امروز : شنبه ۲ بهمن ۱۳۹۵ - 2017 January 21
۰۷:۲۲
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 91443
تاریخ انتشار: ۵ تیر ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۶
تعداد بازدید: 8
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، «راه‌حل سیاسی یا نظامی؟»؛ مسئله روز بحران عراق این است. پاسخ این سئوال نیز واضح به نظر ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، «راه‌حل سیاسی یا نظامی؟»؛ مسئله روز بحران عراق این است. پاسخ این سئوال نیز واضح به نظر می‌رسد. یک گروه تروریستی «مسلح و مجهز» که مدعی تشکیل دولت اسلامی در «عراق و شام» است بیش از سه هفته است، عراق را به آشوب کشانده، شهرهای مختلف آن را به محاصره در آورده، شمار بسیاری را به واسطه گرایش به مذهب شیعه قتل عام کرده و کماکان نیز مصمم به تسری این موضوع به سایر شهرهای عراق است.

در چنین شرایطی جان کری، وزیر امور خارجه آمریکا بعد از سفر خود به منطقه کردستان عراق در گفت‌وگو با شبکه‌های خبری مختلف بارها تاکید کرد که بحران عراق «راه‌حل نظامی‌» ندارد و برای به نتیجه رسیدن باید یک «استراتژی سیاسی» داشت.

پیش از جان کری نیز باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا در بیانیه‌ای که صادر کرده بود، با اشاره به اینکه «نظامیان آمریکایی برای نبرد به عراق باز نخواهند گشت»، گفت: «ایالات متحده گزینه نظامی که منجر به حمایت از یک گروه در عراق شود را دنبال نخواهد کرد.» به این ترتیب اوباما هم به کارگیری گزینه نظامی برای نابودی داعش را منتفی دانست.
 


 

با توجه به این اظهارنظرها، اکنون سئوال این است که آیا آمریکا داعش را به رسمیت می‌شناسد؟ چراکه عموما نفی به کارگیری «راه‌حل نظامی» در درگیری‌ها و تنش‌هایی به کار گرفته می‌شود که میان دولت‌ها به وقوع پیوسته است نه میان یک کشور و یک گروه تروریستی که اصولا با تکیه بر ادوات نظامی به دنبال پیگیری اهداف خود در کشوری مستقل است. در چنین شرایطی حتما بخشی از راه‌حل این بحران باید نظامی باشد. ایا خود آمریکایی‌ها پس از یازده سپتامبر حاضر بودند به راه‌حل سیاسی در خصوص القاعده فکر کنند؟

در سوریه نیز همین رویداد رخ داده است. گروهی شورشی با تکیه بر حمایت‌های مالی و تسلیحاتی غرب و برخی کشورهای عربی علیه دولتی قد علم کرده‌اند که دارای استقلال و حاکمیت است. در چنین شرایطی که آنها قائل به برگزاری انتخابات و پیش بردن مسائل با توسل به راه‌‌حل‌های مسالمت‌آمیز نیستند، چاره‌ای جز مبارزه نظامی باقی نمی‌ماند.

با کنار هم قرار دادن این دو اظهارنظر بلندپایه‌ترین مقامات آمریکایی می‌توان به این نتیجه رسید که آنها با حمایت مستقیم و غیر مستقیم خود از تروریست‌ها، منافع خود را در عراق تامین می‌کنند. این گمانه، زمانی قوت یافت که سخنان یک سناتور جمهوریخواه درباره کمک‌های آمریکا به شورشیان دولت اسلامی عراق و شام در شبکه خبری سی‌ان‌ان انتشار یافت. «راند پاول» سیاست‌های نادرست آمریکا و مداخله بیش از حد در بحران سوریه را عامل به وجود آمدن پناهگاهی مناسب برای تروریست‌های خاورمیانه و کشیده شدن هرج و مرج به شمال عراق دانست و گفت:‌ «یکی از دلائل تقویت داعش ارسال سلاح‌های آمریکایی برای متحدان این گروه در سوریه است. داعش در سوریه متحد ما بود؛ ما برای عقب راندن نیروهای وفادار به دولت دمشق، به شبه نظامیان سلاح دادیم و مکانی امن برای این افراد در سوریه درست کردیم؛ به نظر من دخالت ما در سوریه منجر به اوضاع جاری عراق شد.»




وی افزود: « ما در جنگ سوریه، با داعش متحد بودیم و در حقیقت در صف این گروه در جنگ مقابل بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه بودیم. آیا حالا می‌خواهیم با دخالت نظامی در عراق مقابل متحد خود در سوریه بایستیم؟ این یک تناقض است.»

این اعترافات راند پاول در کنار شرطی که چندی پیش واشنگتن در قبال کمک خود به دولت بغداد گذاشت، یعنی کناره‌گیری نوری المالکی از نخست‌وزیری به روشنی ماهیت رویکردهای اخیر آمریکا در قبال بحران عراق را نشان می‌دهد. در واقع، دیپلماسی آمریکایی‌ها دیپلماسی‌ای مبتنی بر حمایت از تروریسم است که هدف آن تامین منافع آمریکا در عراق است.

به بیان دیگر، از آنجائیکه آمریکایی‌ها در طول یک دهه اشغالگری خود در این کشور نتوانستند منافع خود را تامین کنند، اکنون به دنبال راه‌های دیگری هستند و به نظر می‌رسد این بار تروریست‌ها ابزاری در دست آنها شده‌اند تا با جنگ‌افروزی و به چالش کشیدن دولت مرکزی، آمال آمریکا را در عراق و در نتیجه در خاورمیانه برآورده کنند.
انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار