیای مرکزی و قزاقستان انتقال یافت(خط لوله شمال و مرکز آسیا) و تا همین اواخر تنها کشور صادر کننده بود. ولی اکنون با خراب شدن روابط روسیه و ترکمنستان بر سر مسائل گازی، عشق‌آباد تصمیم گرفته که به دنبال شرکاء جدی باشد که در درجه اول ایران و چین بودند.

ترکمنستان در سال 2010 از طریق خط لوله گاز دولت آباد سالانه 20 میلیارد متر مکعب گاز را انتقال داده و چین دومین مرکز وارد کننده گاز این کشور است.

بنابراین گزارش در سال 2012 ترکمنستان بزرگترین تأمین کننده گاز برای چین بوده و حدود 52 درصد برای کشورهای آسیای مرکزی، 16 درصد برای چین که در 10 سال اخیر حدود 10 برابر افزایش داشته و در حال حاضر به 40 میلیارد متر مکعب رسیده است.

همکاری چین و عشق‌آباد دارای اهمیت استراتژیک است و در آینده ممکن است در زمینه صادرات گاز به 65 میلیارد متر مکعب برسد که بخش اصلی این نیاز گازی را میدان گازی گالکینیش تأمین می‌کند.

ارتباط نزدیک عشق‌آباد با چین و ایران موجب نگرانی غرب شده و این درحالی است که آمریکا اخیرا فشارهای زیادی را به دولت ترکمنستان آورده و اصرار دارد که در صادرات گاز و عملکرد میدان گازی گالکینیش تجدید نظر کند.

«رابرت بلیک» معاون وزیر خارجه آمریکا در آسیای مرکزی در ژوئن سال جاری وارد عشق‌آباد شد و با رهبران این کشور در رابطه با پروژه تاپی مذاکراتی را انجام داد، پاییز سال گذشته کمیسیون اروپایی مذاکراتی را با عشق‌آباد داشت. بدین ترتیب ترکمنستان در یک موقعیت دشواری قرار گرفت.

در واقع ثروت عظیم زیرزمینی این کشور را با چالش جدی مواجه کرده بود. فعلا غرب در حال مبارزه برای نفت و گاز ترکمنستان به روش‌های اقتصادی و سیاسی است ولی هیچکس تضمین نمی‌کند که فردا ابزار دیگری در میان نباشد مشابه ابزاری که در سال 2003 در عراق استفاده شد.

غرب از طرح نقض حقوق بشر در این کشور خسته نمی‌شود و این اواخر فشار خود را در این رابطه افزایش داده در نشست سازمان ملل در اوایل سال جاری مسأله نقض حقوق بشر در ترکمنستان شدیدا مورد بررسی و انتقاد قرار گرفت.

مقامات آمریکا رژیم ترکمنستان را به شکنجه، آزار و اذیت مخالفین ممنوعیت‌های مذهبی و شرایط کاری سخت برای خبرنگاران و اصحاب رسانه متهم کرده است و به همین منظور و برای رسیدگی به این وضعیت نمایندگانی را برای بازرسی به ترکمنستان فرستاد.

در نتیجه این بازرسی، سازمان ملل به مقامات جمهوری هشدار داد تا در اسرع وقت اصلاحاتی را در زمینه رعایت حقوق بشر انجام دهد.

بنابراین عشق‌آباد برای تحقق بخشیدن به اصلاحات در اوضاع کنونی باید تغییراتی را در مقیاس بزرگ و آن هم در زمینه اقتصادی آغاز می‌کرد.

4/3 تولید ناخالص داخلی از منابع سوخت انرژی تولید می‌شود و صادرات گاز در آمد اصلی ارزی کشور را تأمین می‌کند و وابستگی این کشور را به اقتصاد خارجی کاهش می‌دهد و کشور را از نوسانات اقتصادی مصون می‌دارد.

به همین دلیل در راستای رشد استخراج و توسعه معادن، برنامه ریزان متخصص ترکمنستان تمام برنامه‌های خود را در صنعت این کشور متمرکز کردند.

به طور خاص برنامه ریزی برای توسعه صنایع شیمایی (ساخت کارخانه تولید اوره متانول و پتاس) مصالح ساختمانی و صنایع غذایی و صنعت فولاد شده است.

در سال 2009 صنعت فولاد در «آواداندل» راه اندازی شد هدف اصلی از راه اندازی این کارخانه نوسازی اقتصادی بود و جایگزینی برای کاهش وابستگی اقتصادی خارجی به حساب آمد.

در پایان این مقاله همچنین آمده است، البته فشار بر این کشور کاهش نخواهد یافت به همین دلیل در آینده نزدیک انتظار می‌رود که فشار غرب بر ترکمنستان افزایش یابد.
انتهای پیام/ز
برچسب ها:
آخرین اخبار