امروز : سه شنبه ۳ مرداد ۱۳۹۶ - 2017 July 25
۲۰:۱۶
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 67280
تاریخ انتشار: ۱۹ اسفند ۱۳۹۲ - ساعت ۰۶:۰۱
تعداد بازدید: 93
به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، مراسم بزرگداشت زنده‌یاد سیمین دانشور با عنوان «با سیمین 1300-1390» عصر ...

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، مراسم بزرگداشت زنده‌یاد سیمین دانشور با عنوان «با سیمین 1300-1390» عصر امروز با حضور سید عباس صالحی معاون فرهنگی وزیر ارشاد در تالار شهناز خانه هنرمندان برگزار شد.

بر اساس این گزارش سید عباس صالحی معاون فرهنگی وزیر ارشاد ضمن اشاره به تاریخ ادبیات ایران، گفت: در تاریخ ادبیات معاصر ایران حضور زنان محسوس و ملموس است، ما در ادبیات کلاسیک خود پروین اعتصامی و در حوزه داستان‌نویسی سیمین دانشور و دیگر زنان نامدار را داریم.

وی افزود: سیمین از این شانس تاریخی برخوردار بود که اولا خانواده‌ای هنرشناس و هنرمند داشته باشد و ثانیا در دوره تاریخی خود در دانشگاه تحصیل کرد و در آن فضا بال و پر علمی یافت. ثالثا در کنار جلال قرار گرفت.

وی افزود: جلال آل احمد برای او یک نقطه اتکا بود، اما نقطه ماندن نبود. او فرضیت خود را کنار جلال از بین نبرد، سیمین، سیمین بود و در کنار جلال سیمین ماند. او با همه اشتراکات تمایزات خود را داشت.

معاون فرهنگی وزیر ارشاد با اشاره به اینکه سیمین در کنار جلال زیست اما سیمین دانشور بود نه سیمین آل احمد، بیان کرد: جلال شکوه و جاودانگی خود را در تاریخ ادبیات داشت، سیمین در کنار جلال زیست اما همیشه سیمین دانشور بود نه سیمین آل احمد، وقتی زندگی سیمین و آثار او را می‌بینیم، نکته قابل توجه این است که فردی که بتواند در کنار موجی چون جلال زندگی کند اما فرو نرود، توانایی خاصی باید داشته باشد. او در کنار جلال زندگی کرد اما همچنان سیمین دانشور باقی ماند. با همه علاقه‌ها و اشتراکات و دلبستگی‌هایی که تا پایان عمر داشت و انگشتر جلال را از دست خارج نکرد، تا پایان عمرش سیمین بود.

وی با اشاره به اینکه سیمین نسل خود را داشت و دلبستگی به نثر ناصرخسرو که آل احمد از آن اثر پذیرفت و بعد سیمین آن نثر را رها کرد اشاره‌ای داشت و گفت:‌ نثر سیمین نثر خود او بود، دلبستگی به نثر ناصرخسرو که آل احمد از آن اثر پذیرفت، اما بعد سیمین آن نثر را رها کرد. آن نثر شلاقی و عصبی بود، همان نثر جلال، اما نثر سیمین روان و آرام بود،‌بدون تنش و عصبانیت.

به گفته صالحی همچنین فاصله‌ای که سیمین داشت، او را از موج‌های سیاسی جدا کرد، البته سیمین تعلق به سیاست داشت، اما درگیر امواج سیاسی نشد. کسی که بتواند در کنار آل احمدی که دغدغه‌هایش ترکیبی از سیاست و ادبیات بود، زندگی کند و موج سیاسی او را به همراه نبرد، این موضوع حائز اهمیت است و به درستی سیمین این‌چنین بود.

به گفته این مقام فرهنگی، سیمین ترکیب بین واقع‌گرایی و اسطوره‌گرایی را رعایت می‌کرد اما آل احمد به شدت رئالیست در همه چیز بود، سیمین ریشه در گذشته، نگاه به حال و تصویر از آینده داشت و این ترکیب را در آثار مختلف چون سوواشون می‌توان دید. این هنر سیمین بود. سیمین توانست ترکیبی از چیزهایی که آل احمد نداشت، داشته باشد، اما مهم این بود که سیمین، سیمین ماند.

وی بیان کرد: ترکیب‌های خاصی که او داشت و حتی نثر و نگاه سیمین ترکیبی از تصویرسازی چندگانه بود. این مهم از سیمین در رفتار و آثار او ریشه در هویت داشت. آل احمد در مقطعی بین حال و گذشته درگیر بود و نتوانست دل در گذشته برهد و چشم به تحول آینده بدهد، اما سیمین با نگاه اعتدال‌گرایانه تاریخ خود را به یاد داشت. موارد یاد شده قدرناشناسی از جلال نیست، جلال همیشه جلال ما خواهد ماند، همانطور که جلال سیمین دانشور بود، اما نکته مهم اینکه سیمین در کنار او سیمین دانشور ماند.
انتهای پیام/و
برچسب ها:
آخرین اخبار