امروز : شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۶ - 2017 July 22
۰۸:۲۰
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 75023
تاریخ انتشار: ۲۰ فروردین ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۲
تعداد بازدید: 34
به گزارش خبرنگار خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس در کابل، این سومین باری است که در افغانستان انتخابات ریاست جمهوری برگزار شده است و ...

به گزارش خبرنگار خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس در کابل، این سومین باری است که در افغانستان انتخابات ریاست جمهوری برگزار شده است و مردم این کشور زمامدار خویش را با استفاده از یک روند مردم‎سالارانه و مسالمت‎آمیز انتخاب کردند.

انتقال آرام قدرت در افغانستان از اهمیت ویژه‎ای برخوردار است؛ زیرا تاریخ این کشور روایت‎های تلخ و تکان‎دهنده‎ای در اینباره دارد و درگذشته انتقال قدرت در افغانستان همواره با هزینه‎کردن هستی هزاران انسان همراه بوده است.

تا آنجا که تاریخ این کشور به خاطر دارد و گواهی می‎دهد در این سرزمین نه تنها تصاحب قدرت با خشونت و خون‎ریزی همراه بوده؛ بلکه شخص زمامدار پس از تکیه بر مسند قدرت برای افزایش و تداوم قدرتش نیز بر کشتی کشتار سوار می‎شده است.

اینک، اما در افغانستان اعمال خشونت و توسل به زور و نیروی نظامی، مسیر مطمئنی برای دست‎یابی به قدرت نیست؛ و انتخاب مسیر خشونت برای فراهم آوردن زمینه زمامداری، تبعات تلخی چون انزجار و مقاومت مردمی را نیز در پی خواهد داشت.

برگزاری انتخابات در افغانستان سبب شده است تا کسانی که می‎خواهند برای دوره معینی سکان سیاست  این کشور را در اختیار گیرند بایستی از طریق طرح و تشریح برنامه‎های کاری مناسب و عملی، آرا و اراده مردمی را با خود همسو کنند.

بنابراین در سال گذشته (1392)، یازده نفر از کسانی که خود را برای احراز کرسی ریاست جمهوری آماده کرده بودند، پس از ثبت نام و اعلام آمادگی برای تصدی پست ریاست جمهوری این کشور، برنامه‎های کاری خود را برای مردم توضیح دادند.

«عبدالله عبدالله»، «اشرف غنی احمدزی»، «قیوم کرزی»، «زلمی رسول»، «نادر نعیم»، «عبدالرحیم وردک»، «قطب الدین هلال»، «عبدالرب رسول سیاف»، «داود سلطان زوی»، «امین ارسلا» و «محمد شفیق گل آغا شیرزی» یازده کاندیدی بودند که در انتخابات ریاست جمهوری افغانستان به رقابت پرداختند.

به تمام کاندیداهای ریاست جمهوری، مدت 2 ماه (13 بهمن تا 13 فروردین) فرصت داده شد تا برای برنامه‌های کاری خود را تشریح و توضیح دهند.

در این بازه زمانی 2 ماهه، کاندیداهای ریاست جمهوری یک دوره رقابت انتخاباتی سخت و نفس‎گیر را پشت سرگذاشتند و با برگزاری گردهمایی‎های انتخاباتی در کابل و ولایت‎های مختلف این کشور از توان خود برای جلب و جهت‎دهی آرای مردم استفاده کردند.

با این حال همه یازده کاندید انتخابات ریاست جمهوری افغانستان به روند رقابت‎های انتخاباتی خود ادامه ندادند و 3 نفر از آن‎ها میدان رقابت را به سایرین واگذار کردند و بنحوی با هیاهو و هیجان‎های ناشی از رقابت‎های انتخاباتی خداحافظی کردند.

از این 3 نفر یادشده، «قیوم کرزی» و «نادر نعیم» به نفع «زلمی رسول» کنار رفتند و «عبدالرحیم وردک» نیز از ادامه رقابت‌ها انصراف داد، اما بصورت روشن دلیل انصرافش را بیان نکرد.

نکته‎ای که نبایستی مغفول ماند این است که گردهمایی‎های انتخاباتی با شرکت پرشور مردم افغانستان استقبال شد و مردم این کشور با گوش‎دادن به وعده‌‎‎ها و شعارهای کاندیداها، شکوفایی شعور شهروندی خود را به نمایش گذاشتند.

از یاد نبردن تجربیات تلخ و تبعات جنگ بر سرانتقال قدرت و حس عبرت‎گیری از گذشته‎های غم‎بار و تراژدیک باعث شد که افغان‎ها با شور و شوق فزاینده‎ای به سخنرانی‎های هر یک از کاندیداها گوش سپارند.

مبادی و مقدمات انتخابات ریاست جمهوری با اقبال عمومی مواجه شد؛ اما در آن سوی سکه مخالفت‎های علنی، عمدی و سرسختانه طالبان را در برابر مسائل مربوط به انتخابات نیز نمی‎توان از نظر دور نگه‌داشت.

طالبان با بیانیه‎های تهدیدآمیز خود از مردم افغانستان خواستار خودداری از شرکت در انتخابات شدند و اعلام کردند که انتخابات را مختل می‌کنند و دیگر این که شرکت‎کنندگان در انتخابات، خود عهده‎دار عواقب این مشارکت را خواهند دید.

این در حالی است که طالبان در مسیر مخالفت با انتخابات تنها ماندند و «حزب اسلامی» به رهبری «گلبدین حکمتیار» که در مورد مخالفت با حضور خارجی‎ها در افغانستان، عدم پذیرش قانون اساسی فعلی این کشور و عدم تبعیت از دولت کنونی این کشور موافق و همسو با طالبان عمل می‎کردند، در مواجهه با انتخابات، جاده‎ای جداگانه‎ای از طالبان  را پیمود و از هواداران خود خواست تا با شرکت در انتخابات به کاندیدای مشخصی رای دهند.

بنابراین گروه طالبان به تنهایی دشواری دشمنی با دموکراسی را به جان خرید و حاضر به پرداخت هزینه‎های مخالفت با مردم‎سالاری شد در نتیجه به انتشار بیانیه‎های تهدیدآمیز بسنده نکردند و این گروه در جریان رقابت‎ها و تبلیغات انتخاباتی بویژه در روزهای نزدیک به روز برگزاری انتخابات، چندین حمله انتحاری و انفجاری را برنامه‌ریزی و اجرا کردند.

این در حالی است که در نقطه مقابل این خشونت‌ها، مردم افغانستان اعلام کردند که به قیمت هستی خویش در انتخابات شرکت خواهند کرد و در عمل نیز به این گفته‎هایشان وفادار و استوار ماندند.

یکی از کسانی که  در روزهای پس از انتخابات گذشته، افراد طالبان یکی از انگشتان جوهری به رنگ انتخابات وی را قطع کرده بودند، اینبار نیز در انتخابات شرکت کرد و انگشت دیگر خود را به رنگ انتخابات رنگین ساخت.

سایر مردم نیز علی‎رغم تهدیدهای تروریستی آنچنان گسترده و پرشور در انتخابات شرکت کردند که شگفتی و تحسین جامعه جهانی و کشورهای منطقه را بدنبال آورد.

نیروهای امنیتی افغانستان نیز با طرح و تدابیر امنیتی ویژه‎ای، اطمینان امنیتی خاصی را در روز برگزاری انتخابات ایجاد کردند و در روزهای پس از انتخابات این فعالیت‎ها و فداکاری‎های آن‌ها از سوی برخی از کارشناسان و چهره‎های سیاسی افغان مورد تمجید قرار گرفت.

مردم و فعالان مدنی افغانستان نیز با تقدیم کردن دسته‎های گل و پرچم‎های کوچک ملی به فرماندهان امنیتی این کشور، حس سپاسگزاری خود از تلاش‎های شبانه-روزی آن‌ها را برای تأمین امنیت انتخابات نشان دادند.

انتخابات افغانستان، علی‎رغم پیش‎بینی‎های ناامیدکننده برخی کارشناسان، موفقیت‌آمیز برگزار شد و بیش از هفت میلیون نفر از شهروندان واجد شرایط رای این کشور در آن مشارکت کردند.

این انتخابات هرچند چالش‎ها و مشکلاتی را نیز به همراه داشت، اما اظهارات ناظران روند رای‎دهی، حاکی از آن است که این چالش‎ها شموارد محدودی را در بر می‌گیرد و در حدی نیست که به اعتبار و مشروعیت انتخابات لطمه بزند.

با این حال اکنون شکایت‎های انتخاباتی و جزئیات آنچه در روز رای‎دهی اتفاق افتاده است زیر ذره‎بین دقت و داوری کمیسیون رسیدگی به شکایت‎های انتخاباتی قرار گرفته و پس از رسیدگی به این شکایت‎ها برنده این انتخابات مشخص خواهد شد.

انتهای پیام/ز
برچسب ها:
آخرین اخبار