امروز : جمعه ۳۰ تیر ۱۳۹۶ - 2017 July 21
۰۹:۲۵
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 66336
تاریخ انتشار: ۱۶ اسفند ۱۳۹۲ - ساعت ۰۶:۰۱
تعداد بازدید: 50
به گزارش خبرنگار خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس در کابل، برنامه‎های اقتصادی کاندیداهای ریاست جمهوری افغانستان بیشتر معطوف و متمرکز به ...

به گزارش خبرنگار خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس در کابل، برنامه‎های اقتصادی کاندیداهای ریاست جمهوری افغانستان بیشتر معطوف و متمرکز به رفع چالش‎ اقتصادی در شهرها بوده است؛ طوری که توسعه روستا‎ها و توجه به کشت‎زارهای کوهستانی این کشور تاکنون جایگاه مناسبی در برنامه‎های ارائه‎شده از سوی این کاندیداها نداشته است.

این در حالی است که در کشور کوهستانی افغانستان که اکثر مردم آن به کشاورزی اشتغال دارند و تولیدات کشاورزی بیشترین اقلام صادراتی و مهمترین منابع درآمدی این کشور را تشکیل می‎دهد، توسعه روستاها و تقویت تولیدات روستایی می‎تواند نقش مهمی را در حل چالش‎های اقتصادی موجود داشته باشد.

تراکم جمعیتی در شهرها و افزایش آمار بی‎کاری، علتی است که بخش بزرگ آن از مهاجرت روستانشینان به شهرها ناشی شده است روستائیانی در بسیاری موارد مجبور به ترک روستاهای خود بوده‎اند.

پس از سقوط طالبان و استقرار امنیت نسبی در شهرها، بنا به دلایلی که در این نوشتار به برخی از آن‎ها اشاره می‎رود، ساکنان بسیاری از روستاهای افغانستان به شهرها مهاجرت کرده‌اند.

خشکسالی‎های پیاپی و نبود زمینه کاشت در روستاها

خشکسالی‎های پی‎هم و کاهش محصولات کشاورزی باعث شد که روستانشینان مجبور شوند راه مهاجرت به بیرون از افغانستان را در پیش گیرند و یا هم به شهرهای افغانستان کوچ کنند.




این در حالی است که روند بازسازی نیز به شهرها، متمرکز و محدود شد و طی این چند سال نتوانست راه خود را به سوی روستاها به گونه محسوس و مؤثر باز کند.

در اجرا و ادامه روند بازسازی در افغانستان، روی چشمه‎ها، کاریزها و سایر منابع آبی در روستاها، در حدی کار نشد که بتواند امید روستانشینان را احیا کند، موجب دلگرمی آنان به کشت‎زارها و نگهداشت مواشی‌شان شود.

و در نهایت بسیاری از روستانشینان به شهر کوچیدند و تمام دار‎ایی خود را صرف خرید و یا ساختن خانه‌ای محقر در شهر کردند و بدلیل عدم اشتغال در این شهرها به جمع بی‌کاران در شهرها پیوستند.

بنابراین توجه به روستاها می‎تواند بسیاری از گروه‌های روستایی منفعل و مصرفی در شهر  را که از مهارت‎های لازم برای فعالیت‎های اقتصادی در روستاها برخوردارند،  به نیروهای مؤثر، مفید و مولد تبدیل کند.

فعال ساختن این بخش از نیروی کار در افغانستان می‎تواند سبب تقویت تولیدات روستایی و مشوقی برای بازگشت بسیاری از روستائیان از شهرها به روستاهای خود و در نتیجه کمک به اقتصاد دولت و ملت این کشور شود.

نبود مراکز درمانی فعال و پاسخگو در روستاها

کشور کوهستانی افغانستان کوهای بلند و برف‎گیر دارد و ساکنان بسیاری از مناطق و محلات روستایی این کشور برای رسیدن به شهر بایستی از گردنه‎های همین کوه‎های مرتفع و سخره‎های سر به فلک‎کشیده  عبور کنند که بسیاری از این راه‌ها دشوار گذر است.







بویژه در فصل زمستان و یخ‎بندان که بارش برف و برودت هوا در راه‎ها بیداد می‎کند و در بسیاری موارد مسیرها برای 3 ماه و بیشتر بکلی مسدود می‌شوند.




بنابراین نبود مراکز درمانی در روستاها خود یکی از چالش‎های زندگی در آن است؛ بویژه در زمستان که امکان دست‎رسی به مراکز درمانی شهر را نیز ندارند و این خود یکی از موجبات و مشوق‎های رو‎آوردن ساکنان چنین روستاهایی به شهرها بوده است.

چنانچه برای رفع این مشکلات توجه لازم صورت گیرد و تدابیری سنجیده شود، روستاهای افغانستان که گنجینه‎های ثروت و منبع مهم تولیدات کشاورزی این کشور را تشکیل می‎دهند، خالی از سکنه نخواهند شد و به افزایش بی‎کاری و بی‎بضاعتی در شهرهای این کشور کمک نخواهد کرد.

ظرفیت آموزشی ضعیف در روستاها

برخی از مدارس در روستاهای افغانستان، حتی امکانات ابتدایی و مواد درسی حداقلی برای آموزش دانش‌آموزان خود را ندارند؛ طوری که برخی از این مدارس، با فقدان ساختمان و فضای مناسب و مواد درسی برای پیشبرد آموزش رو‎به رو هستند.

مدارس برخی از روستاها حتی کتاب‎های در سی کافی در اختیار ندارند؛ به گونه‎ای که دانش‌آموزان مدارس مجبوراند نوبتی از کتاب‎های درسی استفاده کنند.

هرچند شنیدن آن شاید شگفت‎‎آور باشد و تاحدی هم این مسئله(استفاده نوبتی از کتاب‎ها) دور از واقعیت جلوه‎ کند؛ اما واقعیت جاری و جدی است، ولو پذیرفتن آن دشوار باشد.

دانش‌آموزان اینگونه مدارس، زیر آفتاب سوزان تابستان و در سرمای خزان، در فضای آزاد و یا زیر خیمه‎ها درس می‎خوانند.







با این حال در برخی مناطق روستایی این کشور، هر از گاهی ناامنی ناشی از حضور  طالبان و مخالفان مسلح(که خود را با ویران کردن ساختمان مدارس و یا آتش‎زدن آنان نشان می‎دهد)، چالش‎‎های آموزشی را در این مناطق بیشتر می‌کند.







این در حالی است که عطش و علاقه‎مندی به آموزش، پس از تجربه تلخ محرومیت از آن، در طول پنج‎سال حاکمیت طالبان که مدارس دخترانه را بستند و در سایر مدارس نیز مضامین و مواد درسی دلخواه خود(طالبان) را تحمیل کردند، یکی از عوامل جابه‎جایی مرد افغانستان و مشوق کوچیدن از روستاها به شهرها بوده است.

پیوند ناگسستنی عدم اشتغال و ناامنی

در چند سال گذشته، بی‎کاری و ناامنی در افغانستان پیوند پایدار و پردوامی داشته است و زمینه سربازگیری طالبان از روستاهای افغانستان را فراهم ساخته است.

اگر زمینه کشاورزی و کار در روستاها فراهم شود، نه تنها بهره اقتصادی خواهد داشت، بلکه به استقرار و استحکام امنیت نیز کمک شایانی خواهد کرد.

با این همه، اما کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری افغانستان برنامه مشخص و شفافی در قبال روستاهای این کشور در گردهمایی‎ها و مناظره‎های خود نشان نداده‎اند.

چکیده کلام این که در افغانستان که شغل غالب در این کشور کشاورزی و دامداری است، روستاهای افغانستان می‎تواند شاه‎کلید ثبات سیاسی و ثروت در این کشور قرار گیرد.
انتهای پیام/.
برچسب ها:
آخرین اخبار