امروز : یکشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۵ - 2017 February 26
۲۳:۳۶
نمایشگاه رسانه دیجیتال
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 68454
تاریخ انتشار: ۲۳ اسفند ۱۳۹۲ - ساعت ۰۶:۰۲
تعداد بازدید: 50
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، در چهل و دومین نشست «قلم زرین» که در فرهنگسرای رسانه برگزار شد از کتاب رونمایی کتاب «رادیو ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، در چهل و دومین نشست «قلم زرین» که در فرهنگسرای رسانه برگزار شد از کتاب رونمایی کتاب «رادیو چیست؟» اثر دکتر حسن خجسته با حضور نویسنده، قاسم پورحسن، محمدرضا ترکی، مهدی لبیبی، عبدالکریم خیامی ، شهرام گیل‏آبادی و مهران دوستی رونمایی گردید.
 
در ابتدای نشست قاسم‏ پورحسن عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی به بیان مطالبی در خصوص رسانه دینی پرداخت و گفت: با توجه تعداد کارهایی که در حوزه رسانه انجام داده‏ام نگاه نقادانه‏ای نسبت به آنچه در حال حاضر در این حوزه با آن مواجه هستیم دارم. می خواهم در مورد شبه‏وارگی رسانه ای صحبت کنم، البته این یک نظریه است و از این جهت به کسی هم برنمی‏خورد. ما در ایران با یک نگاه خوش بینانه در رابطه با رسانه مواجه ایم و خوش بینانه تر از آن، از رسانه دینی حمایت می کنیم.
 


 

وی ادامه داد: اما در رابطه با این کتاب و شناختی که از جناب خجسته دارم ما با سه دیدگاه مواجه ایم که البته من معتقد هستم نگاه خجسته به دیدگاه سوم نزدیک تر است. نگاه نخست فریفتگی نسبت به رسانه است که در این دیدگاه تمام نظریه پردازان در مورد ابزار بودن رسانه شک کرده اند و دیدگاه دوم عدم اعتماد به رسانه است که به دلیل فرصت اندک از آن می گذرم و دیدگاه سوم نسبت آزاد داشتن با رسانه است. در این دیدگاه مطرح می شود که رسانه یک چیز است و سرشت رسانه یک چیز دیگر. سرشت یعنی کوشش برای فهم موقعیت رسانه. با توجه به آنچه گفته شد من اعتقادی به داشتن رسانه دینی ندارم و به دلیل دفاعی هم که از دین دارم می گویم رسانه دینی نداریم.
 
این استاد دانشگاه تصریح کرد: در شبه وارگی رسانه مطرح می شود که رسانه شبه است اما چهره قدرتمندی دارد که تمام دوران جنگ سرد را شکل داده است، به جای واقعیت واقعیت می سازد اما این واقعیت نیست مجاز است. شبه وارگی رسانه واقعیتی از دین می سازد که آن واقعیت، فقط وجه ظاهری دین است یعنی ما با یک فقر معنویت  و معرفتی در رسانه مواجه ایم و این یک نظریه جدی است. در شبه وارگی ما با ساختن مواجه ایم و اگر بتوانیم نسبت آزاد با رسانه پیدا کنیم یعنی بپذیریم که رسانه دارای ذات است آن وقت رسانه می تواند بگوید با وجوه اصولی دین مواجه است.
 
پورحسن در پایان گفت: ما تلاش های اندکی درباره شناخت حقیقی رسانه به خرج داده ایم، تمام توجه ما متوجه شناخت صحیح رسانه بوده است و شناخت حقیقی یعنی شناخت خودمداری رسانه. باید توجه داشت رسانه خطر است و باید آگاهی به روش داشت.
 
ترکی: رادیو مظهر بلاغت ناب است/ به فرهنگ دینی و کهن ما بسیار نزدیک است
 
محمدرضا ترکی استاد دانشگاه و رئیس سابق رادیو فرهنگ نیز در ادامه نشست به بیان مطالبی پرداخت و گفت: در بین رسانه های موجود، رادیو هم به فرهنگ دینی و هم به فرهنگ کهن ما نزدیک تر است. ما ایرانی ها در کنار یک فرهنگ مکتوب غنی به ویژه بعد از اسلام یک فرهنگ شفاهی قوی هم داریم. یعنی علمای ما در طول تاریخ به دنبال این بوده اند که پیام خود را شنیداری کنند، ویژگی رادیو هم همین است. یعنی رادیو به دنبال این است که پیام به سرعت شنیده شود و پارازیت های گوناگون مانع سرعت در فهم پیام نشوند. اگر شما اساتید گذشته و امروز را هم مقایسه کنید می بینید که آن ها به شدت شنیداری بوده اند و در سخنانشان از نکات لطیف استفاده می کرده اند اما اساتید امروز بیش تر متکی بر نوشتارند.
 


 

این استاد دانشگاه ضمن تبریک چاپ این کتاب خاطرنشان کرد: مطالعات نظری ما در حوزه رادیو نسبت به رسانه های دیگر بسیار کم است و به قول دکتر خجسته ما در فقر مطلق به سر می بریم. این کتاب هم برای مدیران رسانه و هم دانشجویان منبع بسیار خوبی است چراکه با تجربیات خجسته نوشته شده است.
 
ترکی افزود: یکی از مباحث مهمی که در این کتاب مطرح شده است مربوط به ماهیت شبکه هاست. اینکه شبکه ها کپی برابر اصل هم نباشند. به دلیل نگاه خاص خجسته و رصدی که نسبت به رسانه های دیگر دنیا داشته است، وی در این کتاب توانسته است آسیب شناسی خوبی نیز داشته باشد. همچنین بحث خوبی در مورد تاریخ رادیو در این کتاب آمده که بسیار حائز اهمیت و کاربردی است مثل تاریخ نمایش در رادیو.
 
لبیبی: ما نسبت به رادیو بزرگ نمایی داریم
 
مهدی لبیبی استاد دانشگاه نیز با اشاره به اینکه نسبت به سخنان پورحسن انتقاداتی دارد و معتقد است که رسانه دینی وجود دارد، بیان داشت: من سال ها با خجسته همکار بوده ام و با ایشان کار کرده ام و آنچه که امروز به عنوان نقد می گویم بحث علمی است. کتاب از نظر من کتاب خوبی است و مباحث زیادی هم در آن مطرح شده اما من گمان می کنم که ما مقداری بزرگنمایی در مورد رادیو داریم و این مقدار از تحول هم فکر می کنم به دلیل علاقه ای است که نسبت به رادیو وجود دارد و ما فکر می کنیم که رادیو هنوز هم در همان جای گذشته خود است. در حالی که می بینیم که بچه های ما دیگر از قصه های رادیو عبور کرده اند، از تلویزیون و تکنولوژی های دیگر و اکنون به تبلت ها رسیده اند یعنی رفت و آمد نسل ها در فضای فناوری سرعت زیادی داشته است. پس ما نیز باید نگاهمان را به رادیو تغییر دهیم. تئوری های جدیدتری باید برای رادیو تعریف کنیم مثلاٌ ما امروز شاهد جامعه شناسی تلفیقی هستیم نه اینکه نظریه ها گذشته را کنار بگذاریم اما باید در کنار آن ها تئوری های جدیدی را نیز مطرح کنیم.
 
لبیبی ادامه داد: مخاطب امروز دیگر صبور نیست و صبر گذشته را ندارد. یعنی فرصت هم ندارد. او می خواهد از رادیو چند کلمه سخن بشود و برود. باید نگاه را تغییر داد. مثلا ما می بینیم که برای صبح موسیقی تندی پخش می شود برای شب موسیقی آرام در حالی که امروز دیگر مردم صبح خواب آلودند و مثل گذشته نیست که سحر خیز باشند و یا در شب کسی که خواب است که رادیو گوش نمی دهد و کسی که بیدار است به عقیده من بهتر است که موسیقی تند بشنود.
 
خیامی: دوگانه های مبارک
 
عبد الکریم خیامی رئیس مرکز نظارت صدا و سیما نیز هر چند کوتاه در این نشست مطالبی بیان داشت و گفت: ابتدا یک پیشنهادی را باید مطرح کنم برای برگزار کنندگان اینگونه جلسات و آن اینکه بهتر است برای صحبت در این خصوص از افرادی دعوت می شد که شناختی نسبت به دکتر خجسته نمی‏داشتند و کتاب را بدون هیچ پیش زمینه ای مورد کنکاش و نقد قرار می دادند.
 
وی تصریح کرد: ویژگی این کتاب که ناشی از نظریه خجسته است راه های نرفته را باز می کند و کارکردش در زبان شفاهی و نوشتاری راه تازه ای را در پیش می گیرد.
 
شهرام گیل آبادی نیز ضمن تشکر از خجسته به دلیل تألیف این کتاب و زحماتی که در این خصوص کشیده اند بیان داشت: من از آنجا که قدری تأخیر داشتم خیلی کوتاه سخن می گویم و تنها می خواهم از دکتر خجسته قدردانی و تشکر کنم. ایشان زحمات زیادی در حوزه عمل و تجربه و علم و تولید کلیدواژه ها داشته اند.
 
خجسته: تمام آنچه در این کتاب نوشتم از درون سینه ام می جوشید
 
خجسته نیز در پایان مراسم ضمن تشکر از برگزار کنندگان این نشست گفت: البته فکر نمی کنم تا این حدی که دوستان نسبت به من لطف داشتند قابل قدردانی باشم. به هر صورت من معتقد هستم که دوران 56 و 57 و بعد از جنگ یعنی سال های 65 و 66 عصر طلایی رادیو بوده است. من وظیفه خود می دانم  در خصوص عصر طلایی و پخش رادیویی حتماً دو مقاله ارائه دهم چراکه گمان می کنم سخن در این خصوص بسیار است به ویژه در خصوص پخش که یک نگاه طبقاتی را من در آن احساس می کنم.
 
خجسته افزود: یکی از شانس های من در طول دروان کارم همراه شدن با دوستانی بود که بسیار من را یاری کردند و با یاری آن ها من احساس کردم ما باید در محیط های علمی دیده شویم. باید بگویم تمام آنچه که در این کتاب نوشتم از سینه من می جوشید و عنایتی شد که توانستم این کار را انجام دهم. من هم معتقدم که رسانه مدرن قابلیت خوف ندارد و قابلیت قابلیت رجاست و مخاطب برای چیز دیگری آمده است و این را در کتابم هم ذکر کرده ام.
 
لازم به ذکراست در پایان نشست  کتاب «رادیو چیست؟» رونمایی شد و با اهداء لوح هایی توسط احمدی مدیریت فرهنگسرای رسانه از سخنرانان تقدیر به عمل آمد.
 
انتهای پیام/و
برچسب ها:
آخرین اخبار