امروز : دوشنبه ۳ مهر ۱۳۹۶ - 2017 September 25
۱۶:۲۷
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 8915
تاریخ انتشار: ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ساعت ۱۶:۱۲
تعداد بازدید: 100
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، جنبش حمایت از گفتمان پیشرفت اسلامی بیانیه شماره دوم خود را در راستای دعوت از ...

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، جنبش حمایت از گفتمان پیشرفت اسلامی بیانیه شماره دوم خود را در راستای دعوت از اصولگرایان به اجماع گفتمانی به جای ائتلاف با اشخاص صادر کرد. 
متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:
و ما تفرقوا الا من بعد ما جاءهم العلم بغیا بینهم و لو لا کـلمـه سـبقت من ربک الى اجل مسمى لقضى بینهم و ان الذین اورثوا الکتاب من بعدهم لفـى شـک مـنـه مـریـب (شوری- 14)
ملت شریف ایران
هر روز که به انتخابات ریاست جمهوری یازدهم نزدیک می‌شویم، فضایی که قرار است در آن حماسه سیاسی رقم بخورد، پیش روی ما، با شفافیت بیشتری نمایان می‌شود.
آنچه واقعیت دارد نقطه عطف مهم و اثرگذاری است که تعیین چگونگی رقم خوردن آن به ملت واگذار شده است، هنگامه‌ای که انتخاب به معنای حقیقی خود می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد و آینده‌ای را بسازد، آینده‌ای از آنِ ما، برای ما و آنگونه که می‌پسندیم، نه آنگونه که برایمان پسندیده‌اند.
اکنون هنگامه دوباره چشاندن تجربه سخت شکست به دشمنان قسم‌خورده این ملت است، ما نام این دشمن را نظام شیطانی سرمایه‌داری با همه دست‌های پنهان و پیدایش در داخل و خارج کشور، می‌گذاریم و نقطه مقابلش و بهترین جایگزین ممکن برای آنکه چند دهه است، حیات آن را تهدید می‌کند، اسلام می‌دانیم.
مراد ما از پیشرفت اسلامی، نگرش و رویکردی است که در دوره کنونی و به اقتضای شرایط موجود می‌تواند بهترین انتخاب برای ادامه ایستادگی و مقاومت ملت بزرگ ایران بر اهداف و آرمان‌های خود باشد.
دشمنان ما از آن حیث دشمن تلقی می‌شوند که در مبانی و مبتدای حرکتشان، تفاوت‌های فاحش و مشخصی با ما و آرمان‌های ما دارند، سرمایه‌داری آنگونه که اومانیسم، در ریشه و مبنای آن تفسیر کرده است، نقطه عزیمت خود را انسان می‌داند و اتفاقا این گذاره تا به اینجا، همان سخنی است که در نگاه اسلامی به جامعه نیز مورد تأکید قرار دارد، اما آنچه محل اختلاف اساسی است، ماهیت این انسان است. تفسیر اومانیسم از انسان، همان موجود متوقف در چارچوب‌های مادی است، همان که با نام حیوان ناطق از آن یاد می‌شود، حیوانی که روی دو پا راه می‌رود و تنها تفاوتش با سایر حیوانات، استفاده از ابزار و چیزی به عنوان عقل، برای ارضای بهتر غرائزش است، این موجود تا آنجا که این غریزه‌اش به او اجازه دهد می‌تواند از ظرفیت‌های این دنیا استفاده کند تا بهتر بخورد و بیاشامد و این همان هدف متعالی برای حیات اوست، هدفی که وصول به آن با هر وسیله‌ای توجیه می‌شود.
این تفسیر از انسان دقیقا همان نگرش شیطان است، روزی که برای طغیان در برابر خدای خود، دلیل آورد که من از این موجودی که ساخته‌ای برترم، موجودی که در زمین فساد می‌کند و خون همنوعان خود را می‌ریزد. آنچه اومانیسم و این شجره برآمده از آن، سرمایه‌داری، نسبت به انسان، تعبیر می‌کنند، چنین ابعادی دارد و این نظام به استناد به همین نگرشش، از ابتدا یک نظام شیطانی محسوب می‌شود.
این در حالی است که نگرش اسلام به انسان، همان انسانی است که شایسته سجده ملائکه قرار گرفته است. همان که خدا او را جانشین خود قرار داده است، مخلوقی که گستردگی توانایی‌هایش و آسمان پروازش را کسی به جز خدای خالق او نمی‌داند، چنین انسانی در محور اندیشه اسلام راستین قرار می‌گیرد و حرکت به سمت تعالی با چنین انسانی مقدور و میسر می‌شود. همان تلقی خدا از انسان.
پیشرفت از این منظر به معنای تحول مثبت در جامعه انسانی با چنین برداشتی است، در نظریه پیشرفت اسلامی، چون انسان به حد حیوانیاتش تنزل نیافته، و چون در منتها علیه خلیفه اللهی تعریف شده است، جامعه انسانی و تعاملات انسانی، در کمال حریت و آزادگی در پیوندی وثیق با عدالت قرار می‌گیرد، چراکه چارچوب‌ها و فرازهای آن بر بستر نگرشی عادلانه از هستی انسان قرار گرفته است.
تفاوت عمده میان جبهه حق و جبهه باطل در اینجاست، اینکه نگاه ما به جهان و به انسان تا چه میزان، نگاهی عادلانه است، در این چارچوب سرنوشت حتی یک نفر هم اهمیت خواهد داشت، اینجا دیگر قرار نیست فردیت انسان فدای جامعه او شود و یا جامعه متناسب با تمایلات و گرایشات یک فرد تصمیم بگیرد و عمل کند، در جامعه پیشرفته اسلامی، به حکم عدالت، گرفتن فرصت‌ها از یک فرد، سلب حق انتخاب از یک انسان، که می‌تواند مانع تعالی او باشد، به عنوان مصداق بارز یصدون عن سبیل الله تعیین می‌شود، این نگرشی است که به باور ما در افق تحقق جامعه اسلامی متصور است. جامعه‌ای که هدف غایی انقلاب اسلامی و آرمان مقدس شهدایی است که ایثار و جانبازی‌شان، پررنگ‌ترین تصویر افتخارآمیز ملت ایران است، آرمان بلند خمینی کبیر (ره) و جانشین صالح و مصلح‌اش امام خامنه ای (حفظه الله).
ملت عظیم الشأن ایران
با چنین رویکردی به آینده، با وجود همه دورویی‌ها، تزویر‌ها و رفتارهای منافقانه دشمن، فضای کنونی کشور در آستانه انتخابات ریاست جمهوری، فضایی شفاف و قابل تشخیص به نظر می‌رسد، به طوری که درک درست از این فضا و امکان اتخاذ موضعی درست، در راستای منافع ملی، برای خواص سیاسی مقدور و در دسترس است، در این میدان گروهی با توجه به در دست داشتن بخشی از قدرت، بدون نگرانی از واکنش ملت مسلمان ایران، آشکارا مشی اسلام گرایانه را نفی می‌کنند و بر این باوراند که دوران اسلام گرایی به پایان رسیده است این جریان بر این تصور است که تنها در صورتی می‌تواند یکی از اقطاب مهم انتخابات پیش رو باشد، که هویتی متفاوت برای خود برگزیند، هویتی که نه اصولگرایانه باشد و نه بتوان آن را با شعارهای گروه‌های دوم خردادی برابر دانست.
از سوی دیگر آن دسته از گروه‌ها و چهره‌های سیاسی که طی سال‌های گذشته به واسطه اتخاذ مواضعی سوال بر انگیز و عملکردی غیر قابل دفاع در عرصه‌های مختلف، توان دستیابی به قدرت را نیافته و بسیاری از منافع خودش را از دست رفته می‌بیند، با این پندار که می‌تواند جامعه ایران را برای بازگشت به گذشته متقاعد کند، با تمام قوا به عرصه آمده است، سابقه آنها به وضوح بیانگر دلبستگی‌شان به آموزه‌های سرمایه داری و ساختار مطلوب سیاسی و اجتماعی آن لیبرالیسم است.
از این زاویه آرمان‌های انقلاب اسلامی ملت ایران که راهنمای مسیر سعادتمندی و تعالی این ملت است با یک دشمن واحد مواجه است و آن مکتب منحط و شیطانی سرمایه‌داری است، در این میان گروهی آشکارا نماینده این تفکر محسوب می‌شوند و بزرگان آنها چه در دوران مسئولیت‌شان و چه در دوران حاشیه‌نشینی، بارها وفاداری خود را به این تفکر نشان داده‌اند. اما گروه دیگر که با اتکا به ابزارهای قدرت امیدوار است بتواند خود را در برابر این اندیشه به عنوان قطب مقابل تعریف کند، در حقیقت فاقد یک ساختار تئوریک منسجم است حتی اگر این جریان موفق شود چنین ساختاری را ایجاد کند، این ساختار به هیچ عنوان نقطه مقابل سرمایه‌داری نخواهد بود، بلکه در بهترین حالت ممکن یک نسخه انحرافی از درون دل آن با ملقمه‌ای از ناسیونالیسم و دین گرایی‌های کم مایه دوران کنونی در غرب، پدید خواهد آمد.
این در حالی است که آنچه به طور عمده می‌تواند مسیری متفاوت از نظام سلطه را ترسیم کند و ما را به سمت ظرفیت‌های عظیم خود رهنمون شود، اسلام است. حال اینان چه بخواهند و چه نخواهند ملت ایران این مسیر را انتخاب کرده و گام‌های بلندی هم به سوی آن برداشته است. توفیق اینان در هنگامه کنونی تنها می‌تواند این روند مبارک را با کندی مواجه کند.
صحنه انتخابات امسال در یک سو با این دو جبهه آرایش یافته و در طرف دیگر اردوگاه اصولگرایان است که همچنان به باور ما تداوم دهنده مشی اسلام گرایانه در کشور محسوب می‌شود، جریان اصولگرایی به طور ویژه به لحاظ تئوریک به واسطه داشتن پایگاه مستحکم فقاهتی و همچنین پایبندی قابل دفاع به اصل مترقی ولایت فقیه، بهترین و مهم‌ترین ظرفیت فضای سیاسی کشور برای مقابله با تلاش‌های نظام سرمایه‌داری معطوف به کشور ماست.
با وجود این ظرفیت عظیم متأسفانه مشاهده می‌شود چهره‌ها و گروه‌های شاخص اصولگرا تا کنون موفق به اتخاذ موضعی امیدوارکننده مبتنی بر وحدت و انسجام درون جناحی نشده‌اند، همچنان چهره‌های متعددی با پرچم اصولگرایی در انتخابات پیش رو حضور دارند که در مقابل وحدت‌گرایی مثال‌زدنی دو جریان مقابل، به هیچ عنوان وضعیتی شایسته و قابل دفاع نیست، شرایطی که می‌تواند قابلیت‌های اصولگرایان را برای پیروزی در این رقابت به شدت کاهش دهد.
با عنایت به این امر و اهمیت مقابله با جریانات منحرف از آرمان‌های انقلاب اسلامی، تلاش برای وصول به وحدت و اجماع حداکثری در جریان اصولگرایی، در راستای مقابله همه جانبه با دشمنان بیگانه و خودی‌های فریب‌خورده در این رقابت مهم و اثرگذار، مهم‌ترین وظیفه احزاب، گروه‌ها و چهره‌های شاخص جریان اصول گرایی است.
بدیهی است عدم دستیابی به این اجماع و ادامه تشتت و چند دستگی، می‌تواند به تفوق جریانات مقابل در انتخابات بیانجامد، و مسئولیت این رخداد در درجه نخست بر عهده همه آن شخصیت‌ها و گروه‌هایی است که مواضع و رویکردهایشان، مانع وصول به این اجماع حداکثری شده است.
همانگونه که در بیانیه نخست این جنبش تصریح شد و همچنین در سطور فوق فرازهایی بیان شد، به باور ما پیروزی و بهروزی امروز ما مقید به تعریف ساختاری نظری با موازین و وجوه مشخص برای مقابله با تفکرات منحرف و مقلدانه‌ای است که به دروغ به عنوان تنها مسیر ممکن عرضه می شوند.
ما معتقدیم این ساختار نظری در دوره کنونی نظریه پیشرفت اسلامی است، مفهومی که طی سالیان گذشته مورد توجه نظریه‌پردازان وفادار به آرمان‌های انقلاب اسلامی بوده و همچنین به وضوح مورد تأکید رهبر معظم انقلاب قرار دارد.
بر همین اساس، جنبش حمایت از گفتمان پیشرفت اسلامی با دعوت از همه گروه‌ها و تشکل‌های اصولگرا به اجماع در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، اعلام می‌دارد، آنچه امروز و متناسب با تحلیلی واقع‌بینانه از فضای سیاسی قابل استنباط است، توجیه همه جانبه ائتلاف و اجماع گفتمانی، به جای ائتلاف روی اشخاص و یا سیاست‌ها برای جریان اصولگرایی است.
با عنایت به این مهم ما به عنوان گروهی از فرزندان ملت ایران از همه گروه‌ها و شخصیت‌های اصولگرا، دعوت می‌کنیم تا ضمن تأکید بر آرمان‌های انقلاب اسلامی، گفتمان پیشرفت اسلامی را به عنوان محور همگرایی خود برگزینند و تلاش کنند تا جریان اصولگرایی بتواند حول این مفهوم بلند به وحدتی سرنوشت ساز دست یابد.
انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها