امروز : جمعه ۲۷ مرداد ۱۳۹۶ - 2017 August 18
۱۵:۱۴
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 93435
تاریخ انتشار: ۱۳ تیر ۱۳۹۳ - ساعت ۱۱:۴۹
تعداد بازدید: 37
به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات فارس، برنامه تلویزیونی خدا با من است که هر شب ساعت 20 از شبکه آموزش پخش‌می‌شود یکی از برنامه‌هایی است که توجه ویژه‌ای ...

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات فارس، برنامه تلویزیونی خدا با من است که هر شب ساعت 20 از شبکه آموزش پخش‌می‌شود یکی از برنامه‌هایی است که توجه ویژه‌ای به ادبیات و طنز دارد. شاعران در این برنامه حاضر می‌شوند،‌از متون کهن نیایش و متون ادبی خوانده می‌شود و بهاء الدین خرمشاهی از قرآن کریم می‌گوید.

اسماعیل امینی که هم شاعر است و هم استاد زبان و ادبیات فارسی، تامل ویژه‌ای بر این برنامه داشته است و یادداشتی درباره این برنامه و ملزومات ساخت برنامه‌های رمضانی نوشته و در اختیار خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس قرار داده است. این یادداشت به شرح زیر است:

در لحظه‌های پیش از افطار، برنامه‌ای به نام «خدا با من است» از شبکۀ آموزش پخش می‌شود که بیانگر نگاهی متمایز به ماه مبارک رمضان و روزه داری و نیایش است.

این نگاه متمایز بیش از آن که در پی تمهیداتی ساده و دم دستی برای جلب مخاطبان پرشمار باشد، بر اندیشۀ دینی و فرهنگ پربار مردم تکیه دارد و از همین روست که از کاستی‌های متداول در این گونه برنامه‌ها تا حد زیادی مصون مانده است.

دربارۀ این کاستی‌ها و نیز ویژگی‌های نگاه مبتنی بر اندیشۀ دینی و فرهنگ ملی به ماه مبارک رمضان، روزه داری، افطار و نیایش، به چند نکته اشاره می‌کنم:

1- ماه مبارک رمضان، با بشارت و بهجت و شادمانی اهل ایمان همراه است، بنابراین در مجامع عمومی، از جمله برنامه‌های تلویزیونی، باید نشانه‌های این شادمانی نمایان شود.

2- اندوه و گریه‌ای که با نیایش و استغفار همراه است، مربوط به لحظات خلوت بندگان مؤمن با خداست و هیچ ضرورتی ندارد که این لحظات خلوت، در معرض نمایش قرار گیرد.

3- شادمانی اهل ایمان در ماه مبارک رمضان، از جنس خوش باشی‌های اهل غفلت نیست که برنامه سازان رسانه ای با این تصور نادرست از شادمانی در ماه رمضان، مدام در پی برنامه‌های جالب و سرگرم کننده باشند.

4- عواطف دینی و مهربانی حاصل از تربیت در فرهنگ اسلامی، فراتر از احساسات سطحی و زودگذر و دلسوزی‌ و ترحم نسبت به فرودستان از موضع بالادستی است.

این نگاه آمیخته با ترحم و از موضع بالا به فرودستان، که در برخی برنامه‌های تلویزیون متداول شده است ، هیچ نسبتی با اندیشۀ دینی و فرهنگ ملی ما ندارد.

5-  طنز در برنامۀ «خدا با ماست» در عین جذابیت از گونه‌ای است که بیشتر صبغۀ هنری و فرهنگی دارد و این رویکرد به طنز با فضای معنوی ماه رمضان تناسبی دل نشین یافته است.

6- سخنان استاد قرآن پژوه، بهاالدین خرمشاهی، دربارۀ قرآن کریم و تاریخ قرآن در ایام ماه رمضان، که بهار قرآن است، اگر چه به اختصار اما سرشار از آموختنی‌های ارزشمند است.

7- نیایش‌ها و نثرهای دل انگیز و شکوهمندی که ساعد باقری در این برنامه ارائه می‌کند، زیبایی سخن و ژرفای معانی را به گوش جان بینندگان می‌نشاند.

8- این سخنان پر مغز و این نثرهای شیوا را قیاس کنید با جملات بی‌بنیان و بافته‌های بی‌معنایی که در برخی برنامه‌ها برای به رخ کشیدن قدرت بداهه گویی مجریان عرضه می‌شود و حاصلی جز ملال و دلزدگی اهل سخن ندارد.

9- جلب مخاطبان پرشمار، تنها معیار ارزیابی توفیق یک برنامۀ تلویزیونی نیست، به ویژه وقتی که این برنامه، از زمرۀ برنامه‌های سرگرم کننده نباشد. در برنامه‌های خاص ماه مبارک رمضان و از جمله برنامه‌های لحظات افطار، ارجمندی محتوایی و الهام گرفتن از اندیشۀ دینی و فرهنگ ملی، بسیار مهم است و تمهیدات دیگر برای ایجاد جاذبه تنها هنگامی پذیرفتنی است که بر محتوای برنامه سایه نیندازد.

10 – برنامه‌های گوناگون تلویزیون، در لحظه‌های افطار طبعا با در نظر گرفتن پسند اقشار مختلف از بینندگان است، بنابراین دامن زدن به فضای رقابت و بازی با آمار و ارقام مخاطبان، چندان وجهی ندارد. به ویژه اگر بدانیم که این فضاسازی‌ها موجب می‌شود که برنامه‌سازان بیش از آن که درپی غنی کردن محتوای برنامه باشند، با نازل کردن سطح برنامه و پرداختن به شگردهای دم دستی، در به در به دنبال جلب نظر مخاطبان پرشمارتر خواهند بود.
انتهای پیام/و
برچسب ها:
آخرین اخبار