امروز : چهارشنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۶ - 2017 April 26
۱۱:۵۷
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 70275
تاریخ انتشار: ۲۹ اسفند ۱۳۹۲ - ساعت ۱۳:۰۵
تعداد بازدید: 41
به گزارش خبرنگار خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس در دمشق، با پیروزی‌هایی که ارتش سوریه در روزهای اخیر در جنوب سوریه از جمله شهر ...

به گزارش خبرنگار خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس در دمشق، با پیروزی‌هایی که ارتش سوریه در روزهای اخیر در جنوب سوریه از جمله شهر «یبرود» به دست آورده و ادامه این پیروزی‌ها جهت پاکسازی کامل منطقه

«القلمون» به نظر می‌رسد که گروه‌های تروریستی دیگر جایی در جنوب سوریه نداشته باشند.

به همین منظور و همان طور که در خبرهای روز گذشته آمده و ذکر شده بود که گروه‌های مسلح در حلب حملاتی را آغاز کرده و حتی کاخ دادگستری حلب را تصرف کرده‌اند، انتظار می‌رود، حلب و ریف آن طی روزهای آینده شاهد تشدید درگیری‌ها برای جبران شکست که نه سرپوش نهادن بر شکست یبرود باشد.

مطلب زیر نگاهی به دو سال اشغال «حلب» به دست گروه‌های تروریستی مسلح و جدیدترین وضعیت آنها در این شهر و ریف آن دارد:

 





 

«حلب انقلاب نکرد، بلکه انقلاب به آن تحمیل شد»!!، این گفته یکی از سرکردگان گروه‌های مسلح بود که پس از ورودش به همراه دیگر گروه‌های مسلح به حلب در ماه رمضان یا به عبارت رساتر 20 ژوئیه 2012 میلادی در قالب حمله‌ای که بر آن نام «نبرد فرقان» را گذاشته بودند، آن را بیان کرد.

در این عملیات گروه‌های تروریستی مسلح که مهمترین آنها را «گردان التوحید» و «گردان الفتح» تشکیل می‌داد، از ریف شمالی حلب وارد شهر حلب شدند و کوی «مساکن هنانو» را اشغال کردند تا از آنجا نفوذ به برخی از کوی‌های شرقی حلب را آغاز کنند و به دنبال آن طی روزهای بعد این کوی‌ها نیز تصرف شدند.

 





 

همزمان با این عملیات‌ها شاهد ظهور گروه‌های مسلحی در برخی از کوی‌های غربی و جنوبی شهر حلب نیز بودیم تا به این طریق گروه‌های مسلح اغلب مناطق جنوب شرقی و شمال شرقی را تصرف کنند و از آن زمان تاکنون شهر حلب به دو بخش تقسیم شود و حد فاصل بین این دو بخش گذرگاه «بستان القصر» باشد که تاکنون هم وجود دارد.

 





 

از زمان آغاز بحران سوریه در 15 مارس سال 2011 میلادی حلب منطقه‌ای سخت و دشوار برای معارضان به شمار می‌آمد. چون از همان ابتدا ساکنان این شهر موضع خود را در قبال حوادث جاری در سوریه اعلام کرده و ترجیح دادند نه به خیابان‌ها بریزند و نه دست به تحصنی بزنند، تا به این ترتیب صراحتا اعلام کنند که همراهی با معارضان و «انقلاب» آنها نخواهند داشت.

در این برهه از زمان شهر حلب شاهد ورود آوارگان سوری از ریف ادلب در شمال غربی سوریه بود که به شدت تحت تاثیر حملات گروه‌های مسلح قرار داشت، این آوارگان را اهالی مناطقی مانند «صلاح الدین»، «الصاخور»، «طریق الباب» و «الشعار» جای دادند، اما در عین حال این مناطق نیز شاهد تحرکاتی مردمی و نه مسلحانه مانند تظاهرات‌های متفرقه و پراکنده بود که به هیچ وجه نشان نمی‌داد، حلب به میدان درگیری‌های سخت و کشنده تبدیل شود.

 





 

یکی از اهالی منطقه «الشعار» که هم اکنون تقریبا منطقه‌ای خالی از سکنه است، در گفت‌وگو با خبرنگار فارس درباره رخ دادهای آن روزها می‌گوید: تحولات جاری در استان‌های دیگر را به دقت زیر نظر داشتیم. خشونت‌ها در درعا و حمص و ادلب تشدید می‌شد، اما حلب زندگی عادی خود را سپری می‌کرد و به پناهگاه و مامن آوارگان سوری مناطق متشنج تبدیل شده بود.

این شهروند حلبی ادامه می‌دهد: در آن زمان ریف حلب که با ترکیه هم مرز بود، نیز ناآرام و متشنج بود و این موجب شده بود تا کوی‌ها و مناطق حلب که در نزدیکی ریف حلب بودند، بیش از پیش پذیرای آوارگان سوری باشد و از جمله این کوی‌ها، کوی صلاح الدین و مساکن هنانو و «السکن الشبابی» و «الإنذارات» بود تا پس از آن شاهد تحرکاتی مانند تظاهرات‌های محدود در این مناطق باشد، اما هر هفته که می‌گذشت، بر شدت و گستردگی تظاهرات‌ها و خشونت‌های اعمال شده در آنها افزود می‌شد، تا به این ترتیب سلاح‌ها در دست تظاهرات کنندگان شروع به نمودار شدن کردند و پرچم‌های بیگانه و غربیه بالا رفتند و یکباره مشاهده شد که تظاهر کنندگان خواستار ورود «گردان التوحید» به حلب شدند.

 





 

در ابتدا تصور بر این بود که این شعارها با هدف جلب توجه رسانه‌ها صورت می‌گرفت، اما اوضاع به گونه‌ای در حلب پیش رفت که نشان داد، برای این شهر از قبل برنامه‌ها ریخته شده که مهمترین آن نفوذ در دستگاه‌های امنیتی این شهر بود که مهمترین آن خیانت سرلشکر «محمد المفلح»، رئیس دایرن امنیت نظامی حلب بود که مسئول مستقیم ورود افراد مسلح به کوی صلاح الدین پیش از فرار به ترکیه و هلاکت در مرزهای این کشور بود.

 





 

اشغال و غافلگیری

در سومین دهه ژوئیه سال 2012 میلادی گروه‌های تروریستی مسلح از ریف شمالی حلب وارد این شهر شدند و با اشغال کوی «مساکن هنانو» بر آن تسلط پیدا کردند تا از آنجا راه کوی «الصاخور» و پس از آن «طریق الباب» و بعد «الشعار» و «المیسر» و «باب النیرب» را پیش گیرند و با تصرف آنها در بخش قدیمی شهر نفوذ کنند و به مناطق «السکری» و «صلاح الدین» و «سیف الدوله» برسند.

 





 

«واقعا غافلگیر شده بودیم» این سخن یکی از اهالی شهر حلب است. وی می‌افزاید: در آن زمان حلب خالی از هرگونه حضور نظامی ارتش سوریه بود و اگر در این خصوص حضوری مشاهده می‌شد، در برخی موانع و پست‌های ایست و بازرسی شمال و جنوب شهر بود که خیلی زود سقوط کردند تا انهدام اولین تانک ارتش سوریه در شهر حلب در منطقه «مساکن هنانو» به ثبت برسد که اصولا منطقه‌ای نظامی بود که پس از محاصره یک مانع نظامی که در آن 3 دستگاه تانک وجود داشت، صورت گرفت.

 





 

عناصر مسلح پس از انهدام آن تانک از آن فیلمبرداری کرده و آن را در پایگاه‌ها و رسانه‌های مختلف منتشر کردند، دیدن این صحنه‌ها برای مردم بسیار نامانوس و غریب بود. در آن زمان در حلب تنها 2 هزار نیروی امنیتی و محافظ نظام وجود داشت که مسئول آرام کردن تظاهرات و راهپیمایی‌ها در مناطق مختلف حلب و ریف آن بودند و بخش قابل توجهی از آنها در حین آرام کردن این تظاهرات و راهپیمایی‌ها به قتل رسیده بودند.

 





 

گروه‌های مسلح تروریستی از غافلگیری که نیروهای امنیتی حاضر در حلب به آن دچار شده بودند، استفاده و مراکز پلیس در نقاط مختلف شهر را که تصرف کرده بودند، محاصره کردند تا پس از تصرف این مراکز عناصر پلیس و افسران آنها را اعدام کردند و برخی از آنها را کیلومترها بر زمین کشیدند تا پس از آن نوبت به شیوخ عشایر و شخصیت‌های برجسته و بزرگ شهر برسد که ابتدا شکنجه و سپس اعدام شوند و بالطبع تمام این جنایات با تصویربرداری و عکسبرداری و سپس انتشار و پخش آنها همراه بود.

 





ادامه دارد..

انتهای پیام/ز

برچسب ها:
آخرین اخبار