امروز : یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 4
۰۵:۵۵
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 78656
تاریخ انتشار: ۱ اردیبهشت ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 18
نبرد دیپلماتیک روسیه با جبهه غرب که گهگاه با لفاظی‌های شدیدی از سوی آمریکا و اتحادیه اروپا همراه بوده و در این رابطه غرب در پی الحاق کریمه به روسیه، ...

نبرد دیپلماتیک روسیه با جبهه غرب که گهگاه با لفاظی‌های شدیدی از سوی آمریکا و اتحادیه اروپا همراه بوده و در این رابطه غرب در پی الحاق کریمه به روسیه، تحریمها و دیگر اقدامات تنبیهی را در دستور کار قرار داده است، همچنان ادامه دارد اما در این میان واکنش یک سیاستمدار کهنه‌کار به بحران اوکراین و دفاع وی از موضعگیری‌های ولادیمیر پوتین رییس جمهوری روسیه در اوکراین و انتقاد از اتحادیه اروپا طی هفته‌های اخیر، زوایای دیگری را از پشت پرده سیاست بین الملل برملا می سازد.

این سیاستمدار کهنه‌کار کسی نیست جز «گرهارد شرودر» صدراعظم پیشین آلمان که با اظهاراتش در هفته گذشته، پایتختهای اروپایی به ویژه آنگلا مرکل هموطنش را که در ردای صداعظمی آلمان موضعگیری‌های تندی را در قبال رفتارهای مسکو درباره اوکراین بروز داده بود، به واکنش واداشت اما به نظر می رسد در پس این واکنشهای تند، حقایقی نهفته است که نشان از آن دارد روسیه و کشورهای اروپایی به رغم جاروجنجالهای یانکی‌های آن سر دنیا، نسبت به تنیدگی روابط فی مابین اتقاق نظر دارند. حال سوال این است که گرهارد شرودر چه نقشی در بحران اوکراین دارد؟

شرودر با موضعگیری هفته گذشته خود در دفاع جدی از اقدامات کرملین در اوکراین و اعلام اینکه روسیه به دنبال آن است که "بزرگ و قوی" و "برابر با آمریکا" باقی بماند، سروصدای بسیاری به پا کرد به گونه ای که دولت ائتلافی آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان را که شامل حزب سوسیال دموکرات شرودر نیز می شود، در بهت فرو برده است.

دفاع صریح شرودر از مداخله روسیه در اوکراین از حقایق دیگری حکایت دارد. وی طی نشست پرسش و پاسخی به میزبانی روزنامه "دی زیت" آلمان اعلام کرد که « پوتین به عنوان کسی که از تاریخ آگاهی دارد، هراسهای توجیه‌پذیری را درباره احاطه شدن دارد و از زمان پایان یافتن جنگ سرد، تحولات ناخوشایندی در پیرامون آنچه که زمانی اتحاد جماهیر شوروی نامیده می شده، وجود دارد.»

شرودر در عین حال، با انتقاد از سیاستهای اتحادیه اروپا در قبال اوکراین به این نکته اشاره دارد که به نظر نمی رسد که کشورهای اروپایی به این موضوع توجه کرده باشند که اوکراین «از جنبه فرهنگی جداست» و این اتحادیه اروپا از همان ابتدا نیز در تلاشهایش برای دستیابی به توافقی تجاری با این کشور اشتباه کرده است.

جالب آنکه صدراعظم پیشین آلمان با مقایسه مداخله روسیه در اوکراین با حمایت نظامی دولت خود از ناتو به منظور بمباران صربستان طی بحران کوزوو در سال 1999، واکنش نظامی روسیه در قبال کریمه را توجیه‌پذیر می داند و می افزاید: ما(آلمان) هواپیماهای خود را عازم صربستان و به همراه دیگر اعضای ناتو یک کشور دارای حاکمیت مستقل را بدون حمایت شورای امنیت سازمان ملل بمباران کردیم.

موضعگیری‌های شرودر از شخص پوتین و مواضع روسیه در قبال اوکراین از یک واقعیت تاریخی حکایت دارد که به سال 2005 باز می گردد؛ زمانی که گرهارد شرودر در پی شکست حزبش در انتخابات پارلمانی در فاصله‌ای کوتاه به عنوان رییس هیات مدیره خط لوله گاز بین روسیه و آلمان تحت شرکت بزرگ گازپروم روسیه منصوب شد و دنیای این سیاستمدار کهنه کار به جهان تجارت آن هم از نوع روسی‌اش گره خورد.

کمتر کسی در آن مقطع می اندیشید که حضور صدراعظم پیشین آلمان در دنیای تجارت و همکاری نزدیک با کشوری که از دوران دشمنی‌ دیرینه اش با ژرمنها و فضای دوران سرد، زمان طولانی نگذشته بود، چه پیامدهایی برای مسکو و کشورهای اروپایی خواهد داشت اما این انتصاب از وجود روابط بسیار قوی شرودر اکنون 70 ساله با دولت روسیه و از همه مهمتر با شخص ولادیمیر پوتین حکایت داشت.

پوتین و شرودر در سپتامبر سال 2005 در زمانی که هنوز شرودر صدراعظم آلمان بود، قراردادی به ارزش 4.7 میلیارد دلار برای ساخت این خط لوله که گارپروم اکثریت سهم مشارکت در این پروژه را در اختیار داشت، به امضا رساندند. 10 روز بعد رهبر آلمان و حزبش در انتخابات شکست خوردند که به کناره‌گیری وی از قدرت انجامید و پس از آن بود که شرودر در هیات رییسه "نورد استریم" که تحت مدیریت گازپروم قرار دارد، به کار مشغول شد. «الکسی میلر» مدیر اجرایی گازپروم در پی انتصاب شرودر به این پست اعلام کرده بود که هیات مدیره‌ای که شرودر ریاست آن را بر عهده دارد "در تمامی تصمیمات راهبردی در قبال همه بخشهای فعالیت شرکت، دخیل است."

روابط شرودر و پوتین آنچنان نزدیک است که طی 7 سالی که شرودر به عنوان صدر اعظم آلمان فعالیت می کرد، در تماس مستقیم با یکدیگر بودند و حتی صدر اعظم وقت آلمان و همسرش در سال 2004 حضانت یک دختر روسی را پذیرفتند.

این سیاستمدار با تجربه طی سالهایی که در گازپروم مشغول به فعالیت بوده نه تنها مناسبات سیاسی خود را با بسیاری از مقامات سرشناس اروپایی حفظ کرده بلکه در حفظ روابط تجاری روسیه و اتحادیه اروپا که بشدت برای تامین انرژی خود به آن وابسته است، نقش بسزایی ایفا کرده است و قطعا در گازپروم به عنوان بزرگترین شرکت گازی جهان از جایگاه و اعتباری برخوردار است که موضعگیری‌هایش، واکنشهای متعددی را به دنبال داشته و "در تمامی تصمیمات راهبردی در قبال همه بخشهای فعالیت شرکت" نقش داشته باشد.

گازپروم از چنان جایگاهی برای پوتین و روسیه به عنوان اهرم فشار و چانه زنی در مناسبات سیاسی و اقتصادی کرملین برخوردار است که پوتین یار دیرینه خود دیمیتری میدویدیف را در راس آن قرار داد تا عهده دار امور باشد ضمن آنکه مدیریت اجرایی کنسرسیوم خط لوله روسیه –آلمان بر عهده «ماتیاس وارنیگ» آلمانی که ریاست شعبه بانک «درسدنر» را در روسیه بر عهده داشت، گذاشته شده بود که از دوستان قدیمی پوتین محسوب می شود.

نبرد دیپلماتیک در اوکراین نبرد دیگری را در کنار خود می بیند و آن «جنگ گاز» است چرا که اتحادیه اروپا به خوبی می داند که در شرایط کنونی هیچ جایگزینی برای گاز و منابع انرژی روسیه یافت نمی شود و مسکو نیز به خوبی می داند که هیچ خریداری بهتر از اروپایی‌ها در اختیار ندارد.

قطعا اروپایی‌ها از وجود یک اروپایی در تصمیم‌گیری‌های گازی روسیه خوشحال هستند چرا که می دانند شرودر به واسطه روابط نزدیکش با ساختار حاکمیتی در روسیه می تواند در چرخش تصمیمات نقش جدی ایفا نماید ضمن آنکه پوتین و مدیرانش نیز می دانند که صدراعظم پیشین آلمان همچنان از اعتبار و وزن قابل توجهی در ساختارهای سیاسی و به هم تنیده اتحادیه اروپا برخوردار است. آینده قابل پیش بینی نیست. ممکن است این شرودر باشد که در بازی شطرنجی که بر سر اوکراین در جریان است، با تغییر یک یا چند مهره، سرنوشت بازی پیچیده کنونی را رقم بزند.

انتهای پیام/.
برچسب ها:
آخرین اخبار