امروز : پنجشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 8
۱۱:۵۲
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 69351
تاریخ انتشار: ۲۶ اسفند ۱۳۹۲ - ساعت ۰۶:۰۱
تعداد بازدید: 31
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، به محض اینکه درگیری‌ها در اوکراین شدت گرفت و ویکتور یانوکوویچ، رئیس‌جمهور این کشور کی‌یف را ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، به محض اینکه درگیری‌ها در اوکراین شدت گرفت و ویکتور یانوکوویچ، رئیس‌جمهور این کشور کی‌یف را ترک کرد و از «خارکوف» سر در‌ آورد، روسیه نیروهای نظامی خود را به شبه جزیره کریمه روانه ساخت بعد از آن بود که بوی جنگ و درگیری به مشام می‌رسید به ویژه بعد از اینکه گارد مرزی اوکراین اعلام کرد، تعداد نیروهای نظامی روسیه در منطقه کریمه، با دو برابر افزایش نسبت به آمارهای قبلی، به حدود 30 هزار نفر رسیده است. اما چنین نشد و با فرو نشستن غبار ابهامات و با آرام گرفتن نسبی اوضاع، خطر درگیری نظامی نیز تا اندازه‌ای فروکش کرد و بعد از آن بود که مسکو نیز راهبرد خود در قبال اوکراین را تغییر داد.

این بار روس‌ها ترجیح دادند بدون درگیری و با هزینه کمتر، منافع خود را در منطقه دریای سیاه تامین کنند. هر چند به نظر می‌رسید راه کم هزینه‌تر و مسالمت‌آمیز برای حل بحران اوکراین، مذاکره با دولت موقت در این کشور باشد، اما روس‌ها این گزینه را انتخاب نکردند چراکه آنها مقامات حاضر در کی‌یف را طرف حساب خود نمی‌دانند و حاضر به گفت‌وگو با آنها نیستند. در عوض سیاستمداران روسیه ترجیح دادند از طریق حمایت از جدا شدن کریمه از اوکراین، منافع خود را در این منطقه دنبال کنند. از این رو بود که آنها اقدامات بعدی خود را به رای مردم این شبه‌ جزیره در همه پرسی 16 مارس (امروز) موکول کردند.

البته تغییر راهبرد روس‌ها بی حکمت نیز نبود. اینکه آنها ناگهان تصمیم گرفتند از استراتژی نظامی به رویکرد غیرنظامی روی آورند ریشه در دست بالاتر و برتر آنها در بحران اوکراین داشت. سیاستمداران روسی به خوبی آگاه بودند که غرب به ویژه آمریکا آمادگی مداخله نظامی در ماجرای اوکراین را ندارد، بنابراین روس‌ها نیز نیازی به دادن امتیاز به طرف غربی نداشتند. به این ترتیب بود که با خیالی آسوده حمایت از جدا شدن کریمه از اوکراین را در دستور کار خود قرار دادند و اقدامات آتی خود را با نتیجه آرا مردم این شبه جزیره گره زدند.

در صورت مثبت بودن نتیجه آراء همه پرسی برای روس‌ها، دو وضعیت قابل پیش بینی است؛ نخست اینکه کریمه نیز وضعیتی نیمه مستقل چون آبخازیا و اوستیای جنوبی پیدا کند و یا به طور کامل استقلال یافته و از اوکراین جدا شود. در هر دو صورت، برد با روس‌هاست چراکه پیامد این استقلال، تغییر وضعیت ژئوپولیتیک منطقه دریای سیاه خواهد بود که روسیه ناوگان عظیمی در آن دارد. در واقع، روس‌ها در این دعوا در پی دفاع از منافع خود در جمهوری خودمختار کریمه هستند؛ شبه جزیره‌ای که حدود 60% جمعیت آن را روس‌ها تشکیل می‌دهند. روسیه پیشاپیش سربازانی را در کریمه، در محل یک پایگاه نظامی در سواستوپول مستقر کرده است. از منظر نظامی، بندر سواستوپول برای روسیه از اهمیت بسیاری برخوردار است زیرا مرکز فرماندهی ناوگان روسیه در دریای سیاه بوده و هدایت عملیات دریایی روسیه در مدیترانه را بر عهده دارد. این پایگاه تا تاریخ 2042 در اجاره روسیه بوده و ناوگان استقرار یافته در آن از 380 کشتی جنگی، 170 فروند هواپیما و 25 هزار نیرو تشکیل شده است.

اما در این میانه، غربی ها نیز نه تنها به دنبال رویارویی نظامی با روسیه بر سر کریمه نیستند، بلکه در تلاشند دولت آشتی‌ ملی در این کشور بر سر کار آید. علت نیز این است که آنها به خوبی آگاهند نمی‌توانند بخش‌های حامی روسیه را از بدنه جامعه حذف کنند، بنابراین چاره‌ای نیست جز اینکه دولت آشتی ملی در اوکراین تشکیل شود.

مجموع این عوامل موجب شده، روس‌ها عجله‌ای برای حل و فصل بحران اوکراین نداشته باشند چراکه به طول انجامیدن این ناآرامی ها به روسیه کمک می‌کند بتواند قدرت خود را تثبیت کند و قدرت جهانی قبلی خود را بازگرداند که اگر چنین شود، اعتماد به نفس روس‌ها برای فعال‌تر شدن در قضیه سوریه و یا همکاری بیشتر با ایران در پرونده هسته‌ای بالاتر رود. با این تفاسیر نمی‌توان انتظار داشت بحران اوکراین به این زودی‌ها به سرانجام برسد و در آینده نزدیک نتیجه ملموسی از آن حاصل شود.
انتهای پیام/ص
برچسب ها:
آخرین اخبار